by | 10 augustus 2015 · 21:23

Hartsvriendin

Crouch, Julia – Hartsvriendin

Rose haar allerbeste vriendin, Polly, is weduwe geworden. Uiteraard wil Rose helpen, ze biedt Polly en haar twee kleine jongens een gastvrij huis.
Polly was altijd al een nogal non-conformistische persoonlijkheid, maar hoe langer ze in Rose’ huis blijft, hoe minder ze lijkt op een ‘rouwende weduwe’. Polly gedraagt zich beslist niet zoals je van een eenzaam achtergebleven vrouw zou verwachten. Steeds meer vraagt Rose zich af hoe goed ze eigenlijk Polly kent. Het komt haar voor dat de aanwezigheid van Polly de reden is dat ze haar grip op haar eigen gezin en huis verliest. Polly’s verstoring in Rose’ leven is als een langzaam smeulende ondergrondse veenbrand. Hartsvriendin

Rose begint zich als vrouw en moeder steeds onbelangrijker te voelen als Polly’s helpende hand allengs meer voelbaard wordt in het gezin. Polly helpt bij de verzorging van Rose’ kinderen, ze helpt haar man met zijn werk. Ze reinigt het huis en maakt het eten… en langzaam maar zeker, begint Rose zich irrelevant te voelen. Maar komt dat door Polly’s gedrag, of zit het alleen allemaal in Rose’ hoofd? Eén ding is zeker: het was fout om Polly uit te nodigen, want wanneer Polly eenmaal binnen is, gaat ze niet meer weg.

“Hartsvriendin” is een slimme en pakkende psychologische thriller. Wat Crouch’ boek zo gevaarlijk maakt voor ons als lezers, is dat het zo dichtbij komt. De ‘bedreiging’ voor hoofdpersoon Rose is een geliefde, haar hartsvriendin, zojuist getroffen door een verlammend verlies. Wie van ons zou niet helpen of gastvrij zijn in een dergelijk geval? Daarin ligt het beangstigende van “Hartsvriendin”. Crouch stelt op indringende wijze de simpele vraag: “Hoe goed kennen we eigenlijk onze vrienden?”
“Hartsvriendin” van Julia Crouch is een serieus, diep boek met klasse, intrige en een complexiteit die onverwacht is, dit ondanks de duisternis die in het verhaal heerst. De karakterisering is van grote klasse. Het boek is geschreven voor een volwassen publiek, geïnteresseerd in psychologisch drama.

Julia Crouch

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies, Thrillers

Getagd als , , , , , , , , , , , , ,

by | · 13:11

De mannentester

Van Royen, Heleen – De mannentester

Victoria is 27 en dochter van Sophia, haar emotioneel redelijk ongeremde en warrige moeder, en Gabriël, een te vroeg vermoorde advocaat die thuis de vermoorde onschuld speelde. Victoria heeft een Omslagmissie: veel mannen nemen vrouwen in de maling, nemen hen niet serieus en gebruiken hen als voetveeg. Kwetsend! Dat vereist daadkrachtig optreden. Dus hengelt Victoria opdrachten binnen waarbij ze mannen test in hun trouw aan hun partner. Ze gaat daarbij heel ver: geen middel  wordt geschuwd om het lijdend voorwerp met haar tentakels in bed te krijgen. Alles is geoorloofd en als toetje onderwerpt ze haar slachtoffers aan een welverdiende eigen touch. Ze kruist de hele wereld door: Sevilla, New York, Milaan, Londen, Bristol en uiteindelijk belandt ze of all places in Heerhugowaard…

Het verhaal beslaat een jaar uit het leven van Victoria met een aantal terugblikken voor de nodige achtergrondinformatie.
Ik vond het een leuk boek, goed leesbaar, zeer fantasierijk en met een flinke dosis humor. Thema’s zijn: hang naar vrijheid, bang gekwetst te worden, seks, liefde en wraak. Van Royen schrijft met de haar eigen losse stijl en slaagt erin een hoofdpersoon neer te zetten die redelijk congruent aan haar karakter acteert, totdat ze een robot op Victoria’s pad stuurt. Dan wordt het ongeloofwaardig. De scenes met de knappe, eenvoudige, gevoelige Fintan passen wel in het verhaal; Fintan haalt de principes van VanRoyen1Victoria onderuit en brengt haar in verwarring. En het einde van het verhaal laat u als lezer achter in verbijstering. Gelooft u me niet? Test het.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , , , , ,

by | 2 augustus 2015 · 11:04

Lieve mama

Verhoef, Esther – Lieve mama

Helen is verpleegkundige, heeft drie puberende kinderen van 13, 15 en 17 en een man Werner die 4 restaurants beheert. Omslag-1Beiden hebben een heel drukke baan, zijn goed gefortuneerd en wonen in een kast van een huis aan het eind van een doodlopende weg.
Ralf is 18, woont bij zijn ouders thuis en weet uitstekend precies de verkeerde vrienden te kiezen. Hoewel, van kiezen is weinig sprake: snuivende en blowende lieden herkennen in hem een willig werktuig. Mooie auto’s, merkkleding, indruk maken op de meisjes, het hoort bij puberen alleen heeft hij continu een geldprobleem dus laat hij zich meeslepen in de uitvoering van een roofoverval op de woning van Helen en  Werner. Wat zich dan afspeelt in het huis is gruwelijk maar slechts het begin van een achtbaan van lugubere gebeurtenissen en emoties waarin Helen zich staande moet houden.

Esther Verhoef schreef opnieuw een pageturner. Haar hoekige schrijfstijl – korte zinnen, ontdaan van tierelantijnen – geeft vaart aan het verhaal, evenals de snelle afwisseling tussen de twee verhaallijnen. Als lezer zit je bovenop de gebeurtenissen, je mist niets en dat wil je ook niet. Het alles overheersende thema is: wat doe je als je gezin in gevaar is, hoe ver ga je dan?
Je krijgt een goed beeld van de hoofdpersonen, hoe zij denken en doen en waar dat vandaan komt. Hoe levens een formidabele foute zwenking kunnen maken. Verhoef weet je mee te slepen in de rollercoast die zich in anderhalve week ontrolt. Bij de titel “Lieve mama” denk je aan rust, zacht en liefdevol. Echter daaronder ligt de beklemmende waarheid. De plot werkte op mijn lachspieren. Waarom vertel ik u natuurlijk niet.

EstherVerhoef-1Een boek, meer dan waard om gelezen te worden maar zet u zich schrap, op meerdere fronten…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Getagd als , , , , , , , , , , , , , , ,

by | 29 juli 2015 · 21:58

Het Kindermeisje

Markaris, Petros – Het Kindermeisje

Kostas Charitos, commissaris van politie in Athene, is met zijn vrouw Adriani op vakantie in Istanbul. Hij hoopt dat hierdoor zijn vrouw de ergernis over het huwelijk van haar dochter wat zal vergeten. Het KindermeisjeKaterina is pas getrouwd, maar heeft als moderne, zelfstandige arts besloten niet in de kerk te trouwen. Iets waarmee haar schoonouders, maar vooral ook Charitos’ vrouw, het moeilijk hebben. Kostas heeft een goede band met zijn dochter, maar begeeft zich in een mijnenveld wanneer hij het voor haar  opneemt.
Tijdens een excursie van het reisgezelschap wordt hij benaderd door een in Istanbul wonende Griek: Maria Chambou, een oude kennis van hem, is tijdens haar reis verdwenen. Zou de commissaris hem een plezier willen doen en even willen informeren? Een politieman blijft een politieman, ook tijdens zijn vakantie en voor hij het weet is hij officieel op zoek naar de stokoude vrouw. Tijdens het zoeken wordt al snel duidelijk dat Maria haar broer heeft omgebracht en naar haar geboorteland Turkije is gevlucht.
Samen met de moderne Turkse, in Duitsland opgegroeide politieman Murat Saglam, ontdekt hij dat ze ook nog andere rekeningen wil vereffenen.

Markaris neemt er de tijd voor om in een rustig verhaal zijn plot te ontwikkelen. We volgen de steeds meer op elkaar ingespeelde Murat en Kostas, die kundig hun weg zoeken in de kleine Griekse gemeenschap van Istanbul en zo krijgen we veel mee van de historie, cultuurverschillen en architectuur van de stad.
De verschillen tussen de jonge Turkse politieman en Charitos worden naarmate het verhaal vordert steeds duidelijker, maar ook het wederzijds begrip tussen hen groeit. Dit is, naast de geschiedenis van de Griekse bevolking van Istanbul, een interessant aspect in “Het Kindermeisje”. Dat is maar goed ook, want het voortkabbelende verhaal moet het doen zonder veel spanning. “Het Kindermeisje” is een leuk geschreven, interessant boek. De claim literaire thriller, is door de uitgever te enthousiast gebruikt op de omslag. Het “kindermeisje” is misschien wel literatuur, maar beslist geen thriller.

Petros Markaris

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , , ,

by | 20 juli 2015 · 14:55

Geachte heer M.

Koch, Herman – Geachte heer M.

De heer M. – een schrijver op leeftijd – was bekend en bewierookt maar is nu op zijn retour. Zijn boek “Afrekening” betekende zijn doorbraak: een verhaal over een geschiedenisleraar die een kortstondigeOmslag1 relatie had met een leerling, die hij later opzoekt in een huisje in Zeeland waar zij met een vriendje verblijft. De leraar is nooit meer opgedoken. Het verhaal is gebaseerd op de werkelijkheid en de verdwenen docent werd indertijd geschaard in het rijtje van vijf docenten van de betreffende middelbare school die kort na elkaar de dood vonden.
Meneer M. drijft nog dapper op zijn vroegere roem, heeft een veertig jaar jongere knappe vrouw en een dochtertje en wordt met regelmaat uitgenodigd om lezingen te geven. Echter de benedenbuurman laat van zich horen en doet M. de belofte hem nieuw materiaal te schenken inzake “Afrekening”. Wat bedoelt hij en zit M. daar op te wachten?

Een perfect boek: spanning, humor, een gezonde dosis cynisme en virtuoos taal- en stijlgebruik met rake metaforen en toegankelijke taal.
Het boek is ingedeeld in vijf delen, die ook afzonderlijk een indeling kennen. Koch wisselt vaak van vertelperspectief: in deel 1 is de benedenbuurman aan het woord, deel 2 is voor meneer M, 3 voor leerling Laura, in 4 en 5 komt een stoet aan vertellers aan het woord. De verhaallijn blijft zo overeind en gaandeweg krijgt de lezer een steeds completer beeld van wat zich in ’s hemelsnaam indertijd heeft afgespeeld en of en zo ja wat er nog staat te gebeuren. De tekst is doorspekt met cynische maatschappijkritische opmerkingen over het bibliotheekwezen, boekenbal, uitgevers, interviewers, docentschap; er valt heel wat te grinniken.

Koch1Een modern Grieks drama in vijf bedrijven met een wel heel bijzondere afloop. Geen boek om voor het slapen gaan steeds enkele pagina’s te verorberen; dan bestaat het risico de draad kwijt te raken. Dus óf u slaapt de hele nacht niet óf u neemt het mee op vakantie of het weekend in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , , , , , , ,

by | 14 juli 2015 · 23:14

Heksenbord

Egeland, Tom – Heksenbord

Kristin Byu en de al gepensioneerde verslaggever Gunnar Borg reizen naar Juvdal, een afgelegen Noors stadje, om een TV documentaire te maken over een nooit opgeloste dubbelmoord. De moord is bijna verjaard, maar de gebeurtenis leeft na 25 jaar nog steeds heftig in de kleine gemeenschap. Heksenbord
Een jong echtpaar is vermoord in hun eigen woning en hun dochtertje, die het overleeft, is voor het leven verminkt. De dader is nooit gevonden. Kristin hoopt dat de documentaire verborgen herinneringen oproept, zodat er toch nog enige nieuwe informatie over de misdaad loskomt, voordat de zaak officieel verjaard. Ze roept daarbij de hulp in van het medium Victoria Underland, een actie die op weinig begrip kan rekenen van de cynische Gunnar.

De interviews rakelen inderdaad veel oud zeer op en verdekte, maar heftige emoties. Veel nieuwe informatie krijgt het team eigenlijk niet los. Totdat er een nieuwe moord wordt gepleegd in het dorp, die beslist verband kan hebben met de oude moorden. Victoria Underland krijgt wel contact, iets waarmee Gunnar weinig te maken wil hebben, maar weet het niet te plaatsen. Ze wordt letterlijk ziek van de druk in haar hoofd.
Langzaam ontwikkeld zich het plot, het is een fors boek, maar beetje bij beetje krijg je als lezer vat op de zaak. De ontknoping is spannend, het verhaal ontwikkelt zich logisch. Al blijft het telepathisch contact wat Victoria met het verminkte meisje blijkt te hebben een beetje wennen. Niet alleen voor de hoofdrolspelers, maar ook voor ons als lezer.

Egeland maakt het volgen van het verhaal niet echt gemakkelijk. Hij ‘speelt’ met de tijd: verleden en heden worden afwisselend in korte stukken tekst verteld. Hij helpt ons als lezers door aan te geven, waar en wanneer het betreffende stuk zich afspeelt. In het begin van het verhaal is dat wel nodig, het geeft ons houvast. Tegen het einde, wanneer we vooral het actuele verhaal volgen, is het overbodig. Zeker tijdens de sterke ontknoping, die zich hoofdzakelijk op dezelfde locatie afspeelt, had zijn ’tijdmodel’ wel wat minder strak gehanteerd kunnen worden.
Heksenbord, een goed boek voor lezers die zich in een verhaal kunnen en willen vastbijten, valt duidelijk in de categorie literaire thrillers. Een boek om aan te raden.

Tom Egeland

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, Thrillers

Getagd als , , , , , , , , ,