De Rosnay, Tatiana – Overspel
Hélène is 50 en getrouwd met uitgever Henri; samen hebben ze twee kinderen. Ze leidt een rustig, geruisloos en vooral dienstbaar leven, is knap, straalt rust en gelijkmatigheid uit en is vaak een baken
voor haar vriendinnen.
Er komt echter een flinke barst in haar leven als ze bij een bezoek aan een vriendin met een man naar zijn huis gaat en onstuimige seks heeft waarbij hij blijkt te zijn overleden. Ze ontvlucht het huis. Een inspecteur van politie ontbiedt haar op het bureau. Hélène hangt een heel verhaal op dat door iedereen wordt geslikt. Haar onkreukbaarheid redt haar en ze denkt rustig door te kunnen gaan met haar leven. Maar dat lukt niet. Het verhaal ontrolt zich dan verder met de opvoering van een aantal bedenkelijke figuren met wie ze op haar manier korte metten maakt. Ze wordt geconfronteerd met onvermoede eigenschappen die ze verafschuwt en die haar onzeker en wanhopig maken maar uiteindelijk haar ‘redding’ blijken te zijn?
De Rosnay schreef het boek in 2004, tien jaar later volgt de Nederlandse vertaling. Het is gemakkelijk te lezen in een vlotte schrijfstijl en het beslaat een aantal maanden. Het verhaal zit – net als onkreukbare Hélène in haar milieu – in een keurig jasje: de 146 pagina’s zijn opgedragen aan maar liefst vijf personen; het thema is vervat in een uitspraak van Charles Bodelaire en het verhaal start met een forse spanningoproepende proloog. Het is echter een flinterdun verhaal, heeft weinig diepgang. Niets is echt goed uitgewerkt en er zitten een aantal ongerijmdheden in die mij fronsende wenkbrauwen bezorgden.
De Rosnay schreef betere boeken; gelukkig scheef zij ‘Haar naam was Sara’ jaren later. ‘Overspel’ was denkelijk een vingeroefening. En een niet onaardige want ondanks mijn kritiek is het ook een spannend, onderhoudend boek! Als u er eenmaal in begint, leest u het zonder pauzes in een vloek en een zucht uit.
