Arlidge, M.J. – Klein klein kleutertje
Helen Grace, rechercheur in Southampton, rijdt op haar motor en vindt ’s morgens vroeg een dodelijk getroffen vrouw midden op de weg. Dit is het begin van een reeks gewelddadige, raadselachtige moorden die in een tijdsbestek van zo’n 28 uur worden gepleegd. Waarom moet een zorgzame moeder dood, een apotheker, een docent? Helen gaat er zoals gewoonlijk vol in wat haar nu toch enige moeite kost. Ze heeft een veeleisende baan en was maanden geleden onterecht beschuldigd door collega brigadier Joanne Sanderson met haar team, gearresteerd voor moord, gevangengezet en na onderzoek in ere hersteld. Er spelen dus nogal wat onderliggende gevoeligheden binnen het korps. Daarnaast wil iedereen als één man de moordenaar vinden en vrij snel komt een jongeman Jason Swift in zicht. Een bekende van de politie, dronken van macht, narcistisch, gek op chaos, angst en ellende. Hij wordt gesignaleerd met een meisje en de klopjacht op hen racet vergeefs van de ene plaats delict naar de andere totdat Helen haar denkfout opmerkt. Zal dit echter leiden tot de aanhouding van de moordenaar?
Een spannende thriller van 350 pagina’s waarin een wel erg
lange stoet van personen de revue passeert. Arlidge omschrijft en karakteriseert
zoals gewoonlijk praktisch elke persoon waardoor de lezer een goed zicht krijgt
op bijv. de gevoeligheden binnen het team die hun invloed doen gelden, de
‘chemie’ tussen Jason Swift en zijn vriendin. Je krijgt als lezer begrip voor
de nietsontziende, opdringerige journalist Emilia Garanita en zelfs voor de
moordenaar. Behalve dat het verwijst naar een kinderliedje laat de titel zich
moeilijk verklaren. Wel duikt plots op het einde in een laatste gruwelijke
scene het rijmpje “iene miene mutte” op – de titel van een eerder verschenen
boek. Veel actie, geschreven vanuit verschillende perspectieven en bijna van
minuut tot minuut te volgen.
Prima boek, een lekker hapje voor het weekend of in de vakantie.
