Categorie archief: Thrillers

Sluipend Gif

Deflo, Luc – Sluipend Gif

‘Sluipend Gif’ is een verhaal dat je eigenlijk alleen goed kunt volgen, als je voorgaande boeken ook gelezen hebt. Ik had dat niet, dus het duurde even voordat ik echt vat op het verhaal kreeg.

Wanneer Hilde Plaetinck na een bioscoopbezoek in haar auto stapt, zit er een verwarde vrouw op de achterbank. Hilde heeft medelijden met de vrouw en biedt aan haar naar huis te rijden. Al snel  heeft ze spijt van haar aanbod; haar passagiere gedraagt zich beslist vreemd. De vrouw gaat er plotseling vandoor, maar heeft wel haar adres. Hilde besluit om naar de politie te stappen.

Rechercheur Dirk Deleu heeft van zijn privéleven een puinhoop gemaakt: nog niet in scheiding met zijn vrouw, wel al een verhouding met zijn collega Nadia, die bovendien nog zwanger is ook. Dat alles breekt hem op wanneer hij de zaak van Hilde oppakt. Echter de dader wordt gepakt als hij bij Hildes appartement inbreekt. Daarmee lijkt de zaak opgelost, maar is deze inbreker wel de echte dader? Iemand speelt een duister spel met het politieteam en met Deleu in het bijzonder!

Deflo komt in ‘Sluipend Gif’ wat moeilijk op gang. Dat ik de ontbrekende kennis van de voorgaande boeken moest invullen hielp natuurlijk ook niet. Rechercheur Deleu gaat langzaam maar zeker ten onder aan zelfmedelijden. Hij is weg bij zijn vrouw en weet niet goed of hij wel verder wil met collega Nadia, die hoogst waarschijnlijk een kind van hem draagt. Daarbij zorgt hij slecht voor zich zelf, dit tot ongerustheid van zijn superieur Bosmans.
Bosmans is dan wel zijn vriend én houdt hem de hand boven het hoofd, maar er is steeds de nodige frictie tussen beide mannen. Al met al is Luc Delflo’s ‘Sluipend Gif’ een donker boek, met onzekere en ook gevoelloze karakters. Het verhaal is wat traag maar goed geschreven, een tikje voorspelbaar en zeker naar het einde van het boek beslist spannend. Met een goed getimede apotheose.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De taak

Pollack, Robert – De taak

Rusland moet meewerken volgens de internationale verdragen aan het onderzoek naar de dood van de advocaat Igor Mazovski maar doet dat met grote tegenzin. Twee onderzoekers, de Duitser Steffen Ritterhaus en de Française Christine Lavergne, krijgen de opdracht binnen strakke grenzen de toedracht te onderzoeken.

Een gevangenisarts vertelt de onderzoekers dat Mazovski stierf door marteling en het niet krijgen van de juiste medicijnen. Uiteraard is daar niets in het dossier van terug te vinden. De arts overlijdt plotseling.

Steffen is in contact gekomen met een groep burgers die buiten het zicht van de overheid zich de taak hebben gesteld onderzoek te doen naar corruptie binnen die overheid. De groep speelt relevante informatie door aan Steffen.

De geheime dienst grijpt in op het moment dat duidelijk wordt dat Steffen van binnenuit hulp krijgt. De dienst chanteert in eerste instantie Christine en dwingt haar de activiteiten die Steffen onderneemt en de informatie die hij vergaart, met hen te delen. De twee onderzoekers werken echter uiteindelijk zo samen dat ze de geheime dienst steeds op het verkeerde been zetten.

Er zijn meerdere verhaallijnen die, verweven met elkaar het boek interessant maken. In Amerika probeert Andrei Zachov aandacht te krijgen voor deze zaak. Andrei werd gedwongen zijn bedrijven af te staan aan de Russische staat. Igor Mazovski was zijn advocaat. Staatburg stuurt de twee onderzoekers onder strenge restricties aan, hoe dat gaat is een verhaal apart. Het onderzoek van Steffen en Christine is één lijn en de verhouding tussen de twee is een andere. Alle lijnen zijn spannend, vol ontwikkelingen en er gebeuren dingen die de lezer op het puntje van zijn stoel doet zitten. Er is lef en moed nodig om te doen wat de leden van de Taak, Steffen en Christine, doen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Laat niet los

Coben, Harlan – Laat niet los

Twee tieners, Leo, de tweelingbroer van Nap, en de dochter van de politiechef worden dood gevonden langs de spoorlijn. De politie houdt het op zelfmoord. Merkwaardig is dat de vriendin van Nap, Maura, diezelfde avond spoorloos verdwijnt.

Vijftien jaar later is Nap politieagent. Op een gegeven moment duiken Maura’s vingerafdrukken in een onderzoek op. Dat onderzoek richt zich op een zaak waarbij een politieagent om het leven kwam. Laat die politieagent nu in de tijd dat hij op de middelbare school zat, lid zijn van de Conspiratie Club. Een club die Leo had opgericht met het doel te achterhalen wat er allemaal in de verlaten raketlanceerbasis net buiten de stad gebeurde.

Nap vertrouwt het niet: twee leden van de jongensclub zijn dood, twee zijn verdwenen en een leeft een teruggetrokken bestaan. Nap vermoedt dat de leden van de club uit de weg geruimd worden omdat ze iets weten van de basis dat geheim moet blijven. Geholpen door de inmiddels gepensioneerde politiechef gaat Nap op onderzoek uit. Nap bijt zich vast en is vastberaden te achterhalen wat er gebeurd is. Hij gaat soms buiten zijn boekje, blijft doorgaan als het echt gevaarlijk wordt en laat niet los. Type agent: blanke pit ruwe bolster.

Coben laat Nap door het verhaal heen tot zijn overleden broer spreken, als een soort uitleg over waar hij mee bezig is. Dat werkt. Je kruipt als lezer zo in de huid van Nap dat het lijkt alsof je zelf op onderzoek uit bent. Je wilt met Nap gewoon weten hoe de vork aan de steel zit. En steeds als je denkt dat je het uiteindelijke antwoord hebt, zijn er onaangename nieuwe ontwikkelingen. Het lijkt ingewikkeld en dat is het ook maar het verhaal is helder geschreven en leest gemakkelijk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De wetgevers

Meltzer, Brad – De wetgevers

Matthew Mercer en Harris Sandler zijn beide werkzaam voor congresleden, ze zijn ook heel goede vrienden. Na zo’n tien jaar Washington DC is de spanning er eigenlijk wel een beetje af. Ze zijn gedesillusioneerd en het repeterende aspect in hun functie begint te vervelen.

Dan worden ze door een ex-collega, Bud Pasternak, betrokken in een onschuldig, illegaal, maar ook leuk spel: het Zero Spel. Hun spel begint als grap: een weddenschap tussen de assistenten van de senatoren over de stemresultaten van het Congres bij minder belangrijke wetgeving. Maar wanneer er een nieuw spel wordt gelanceerd, waarin de eigendomsoverdracht van een verlaten goudmijn in een wetgevingspakket moet worden gevlochten, blijkt het spel plotseling dodelijk serieus. Naast Matthew en Harris raakt ook Viv Parker, een tiener-stagiaire hierbij betrokken.

Wanneer Matthew en Bud Pasternak worden vermoord, zoeken Harris en ook Viv naar een verklaring voor het hoe en waarom. Intussen worden ze achtervolgd door Jonas, een huurmoordenaar, die bezig is alle losse eindjes voor zijn opdrachtgevers op te ruimen. Ze komen daar niet helemaal ongeschonden vanaf…

‘De wetgevers’ is een goede politieke thriller met toch een lichte ondertoon. Meltzer houdt het tempo behoorlijk hoog, al gaat dat wel wat ten koste van de diepte van de hoofdpersonen. Bovendien, hoe vaak moet iemand een deur ‘intrappen’ denk je dan. De scenes in de oude, diepe goudmijn zijn bijna visueel, goed beschreven, waarna het crescendo naar de climax van het verhaal gaat. Het is jammer dat na het spannende plot het laatste hoofdstuk er een beetje bij hangt. Zou toch eigenlijk beter moeten denk je dan.

Verwacht van dit boek van Meltzer niet dat alles je nog lang bijblijft na het lezen, of dat je nu precies begrijpt hoe het Amerikaanse politieke systeem werkt, hoogstens heb je een eerste indruk hoe insiders dat systeem benutten en ervaren. Korte krachtige hoofdstukken maken het verhaal gemakkelijk leesbaar.

‘De wetgevers’ van Brad Meltzer: een lekker spannende en vlot leesbare thriller voor tijdens een lange reis of op een vakantie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De privélerares

Kellerman, Jonathan – De privélerares

Wanneer Elise Freeman, een docente van het Windsor Preparatory Academy -‘het Prep’ in de volksmond- wordt aangetroffen in een bad gevuld met droogijs, is dat het begin van een lange speurtocht voor inspecteur Milo en Alex Delaware, de controversiële psycholoog.

Om te beginnen wordt de blonde docente gevonden in een huis dat ver buiten het gebruikelijke werkveld van Milo ligt en ten tweede moet Milo rechtstreeks rapporteren aan de hoogste officier van de LA politie en aan niemand anders. Bovendien dient de zaak te worden opgelost met zo min mogelijk publiciteit en zo snel mogelijk!

Maar Milo’s gebruikelijke onverschilligheid voor zo ongeveer alle regels is niet genoeg om snel duidelijkheid in het misdrijf te krijgen, zeker niet als de gedoodverfde verdachte ook wordt vermoord. De commissaris wordt ongeduldig en van het voornemen om zo weinig mogelijk publiciteit om de zaak te creëren komt steeds minder terecht.

Dan komen er leerlingen van ‘het Prep’ in beeld, uit zeer welvarende kringen, waardoor de officiële medewerking aan het onderzoek onder druk komt te staan. Maar Milo en Alexander zetten door en een systeem van gefingeerde bijlessen en vervalste diploma’s komt aan het licht. Zou een zo verkregen ticket voor een elitaire universiteit werkelijk de reden voor de moorden kunnen zijn?

Kellerman schrijft met ‘De privélerares’ een spannende ‘who don it’ helemaal in de traditie van zijn andere Alex Delaware-romans. De setting is echter voor ons Europeanen toch wel heel interessant. Het legt de kwetsbaarheid van het Angelsaksisch universitair systeem bloot. De high schools versus de privaatscholen en de enorme druk die dit legt op jonge mensen, die proberen te voldoen aan het verwachtingspatroon van hun sociale milieu. Natuurlijk is het opleidingsniveau van de Engelse en US topuniversiteiten buitengewoon hoog, maar dat dit de enige weg lijkt naar een gegarandeerde carrière blijft beangstigend. Uiteindelijk lossen Milo en Alex de zaak Freeman op, blijft Milo’s carrière bij de politie discutabel – iets waar hij overigens helemaal niet mee zit – en zijn wij als lezers opnieuw meegesleept in deze uitstekende Alex Delaware-thriller. ‘De privélerares’ van Jonathan Kellerman, aanbevolen!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Het verloren symbool

Brown, Dan – Het verloren symbool

Volgens professor Robert Langdon baseerden de ‘founding fathers’ de inrichting van Amerika op inzichten van de vrijmetselarij. Nu nog zijn, voor diegene met kennis van zaken, de symbolen van die vrijmetselarij zichtbaar.

De professor is als gids voor de lezer, hij geeft historische colleges met duidingen van beelden, schilderijen, architectuur. Peter Solomon is vooraanstaand lid van de vrijmetselarij. Hij is ontvoerd. Katharine, de zus van Peter, is wetenschapper. Het verhaal van de ontvoerder van Peter, Mal’akh, wordt in delen verteld en hoewel extreem, de stukjes vallen geloofwaardig in elkaar. Eigenlijk is Mal’akh de hoofdpersoon en de enige die tot leven komt.

Peter, Robert en Katharine lijken supermensen. Wat zij voor hun kiezen krijgen, zou voor een gewoon mens genoeg zijn om jaren in therapie te moeten. Hen lijken de gebeurtenissen niet te deren. Peter heeft ooit aan zijn vriend Robert gevraagd een amulet voor hem te bewaren. Een amulet die nodig is om de codes van een piramide te kraken. Met een smoes weet Mal’akh Robert met de amulet naar Washington te lokken. Mal’akh wil met de ultieme kennis, verborgen in de piramide, zichzelf transformeren.

Mal’akh eist dat Robert de amulet aan hem geeft en de geheime kennis ontcijfert. Het leven van Peter staat op het spel. Robert en Katharine vertrouwen directeur Sato van de CIA niet. Pas als Sato duidelijk maakt wat naast de ontvoering het echte gevaar is, wordt alles op alles gezet.

Het is een waanzinnig, bloedstollend en knap in elkaar gezet verhaal langs kunsthistorische feiten, wetenschappelijke kennis en raadsels. In elk hoofdstuk gebeurt er wel iets dat de spanning hooghoudt. Onverwachte wendingen maken dat je blijft lezen. Tot de ontknoping aan toe blijft het spannend. Jammer dat de losse eindjes van het verhaal na de plot nog aan elkaar geknoopt worden, het verhaal dooft daardoor als een nachtkaars uit. Irritant zijn de colleges. Juist als het spannend wordt, gaat Robert uitleggen hoe het zit. Op bladzijde 470 zegt Sato het kernachtig: ‘bespaar me het academische gelul’.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers