Tag archieven: boeken

De ontmoeting

Maas, Marique – De ontmoeting

De 25-jarige Nadine woont in Brabant en komt uit een warm, hecht gezin. Ze heeft één grote passie: het werk in De Keuken. Dit cateringbedrijfje zette ze op samen met haar vrienden kok en gay Dennis en financieel en administratief medewerkster Yvonne. In de RAIOmslagDeOntmoeting ontmoet Nadine bij een van hun klanten – Holland Design – de puissant rijke eigenaar en ontwerper Daniël Holland, een verschrikkelijke knappert om wie de erotiek dusdanig zindert dat de redelijk nuchtere Nadine op slag beurtelings smelt en kippenvel krijgt. De ontmoeting begint met een lunch, die Daniël haar afdwingt en al heel snel raakt zij in de ban van zijn persoonlijkheid: sexy, krachtig, dwingend en een voorkeur voor spannende, erotische en grensverleggende situaties in de glitter en glamour van de BN-ers. Is dit lust of liefde? Hoe loopt dit af……?

Marique Maas is een alias voor Esther Verhoef, de succesvolle schrijfster van bloedstollende psychologische thrillers. In antwoord op de driedelige erotische serie ‘Vijftig tinten grijs’ schreef Verhoef de driedelige serie ‘Muren van glas’ met ‘De ontmoeting’ als eerste deel (2013). De karakters van Nadine, de ik-figuur en hoofdpersoon, en van Daniël zijn goed beschreven. In de loop van het verhaal krijgt ook Daniël meer diepgang waardoor je de man niet alléén ziet als een hunk die nergens voor terugdeinst. Het verhaal op zich is dunnetjes maar daar ligt ook niet het accent op, dat ligt op leesplezier. Verhoef heeft zich het complete jargon van de erotiek aardig eigen gemaakt en weet de almaar groeiende spanningen en ontladingen tussen de twee op vele manieren (nooit grof) te verwoorden. Hoewel, op een gegeven moment zijn de alternatieven op, duiken dezelfde termen op en komt de sleet erin. Het slot vormt een cliffhanger naar een nieuw begin: deel 2 ‘Harde grenzen’. De titel van deel 3 luidt ‘De bestemming’.

MarMaasEstherVerhoefEen prima tegenhanger voor ‘Vijftig tinten grijs’ dat ik al heel snel saai vond. Dit boek is goed en met vaart geschreven, onderhoudend, grappig en sappig!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

Vele hemels boven de zevende

Op de Beeck, Griet – Vele hemels boven de zevende

Vijf mensen, met elkaar verbonden, vertellen hun verhaal. Lou is de dochter van Elsie. Zij wordt gepest op school en vindt troost en OmslagVeleHemelssteun  bij haar tante Eva. Elsie is getrouwd, heeft een best aardige man en twee kinderen maar voelt meer voor kunstenaar Casper, die – getrouwd en een kind – tot over zijn oren verliefd is op haar. Eva is de hoofdpersoon en de sociale spil van de familie. Ze heeft een baan bij de gevangenis, wil voor iedereen het goede en kampt zelf met obstakels waar de hemels ver te zoeken zijn. Jos is de vader van Elsie en Eva en zeult zijn hele leven een afgrijselijke gebeurtenis met zich mee waardoor hij een verstokte dronkaard en een tragische figuur blijft, met humor, dat dan weer wel.

Deze mensen vertellen afwisselend ieder hun eigen verhaal, in de ik-vorm in kleine compacte hoofdstukken. Een opbouw die werkt. Je schakelt met het grootste gemak van het relaas van de een naar dat van de ander. De schrijfstijl is fenomenaal. Wat is de Vlaamse taal rijk, prachtig en grappig en wat beheerst Op de Beeck deze tot in de finesses. Over haar vroegere vriend Frank “…Bleek vel, met iets van dromen in zijn ogen. Een lijf dat altijd gehaast lijkt …… alles wiebelt en beweegt de hele tijd een heel klein minibeetje”. Tussendoortjes als “Het vervelende met gedachten is dat je ze niet kunt ont-denken”, “Niks is vermoeiender dan ongelukkig zijn”, De schoonheid zat altijd al in de poging”.

GrietWat Op de Beeck ons wil vertellen is dat we met zijn allen broddelaars zijn, zo graag de lieve vrede willen bewaren en daardoor almaar niet goed uit de verf komen. Al schrijft ze hier met mededogen en humor over, de boodschap komt keihard door.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

De greppel

Koch, Herman – De greppel

Robert Walter is burgemeester van Amsterdam, getrouwd met “laten we haar Sylvia noemen” en ze hebben een dochter “Diana”. Hij OmslagDeGreppelgeeft ze schuilnamen omdat hun echte namen het land van herkomst zouden verraden en het mensen voer geeft om allerlei vooroordelen rond te strooien. Overigens barst hij zelf van de vooroordelen. Als hij op een nieuwjaarsreceptie zijn vrouw lachend haar hoofd in haar nek ziet gooien, vreest hij het ergste. Zou zij een verhouding hebben met die irritante minkukel wethouder Maarten? Zijn wantrouwen groeit gestaag als hij haar gangen minutieus nagaat. Een tijd later kondigt zijn 94-jarige vader aan samen met zijn vrouw uit het leven te willen stappen. Hun zoon vallen ze dan niet lastig met hun aftakeling en hun leven vinden ze af. Tot overmaat van ramp komt er een journaliste langs die iets fataals wil onthullen.
Hoe gaat burgemeester Robert om met deze problemen? Heeft zijn vrouw een affaire, plegen zijn ouders zelfeuthanasie en wat onthult de journaliste?

Wat een verschrikkelijk irritante man is die Robert, barstensvol racistische vooroordelen over criminaliteit, luiheid, armoede, onbetrouwbaarheid en zekerheden en eigen meningen die natuurlijk volgens hem de juiste zijn. En hij komt ermee weg. Maar Koch ontwricht tevens langzaam maar zeker Roberts leven. De problemen worden almaar meer, Robert graaft zich in, de spanning in het boek stijgt. Echter continu weet Koch je als lezer te verrassen totdat het verhaal als het ware oplost, vervaagt en Robert toch iets is veranderd richting minder zekerheden en vooroordelen.
Het is Koch eigen om allerlei misstanden in de samenleving de revue te laten passeren: windmolens, vuurwapendiscussie, discussie over euthanasie, gebrek aan charisma van Hollande enzovoort. Daardoor is het boek wel érg vol. Aan het eind heb je het gevoel dat er een tsunami over je heen getrokken is.

Foto KochGoed boek, met iets minder wordt het beter.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, Uncategorized

Het Pauluslabyrint

Windmeijer, Jeroen – Het Pauluslabyrint

Burgemeester Freylink geeft het startsein voor het project ‘plaatsing van ondergrondse containers’ in Leiden. Daar zijn archeologen Peter Omslagde Haan en Daniël Veerman heel blij mee want dat betekent ook bodemonderzoek en er is weinig bekend over het ontstaan en de groei van de stad. De burgemeester verdwijnt echter met kraan en al de diepte in. Freylink wordt gered, Peter en Daniël dalen af en vinden een jongen helemaal onder het bloed. Later gaan hoogleraar Arnold van Tiegem – een luidruchtig, zelfingenomen heerschap – en Peter opnieuw naar beneden en raakt Peter Arnold kwijt in de onderaardse gangen. Als ook een dierbare vriendin Judith verdwijnt, gaat Peter zelf op onderzoek uit. Hij stuit op een deel van de vaderlandse geschiedenis dat niet voor niets eeuwenlang verborgen is gebleven. Geestelijken, verlichte mensen, kerken, andersdenkenden, kortom alles en iedereen in Leiden komt in beweging en staat op zijn kop. Hora est, het uur is daar maar voor wie…

Het verhaal is aanvankelijk spannend: vlotte stijl (hoewel vaak tenenkrommende vergelijkingen) tijdsspanne van 20 t/m 28 maart 2015, veel dialogen afgewisseld met gedetailleerde beschrijvingen en zeker Leidenaren zullen smullen van alle mysterieuze plekken die opdoemen onder musea, kroegen, kerken, synagoge, hofjes enz. Er zijn twee verhaallijnen: de Vader, hoofd van een geheim godsdienstig genootschap, die in Peter zijn opvolger ziet en de wanhopige zoektocht van Peter naar Judith via vreemde appjes met duidelijke verwijzingen naar het Bijbelverhaal dat op een heel andere manier wordt geïnterpreteerd. Mijn aandacht verslapte na driekwart van het boek door de uitgebreide uitleg van de Bijbelse geschiedenis en de visioenen, die de lezer moeten overtuigen. Want Windmeijer wil het verhaal rond krijgen, haalt daarvoor alles uit de kast en overspeelt zijn hand: de spanning is eruit.

JeroenWindmeijerDe vergelijking met Dan Brown, getuige de sticker met “De Dan Brown van de Lage Landen”, gaat wat mij betreft niet op. Wel een heel lezenswaardig boek!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers, Uncategorized

De Goden zelf

Asimov, Isaac – De Goden zelf

‘De Goden zelf’ is een drieluik opgebouwd rond de zogenoemde elektronenpomp. Dat is een nieuwe energiebron die onuitputtelijk elektriciteit oplevert. Langzaam ontdekken kritische wetenschappers dat de pomp niet alleen maar voordelen heeft. Het is een contact tussen twee parallelle universums waarbij aan beide zijden van de doorgang energie wordt weggepompt. Het probleem is dat niemand precies weet wat het basisprincipe nu werkelijk inhoudt.De Goden zelf

In het eerste deel neemt Asimov ons mee naar de nabije toekomst waarin iedereen meer dan enthousiast is over de pompen. Met de gratis energie kan de politiek leuke dingen doen. De toevallige ontdekker Frederick Hallam wordt bijna heilig verklaard. Toch blijkt uit nader onderzoek van kritische collega’s dat dat het ene heelal langzaam bezig is het andere te vernietigen.

In deel twee zijn we in het alternatieve heelal, aan de andere kant van de pomp. Hier schetst Asimov ons een volkomen vreemde samenleving, die werkelijk in niets lijkt op de aarde en haar levensvormen zoals wij die kennen.

In het laatste deel van ‘De Goden zelf’ komen we aan op de maankolonie. Ben Denison, een van de wetenschappers die zich kritisch had uitgelaten over de elektronenpomp, komt aan op de maan. Op aarde is zijn carrière verwoest door zijn kritische kanttekeningen over de pomp en haar ontdekker Hallam. Op de maan echter hoopt hij op een bescheiden laboratorium en rust om low profile wat nader onderzoek te doen. Selene, geboren en getogen op de maan, is bijzonder in Ben geïnteresseerd. Daar heeft ze meerdere redenen voor, die Ben maar langzaam duidelijk worden…

‘De Goden zelf’ is een opmerkelijke Asimov-roman. Ondanks de bekroning met de “Hugo & Nebula-Award”, is het een relatief onbekend boek. Ik snap dat ook wel; hoewel Asimov ons vooral in het tweede deel een compleet ander universum schildert, of misschien wel juist daarom, is het geen gemakkelijk te lezen SF-roman. Daarbij verwijzen de verhalen in de drie delen maar indirect naar elkaar. Het derde deel waarin Ben als aardbewoner en Selene geboren op de maan, elkaar uiteindelijk vinden is het meest leesbare verhaal. Maar de echte ‘die hard’ Asimov-fan zal vooral gaan voor de overdadige (semi) wetenschappelijke onderbouwing die Asimov in deze verhalen geeft.

Isaac Asimov

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, SF & Fantasy

Een vrouw van glas

Edwards, Kim – Een vrouw van glas

Lucy, die met vriend Yoshi in Japan woont, keert voor een paar weken terug naar haar geboorteplaats Lake of Dreams om voor haar moeder te OmslagEenVrouwVanGlaszorgen die een ongeluk heeft gehad. De werkelijke reden is dat ze staat op een kruispunt in haar leven en niet weet welke kant ze op moet. Met haar moeder valt het allemaal wel mee en Lucy heeft volop tijd om een aantal gebeurtenissen uit het verleden te overdenken. Wroeging en schuldgevoel dringen zich al jaren op rond de dood van haar vader. Toevallig ontdekt ze krantenknipsels en brieven die haar op het spoor zetten van een vergeten, beter uitgestoten, deel van haar familiegeschiedenis. Sterke, karaktervolle Lucy zou Lucy niet zijn als de onderste steen niet boven zou komen. Zeer vasthoudend, op het vermoeiende af, graaft ze verder, schopt tegen schenen, haalt flink wat oud zeer naar boven én Rose die drie generaties terug elders in Amerika werd weggefrommeld  omdat ze in een betoging voor vrouwenrechten meeliep, in de gevangenis belandde en afstand moest doen van haar dochter Iris.

Het verhaal staat bol van verwikkelingen en Edwards beschrijft dat alles zeer breedvoerig. Uitgebreid wordt ingegaan op de ware toedracht van de dood van haar vader, haar omgang met glasblazer Keegan via wie zij stuit op de prachtige gebrandschilderde ramen die generaties terug werden gemaakt en een belangrijke rol spelen in de ontrafeling van het verleden. Ze schrijft heel beeldend, vaak poëtisch: je ziet het ouderlijk huis, de zolder met spullen van vroeger, de verwilderde tuin, het glas dat wordt geblazen, de overweldigende natuur. Je voelt Lucy’s angst, ontreddering, haar liefde en genegenheid voor Rose en de broze dame Iris.
Het boek is fictie maar deels heeft Edwards ook geput uit haar eigen verleden. Thema is de onderdrukking van de vrouw waarbij 1ste helft twintigste eeuw de suffragettes streden voor kiesrecht voor vrouwen.

Kim EdwardsEen goede literaire roman die je wel het beste meteen kunt uitlezen. Bij grotere leespauzes verdwaal je in de uitgebreide beschrijvingen en verwikkelingen. Edwards biedt overigens een helpende hand: in het boek staan achterin de stambomen van de families.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies