Visser, De, Ellen – Die ene patiënt
Een meisje van zes valt zomaar van haar fiets. Na onderzoek wordt hersenstamkanker geconstateerd. Deze vorm van
kanker is niet te genezen alleen kunnen levensverlengende maatregelen worden getroffen. De ouders nemen het kind mee naar huis zodat ze kan spelen en leuke dingen doen. Na zeven maanden overlijdt ze. Zij hebben goed afscheid genomen en hun dochtertje heeft geen zware behandelingen hoeven ondergaan. De behandelend neurochirurg kwam tot het inzicht dat een behandeling te zwaar kan zijn, zowel voor patiënt als ouders. Niet behandelen is voor artsen heel moeilijk maar soms kan dat toch het allerbeste zijn.
De huisarts begeleidde Maarten op zijn eerste 11-stedenzwemtocht. Maarten was kwetsbaar en hij vertrouwde zijn huisarts zijn gezondheid toe. Dat is een grote verantwoordelijkheid. Op enig moment zei de arts dat Maarten moest stoppen. Dat was een moeilijke beslissing. De arts leerde hier echter uit dat huisartsen een sterk ontwikkeld gevoel hebben voor wat pluis is en wat niet; met name door te kijken, te luisteren, te voelen, te horen dus door optimaal gebruik te maken van hun zintuigen.
Dit zijn twee waar gebeurde verhalen uit de bundel ‘Die ene patiënt’ die het leven van artsen voor altijd heeft veranderd. Alle verhalen gaan over de professionele empathie – betrokken zijn maar gevoelsmatig afstand houden – van artsen die doorbroken wordt door een patiënt, zodanig dat die doorbraak voor de rest van zijn leven bepalend is geweest voor het denken en handelen van de arts.
Het zijn korte verhalen van anderhalve pagina in een heldere stijl waarin inzicht, betrokkenheid en compassie centraal staan. In 2017 startte wetenschapsjournalist De Visser met de serie waarvan de teksten werden gepubliceerd in De Volkskrant.
Het zijn alle indrukwekkende verhalen van vele artsen zoals een vaatchirurg, gynaecoloog, psychiater, klinisch neuropsycholoog, interventieradioloog enz. waarin de patiënt de arts de ogen opent, en ook die van de lezer…
