Egeland, Tom – Heksenbord
Kristin Byu en de al gepensioneerde verslaggever Gunnar Borg reizen naar Juvdal, een afgelegen Noors stadje, om een TV documentaire te maken over een nooit opgeloste dubbelmoord. De moord is bijna verjaard, maar de gebeurtenis leeft na 25 jaar nog steeds heftig in de kleine gemeenschap. 
Een jong echtpaar is vermoord in hun eigen woning en hun dochtertje, die het overleeft, is voor het leven verminkt. De dader is nooit gevonden. Kristin hoopt dat de documentaire verborgen herinneringen oproept, zodat er toch nog enige nieuwe informatie over de misdaad loskomt, voordat de zaak officieel verjaard. Ze roept daarbij de hulp in van het medium Victoria Underland, een actie die op weinig begrip kan rekenen van de cynische Gunnar.
De interviews rakelen inderdaad veel oud zeer op en verdekte, maar heftige emoties. Veel nieuwe informatie krijgt het team eigenlijk niet los. Totdat er een nieuwe moord wordt gepleegd in het dorp, die beslist verband kan hebben met de oude moorden. Victoria Underland krijgt wel contact, iets waarmee Gunnar weinig te maken wil hebben, maar weet het niet te plaatsen. Ze wordt letterlijk ziek van de druk in haar hoofd.
Langzaam ontwikkeld zich het plot, het is een fors boek, maar beetje bij beetje krijg je als lezer vat op de zaak. De ontknoping is spannend, het verhaal ontwikkelt zich logisch. Al blijft het telepathisch contact wat Victoria met het verminkte meisje blijkt te hebben een beetje wennen. Niet alleen voor de hoofdrolspelers, maar ook voor ons als lezer.
Egeland maakt het volgen van het verhaal niet echt gemakkelijk. Hij ‘speelt’ met de tijd: verleden en heden worden afwisselend in korte stukken tekst verteld. Hij helpt ons als lezers door aan te geven, waar en wanneer het betreffende stuk zich afspeelt. In het begin van het verhaal is dat wel nodig, het geeft ons houvast. Tegen het einde, wanneer we vooral het actuele verhaal volgen, is het overbodig. Zeker tijdens de sterke ontknoping, die zich hoofdzakelijk op dezelfde locatie afspeelt, had zijn ’tijdmodel’ wel wat minder strak gehanteerd kunnen worden.
Heksenbord, een goed boek voor lezers die zich in een verhaal kunnen en willen vastbijten, valt duidelijk in de categorie literaire thrillers. Een boek om aan te raden.
