Koch, Herman – De greppel
Robert Walter is burgemeester van Amsterdam, getrouwd met “laten we haar Sylvia noemen” en ze hebben een dochter “Diana”. Hij 
geeft ze schuilnamen omdat hun echte namen het land van herkomst zouden verraden en het mensen voer geeft om allerlei vooroordelen rond te strooien. Overigens barst hij zelf van de vooroordelen. Als hij op een nieuwjaarsreceptie zijn vrouw lachend haar hoofd in haar nek ziet gooien, vreest hij het ergste. Zou zij een verhouding hebben met die irritante minkukel wethouder Maarten? Zijn wantrouwen groeit gestaag als hij haar gangen minutieus nagaat. Een tijd later kondigt zijn 94-jarige vader aan samen met zijn vrouw uit het leven te willen stappen. Hun zoon vallen ze dan niet lastig met hun aftakeling en hun leven vinden ze af. Tot overmaat van ramp komt er een journaliste langs die iets fataals wil onthullen.
Hoe gaat burgemeester Robert om met deze problemen? Heeft zijn vrouw een affaire, plegen zijn ouders zelfeuthanasie en wat onthult de journaliste?
Wat een verschrikkelijk irritante man is die Robert, barstensvol racistische vooroordelen over criminaliteit, luiheid, armoede, onbetrouwbaarheid en zekerheden en eigen meningen die natuurlijk volgens hem de juiste zijn. En hij komt ermee weg. Maar Koch ontwricht tevens langzaam maar zeker Roberts leven. De problemen worden almaar meer, Robert graaft zich in, de spanning in het boek stijgt. Echter continu weet Koch je als lezer te verrassen totdat het verhaal als het ware oplost, vervaagt en Robert toch iets is veranderd richting minder zekerheden en vooroordelen.
Het is Koch eigen om allerlei misstanden in de samenleving de revue te laten passeren: windmolens, vuurwapendiscussie, discussie over euthanasie, gebrek aan charisma van Hollande enzovoort. Daardoor is het boek wel érg vol. Aan het eind heb je het gevoel dat er een tsunami over je heen getrokken is.
Goed boek, met iets minder wordt het beter.
