Tagarchief: boekrecensies.eu

Extreem luid & ongelooflijk dichtbij

Foer, Jonathan Safran – Extreem luid & ongelooflijk dichtbij

De vader van Oskar is omgekomen bij de aanslagen op het WTC. In de zijlijn van het verhaal waan je je in de nadagen ervan en deze maken het verhaal loodzwaar. Foer weet echter op een briljante manier lucht in het geheel te brengen.

De negenjarige Oskar – hoofdpersoon in het boek – is een ‘Groot Ontdekkingsreiziger’ en uitvinder, ontwerper, francofiel, slagwerker, schrijver, archeoloog, verzamelaar en meer. De jongen is puur, eerlijk en soms heerlijk kinderlijk rechtlijnig. Hij vindt in een vaas, erfstuk van zijn vader, een sleutel. Bij een sleutel hoort een slot, redeneert hij, dus gaat hij op zoek. De naam Black is zijn enige aanknopingspunt en hij besluit iedereen in New York met die achternaam te bezoeken. De zoektocht is een tocht vol ontmoetingen; ontwapenend, hilarisch, grappig, lief, onverwacht; ongeloofwaardig geloofwaardig.

Of de man die niet praat echt bestaat, is niet relevant, hij is aanwezig. Naast oma is hij een van de vaste steunpilaren van Oskar. Het verhaal van opa en oma plaatst de zoektocht van Oskar in een grotere context, een lijn die teruggaat naar het Duitsland vlak voor de tweede wereldoorlog waar opa en oma elkaar ontmoet hebben of lag het toch anders?

Oskar zit vol uitersten, er zijn geen grijstinten. Soms is hij intens verdrietig, daarna vol levenslust. Hij is een irritante wijsneus, een filosoof, een denker en realist tegen beter weten in. Hij berekende dat het zoeken naar het slot eigenlijk – alleen al in tijd – een onbegonnen taak is, en gaat toch beginnen.  

Foer spint het denken van Oskar uit. Heerlijk lang tegen het langdradige af volg ik als lezer de kronkels in het denken van het veel te slimme kind. Oskar is op zoek; ik als lezer moet zoeken om verbanden te blijven zien. Het genot van nakauwen, terugbladeren en herlezen. Geen boek dat ik even tussen de bedrijven door kan lezen. Ik moet mijn hoofd erbij houden anders ontgaat me te veel. Dit boek is van een ongekende schoonheid! Een eerlijk zoeken naar hoe om te gaan met intens verdriet vanuit een enorme levenskracht. Absoluut waard om gelezen te worden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Het zoutpad

Winn, Raynor – Het zoutpad

Ze stopten alle liefde, al hun geld, alle tijd en energie in het huis van hun dromen. Ze herbouwden en herstelden het in oude luister. Dan komen de deurwaarders de sleutels opeisen en zijn ze alles kwijt. Raynor en haar partner Moth nemen, omdat ze ook niet weten hoe het verder moet, het besluit om het South West Coast Path te gaan lopen. Raynor Winn beschrijft een waar gebeurd verhaal.

Mijn vriendinnen zijn lyrisch over het boek. De moed hebben alles achter je te laten, de veerkracht van mensen, de kracht van doorgaan, zeiden ze. Benen bewegen als een metronoom, zoiets zegt Winn over het lopen.

Er zitten een paar heel leuke ideeën in het boek. Een vondst is de term ‘virtueel eten’. Geen geld voor een uitgebreid gevarieerd maal, maar dagelijks hetzelfde smakeloze, maakt trek en vol verlangen. Het gevolg is dat er constant aan eten gedacht wordt. Uiteindelijk bestellen ze een zak patat, het verlangen is te groot. Het virtuele eten bevredigt niet. Zo invoelbaar.

Winn laat mij echter niet verlangen naar het patatje of pasty, ze krijgt me niet mee in haar verlangen, ze roept voor mij de dwingende geur van het door hen zo begeerde voedsel niet op. Grappig is het idee van persoonsverwisseling. Soms wordt Moth op de tocht voor een beroemdheid aangezien. Of het uit geldnood voortkwam of uit baldadigheid: Moth draagt vol overgave en met succes op een gegeven moment in het openbaar een tekst voor.

Ik verlang naar meer dan een handvol woorden. Hoe heerlijk zou het zijn om juist het verrassende, het onverwachte van de tocht in geuren en kleuren te vertellen. Winn geeft mij te weinig om een beeld te vormen van haar gedachten, van haar gevoelens, van wat er om haar heen gebeurt en te zien is. Haar woorden geven mijn verbeelding geen houvast. Ik kom tijdens het lezen niet in de cadans van de beweging, verlang niet naar een maaltijd en voel niet de behoefte om het ongetwijfeld fraaie pad te gaan lopen. Winn neemt mij niet mee.

“Als je niet terug hoeft, ben je vrij. Vrij om verder te lopen of niet”. Raynor en Moth volbrengen de tocht, daar is bewonderingswaardig doorzettingsvermogen voor nodig. Raynor had beter zoiets als …als je niet terug kunt, moet je verder …  kunnen schrijven, dat doet meer recht aan hun prestatie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies

De moordkring

Pyper, Andrew – De moordkring

Patrick Rush is 33, weduwnaar en de vader van Sam, zijn achtjarige zoontje. Na het overlijden van zijn vrouw Tamara raakt hij in een negatieve carrière. Hij zakt langzaam weg van gevreesd en invloedrijk literair journalist naar een schrijver van tv-recensies. Maar diep in Patrick blijft de droom leven om zelf een gewaardeerd schrijver te worden. 

Wanneer hij de advertentie ziet voor een schrijversworkshop in zijn woonplaats Toronto, schrijft hij zich in. De wekelijkse bijeenkomsten van de ‘kring’ maken hem duidelijk dat hij eigenlijk helemaal geen verhaal heeft om te vertellen. Dit in tegenstelling tot Angela die steeds stukjes uit haar fascinerende dagboek over ‘De Zandman’ voorleest. Maar het is Patrick en de andere kringgenoten onduidelijk of het nu autobiografisch of fictie is wat ze vertelt. Terwijl de kring iedere week bijeenkomt, worden er in Toronto, dicht bij zijn huis, een serie moorden gepleegd. Wanneer de schrijversworkshop stopt, houdt ook het  moorden op.

Lang na de workshop, wanneer Angela van de aardbodem verdwenen lijkt, gebruikt Patrick het idee van Angela (hij heeft veel van haar dagboekvertellingen opgenomen) om het verhaal van de ‘De Zandman’ uit te werken naar een roman, die geweldig aanslaat. Zijn droom lijkt te zijn uitgekomen. Maar dan begint het moorden in zijn omgeving opnieuw…

‘De moordkring’ wordt door Pyper in twee delen verteld. Na de introductie in het eerste hoofdstuk neemt Pyper ons ruim vier jaar mee terug in de tijd. Hij neemt de ruimte om ons goed de leden van de schrijverskring te leren kennen. Allemaal met hun eigen problemen en eigenaardigheden, allemaal verdacht en uiteindelijk allemaal slachtoffer. Het is daarom, voor ons als lezers, steeds weer moeilijk vast te stellen of het wantrouwen en de angst van Patrick voor zijn medekringleden reëel is, of dat het allemaal uit zijn fantasie en frustratie ontspruit. Pyper neemt ons mee naar de onverbiddelijke uitkomst: Het werkelijke verhaal van Patrick Rush is niet het ‘gepikte’ verhaal van de ‘De Zandman’, maar zijn onvertelde verhaal over de literaire kring: ‘De moordkring’.

‘De moordkring’ van Andrew Pyper, een knap, goed geschreven en spannend verhaal. Terecht een literaire thriller genoemd.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Zingen voor de doden

Ramsay, Caro – Zingen voor de doden

Het verhaal begint eigenlijk nogal rustig met een appartementsbrand, waarbij een wat oudere man om het leven komt. Los daarvan worden twee zevenjarige jongens vermist, beiden uit een wat sociaal zwakker milieu. 

Toch laat de brand rechercheur Winifred (Freddie voor de spaarzame intimi) Costello niet los en ze overtuigt haar superieur Inspecteur Colin Anderson ervan om niet klakkeloos de eerste aanname van een ongeluk te accepteren. Het gestarte onderzoek verstoort behoorlijk de plannen van de nieuwe korpschef hoofdinspecteur Rebecca Quinn. Het leidt ertoe dat de appartementsbrand verandert in een moeizame, grootschalige jacht op een onzichtbare moordenaar. Dan verdwijnt er weer een zevenjarige jongen. Het is Peter Anderson, de zoon van Colin. In het sfeervolle, maar koude Glasgow zijn het echt de donkere dagen voor Kerst.

De start van ‘Zingen voor de doden’ is wat warrig en het vergt van ons als lezer nogal wat geduld om bekend te raken met de achtergronden en karakters van de vele hoofdpersonen. Zodra we dat gehad hebben neemt Ramsay ons mee naar de kern van het verhaal en gaat het tempo in sprongen omhoog.

De karakters van de hoofdpersonen worden door Ramsay echt goed uitgewerkt: inspecteur Anderson is gefocust, efficiënt en benaderbaar met zijn twee jonge kinderen en oh zo lastige vrouw en rechercheur Costello is vasthoudend, niet bang om regels te overtreden en af en toe compleet onvindbaar, waardoor ze haar nieuwe korpschef tegen zich in het harnas jaagt. 

Het is moeilijk om dit spannende verhaal weg te leggen omdat elke bladzijde zich meer aan je bindt. 

Ik wist niet dat dit boek het vervolgboek was op Ramsays eerste roman ‘Vergiffenis’, wat het inlezen op de karakters en situatie in het begin van de roman verklaart. Ik verheug mij er nu al op om ook dit boek ‘Vergiffenis’ zodra ik tijd heb, te gaan lezen. ‘Zingen voor de doden’ van Caro Ramsay, zeer aanbevolen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Een bijzondere benedictijn

Peters, Ellis – Een bijzondere benedictijn

Broeder Cadfael, de vroegmiddeleeuwse ‘detective’, kennen veel lezers uit het boek ‘Het heilig vuur’. De dappere, slimme broeder is dan al de 60-jarige leeftijd gepasseerd. In ‘Een bijzondere benedictijn’ neemt Ellis Peters ons mee naar de tijd dat de jonge Cadfael, na zijn omzwervingen, terugkeert naar Engeland. 

Het is 1120, de vroege middeleeuwen, en Koning Henry keert na een lange oorlog terug naar huis, nu als koning van Engeland en Normandië. In een van de eerste schepen vaart de edelman Roger Mauduit met zijn contingent geleverde troepen het kanaal over. Zijn troepen bestaan uit gehuurde soldaten en een los-vast samenraapsel van mannen die hij heeft opgepikt tijdens de veldtochten. Daaronder bevindt zich de monnik, of moet ik zeggen ex-monnik Cadfael. Het is een geharde strijder, die veel van de wereld heeft gezien in de vele veldtochten waarin hij heeft gevochten.

Eenmaal terug in Engeland vraagt heer Roger Cadfael nog verder met hem mee te reizen, omdat hij de man als een van de weinige vertrouwd. Cadfael stemt hiermee in en vergezelt heer Roger naar zijn aanzienlijke leengoed ‘Mauduit’, een groot versterkt huis. Dan wordt heer Roger aangevallen en weet Cadfael, eigenlijk met meer geluk dan wijsheid, een moord te voorkomen. De edelman biedt hem aan om bij hem in dienst te treden, maar Cadfael besluit zich nederig te melden bij Abt Heribert om (her)intreding te vragen in de benedictijnse abdij van Shrewsbury…

‘Een bijzondere benedictijn’ van Ellis Peters is eigenlijk een boek met drie korte verhalen, het is geschreven lang na het uitkomen van ‘Het heilig vuur’. Voor de liefhebbers is het leuk om te lezen wat de achtergronden van de intelligente monnik-detective zijn. De verhalen die op de introductie aansluiten zijn wat mij betreft een tikje ‘zouteloos’. Alleen het laatste verhaal ‘De ooggetuige’ haalt eigenlijk het niveau van de andere Broeder Cadfael-boeken, maar het blijft een kort verhaal waardoor de spanningsboog ook kort is. Het boekje, ik las het e-book, doet al met al wat zuinig aan. Peters wilde ons graag meer achtergronden geven over Broeder Cadfael, maar deze verhalenbundel doet onze middeleeuwse held m.i. te kort.

‘Een bijzondere benedictijn’, een ‘korte verhalenbundel +’ van Ellis Peters, voor de diehard Broeder Cadfael-lezers.

De getoonde omslag is van de in druk verkrijgbare omnibus, waarin ‘Een bijzondere benedictijn’ opgenomen is.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Hoofd koel, hart verloren

Mallery, Susan – Hoofd koel, hart verloren

De kamerdeur ging open, ze hield haar gezicht stevig in haar kussen gedrukt: “Ga weg”. “Geen denken aan”. Ze kende die stem, de eigenaar zat in bijna al haar romantische en semi-erotische fantasieën. “Laat iemand een einde aan me maken,” zei ze kreunend, “Ik haat mijn leven. Het is afschuwelijk. Ik ben een freak. Erger nog, ik ben een dikke lelijke freak en dat zal ik altijd blijven”. “Je bent geen freak,” zei hij zacht maar nadrukkelijk…

Wanneer Hunter Palmer, de broer van Meri, na een ziekbed komt te overlijden, laat hij een brief na aan zijn vriend Jack Howington III. Hij vraagt hem één maand in Palmers huis te verblijven. Jack, die wel toe is aan wat tijd om alles helder op een rijtje te krijgen, volgt uit respect en nieuwsgierigheid Hunters postume wens graag op.

Wanneer hij het karakteristieke huis betreedt staat hij aan de grond genageld. Hij wordt ontvangen door een slanke knappe vrouw, ze is zo ongeveer de laatste persoon die hij graag wil zien. “Dag Jack” zegt ze. Hij: “Meredith”. Haar blauwe ogen sperren zich wijd open van verbazing: “Herken je mij?”

Na al die jaren is Meredith niet vergeten hoe Jack haar eerst had afgewezen en vervolgens verlaten, dit ondanks zijn belofte om er altijd voor haar te zijn. In de maand dat ze samen in het huis van Hunter zullen doorbrengen, heeft zij zich voorgenomen om haar perfect bedachte wraak uit te voeren. Jack moet naar haar gaan verlangen en als het er echt op aan komt, zal ze hem afwijzen. Maar loopt het allemaal zoals ze heeft bedacht? 

Susan Mallery is de nummer 1 bestsellerauteur van de New York Times van romans over relaties die het leven van vrouwen bepalen: familie, vriendschap, romantiek. Dat gaan wij als lezers merken zodra we haar ‘Hoofd koel, hart verloren’ openslaan. Verwacht geen spannend actieverhaal van haar, nee juist de zo secuur beschreven intermenselijke contacten pakken je als lezer. Er is wel degelijk spanning, de spanning tussen de beide hoofdpersonen. Nu en dan jeuken je vingers om tussenbeide te komen. Maar het verhaal blijft boeien, ook al omdat Mallery een afdoende parallelle verhaallijn geeft.

Uiteindelijk komt alles goed, of had u wat anders gehoopt of verwacht?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies