Nicci French – Blauwe maandag
Op weg van school naar huis is Rosie opeens haar kleine zusje Joanna kwijt. Ondanks pogingen van de politie blijft zij onvindbaar en gaat Rosie haar verdere leven gebukt onder een verschrikkelijk 
schuldgevoel. Twintig jaar later verdwijnt jongetje Matthew onder dezelfde omstandigheden als Joanna. Hoofdinspecteur Malcolm Karlsson schakelt psychoanalytica Frieda Klein in, die op dat moment wel andere zaken aan haar hoofd heeft. Ten eerste een labiele cliënt Alan die geen kinderen kan verwekken, hopeloos smacht naar een zoon en visioenen heeft van een knulletje met rode krullen en blauwe ogen. Ten tweede een egocentrische vriend Sandy die haar mee wil nemen naar New York. Ten derde een niet correct functionerende baas Reuben McGill, hoofd van Warehouse, een organisatie voor hulp aan mensen in geestelijke nood. Maar Frieda heeft oog voor de noden van iedereen, laat zich overhalen en belandt echter in een welhaast onbeheersbare werkelijkheid. En dat is niks voor haar, die een zeer gestructureerd leven leidt. Komt zij hier zonder kleerscheuren uit? Lukt het haar te helpen bij de opsporing van het kind……?
Het is een prima boek, spannend, goed geschreven met een verrassende, onwaarschijnlijk pijnlijke plot. Het verhaal bevat een veelheid aan ingrediënten maar is goed doordacht, de situaties en karakters zijn uitstekend uitgewerkt. Ik had wel een potloodje nodig om iedereen te kunnen plaatsen.
Het schrijversduo Nicci Gerrard en Sean French lijkt zich ontwikkeld te hebben tot een duo van nog groter formaat. De serie Frieda Klein heeft duidelijk meer body en meer diepgang dan hun eerdere boeken. Benieuwd naar de rest van de week: “Dinsdag is voorbij”, “Wachten op woensdag”, “Donderdagskinderen” en “Denken aan vrijdag”. Als laatste adviseer ik u “Lezen op zaterdag en zondag” want met steeds een paar luttele pagina’s voor het slapengaan, redt u het niet.
