Tag archieven: boek

Stalker

Kepler, Lars – Stalker

De ambitieuze Margot Silverman is de nieuwe expert seriemoordenaars en stalkers bij het Zweedse Korps Landelijke politiediensten. Ze wordt meteen geconfronteerd met macabere moorden op vrouwen, door een seriemoordenaar aangekondigd middels macabere filmpjes. De filmpjes bieden in eerste instantie nul aanknopingspunten en daar worden rechercheurs heel zenuwachtig van.
Eindelijk hebben ze een getuige: Björn, de man van Susanne Kern, die haar in een dermate gruwelijke staat vond dat hij in shock haar heeft gewassen, aangekleed en in bed gelegd waarbij ook alle sporen zijn verdwenen. Margot vraagt psychiater Erik Maria Bork om Björn onder hypnose de gewiste gegevens te laten herbeleven. Hieruit blijkt dat de moorden alle zijn gepleegd in brute, niets ontziende, woeste kracht en dat de lijken zijn gemanipuleerd. Dat doet Erik denken aan de zaak Kyrklund die sinds tien jaar voor moord vastzit ondanks zijn alibi. Dit biecht hij op aan collega psycholoog Nelly Brandt. Kyrklund gaat onder hypnose, er vinden nog meer moorden plaats en via vele omwegen waaronder een club met groepsseks, een doorgesnoven baas met slavinnen en een blinde pianolerares nadert eindelijk de oplossing…

Een spannend boek vol gruwelijke moorddetails. Er vloeit veel bloed, veroorzaakt door allerlei wapentuig als bijlen, messen, zagen, geweren, ontploffingen en afgrijselijke gevechten. Die ingrediënten samen met beschrijvingen van lugubere desolate omgevingen en sferen zijn zo overdadig en flink aangezet dat de lezer (ik in elk geval) denkt: jaja, ’t zal wel. Het schrijversechtpaar Ahndoril doet er alles aan om flink wat rookgordijnen op te werpen wat hun goed is gelukt. Gaandeweg ploppen verschillende verhaallijnen op waaronder die van de terugkeer van de verdwenen Joona Linna, waarbij ik mijn richtingsgevoel even kwijtraakte omdat ik de vorige boeken niet had gelezen.
Maar schrijven kunnen ze en als u van spanning houdt, wordt u beslist niet teleurgesteld.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Op de hielen

Rose, Karen – Op de hielen

Faith is psychotherapeute, werkte met zedendelinquenten en hun slachtoffers en racet nu in volle vaart weg uit Miami, Florida. Weg van haar ex Peter Combs, die haar al jaren stalkt met als doel haar te vermoorden. Na de vierde moordaanslag, waarbij haar baas Gordon en niet zij het leven laat, vindt Faith het welletjes. Ze neemt een andere identiteit aan en gaat naar Cincinnati, Ohio, naar het huis dat haar overleden oma haar heeft nagelaten en waar zij vroeger heeft gewoond. Ze is bang voor het huis en heeft regelmatig nachtmerries maar hier is ze in elk geval veilig voor haar moordenaar. Jammer want dat is het begin / vervolg van een reeks aanslagen op Faith en bloederige moorden, afgehakte lichaamsdelen, organen van vele jonge blondines op sterk water. De politie en Faith zelf belanden in een macabere zoektocht naar de oorsprong van het kwaad dat haar steeds dichter op de hielen zit.

Een moordverhaal, spannend van begin tot eind. Knap gecomponeerd: het beslaat vier dagen (in 750 pagina’s!) verdeeld in 36 hoofdstukken waarin tot op de minuut het verhaal zich ontrolt, steeds vanuit een ander perspectief, een andere persoon. Je zit dus heel dicht op de huid van de vertellers. De meerwaarde van deze thriller is dat Rose een meester is in het beschrijven van karakters – wat bij andere thrillers nogal eens onderbelicht is – van mistige sferen en huiveringwekkende plekken en huizen. Niets ontbreekt, alles klopt tot in de finesses. Je zoekt mee naar verbanden, trekt – regelmatig verkeerde – conclusies, denkt mee en wil vooral almaar doorlezen. Het is een thriller maar er is ook plaats voor romantiek. FBI-rechercheur Deacon, een grote, donkere spierbundel met een opvallend magisch uiterlijk wint het hart van de tengere Faith en door het verhaal heen vlecht Rose een aantal pikante scenes. Het boek valt onder het chicklit-genre maar ik vind het eveneens een voortreffelijke, adembenemende thriller voor iedereen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Dans des Doods

Preston & Child – Dans des Doods

Diogenes, de volledig ontspoorde broer van FBI-agent Aloysius Pendergast, is geboren als een misantropische eenling, maar doorgeslagen na het zien van het levend verbranden van zijn ouders als tiener. Diogenes vermoordt systematisch iedereen om wie zijn broer Pendergast geeft. Niet allemaal tegelijkertijd, netjes één voor één. Dit op creatieve en gruwelijke manier, want hij wil zijn broer zien lijden.

Aloysius smeekt zijn oude vriend luitenant Vincent D’Agosta van de NYPD om hem te helpen zijn broer te stoppen. Bovendien vermoedt Pendergast dat de moorden niet het hoofddoel van Diogenes zijn. De doden zijn slechts een rookgordijn om Pendergast én D’Agosta bezig te houden, terwijl Diogenes een misdaad begaat waaraan hij al 20 jaar werkt. Kan Pendergast de mensen van wie hij het meest houdt redden en toch voorkomen dat Diogenes plan slaagt? 

Preston & Child bouwen in ‘Dans des Doods’ rondom het plot een aantal subplots, zoals een historische tentoonstelling van religieuze maskers, maar uiteindelijk staat dit alles ten dienste van het dodelijk duel tussen de beide broers. Het verhaal is op sommige plaatsen een beetje melodramatisch, maar een crimineel gestoord meesterbrein blijft natuurlijk wel een bron van inspiratie. Denk aan Sherlock Holmes en zijn doodsstrijd met zijn slimmere broer, Mycroft. ‘Dans des Doods’ is deel acht in de Agent Pendergast-serie. Het is het middelste boek in de trilogie (binnen de serie) waarin Diogenes centraal staat, maar is uitstekend ‘solo’ te lezen. Het is een vlot geschreven thriller, met een dramatisch ‘totaal’ slot. Ja zeker, dat kunnen we wel aan Preston & Child overlaten… 

Er zijn op dit moment al twintig delen van de Pendergast-serie uit. Kijk voor meer informatie eens op de auteurswebsite;  https://www.prestonchild.com/books/series/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Gestrand met de miljonair

Mortimer, Carole – Gestrand met de miljonair

Multimiljonair Linus Harrison, hard en efficiënt, laat geen middel onbenut om zijn doel te bereiken. De zakenman heeft nu zijn oog laten vallen op ‘Tarrington Park’, het landhuis waar Andrea Buttonfields is opgegroeid. Het huis moet na het dodelijke ongeluk van haar vader en David Simmington-Browne, haar verloofde, én het daarop volgende failliet van de familie verkocht worden. Maar Linus Harrison wil een deal: haar moeder mag op het landgoed blijven wonen als Andrea er mee instemt om als zijn persoonlijke secretaresse voor hem te gaan werken. Om het welzijn van haar moeder, maar ook omdat de baan haar uit haar geldproblemen helpt, stemt ze aarzelend toe.

Wanneer het landhuis onder haar leiding prachtig is omgebouwd tot een topklasse hotel, vraag Linus haar hem te vergezellen naar Schotland om een nieuwe aankoop te beoordelen. Maar dit tripje loopt heel anders dan ze zich allebei hadden voorgesteld. Onderweg komen ze vast te zitten in de hoge Schotse sneeuw en onder ‘primitieve’ omstandigheden moeten ze overnachten. Er  ontstaat een situatie waardoor Andrea vindt dat ze niet langer voor Linus kan blijven werken…

‘Gestand met de miljonair’ is een absolute chicklit. Zoals het bij een goede chicklit hoort spelen er liefde, trauma’s en afhankelijkheid, maar Mortimer doet het op een goede manier. Ze neemt de tijd om ons werkelijk kennis te laten maken met de beide hoofdpersonen. Tijdens het verhaal leren we de ‘harde’ Linus kennen van zijn andere kant en blijkt de afstandelijke, typisch Engelse Andrea vooral een verlegen jonge vrouw. Ze weet zich geen raad met de situatie die ontstaat totdat Linus zich in woede verspreekt. Pas dan weet zij zichzelf een plaats te geven.

Carole Mortimer heeft met ‘Gestrand met de miljonair’ een uitstekend verhaal geschreven, helemaal toegespitst op haar lezerspubliek, maar zeker ook voor lezers daarbuiten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

De Wilde Gave

Guin, Ursula Le – De Wilde Gave

De bewoners van de ‘oplanden’ zijn als hun land: fel, trots en hard. Ze zijn arm, maar hun specifieke gaven zijn kostbaar. Sommigen kunnen, met één blik, gebaar of woord, dieren roepen, vuur maken of land verplaatsen. Anderen kunnen ledematen verwringen, een geest onderwerpen of iemand een slopende ziekte geven.

Het verhaal wordt verteld door Orrec Caspro, zoon van de leider van zijn clan. De clans van de hooglanden hebben griezelige krachten, maar Orrec’s moeder is niet van de clan of zelfs van de hooglanden. Met Orrec’s gave is dan ook wat misgegaan, de gave is oncontroleerbaar. En omdat zijn gave dodelijk is, is hij een bedreiging voor de andere clans. Orrec draagt daarom steeds een blinddoek, want zijn gave werkt alleen als hij kan zien. Ondertussen merkt zijn buurmeisje en vriendin Gry, wier clans gave het aanroepen van dieren is, dat ze inderdaad begaafd is. Maar ze weigert om haar gave te gebruiken. Terwijl Orrec en Gry samen opgroeien geeft dat steeds meer spanningen in hun clans en met de hele Opland-manier van leven…

De familie van de hoofdpersoon Orrec lijkt de krachtigste gave van allemaal te hebben: de gave van het ongedaan maken (te doden). Je zou denken dat zo’n gave de garantie is om gevreesd en vereerd te worden. Maar zo werkt het niet in “De Wilde Gave’, Le Guin neemt een heel andere insteek. Je mag dan het vermogen hebben om met je blik te doden, maar wat als iemand, achter je rug, je kind of vrouw vervloekt, zodat ze langzaam sterven? Of als je buurman uit rancune weigert zijn gave van dierenroeping te gebruiken tijdens een hongersnood? Het verhaal gaat over de politiek binnen een kleine gemeenschap waar elk familie invloed heeft. En natuurlijk over Orrec’s reis om zijn kracht te begrijpen en te beheersen. 

Het boek is als een puzzel van schijnbaar willekeurige verhaaldelen. Eerder een literaire lezing dan een thriller. “De Wilde Gave’ is daarom lastig in een bepaald genre te plaatsen, het is geen SF, misschien Fantasy, maar het is vooral –zoals veel boeken van Ursula Le Guin- een diepgaand en heel intelligent geschreven verhaal.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

Kapot

Slee, Carry – Kapot

Julia en broer Thijs zijn puberkinderen die elkaar door dik en dun steunen en voor elkaar opkomen. Ze zijn muzikaal en zitten in een band die hoe langer hoe succesvoller wordt. Thuis gaat het echter steeds slechter. Hun ouders hebben constant ruzie, schreeuwen tegen elkaar en proberen de kinderen in hun kamp te krijgen. Tussen Julia en Thijs duiken ook verwarring en onbegrip op. Goede vriendschappen staan op de helling en de kinderen raken beiden onzeker, zijn verdrietig en dreigen elkaar te verliezen. Dan valt ook de band nog uit elkaar. Julia blijft bij haar moeder wonen, Thijs gaat naar de woonboot waar zijn vader tijdelijk woont. De ouders zetten de hakken in het zand met als enig doel de ander zoveel mogelijk te kwetsen en dwars te zitten waarbij alle middelen zijn geoorloofd. Een onverkwikkelijk pad; gaat alles kapot…?

Een echtscheiding vergt veel van kinderen, zeker een vechtscheiding. De basis, het vertrouwde honk dat ouders vormen wordt onder hun voeten weggeslagen. Carry Slee beschrijft de eenzaamheid, het verloren vertrouwen en de onzekerheid van de kinderen. Ook de verliefdheden krijgen veel aandacht evenals de machtsstrijd tussen de ouders die wel erg aanwezig is. Van de eerste tot de laatste bladzijde is er verbaal geweld en wordt er gesmeten met spullen; een onwaarschijnlijke, irreële situatie lijkt me.
Alle problemen rond scheiding komen aan bod én het feit dat het leven doorgaat. De toon en de schrijfstijl vind ik echter meer passen bij 12-jarige brugklassers dan bij jongelui van 14-15 jaar. Overigens zullen kinderen van gescheiden ouders zich zeker kunnen herkennen in het boek en dat is een goede zaak.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Kinderboeken, Recensies, Uncategorized