Bomann, Corina – De Stormroos
Annabel Hansen komt terecht in een kindertehuis als haar moeder verdwijnt en groeit op bij haar pleegouders. Ze is net gescheiden van Jan en komt met haar dochter Leonie te wonen aan de Baltische Zee in Binz in een schitterend oud, gemeubileerd huis vlakbij het strand. Annabel is reclamespecialist en krijgt een opdracht van Joachim Hartmann, eigenaar van een geheel verbouwd hotel, om hier een reclamecampagne voor op te zetten.
Bij toeval ziet zij een oud schip uit 1940 te koop liggen dat als oorlogsviskotter is gebruikt om mijnen te ruimen en daarna is omgebouwd tot passagiersschip. Samen met een andere gegadigde Christian Merten koopt ze de kotter. Beiden zijn weg van het schip en later ook van elkaar. Zij vindt op de kotter een brief van ene Lea die het begin vormt van een intensieve emotionele ontrafeling van allerlei vragen en kwesties die opdoemen. Brengt deze rollercoaster de rust waar Annabel zo naar verlangt?
Bomann schreef een goede chicklit. Opzet en stijl lijken erg op die van Lucinda Riley en zij wordt dan ook vaak ‘de nieuwe Riley’ genoemd. Verschil is dat Bomann wat vaker in het verleden duikt niet van een maar van verschillende personen. We lezen – soms iets te – uitgebreid over het verleden van Annabel, Christian, Lea, haar moeder en de eigenaar van het schip. Haar schrijfstijl leest prettig, de mensen komen tot leven, je loopt met hen mee en begrijpt hun acties ook al zijn die soms laakbaar. Bomann weet het verleden slim te verwerken met het heden. Zij schetst een ontluisterend beeld van de spanning in Oost-Duitsland tijdens de oorlog, hoe inwoners werden gevolgd en werden gedwongen in de pas te lopen, hoe gezinnen uit elkaar werden gereten en hoe de Stormroos een beslissende rol speelde in Annabels verleden.
