Tagarchief: boek

Het zoutpad

Winn, Raynor – Het zoutpad

Ze stopten alle liefde, al hun geld, alle tijd en energie in het huis van hun dromen. Ze herbouwden en herstelden het in oude luister. Dan komen de deurwaarders de sleutels opeisen en zijn ze alles kwijt. Raynor en haar partner Moth nemen, omdat ze ook niet weten hoe het verder moet, het besluit om het South West Coast Path te gaan lopen. Raynor Winn beschrijft een waar gebeurd verhaal.

Mijn vriendinnen zijn lyrisch over het boek. De moed hebben alles achter je te laten, de veerkracht van mensen, de kracht van doorgaan, zeiden ze. Benen bewegen als een metronoom, zoiets zegt Winn over het lopen.

Er zitten een paar heel leuke ideeën in het boek. Een vondst is de term ‘virtueel eten’. Geen geld voor een uitgebreid gevarieerd maal, maar dagelijks hetzelfde smakeloze, maakt trek en vol verlangen. Het gevolg is dat er constant aan eten gedacht wordt. Uiteindelijk bestellen ze een zak patat, het verlangen is te groot. Het virtuele eten bevredigt niet. Zo invoelbaar.

Winn laat mij echter niet verlangen naar het patatje of pasty, ze krijgt me niet mee in haar verlangen, ze roept voor mij de dwingende geur van het door hen zo begeerde voedsel niet op. Grappig is het idee van persoonsverwisseling. Soms wordt Moth op de tocht voor een beroemdheid aangezien. Of het uit geldnood voortkwam of uit baldadigheid: Moth draagt vol overgave en met succes op een gegeven moment in het openbaar een tekst voor.

Ik verlang naar meer dan een handvol woorden. Hoe heerlijk zou het zijn om juist het verrassende, het onverwachte van de tocht in geuren en kleuren te vertellen. Winn geeft mij te weinig om een beeld te vormen van haar gedachten, van haar gevoelens, van wat er om haar heen gebeurt en te zien is. Haar woorden geven mijn verbeelding geen houvast. Ik kom tijdens het lezen niet in de cadans van de beweging, verlang niet naar een maaltijd en voel niet de behoefte om het ongetwijfeld fraaie pad te gaan lopen. Winn neemt mij niet mee.

“Als je niet terug hoeft, ben je vrij. Vrij om verder te lopen of niet”. Raynor en Moth volbrengen de tocht, daar is bewonderingswaardig doorzettingsvermogen voor nodig. Raynor had beter zoiets als …als je niet terug kunt, moet je verder …  kunnen schrijven, dat doet meer recht aan hun prestatie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies

De moordkring

Pyper, Andrew – De moordkring

Patrick Rush is 33, weduwnaar en de vader van Sam, zijn achtjarige zoontje. Na het overlijden van zijn vrouw Tamara raakt hij in een negatieve carrière. Hij zakt langzaam weg van gevreesd en invloedrijk literair journalist naar een schrijver van tv-recensies. Maar diep in Patrick blijft de droom leven om zelf een gewaardeerd schrijver te worden. 

Wanneer hij de advertentie ziet voor een schrijversworkshop in zijn woonplaats Toronto, schrijft hij zich in. De wekelijkse bijeenkomsten van de ‘kring’ maken hem duidelijk dat hij eigenlijk helemaal geen verhaal heeft om te vertellen. Dit in tegenstelling tot Angela die steeds stukjes uit haar fascinerende dagboek over ‘De Zandman’ voorleest. Maar het is Patrick en de andere kringgenoten onduidelijk of het nu autobiografisch of fictie is wat ze vertelt. Terwijl de kring iedere week bijeenkomt, worden er in Toronto, dicht bij zijn huis, een serie moorden gepleegd. Wanneer de schrijversworkshop stopt, houdt ook het  moorden op.

Lang na de workshop, wanneer Angela van de aardbodem verdwenen lijkt, gebruikt Patrick het idee van Angela (hij heeft veel van haar dagboekvertellingen opgenomen) om het verhaal van de ‘De Zandman’ uit te werken naar een roman, die geweldig aanslaat. Zijn droom lijkt te zijn uitgekomen. Maar dan begint het moorden in zijn omgeving opnieuw…

‘De moordkring’ wordt door Pyper in twee delen verteld. Na de introductie in het eerste hoofdstuk neemt Pyper ons ruim vier jaar mee terug in de tijd. Hij neemt de ruimte om ons goed de leden van de schrijverskring te leren kennen. Allemaal met hun eigen problemen en eigenaardigheden, allemaal verdacht en uiteindelijk allemaal slachtoffer. Het is daarom, voor ons als lezers, steeds weer moeilijk vast te stellen of het wantrouwen en de angst van Patrick voor zijn medekringleden reëel is, of dat het allemaal uit zijn fantasie en frustratie ontspruit. Pyper neemt ons mee naar de onverbiddelijke uitkomst: Het werkelijke verhaal van Patrick Rush is niet het ‘gepikte’ verhaal van de ‘De Zandman’, maar zijn onvertelde verhaal over de literaire kring: ‘De moordkring’.

‘De moordkring’ van Andrew Pyper, een knap, goed geschreven en spannend verhaal. Terecht een literaire thriller genoemd.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Zingen voor de doden

Ramsay, Caro – Zingen voor de doden

Het verhaal begint eigenlijk nogal rustig met een appartementsbrand, waarbij een wat oudere man om het leven komt. Los daarvan worden twee zevenjarige jongens vermist, beiden uit een wat sociaal zwakker milieu. 

Toch laat de brand rechercheur Winifred (Freddie voor de spaarzame intimi) Costello niet los en ze overtuigt haar superieur Inspecteur Colin Anderson ervan om niet klakkeloos de eerste aanname van een ongeluk te accepteren. Het gestarte onderzoek verstoort behoorlijk de plannen van de nieuwe korpschef hoofdinspecteur Rebecca Quinn. Het leidt ertoe dat de appartementsbrand verandert in een moeizame, grootschalige jacht op een onzichtbare moordenaar. Dan verdwijnt er weer een zevenjarige jongen. Het is Peter Anderson, de zoon van Colin. In het sfeervolle, maar koude Glasgow zijn het echt de donkere dagen voor Kerst.

De start van ‘Zingen voor de doden’ is wat warrig en het vergt van ons als lezer nogal wat geduld om bekend te raken met de achtergronden en karakters van de vele hoofdpersonen. Zodra we dat gehad hebben neemt Ramsay ons mee naar de kern van het verhaal en gaat het tempo in sprongen omhoog.

De karakters van de hoofdpersonen worden door Ramsay echt goed uitgewerkt: inspecteur Anderson is gefocust, efficiënt en benaderbaar met zijn twee jonge kinderen en oh zo lastige vrouw en rechercheur Costello is vasthoudend, niet bang om regels te overtreden en af en toe compleet onvindbaar, waardoor ze haar nieuwe korpschef tegen zich in het harnas jaagt. 

Het is moeilijk om dit spannende verhaal weg te leggen omdat elke bladzijde zich meer aan je bindt. 

Ik wist niet dat dit boek het vervolgboek was op Ramsays eerste roman ‘Vergiffenis’, wat het inlezen op de karakters en situatie in het begin van de roman verklaart. Ik verheug mij er nu al op om ook dit boek ‘Vergiffenis’ zodra ik tijd heb, te gaan lezen. ‘Zingen voor de doden’ van Caro Ramsay, zeer aanbevolen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De Terugkeer

Pilcher, Robin – De Terugkeer

Schotland, december 1988. Claire Barclay is verliefd. Na haar examen heeft ze negen maanden om met haar lief door te brengen voordat ze naar de St. Andrew Universiteit gaat. Claire is eigenlijk al zeven jaar verliefd op Jonas Fairweather, maar ze heeft het hem nooit durven zeggen, laat staan hem ooit een kus gegeven. Maar nu gaat ze hem haar liefde bekennen. Dit is absoluut het moment!

Maar zoals zo dikwijls gaan de dingen niet zoals ze zijn bedacht. Jonas stuurt haar stuurs  weg, hij reageert op haar aanraking alsof hij zich brandt: “Ga alsjeblieft weg. Ik wil niet dat je hier bent. Je bent hier niet welkom!” Verslagen loopt ze het pad af naar haar huis, het is de laatste keer dat ze er ooit zal lopen.

We zijn in New York, het is mei 2005. Claire, mede-eigenaar van een goed lopend klasse-restaurant, is getrouwd met Art Barrington en heeft een dochter. Ze heeft het druk en vergeet bijna het wekelijks telefoongesprek met haar stiefvader Leo die nog in Alloa, Schotland woont. Claire is niet meer teruggegaan naar Alloa. Tijdens haar plotselinge wereldreis heeft ze in Australië gewerkt en is blijven hangen in New York waar ze Art ontmoet. Claire – die beschermd is opgegroeid zonder haar al vroeg overleden vader, en na het huwelijk van haar moeder Daphne met Leo – moet enorm wennen aan het dan ontstane samengestelde gezin. Bij Art vindt zij rust en liefde. Tijdens een reis terug naar Schotland, haar moeder is onverwachts overleden, stelt Art Leo voor dat hij en Claire het pand kopen en een conferentiecentrum ontwikkelen. Leo is enthousiast. Een paar jaar later, nadat ze vernemen dat Leo’s gezondheid achteruit holt, maakt het gezin de reis naar Schotland opnieuw, om erachter te komen dat de buurman Jonas – inderdaad haar vroegere jeugdliefde – nu zijn eigen plannen heeft voor ontwikkeling van het huis, met schijnbaar Leo’s zegen.

‘De Terugkeer’ van Robin Pilcher is een pakkend verhaal. Hoewel Pilcher je mee op en neer neemt in de tijd, passen de stukken van Claires verleden langzaam maar zeker in elkaar. Het bijna-trauma van het zo grof afgewezen worden, de gewiekste en manipulerende stieffamilie en het waarom haar jeugdliefde Jonas haar zo bot de deur wees. Het verhaal blijft boeien, zonder dat je nu direct de richting van het plot aanvoelt. Want vergist u zich niet,  er is een plot! Vooral in de laatste hoofdstukken wordt ons lezers veel duidelijk. 

‘De terugkeer’ van Robin Pilcher, een roman waarin de liefde dus niet alles overwint, maar wel alles goed komt. Geen literatuur, wel een fijn boek.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Hoofd koel, hart verloren

Mallery, Susan – Hoofd koel, hart verloren

De kamerdeur ging open, ze hield haar gezicht stevig in haar kussen gedrukt: “Ga weg”. “Geen denken aan”. Ze kende die stem, de eigenaar zat in bijna al haar romantische en semi-erotische fantasieën. “Laat iemand een einde aan me maken,” zei ze kreunend, “Ik haat mijn leven. Het is afschuwelijk. Ik ben een freak. Erger nog, ik ben een dikke lelijke freak en dat zal ik altijd blijven”. “Je bent geen freak,” zei hij zacht maar nadrukkelijk…

Wanneer Hunter Palmer, de broer van Meri, na een ziekbed komt te overlijden, laat hij een brief na aan zijn vriend Jack Howington III. Hij vraagt hem één maand in Palmers huis te verblijven. Jack, die wel toe is aan wat tijd om alles helder op een rijtje te krijgen, volgt uit respect en nieuwsgierigheid Hunters postume wens graag op.

Wanneer hij het karakteristieke huis betreedt staat hij aan de grond genageld. Hij wordt ontvangen door een slanke knappe vrouw, ze is zo ongeveer de laatste persoon die hij graag wil zien. “Dag Jack” zegt ze. Hij: “Meredith”. Haar blauwe ogen sperren zich wijd open van verbazing: “Herken je mij?”

Na al die jaren is Meredith niet vergeten hoe Jack haar eerst had afgewezen en vervolgens verlaten, dit ondanks zijn belofte om er altijd voor haar te zijn. In de maand dat ze samen in het huis van Hunter zullen doorbrengen, heeft zij zich voorgenomen om haar perfect bedachte wraak uit te voeren. Jack moet naar haar gaan verlangen en als het er echt op aan komt, zal ze hem afwijzen. Maar loopt het allemaal zoals ze heeft bedacht? 

Susan Mallery is de nummer 1 bestsellerauteur van de New York Times van romans over relaties die het leven van vrouwen bepalen: familie, vriendschap, romantiek. Dat gaan wij als lezers merken zodra we haar ‘Hoofd koel, hart verloren’ openslaan. Verwacht geen spannend actieverhaal van haar, nee juist de zo secuur beschreven intermenselijke contacten pakken je als lezer. Er is wel degelijk spanning, de spanning tussen de beide hoofdpersonen. Nu en dan jeuken je vingers om tussenbeide te komen. Maar het verhaal blijft boeien, ook al omdat Mallery een afdoende parallelle verhaallijn geeft.

Uiteindelijk komt alles goed, of had u wat anders gehoopt of verwacht?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

Een film met Sophia

Koch, Herman – Een film met Sophia

Stanley Forbes is een oudere regisseur en teruggekeerd in ons land. Zijn ster is dalend en in Nederland wordt er met een schuin oog naar hem gekeken. Stanley is geen gemakkelijk mens, hij weet dat hij op zijn retour is qua populariteit en kan dat geen plaats geven. Zijn laatste film in de VS was een regelrechte flop. 

Dan ontmoet Stanley Sophia, de dochter van de bekende schrijver Karl Hermans. Hij vindt haar beeldschoon en verzint ter plekke een nieuwe mozaïekfilm waarvoor hij haar kan casten. In de diverse terugblikken komen we er als lezers achter hoe de film tot stand is gekomen en kunnen ‘meegenieten’ hoe rancuneus de filmwereld is. Omdat manipulatie ook Stanley niet vreemd is, krijgt hij de ouders van de 17-jarige Sophia zover met de film akkoord te gaan. Maar hoe zich tot het meisje te verhouden? Hij meet zich de rol van vaderfiguur aan, maar merkt al snel dat hij meer dan gewone affectie voor het meisje voelt. Tijdens het draaien van de film ergert hij zich dan ook buitengewoon aan een beginnende verhouding tussen Michael Bender, de mannelijke hoofdrolspeler, en Sophia…

‘Een film met Sophia’ is geen gemakkelijk boek. Koch maakt het ons in hoofdstuk één al moeilijk om in het verhaal te komen. Een heel hoofdstuk lang lezen we de bespiegelingen van Stanley om onder een afspraak uit te komen. Ik citeer hierbij een stukje van Kochs hoofdpersoon Stanley: “Bij een boek is de eerste bladzijde voldoende, het is niet zoals bij een film, we hebben het boek nog niet gekocht, we kunnen het na de eerste bladzijde en misschien wat bladeren terugleggen op de stapel… Ik moest aan de middelbare school denken, aan die gelukzalige tijd waarin ik van elke Nederlandse roman alleen de eerste bladzijde las en daarna het uittreksel.” Zo was het bij mij ongeveer met Kochs ‘Een film met Sophia’. 

Kochs roman laat zich in wezen vertellen op twee A4’tjes. Wanneer je dan toch 276 pagina’s nodig hebt om het verhaal te vertellen aan je lezers, moet je meer geven dan een zwak non-plot. Een schrijver heeft m.i. de plicht om je als lezer het verhaal in te trekken, maar met het vullen van een flinterdunne verhaallijn met mooischrijverij blijkt dat voor Koch te moeilijk. Achtergronden van de karakters en waarom ze zo zijn geworden is wel een goede optie, maar daar doet Koch nauwelijks aan. We moeten het eindeloos zoeken in Stanleys, soms warrige, gedachten. Gelukkig maken Kochs inzoomen op het massatoerisme, de manier waarop we fotograferen en zijn cynische humor wel wat goed.

‘Een film met Sophia’ van Herman Koch, een boek vol fraai technisch Nederlands, maar al met al een weinig boeiend verhaal. Kies liever een van zijn betere romans.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies