Tag archieven: roman

De Stormroos

Bomann, Corina – De Stormroos

Annabel Hansen komt terecht in een kindertehuis als haar moeder verdwijnt en groeit op bij haar pleegouders. Ze is net gescheiden van Jan en komt met haar dochter Leonie te wonen aan de Baltische Zee in Binz in een schitterend oud, gemeubileerd huis vlakbij het strand. Annabel is reclamespecialist en  krijgt een opdracht van Joachim Hartmann, eigenaar van een geheel verbouwd hotel, om hier een reclamecampagne voor op te zetten.  
Bij toeval ziet zij een oud schip uit 1940 te koop liggen dat als oorlogsviskotter is gebruikt om mijnen te ruimen en daarna is omgebouwd tot passagiersschip. Samen met een andere gegadigde Christian Merten koopt ze de kotter. Beiden zijn weg van het schip en later ook van elkaar. Zij vindt op de kotter een brief van ene Lea die het begin vormt van een intensieve emotionele ontrafeling van allerlei vragen en kwesties die opdoemen. Brengt deze rollercoaster de rust waar Annabel zo naar verlangt?

Bomann schreef een goede chicklit. Opzet en stijl lijken erg op die van Lucinda Riley en zij wordt dan ook vaak ‘de nieuwe Riley’ genoemd. Verschil is dat Bomann wat vaker in het verleden duikt niet van een maar van verschillende personen. We lezen – soms iets te – uitgebreid over het verleden van Annabel, Christian, Lea, haar moeder en de eigenaar van het schip. Haar schrijfstijl leest prettig, de mensen komen tot leven, je loopt met hen mee en begrijpt hun acties ook al zijn die soms laakbaar. Bomann weet het verleden slim te verwerken met het heden. Zij schetst een ontluisterend beeld van de spanning in Oost-Duitsland tijdens de oorlog, hoe inwoners werden gevolgd en werden gedwongen in de pas te lopen, hoe gezinnen uit elkaar werden gereten en hoe de Stormroos een beslissende rol speelde in Annabels verleden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction

De tiende cirkel

Picoult, Jodi – De tiende cirkel

Trixie is de veertienjarige dochter van Daniel en Laura Stone. Laura is een universiteitsprofessor en Daniel schrijft strips voor de kost. Hij is eigenlijk een ‘thuisblijfvader’.

Trixies vriend Jason heeft het net uitgemaakt en het gaat niet goed met haar. Ze snijdt zichzelf en doet een poging tot zelfmoord, terwijl haar ouders daar weinig oog voor hebben, zij hebben hun eigen problemen.

Trixies vriendin Zephyr Santorelli geeft een feestje, er zijn echt veel jongelui uitgenodigd waaronder Jason, en Trixie neemt zich voor er alles aan doen om hem jaloers te maken. Ze wil hem terug en liegt tegen Daniel, dat het maar een logeerpartijtje is. Maar Zephyrs feest  is beslist geen gewoon feest: het gaat om de seksspelletjes en eigenlijk iedereen, behalve Trixie, weet dit. Aan het einde van de nacht gaat Trixie totaal verward naar huis en vindt Daniel haar in de badkamer. Ze ligt op de grond, huilend, met make-up-chaos over haar hele gezicht en zegt: “Papa, hij heeft me verkracht.” 

Voor Trixie is er geen ‘normaal school’ meer na haar aanklacht tegen Jason. Ze wordt genegeerd of erger. Haar ouders hebben nu serieus problemen want: hoe kan het dat Laura niet bereikbaar was die nacht? En waarover is Daniel niet open? Er rijzen steeds meer vragen: spreekt Trixie de waarheid en is ze die nacht werkelijk verkracht? En is Jason echt de kwade genius waarvoor hij wordt aangezien? Jodi Picoult geeft haar plot maar moeizaam aan ons weg.

In het verhaal verweeft Picoult elementen van Dantes Inferno, vooral ook in de stripgedeelten die in het boek zijn opgenomen. Nu heb ik de pech ‘De tiende cirkel’ als eBook te hebben gelezen en de strips waren daardoor nauwelijks te zien. Je mist dus de correlatie tussen verhaal en strip. Daarbij zijn enkele van de personages onvoldoende  uitgewerkt. Daar waar je Daniel goed begrijpt door zijn achtergrond, blijft Laura een raadsel. Tot slot nog de opzet van het verhaal: die vind ik soms geforceerd, te vergezocht om geloofwaardig te zijn. Dat helpt niet in de waardering. ‘De tiende cirkel’ van Jodi Picoult: hoever ga je om je kind te beschermen? Een boek voor de liefhebbers, maar aan mij niet echt besteed.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

IJsval

Sewell, Kitty – IJsval

‘IJsval’ is een behoorlijk onderhoudend verhaal, met nu en dan scherpe kantjes. Sewell neemt ons mee naar het hoge Noorden van Canada, waar Moose Creek onderdak biedt aan ‘vluchtelingen’ van de moderne samenleving. 

In Cardiff, Wales, heeft de arts Dafydd Woordruff eigenlijk alles wat hij wil. Een intelligente, knappe vrouw, een aanstelling in het hospitaal en een fraai huis. Toch is hij niet echt gelukkig. Hij en zijn vrouw Isabel proberen al maanden, op het geforceerde af, een kind te verwekken én zijn baan is nogal routinematig geworden. Dan valt er een brief in de bus van een twaalfjarig meisje dat claimt zijn dochter te zijn. Niet echt het nieuws waarop Woordruff zit te wachten: terwijl hij en zijn vrouw tevergeefs proberen een kind te verwekken, zou hij niet alleen een dochter maar ook nog een zoon hebben in het verre Moose Creek.

Omdat Dafydd bijna zeker weet dat de moeder en hij nooit samen seks hadden, beweert hij met grote zekerheid dat dit niet juist kan zijn. Probleem is dat zijn vrouw Isabel hem niet gelooft, zeker niet wanneer een gevraagde DNA-test aangeeft dat hij en hij alleen de vader kan zijn. Als in een nachtmerrie vertrekt hij opnieuw naar Canada. Om het onmogelijke te begrijpen moet hij terugkeren naar die bevroren wildernis, met zijn eigen wetten en regels…

Het is werkelijk jammer dat de uitgever dit boek een thriller noemt, want het is eigenlijk gewoon een klassiek drama. Als je echter van drama houdt in een onheilspellende, mooie setting, met personages die elkaar bedriegen en een ietwat naïeve hoofdpersoon, die werkelijk wroeging heeft over zijn fouten in het verleden, dan is ‘IJsval’ je boek. De prachtige beschrijving van de hele locatie, het stadje Moose Creek aan de rand van het noordpoolgebied en Sewells personages, die zijn doordrenkt met een soort hopeloosheid, een verlamming die velen van hen inactief en kwetsbaar maakt. Prachtig! Er zit ook nog een vleugje romantiek in het verhaal en overall is het goed geschreven.

‘IJsval’ van Kitty Sewell, geen thriller, maar een lekker traag geschreven drama. Aanbevolen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

In genade

Curtis, Rye – In genade

Als je bereid bent mee te gaan in het ongeloofwaardige verhaal dan geloof je op een gegeven moment dat het waar gebeurd is. De afloop staat vanaf pagina 1 vast; zo’n twintig jaar na dato vertelt Cloris over haar overlevingstocht.

Het vliegtuigje crasht boven Bitterroot National Forest. Cloris Waldrip, toen 72 jaar, is de enige overlevende. Hulp blijft uit, dus gaat Cloris op pad. In de wildernis wordt ze met vooral zichzelf geconfronteerd.

Ze blijkt niet alleen te zijn, er is een onzichtbare hulp. Pas in het verloop van het verhaal blijkt dat een persoon te zijn die op de vlucht is voor de autoriteiten. Cloris toont haar respect, oordeelt niet en aanvaart de hulp. Keuzes die Cloris maakt zijn navolgbaar al zijn ze lang niet altijd logisch.  Haar veerkracht en haar medemenselijkheid zijn bewonderingswaardig. 

Het noodsignaal werd slecht ontvangen. Toch gaat Debra Lewis op zoek. Zij is ranger in het gebied waar het vliegtuigje neerstortte. Debra is emotioneel in de war. De natuur en de drank zijn haar vrienden. Zij heeft zich indertijd teruggetrokken in een blokhut en doet haar werk van daaruit. Af en toe komen mensen bij haar langs. Mensen die getekend zijn door het leven; ze zijn fascinerend, kleurrijk; karikaturen van zichzelf, over de top. Het levert troosteloze, grappige situaties op.

Bij het gecrashte vliegtuigje ontbreekt het lichaam van Cloris. Debra concludeert dat Cloris dus nog leeft en zet de zoektocht voort, ondanks dat de autoriteiten het zoeken officieel hebben stopgezet. De ontwikkeling van Cloris is interessant. Cloris ontdekt dat aangeleerde en opgelegde patronen vanuit opvoeding, geloof en maatschappij niet de hare zijn. Ze is een meester in zelfrelativering. Cloris blikt nuchter en eerlijk terug hoe ze gedwongen door de situatie zekerheden moest losgelaten.
Het contrast met Debra is groot, Debra worstelt door zonder echt verder te komen. Hoe vast kun je zitten in de ellende. Ik had de neiging die stukken in het verhaal vluchtiger te lezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Hoofd koel, hart verloren

Mallery, Susan – Hoofd koel, hart verloren

De kamerdeur ging open, ze hield haar gezicht stevig in haar kussen gedrukt: “Ga weg”. “Geen denken aan”. Ze kende die stem, de eigenaar zat in bijna al haar romantische en semi-erotische fantasieën. “Laat iemand een einde aan me maken,” zei ze kreunend, “Ik haat mijn leven. Het is afschuwelijk. Ik ben een freak. Erger nog, ik ben een dikke lelijke freak en dat zal ik altijd blijven”. “Je bent geen freak,” zei hij zacht maar nadrukkelijk…

Wanneer Hunter Palmer, de broer van Meri, na een ziekbed komt te overlijden, laat hij een brief na aan zijn vriend Jack Howington III. Hij vraagt hem één maand in Palmers huis te verblijven. Jack, die wel toe is aan wat tijd om alles helder op een rijtje te krijgen, volgt uit respect en nieuwsgierigheid Hunters postume wens graag op.

Wanneer hij het karakteristieke huis betreedt staat hij aan de grond genageld. Hij wordt ontvangen door een slanke knappe vrouw, ze is zo ongeveer de laatste persoon die hij graag wil zien. “Dag Jack” zegt ze. Hij: “Meredith”. Haar blauwe ogen sperren zich wijd open van verbazing: “Herken je mij?”

Na al die jaren is Meredith niet vergeten hoe Jack haar eerst had afgewezen en vervolgens verlaten, dit ondanks zijn belofte om er altijd voor haar te zijn. In de maand dat ze samen in het huis van Hunter zullen doorbrengen, heeft zij zich voorgenomen om haar perfect bedachte wraak uit te voeren. Jack moet naar haar gaan verlangen en als het er echt op aan komt, zal ze hem afwijzen. Maar loopt het allemaal zoals ze heeft bedacht? 

Susan Mallery is de nummer 1 bestsellerauteur van de New York Times van romans over relaties die het leven van vrouwen bepalen: familie, vriendschap, romantiek. Dat gaan wij als lezers merken zodra we haar ‘Hoofd koel, hart verloren’ openslaan. Verwacht geen spannend actieverhaal van haar, nee juist de zo secuur beschreven intermenselijke contacten pakken je als lezer. Er is wel degelijk spanning, de spanning tussen de beide hoofdpersonen. Nu en dan jeuken je vingers om tussenbeide te komen. Maar het verhaal blijft boeien, ook al omdat Mallery een afdoende parallelle verhaallijn geeft.

Uiteindelijk komt alles goed, of had u wat anders gehoopt of verwacht?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

Een film met Sophia

Koch, Herman – Een film met Sophia

Stanley Forbes is een oudere regisseur en teruggekeerd in ons land. Zijn ster is dalend en in Nederland wordt er met een schuin oog naar hem gekeken. Stanley is geen gemakkelijk mens, hij weet dat hij op zijn retour is qua populariteit en kan dat geen plaats geven. Zijn laatste film in de VS was een regelrechte flop. 

Dan ontmoet Stanley Sophia, de dochter van de bekende schrijver Karl Hermans. Hij vindt haar beeldschoon en verzint ter plekke een nieuwe mozaïekfilm waarvoor hij haar kan casten. In de diverse terugblikken komen we er als lezers achter hoe de film tot stand is gekomen en kunnen ‘meegenieten’ hoe rancuneus de filmwereld is. Omdat manipulatie ook Stanley niet vreemd is, krijgt hij de ouders van de 17-jarige Sophia zover met de film akkoord te gaan. Maar hoe zich tot het meisje te verhouden? Hij meet zich de rol van vaderfiguur aan, maar merkt al snel dat hij meer dan gewone affectie voor het meisje voelt. Tijdens het draaien van de film ergert hij zich dan ook buitengewoon aan een beginnende verhouding tussen Michael Bender, de mannelijke hoofdrolspeler, en Sophia…

‘Een film met Sophia’ is geen gemakkelijk boek. Koch maakt het ons in hoofdstuk één al moeilijk om in het verhaal te komen. Een heel hoofdstuk lang lezen we de bespiegelingen van Stanley om onder een afspraak uit te komen. Ik citeer hierbij een stukje van Kochs hoofdpersoon Stanley: “Bij een boek is de eerste bladzijde voldoende, het is niet zoals bij een film, we hebben het boek nog niet gekocht, we kunnen het na de eerste bladzijde en misschien wat bladeren terugleggen op de stapel… Ik moest aan de middelbare school denken, aan die gelukzalige tijd waarin ik van elke Nederlandse roman alleen de eerste bladzijde las en daarna het uittreksel.” Zo was het bij mij ongeveer met Kochs ‘Een film met Sophia’. 

Kochs roman laat zich in wezen vertellen op twee A4’tjes. Wanneer je dan toch 276 pagina’s nodig hebt om het verhaal te vertellen aan je lezers, moet je meer geven dan een zwak non-plot. Een schrijver heeft m.i. de plicht om je als lezer het verhaal in te trekken, maar met het vullen van een flinterdunne verhaallijn met mooischrijverij blijkt dat voor Koch te moeilijk. Achtergronden van de karakters en waarom ze zo zijn geworden is wel een goede optie, maar daar doet Koch nauwelijks aan. We moeten het eindeloos zoeken in Stanleys, soms warrige, gedachten. Gelukkig maken Kochs inzoomen op het massatoerisme, de manier waarop we fotograferen en zijn cynische humor wel wat goed.

‘Een film met Sophia’ van Herman Koch, een boek vol fraai technisch Nederlands, maar al met al een weinig boeiend verhaal. Kies liever een van zijn betere romans.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies