Categorie archief: Literatuur

Een vrouw op de vlucht voor een bericht

Grossman, David – Een vrouw op de vlucht voor een bericht

Het verhaal speelt zich af in Israël dat in staat van alarm verkeert. Ora vlucht haar huis uit als haar zoon Ofer zich vrijwillig aanmeldt bij het joodse legioen op de Omslagwestelijke Jordaanoever. Zij vindt dat als zij niet thuis is, het bericht van zijn eventuele dood haar niet kan bereiken en hij zo misschien wordt gered. Ora is niet nogmaals opgewassen tegen het smartelijke, lange wachten dat zij moest ondergaan toen haar oudste zoon Adam in het leger diende. In haar vlucht neemt zij Avram, vader van Ofer, mee op een trektocht door de bergen in Galilea. Een tocht die zij en Ofer eigenlijk eindelijk zouden maken. Tijdens deze tocht komen beiden opnieuw tot elkaar met name door de niet-aflatende wil van Ora Avram te vertellen over haar gezin: zij, haar twee zonen en hun verschillende vaders.

Het boek begint met een ontroerend mooie weergave van de toenaderingen van meisje Ora en jongens Avram en Ilan, 16 jaar en alle drie doodziek in een verlaten hospitaal in Jeruzalem. Ilan, klasgenoot van Avram, is beeldschoon en bijna dood. Avram is klein van gestalte, erg zinnelijk en sensitief. Daarna gaat het verhaal verder in het heden met continu flashbacks.
Ora vertelt haar eigen geschiedenis, die van Ofer, Ilan en Adam terwijl het verleden van Avram zich in zijn gedachten en overpeinzingen afspeelt. Langzaam maar zeker vallen voor de lezer alle puzzelstukjes in elkaar. Groots is de allesoverheersende drang van de moeder Ora om haar gezin in stand te houden, het allesomvattende thema van het boek. Meest belangrijke motieven zijn liefde, lijden, oorlog, ruimdenkendheid, je eigen weg kiezen, ouderschap.
De stijl en structuur vind ik volmaakt. Bijna 700 pagina’s lang word je het verhaal ingetrokken. Hoe? Door de afwisseling van prachtige natuurbeschrijvingen met beschrijvingen van confrontaties tussen mensen, van ontluisterende situaties in de oorlog, van emoties die in het innerlijk van mensen woeden. Je ruikt de aarde, knijpt je ogen samen, gaat op in het geweld.

David Grossman is een van de beroemdste schrijvers van Israël. Dit boek begon hij te schrijven toen zijn oudste zoon bijna afzwaaide en zijn jongere broer, die later om het leven kwam in Zuid-Libanon, in dienst ging. Grossman had de hoop dat het boek hem zou beschermen.
David Grossman-1Een hartverscheurende, openhartige roman die mede door ook een dosis fijnzinnige humor zeer leesbaar en de moeite waard is. Ik raad u aan er wel rustig de tijd voor te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Veertig rozen

Hürlimann, Thomas – Veertig rozen

In een katholiek-Zwitsers stadje wordt op 29 april 1926 Marie Katz geboren in een joodse familie uit een artistiek intellectueel milieu, afkomstig uit Oost-Europa. Zij Omslag 40 rozenkrijgt een degelijke burgerlijke opvoeding en trouwt met de opportunistische politicus van eenvoudige komaf Max Meier. Dit huwelijk betekent voor Marie een ommekeer.
Het verhaal begint met de verjaardag van Marie Katz. Straks zal ze, zoals elk jaar, veertig rozen krijgen van Max, haar man. “Was het niet lief van Max dat hij de werkelijke leeftijd van zijn vrouw in een toverboeket liet verdwijnen? Jong moet ze blijven, elk jaar weer. Veertig moet ze worden, elk jaar weer.”
Marie schikt zich in de rol van echtgenote, ook schikt ze zich in de rol van pianiste, opgelegd door haar vader. Het Franse adagium van haar vroegtijdig overleden moeder – ‘on a du style’ – wordt nu haar motto in een leven van tragische grandeur. Haar eigen wil en identiteit zijn haar onbekend, ze draagt een masker waarachter ze zichzelf en haar leeftijd kan verbergen.

Hürlimann is een meester-stilist. “Zijn zinnen zijn van porselein” schreef een recensent. Mooier kan ik het niet opschrijven dus haal ik ze hier aan. Heel precies en heel broos zijn de woorden, die de schrijver kiest. Een greep: “…begon het stadje zich uit de heiigheid te pellen, en de plezierboot, waar aan de schoorsteen al de sjaal van een rookwolk hing,…”. “…zette een strohoed op, die naar talloze allang uitgegloeide zomers rook.”
Het is een gevoelig verhaal dat gaat over jeugd tegenover ouderdom, het huwelijk en het eeuwige rollenspel dat Marie speelt gedurende haar hele leven. Al deze thema’s voorziet de schrijver van subtiel ironisch commentaar. Ook krijgt de lezer een inkijkje in de Zwitserse antisemitische houding tijdens en na de Tweede Wereldoorlog waarin het gezin zich moet handhaven.

Hürlimann schreef meerdere toneelwerken, en romans als Het tuinhuis, De Grote Kater en Juffrouw Stark.
Thomas HürlimannIk vond het een prachtig, ook beklemmend boek met een tragische afloop. Maar laat u zich niet afschrikken want de schrijfstijl is fenomenaal. Literatuur met een Hoofdletter.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Nasleep

Robinson, Peter – Nasleep

Wanneer Maggie Forrest met de beste bedoelingen de politie belt voor een geval van huiselijk geweld, heeft ze geen idee wat ze hiermee op gang brengt. Als de agenten Janet Taylor en Dennis Morrisley arriveren nemen ze voorzichtig een kijkje, maar eenmaal binnen worden ze aangevallen door de volledig doorgedraaide leraar Terry Payne, die Morrisley vermoordt. Zich verdedigend slaat Janet de man halfdood. Payne’s vrouw Lucy wordt ernstig gewond in het huis gevonden. Wanneer het politie-onderzoek naar de moord op gang komt, worden in de kelder de lichamen gevonden van meerdere verminkte vrouwen.

nasleep-peter-robinson

Terwijl Terry Payne, de moordenaar, met een hersenbeschadiging vecht voor zijn leven, wordt hoofdinspecteur Alan Banks belast met het onderzoek. Al maanden zijn hij en zijn afdeling opzoek naar “de Kameleon”, een seriemoordenaar die verantwoordelijk lijkt voor de verdwijning van een aantal meisjes, allemaal blond en atletisch. Toch denk Banks dat het onderzoek hiernaar nog lang niet kan worden afgesloten. De vreselijke kelder heeft nog niet al haar geheimen prijsgegeven en Banks wil beslist meer weten over Lucy Payne, Terry’s gewonde vrouw. Was Lucy op een of andere manier betrokken bij de gruwelijke activiteiten van haar man of was ze juist een van zijn slachtoffers?

Ondertussen heeft Annie Cabbot, Banks losvaste vriendin, de moeilijke taak te onderzoeken of agent Janet Tayer overmatig geweld heeft gebruikt bij haar zelfverdediging tegen Terry Payne. Een weinig benijdenswaardige opdracht, want als dat zou blijken staat Janet hoogstwaarschijnlijk een proces te wachten en zeker ontslag bij de politie.

Nasleep is een uitstekende detective, waarbij de verschillende onderdelen van het onderzoek elkaar afwisselen. Ook bijzonder is dat het verhaal begint, waar het bij andere schrijvers dikwijls juist  eindigt. Naarmate het onderzoek naar Lucy Payne in het verhaal vordert, ontwikkelt het plot zich gedegen,  met een aantal verrassende maar geloofwaardige wendingen.

Peter Robinson 2

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, Thrillers

Vuurtorenwachter

Läckberg, Camilla – Vuurtorenwachter

Eerst een inkijkje in het verhaal. Inspecteur Patrik Hedström keert terug van een burn-out en wordt meteen geconfronteerd met de moord op Matte Sverin, eenOmslag rustige plichtsgetrouwe financieel ambtenaar van gemeente Göteborg. Matte is om het leven gebracht door een schot in het achterhoofd. Hedström en zijn team doen er alles aan om informatie over de persoon Matte te krijgen maar dat blijkt niet eenvoudig. Elk stukje informatie wordt onderzocht en zo levert dat een reeks boeiende verhaallijnen op met een schokkend einde. Er is een veelheid aan elementen die alle een rol spelen op weg naar de plot. Waarom reist Anna met zoontje Sam naar het eiland Graskär? Wat speelt er precies bij broer en zus Anders en Vivianne? Welke rol speelt de motorclub IE of is het een motorbende? Spoken bestaan niet, of toch wel?

Ik vind het een fantastisch boek, een geweldige thriller. Meer een psychologische thriller want niet alleen is van belang wie de moord(en) pleegde maar zeker ook waarom die persoon deze pleegde. De karakters zijn dermate uitstekend uitgewerkt dat je als het ware onder hun huid zit. Je kent hun verleden, hun families, persoonlijkheden, beweegredenen, hun uiterlijk. Zeker de hoofdpersonen zet Läckberg zeer detaillistisch neer: een genot om te lezen. Haar stijl is toegankelijk, gemakkelijk. Delen van verhaallijnen zijn steeds compacte, korte teksten en beslaan maximaal 3 pagina’s. Daarna gaat een andere verhaallijn verder, vanuit weer een ander gezichtspunt. Dat geeft vaart aan het verhaal en het is boeiend om te lezen, vooral om dóór te lezen.
Ik benoem niet de thema’s, anders verklap ik teveel van het verhaal. Ik wil alleen kwijt dat deze maatschappelijk relevant zijn; niet alleen in 2011 toen het boek verscheen maar nu in 2014 nog steeds.

Camilla Läckberg1Camilla Läckberg is econoom en in enkele jaren een van de best verkopende thrillerauteurs.
Een ongelooflijk knap geregisseerd boek. Een boek voor in bad, in bed, in tram en trein, in de tuin, kortom een boek voor dag en nacht.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies, Thrillers

Dit zijn de namen

Wieringa, Tommy – Dit zijn de namen

Het verhaal gaat enerzijds over Pontus Beg, een 53-jarige commissaris van politie in Michailopol,  en anderzijds over een groep mensen die de steppe in vluchten opOmslag DitZijnDeNamen weg naar een ander land. Beiden komen elkaar aan het eind van het verhaal tegen. Beg ontrafelt hun geschiedenis en wordt daardoor geconfronteerd met zijn eigen afkomst. De laatste Jood van de stad, een oude rabbijn, leert hem de waarheid kennen over zichzelf.

De roman gaat over migratie en godsdienst en is een zwaargewicht: knap geconstrueerd, munt uit in zeer verzorgd taalgebruik, rake metaforen en beschrijvingen van harde, afschrikwekkende situaties en ontroerende momenten in een toegankelijke stijl. Wieringa kan het allemaal en gaat niets uit de weg.
De afschuwelijke tocht van de vluchtelingen door de steppe, waaraan geen einde lijkt te komen, neemt ongeveer de helft van het boek in beslag. Door de ontberingen verworden zij tot welhaast dieren, ze vertonen in elk geval dierlijk gedrag. Of is dit gedrag evenzeer typerend voor ons mensen? Hoe zien de duistere kanten van onze binnenwereld eruit? Gaandeweg komen steeds meer parallellen naar boven tussen de wederwaardigheden van de groep verwilderde vluchtelingen en Pontus Begs zoektocht naar zichzelf.

De roman werd bekroond met de Libris Literatuurprijs 2013. En terecht.
Tommy WieringaHet is een boek vol zwaar weer maar daartussendoor fonkelen regelmatig sterren, zo helder als glas.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur

Het geheim

Enquist, Anna – Het geheim

Anna Enquists (Christa Widlund-Broer) tweede roman “Het geheim” is veel bekender dan haar eerste boek “Het meesterstuk”. Het boek is dan ook internationaal verkrijgbaar.

Als muzikant, dichter en psychiater, gebruikte Enquist vaardigheden van elk van haar beroepen in het schrijven van deze roman – het verhaal van Wanda Wiericke – een uitzonderlijke pianiste, bestemd voor levenslang muzikaal succes. “Het geheim” laat zich lezen als een muzikale compositie. We zwerven vrijelijk rond door de fasen van Wanda’s  leven, maar op een of andere manier is het verhaal steeds samenhangend. Enquists  zinnen zijn muzikaal lang, onderbroken door korte, grimmige statements.  Layout 1

Wanda’s toewijding aan de piano weerspiegelt haar wanhopige behoefte om te ontsnappen aan de werkelijkheid van haar leven en de ruwe emoties die daarmee gepaard gingen. We zien haar opgroeien  van jong meisje tot oudere vrouw. Daarbij wordt ze emotioneel steeds vlakker, terwijl haar muzikale vaardigheid opbloeit. In heel haar leven heeft ze grote en kleine liefdes, ze treedt zelfs in het huwelijk, maar uiteindelijk verkiest ze toch de afzondering in haar muziek.

Het is verrassend dat een psychoanalyticus een karakter schept dat zo sociaal disfunctioneel is. Maar Enquist laat na ons als lezer inzicht te geven in Wanda’s psyche. Ze biedt ons weinig  gesproken dialogen of gedachten. Hoewel het verhaal Wanda’s hele leven omvat, biedt Enquists karakter weinig bewijs van rijping. Wij verwachten – nee, hopen zelfs – dat Wanda breekt, dat zij zich overgeeft aan de gevoelens en herinneringen uit haar geteisterde  leven. Maar dat gebeurt nooit. Zelfs nadat Wanda het geheim leert kennen, waardoor ze het piano spelen direct opgeeft, is het resultaat voor ons lezers alleen maar “de bevrijding om te kunnen reflecteren, om boeken te kunnen lezen en brieven te schrijven”. Dichterbij laat Enquist ons niet komen als het gaat om Wanda’s teruggetrokken ziel.

Er zijn genoeg gemakkelijke antwoorden in de hedendaagse literatuur, maar in “Het geheim” missen we er nogal wat. Het enige echte geheim wat we leren kennen, is dat Enquist laat zien een lyrische verhaal te kunnen schrijven met wat mij betreft té platte karakters.

Anna Enquist

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Literatuur, Recensies