Tag archieven: boek

De geheimen van de kostschool

Riley, Lucinda – De geheimen van de kostschool

Op St. Stephen’s School in Norfolk sluipt iemand het slaapgebouw Fleat House binnen. De volgende dag wordt leerling Charles Cavendish dood in zijn kamer gevonden. Inspecteur Jazz Hunter krijgt opdracht de zaak te onderzoeken. Eigenlijk heeft ze er niet veel zin maar als ze de ontroostbare moeder van Charles spreekt, ziet ze geen weg terug en gaat op zoek naar de waarheid. Jazz komt steeds meer te weten van wat zich afspeelt binnen de muren van de school met rector Robert Jones als bewaker van het ‘fort’. Hij is als de dood dat de reputatie van zijn exclusieve school aan gort gaat, bang om jongens van gegoede families te verliezen. Jazz moet zich door heel wat obstructies heen werken en krijgt te maken met een duister verleden en hartverscheurende geheimen waardoor het onderzoek almaar uitdijt en meerdere moorden volgen.

Deze misdaadroman bevat een echt Riley-verhaal: onderhoudend, razend spannend van begin tot eind en zeer leesbaar door haar ongeëvenaarde schrijfstijl. Haar familie gaf na haar dood het boek in 2021 uit. Zoon Harry in ‘Woord vooraf’: “Het is Lucinda’s werk geschreven in 2006.”

De karakters van de mensen zijn uitstekend uitgewerkt. Je kent ze van haver tot gort, weet hun goede, minder goede en slechte eigenschappen en krijgt ondanks alles begrip voor de soms laakbare situaties die zij veroorzaken. De hoofdpersoon is inspecteur Jazz Hunter, een knappe jonge vrouw met een prachtig karakter, een rots in de branding te midden van angst, tumult en waanzin.
Het verhaal is chronologisch opgezet en indien nodig stapt Riley even het verleden in.
Heel knap gaat zij om met opbouw van spanning. Door het complete boek en zeker in het begin worden bijna elk hoofdstuk én binnen het hoofdstuk passages afgesloten met een cliffhanger, een open plek, die nopen tot dóórlezen.
Meerdere motieven liggen aan het verhaal ten grondslag. Wraak is er een van, maar wraak komt nooit alleen. Het wordt in dit verhaal gevoed door afschuw, angst, wanhoop, verloren liefde. Een ander motief als doorzetten en nooit opgeven verwoordt Lucinda’s familie zelf: “Gooi de handdoek nooit in de ring – dat deed Lucinda ook niet”.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers, Uncategorized

Ik huur een man

Regard, Conny – Ik huur een man

Ongeveer zes maanden na het verbreken van hun relatie krijgt Jacky Fabri van haar ex Alan – die de relatie verbrak – een uitnodiging voor zijn bruiloft. In een bijgaand briefje nodigt hij haar uit om toch vooral met haar nieuwe, liefst normale vriend te komen. Maar waar haal je zo snel een nieuwe vriend vandaan als je helemaal geen andere relatie hebt?

Ergens in haar achterhoofd heeft Jacky nog vaag het verhaal van een sportschoolvriendin, die een geweldige tijd had met een gigolo. Ze trekt de stoute schoenen aan, belt een escortbureau  en huurt een man voor de bruiloft. Het is toch maar voor één avond en ze verheugt zich er op Alans gezicht te zien wanneer ze met haar hunk verschijnt.

Hoewel Jacky al snel enorm spijt heeft van haar spontane actie, is annuleren geen optie meer en op de dag van de bruiloft wordt ze opgehaald door Alex, haar gigolo. Tenminste dat denkt ze. Maar wat zeker Jackys bedoeling niet is gebeurt: ze wordt verliefd op haar ‘nieuwe vriend’…

‘Ik huur een man’ is een heerlijk boek, ik kan mij niet meer herinneren dat ik zo vaak heb moeten lachen als ik zat te lezen. Jacky en haar vriendin Jamie, zeg maar ‘James’, zijn geweldig, wat een koppel! Regard schrijft een verhaal waar humor en romantiek de boventoon voeren. Het is misschien allemaal een tikje cliché, maar na de nodige thrillers en fantasy-verhalen is het een verademing. 

Ondanks dat – of beter, juist omdat – het een chicklit is, werkt Regard haar karakters werkelijk prima uit. De verhaallijn is soms wat easy going, maar steeds origineel. Neem het bezoekje van Jacky aan een alternatieve kapsalon waar kappers, jawel, op rolschaatsen je wenkbrauwen epileren met een touwtje, of de broeierige scènes die zich afspelen in een chique hotelkamer. De sfeer in het verhaal is steeds goed voelbaar en de gevoelens van Jacky inleefbaar. Daarbij schrijft Conny Regard het verhaal filmisch in een vlotte stijl.

‘Ik huur een man’ van Conny Regard, het bewijs dat ook chicklits leuke, echt volwassen verhalen kunnen zijn.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

In genade

Curtis, Rye – In genade

Als je bereid bent mee te gaan in het ongeloofwaardige verhaal dan geloof je op een gegeven moment dat het waar gebeurd is. De afloop staat vanaf pagina 1 vast; zo’n twintig jaar na dato vertelt Cloris over haar overlevingstocht.

Het vliegtuigje crasht boven Bitterroot National Forest. Cloris Waldrip, toen 72 jaar, is de enige overlevende. Hulp blijft uit, dus gaat Cloris op pad. In de wildernis wordt ze met vooral zichzelf geconfronteerd.

Ze blijkt niet alleen te zijn, er is een onzichtbare hulp. Pas in het verloop van het verhaal blijkt dat een persoon te zijn die op de vlucht is voor de autoriteiten. Cloris toont haar respect, oordeelt niet en aanvaart de hulp. Keuzes die Cloris maakt zijn navolgbaar al zijn ze lang niet altijd logisch.  Haar veerkracht en haar medemenselijkheid zijn bewonderingswaardig. 

Het noodsignaal werd slecht ontvangen. Toch gaat Debra Lewis op zoek. Zij is ranger in het gebied waar het vliegtuigje neerstortte. Debra is emotioneel in de war. De natuur en de drank zijn haar vrienden. Zij heeft zich indertijd teruggetrokken in een blokhut en doet haar werk van daaruit. Af en toe komen mensen bij haar langs. Mensen die getekend zijn door het leven; ze zijn fascinerend, kleurrijk; karikaturen van zichzelf, over de top. Het levert troosteloze, grappige situaties op.

Bij het gecrashte vliegtuigje ontbreekt het lichaam van Cloris. Debra concludeert dat Cloris dus nog leeft en zet de zoektocht voort, ondanks dat de autoriteiten het zoeken officieel hebben stopgezet. De ontwikkeling van Cloris is interessant. Cloris ontdekt dat aangeleerde en opgelegde patronen vanuit opvoeding, geloof en maatschappij niet de hare zijn. Ze is een meester in zelfrelativering. Cloris blikt nuchter en eerlijk terug hoe ze gedwongen door de situatie zekerheden moest losgelaten.
Het contrast met Debra is groot, Debra worstelt door zonder echt verder te komen. Hoe vast kun je zitten in de ellende. Ik had de neiging die stukken in het verhaal vluchtiger te lezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

De ketting

McKinty, Andrian – De ketting

Complete ontreddering: een kind is ontvoerd. Het is in gevaar, het wordt met de dood bedreigd. Via de telefoon komt een onmogelijk lijkende opdracht binnen: er moet naast betaald worden een kind van een ander ontvoerd worden. Alsof een ontvoerd kind al niet genoeg is.

Er is iemand die heel veel leed veroorzaakt en veel geld opstrijkt.

Rachel is een gewone vrouw, leeft met haar dochter Kylie, heeft een baan, gezondheidsproblemen en de gewone zorgen zoals iedereen heeft.  Juist het gewone herkenbare maakt dat het verhaal heel dichtbij komt. De dochter van Rachel wordt ontvoerd.

‘De ketting’ is angstaanjagend. Ontvoering gaat opeens niet meer over rijke en invloedrijke mensen. Het gaat over jou en mij juist omdat we gewoon zijn. Ouders worden geraffineerd gemanipuleerd. Ze kunnen geen kant op, daar wordt misbruik van gemaakt. Ze zijn eerst slachtoffers en worden crimineel.

Het boek valt in twee delen uiteen. In het eerste deel wordt alles rond de ontvoering van Rachels dochter in vliegende vaart beschreven. Er zijn verschillende verhaallijnen die strakgespannen staan. Personen worden ondanks de vaart van het verhaal herkenbaar uitgewerkt. In de hectiek van handelen wordt het Rachel heel langzaam duidelijk hoe ingenieus wreed en misdadig dit allemaal in elkaar zit.

McKinty zet een geloofwaardig verhaal neer, angstig dicht bij de lezer. Met zijn vlotte schrijfstijl, onverwachte wendingen en het hoge tempo van handelingen, blijf je als lezer betrokken en wil je weten hoe het afloopt. In het tweede deel gaat Rachel met haar zwager op zoek naar degene die de kwaadaardige opdrachten geeft. Als lezer kennen we inmiddels diegene die achter de ketting zit. Rachel en haar zwager weten niet wat de lezer wel weet en dat maakt het verhaal zenuwslopend. Dit deel is misschien wel spannender dan het eerste.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Het zoutpad

Winn, Raynor – Het zoutpad

Ze stopten alle liefde, al hun geld, alle tijd en energie in het huis van hun dromen. Ze herbouwden en herstelden het in oude luister. Dan komen de deurwaarders de sleutels opeisen en zijn ze alles kwijt. Raynor en haar partner Moth nemen, omdat ze ook niet weten hoe het verder moet, het besluit om het South West Coast Path te gaan lopen. Raynor Winn beschrijft een waar gebeurd verhaal.

Mijn vriendinnen zijn lyrisch over het boek. De moed hebben alles achter je te laten, de veerkracht van mensen, de kracht van doorgaan, zeiden ze. Benen bewegen als een metronoom, zoiets zegt Winn over het lopen.

Er zitten een paar heel leuke ideeën in het boek. Een vondst is de term ‘virtueel eten’. Geen geld voor een uitgebreid gevarieerd maal, maar dagelijks hetzelfde smakeloze, maakt trek en vol verlangen. Het gevolg is dat er constant aan eten gedacht wordt. Uiteindelijk bestellen ze een zak patat, het verlangen is te groot. Het virtuele eten bevredigt niet. Zo invoelbaar.

Winn laat mij echter niet verlangen naar het patatje of pasty, ze krijgt me niet mee in haar verlangen, ze roept voor mij de dwingende geur van het door hen zo begeerde voedsel niet op. Grappig is het idee van persoonsverwisseling. Soms wordt Moth op de tocht voor een beroemdheid aangezien. Of het uit geldnood voortkwam of uit baldadigheid: Moth draagt vol overgave en met succes op een gegeven moment in het openbaar een tekst voor.

Ik verlang naar meer dan een handvol woorden. Hoe heerlijk zou het zijn om juist het verrassende, het onverwachte van de tocht in geuren en kleuren te vertellen. Winn geeft mij te weinig om een beeld te vormen van haar gedachten, van haar gevoelens, van wat er om haar heen gebeurt en te zien is. Haar woorden geven mijn verbeelding geen houvast. Ik kom tijdens het lezen niet in de cadans van de beweging, verlang niet naar een maaltijd en voel niet de behoefte om het ongetwijfeld fraaie pad te gaan lopen. Winn neemt mij niet mee.

“Als je niet terug hoeft, ben je vrij. Vrij om verder te lopen of niet”. Raynor en Moth volbrengen de tocht, daar is bewonderingswaardig doorzettingsvermogen voor nodig. Raynor had beter zoiets als …als je niet terug kunt, moet je verder …  kunnen schrijven, dat doet meer recht aan hun prestatie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies

De moordkring

Pyper, Andrew – De moordkring

Patrick Rush is 33, weduwnaar en de vader van Sam, zijn achtjarige zoontje. Na het overlijden van zijn vrouw Tamara raakt hij in een negatieve carrière. Hij zakt langzaam weg van gevreesd en invloedrijk literair journalist naar een schrijver van tv-recensies. Maar diep in Patrick blijft de droom leven om zelf een gewaardeerd schrijver te worden. 

Wanneer hij de advertentie ziet voor een schrijversworkshop in zijn woonplaats Toronto, schrijft hij zich in. De wekelijkse bijeenkomsten van de ‘kring’ maken hem duidelijk dat hij eigenlijk helemaal geen verhaal heeft om te vertellen. Dit in tegenstelling tot Angela die steeds stukjes uit haar fascinerende dagboek over ‘De Zandman’ voorleest. Maar het is Patrick en de andere kringgenoten onduidelijk of het nu autobiografisch of fictie is wat ze vertelt. Terwijl de kring iedere week bijeenkomt, worden er in Toronto, dicht bij zijn huis, een serie moorden gepleegd. Wanneer de schrijversworkshop stopt, houdt ook het  moorden op.

Lang na de workshop, wanneer Angela van de aardbodem verdwenen lijkt, gebruikt Patrick het idee van Angela (hij heeft veel van haar dagboekvertellingen opgenomen) om het verhaal van de ‘De Zandman’ uit te werken naar een roman, die geweldig aanslaat. Zijn droom lijkt te zijn uitgekomen. Maar dan begint het moorden in zijn omgeving opnieuw…

‘De moordkring’ wordt door Pyper in twee delen verteld. Na de introductie in het eerste hoofdstuk neemt Pyper ons ruim vier jaar mee terug in de tijd. Hij neemt de ruimte om ons goed de leden van de schrijverskring te leren kennen. Allemaal met hun eigen problemen en eigenaardigheden, allemaal verdacht en uiteindelijk allemaal slachtoffer. Het is daarom, voor ons als lezers, steeds weer moeilijk vast te stellen of het wantrouwen en de angst van Patrick voor zijn medekringleden reëel is, of dat het allemaal uit zijn fantasie en frustratie ontspruit. Pyper neemt ons mee naar de onverbiddelijke uitkomst: Het werkelijke verhaal van Patrick Rush is niet het ‘gepikte’ verhaal van de ‘De Zandman’, maar zijn onvertelde verhaal over de literaire kring: ‘De moordkring’.

‘De moordkring’ van Andrew Pyper, een knap, goed geschreven en spannend verhaal. Terecht een literaire thriller genoemd.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies