Van Rijn, Elle – De dag dat ik Johannes Klein doodreed
Vanessa ontwaakt op de woensdagmorgen waarop zij Johannes Klein 
doodreed, in haar huis in Haarlem. Haar vriend Michel meldt dat hij rond 23.00 uur pas thuis zal zijn. Vanessa zucht; ze heeft een obsessief probleem: ze raakt niet zwanger en bestookt Michel met ieder moment waarop HET moet gebeuren waar hij weer erg kriegel van wordt, zeker op een moment waarop hij met een andere vriendin het bed deelt.
Op diezelfde woensdagmorgen wacht globetrotter John in New York op een vertraagde vlucht naar huis en hoopt zijn vader Johannes Klein en zijn zoontje Johan nog te zien. John heeft geslapen bij Brenda (40+), die er achter komt dat zij niet zijn enige vriendin is.
Johan gaat die woensdagmorgen naar school. Hij groeit op zonder moeder, die volgens zijn vader John in het buitenland woont en die zij binnenkort gaan bezoeken. Of niet? Of is zij dood? Of……..
Het verhaal staat bol van de leugens; ik vind dat heel deprimerend. Je moet je natuurlijk afvragen waar al die leugens vandaan komen. Die ontspruiten uit onmacht, peilloos verdriet, jaloezie noem het maar op. Neemt niet weg dat in dit boek geen mens eerlijk is en iedereen liegt. Ik vind dat te dik aangezet.
Het verhaal zit wel knap in elkaar: gedurende één dag leven drie mensen hun eigen ingewikkelde leven, mede verteld via flashbacks. Aan het einde van de dag vallen alle puzzelstukjes in elkaar en een jaar later lees je over een harmonieus gezin. Toch vraag ik me af of met de dood van Johannes Klein ook de 
leugens voorgoed zijn verdwenen.
Een goed leesbaar boek, duidelijke verhaallijn. De titel dwingt je tot snel verder lezen.
