Funke, Cornelia – Hart van inkt
Vanaf het moment dat ‘Stofvinger’ in het donker voor de boerderijdeur staat, verandert er heel veel in het leven van Meggie. Meggie is 12 jaar oud en woont met haar vader Mo op een oude boerderij. Mo is een boekendokter, hij repareert oude boeken en hun kleine huis is een warme woning vol verhalen en avonturen. 
Maar aan deze idyllische wereld komt een einde, wanneer namen als Tovertong, Capricorno en Basta in het huis worden gefluisterd. Al snel komt Meggie er achter dat haar vader geheimen heeft voor haar. Wie zijn al die vreemdelingen? Meggie ontdekt een heel nieuwe wereld, het blijkt het begin van een groot en spannend avontuur.
Je doet de schrijfstijl van Cornelia Funke tekort als we het alleen over het grote commerciële succes van ‘Hart van inkt’ zouden hebben. Want het is meer, veel meer dan dat. We lezen een modern, eigentijds sprookje. Meelevend, emotioneel en ontroerend, het is allemaal karakteristiek voor Funkes schrijfstijl. Situaties worden werkelijkheid voor ons en de personages zijn bijna tastbaar. De emoties, de angsten van de hoofdpersonen zijn werkelijk voelbaar. Dit maakt elk karakter, ieder wezen authentiek. Je gaat van ze houden. De onverschillige, eenzame Stofvinger, de boekenverzamelaarster Elinor en natuurlijk de moedige, kleine Meggie, ik sloot ze allemaal in mijn hart. Maar niet alleen de goede karakters zijn overtuigend, de schurken zijn ronduit vreselijk. Ze zijn bot, wreed en gemeen. Toch is er één schurk die ik mocht, de bijgelovige Basta. Zoals een echte schurk betaamt, met weinig zwakke punten en toch ergens sympathiek.
‘Hart van inkt’ een fantastisch jeugdboek. Dat moet je (voor)lezen!
