Tag archieven: boeken

Oktober

Oktober – Søren Sveistrup

Na de verdwijning van dochter Kristine – wat Rosa Hartung 1 jaar sabbatical kostte – keert zij terug op haar post als minister van Sociale Zaken. Tegelijkertijd wordt de jonge vrouw Laura Kjaer, moeder van zoontje Magnus, totaal beurs geslagen en met een geamputeerde hand buiten haar woning gevonden, dood. Achter haar bungelt een kastanjemannetje. Deze brute moord is voor het duo rechercheurs Thulin en Hess het sein om onverschrokken, voortvarend en tot op het bot gemotiveerd in de zaak te duiken. Er vinden nog meer lugubere, bloederige moorden plaats, steeds op moeders. Gelukkig bezitten de rechercheurs een gigantische mate van vasthoudendheid, onontbeerlijk om deze in de loop van het verhaal gordiaanse knoop te ontwarren. Zij worden fors tegengewerkt door hoge omes en de verwarring stijgt ten top als zij geconfronteerd worden met mensen die zich vaak bedenkelijk gedragen. Wordt daar maar eens wijs uit… Het lukt na 500 pagina’s.

Oktober is het thrillerdebuut van Sveistrup, die de scenario’s schreef voor verschillende beroemde films als The Killing, The Day Will Come en The Snowman. Dat is te merken aan zijn schrijfstijl: zeer beeldend en (te) uitvoerig. Het duurde even voor ik ‘in het verhaal zat’. De personen – en dat zijn er veel – worden uitvoerig beschreven: hun karakters, familiebanden, relaties, werkverhoudingen, hun kinderen, hun donkere kanten. Het is een overweldigende berg informatie waarin de lezer zijn weg moet vinden. Daarnaast is het verhaal uitstekend geschreven, spannend, luguber met veel bloed en zagen en bijlen die overal in gedreven worden. Maar alla, moet kunnen. De plot is een intelligent staaltje denk- en constructiewerk, waar knap naar toe gewerkt wordt. Thema’s die door het boek heen spelen zijn o.a. pedofilie, verreikende, alles verterende  wraakzucht, gemankeerde mensen binnen een politieapparaat, geslachtofferde kinderen.
Eenmaal in het verhaal kom je er niet meer uit. Een thriller van formaat!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De Uitnodiging

Young, W. Paul – De Uitnodiging

“Wie zou er niet sceptisch zijn wanneer iemand beweert dat hij een heel weekend lang met God heeft doorgebracht? En dan nog wel in een hut… in de hut?” Het uitgebreide voorwoord van de schrijver begint met deze tekst en dat is maar goed ook, we zijn gewaarschuwd.

Mackenzie Allen Phillips is voluit zijn naam, maar de meeste mensen noemen hem Allen, omdat alle mannen in zijn familie traditiegetrouw dezelfde eerste voornaam hebben. Alleen voor zijn vrouw Nan en enkele heel goede vrienden is hij Mack. Wanneer zijn jongste dochter Missy wordt ontvoerd en vermoord tijdens een kampeerweekend met Mack en zijn kinderen, breekt voor Mack de tijd ‘van het grote verdriet’ aan. Hij trekt zich terug in zichzelf, wordt cynisch en vervreemdt van veel van zijn kennissen en goede vrienden. Immers ieder gesprek kan de diepe wond in zijn hart weer openhalen, iets wat hij niet aankan. Vier jaar later krijgt Mack een brief terwijl hij alleen thuis is tijdens een late aanval van een Canadees koufront. In de brief staat: “Mackenzie, Het is alweer een tijdje geleden. Ik heb je gemist. Als je mij wilt ontmoeten. Ik ben komende weekend bij de hut, Papa”. Mack besluit, zonder zijn vrouw ervan te vertellen, te gaan…

Het verhaal van Mack, dat door zijn vriend Willie, wordt verteld is nogal bijzonder. Het is een diep menselijk verhaal van verlies, angst en pijn. Pas nadat Mack gearriveerd is bij ‘de hut’ komt de evangelische achtergrond van de schrijver bovendrijven. En geloof mij, dat is nu en dan even doorbijten. Toch zit er tussen de ‘belerende stukken’ in het boek ook de nodige, voorzichtige humor. Pas helemaal op het einde van het verhaal geeft Young het plot een onverwachte wending, waardoor je als lezer plots weer met beide benen op de grond staat. Is het nu werkelijk gebeurd of niet? ‘De Uitnodiging’ van Willie Paul Young, een onverwachte uitdaging voor de onvoorbereide lezer. 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Zomervacht

Robben, Jaap – Zomervacht

De 13-jarige Brian en vader Maurice wonen in een kleine, bouwvallige caravan op een afgelegen terrein. Brians verstandelijk en lichamelijk beperkte broer Lucien van 16 is jaren geleden opgenomen in een instelling. De jongen kan niet praten, niet lopen, begrijpt nauwelijks iets en moet overal mee geholpen worden. Brian: ”Hij woont in een bed” en krijgt soms wat aandacht van de verstandelijk beperkte Selma voor wie Brian ontluikende seksuele gevoelens heeft. Vanwege een renovatie moeten de bewoners elders worden ondergebracht. De gescheiden moeder van Brian kan Lucien niet opvangen omdat ze met haar nieuwe vlam op huwelijksreis is. Vader Maurice hoort dat hij geld krijgt als hij zoon Lucien een tijd opvangt dus de keuze is snel gemaakt. Brian zorgt voor Lucien, pa ‘werkt’ en is altijd weg. Op het terrein huizen nog een aantal vage figuren die niets van pa Maurice moeten hebben en regelmatig is er bonje. Brian is druk met Lucien: hij wast hem, kleedt hem, geeft hem eten en medicijnen, gaat met hem naar buiten. Lucien is tot steeds meer in staat door de niet-aflatende aandacht van zijn broertje (wat impliciet een grove aanklacht is tegen de ondermaatse zorginstelling). De zachtaardige Emile, die ook een tijdje op het terrein woont, helpt Brian vaak met Lucien tot grote woede van Maurice. Dan explodeert de situatie tussen de bewoners, met grote gevolgen.

Een verhaal dat nog lang onder je huid na-ijlt. Net zo’n pareltje als zijn vorige boek Birk. Robben heeft een aparte schrijfstijl. In korte, krachtige soms scherpe bewoordingen duidt hij sferen en situaties zodanig dat je ze voor je ziet. Je bent er bij, ziet Lucien strompelend naar het water lopen, beleeft Brians toewijding voor Lucien in de onmogelijke, bizarre situatie die pa heeft geschapen. De groeiende intimiteit tussen de twee broers steekt schril af tegen de toenemende haat van de andere bewoners richting pa met zijn asociale gedrag en grote bek. Brian heeft een goed inborst maar pa doet er alles aan om hem negatief te beïnvloeden en net zo te worden als hij. Het boek gaat over hoe een 13-jarige knul zich kan handhaven tussen gajes, over een strijd voor behoud en ontwikkeling van eigen waarden en de daadkracht en soepelheid van de jeugd. Brian die als een vacht is voor Lucien. Zonder hem zou Lucien het niet hebben gered en letterlijk en figuurlijk veel meer blutsen en verwondingen hebben opgelopen. Het gaat over de desinteresse van ouders voor hun kinderen; waarom hebben zij kinderen? En soms stuit je opeens op de tranen van Maurice voor zijn hond die sterft. Ook aso’s hebben zachte kanten en hun eigen waarheid. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Brian en beslaat twee maanden.
Citaat uit Trouw over Robben: ”Als hij de komende generatie niet aan het lezen krijgt, lukt niemand dat”.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Dansen in het donker

Appel, René – Dansen in het donker

Inge, getrouwd met Andreas, heeft al een jaar een relatie met Erik en biecht haar man dat op een avond op als hun twee puberzonen liggen te slapen. Andreas reageert vertwijfeld ”Ik ga weg” en gaat de deur uit. Eigenlijk vindt Inge dat maar kinderachtig: “Zo los je het probleem niet op. Hij had toch wel íéts kunnen merken.” ’s Nachts staat de politie voor de deur met de mededeling dat Andreas met zijn auto de Amstel in is gereden en verdronken. Inge maakt haar kinderen Olaf en Finn wakker en vertelt hen dat Andreas dood is. Dan volgt voor het gebroken gezin een moeilijke tijd. Olaf wil weten wat er precies is gebeurd, waar, wanneer en waarom zijn vader is verongelukt en is het wel een ongeluk? Zijn oudere broer trekt zich hoe langer hoe meer terug, is met andere zaken bezig, overweegt moslim te worden wat binnen het gezin spanningen oplevert. Inge is door de dood van Andreas in shock en mijdt Erik, die er almaar voor haar wil zijn en, eindelijk, verder met haar een nieuw leven wil opbouwen. Olaf komt achter de waarheid en brengt zichzelf in een wel heel benarde positie. Finn laat zich steeds meer in met verkeerde vrienden en Inge krijgt voor de tweede keer bezoek van de politie…

Geen detective of thriller deze keer maar een fictieve roman, die neigt naar het psychologische genre maar het niet is. De schrijfstijl is hiervoor wat te afstandelijk, het verhaal heeft te weinig diepgang. Het boek leest overigens gemakkelijk. Het heeft 23 hoofdstukken waarin de hoofdstukken over Olaf en Finn zijn geschreven vanuit het ik-perspectief. Olaf met zijn straattaal, zijn onbegrip voor Finn en zijn gedrevenheid de waarheid te achterhalen. Finn met zijn religieuze gedachten en dilemma’s als zoon van Inge. Daardoor kijk je als lezer mee in hun gedachten. De andere hoofdstukken beschrijven de gebeurtenissen en gedachten van Inge en Erik. Inge kiest voor haar twee zonen, wil de relatie met hen koste wat kost goed houden. Erik past niet meer in het plaatje. De situaties zijn herkenbaar: vreemdgaan, schuldgevoelens, pubergedragingen van de twee zoons, die bij beiden leiden tot tragiek van het ergste soort.
De titel ‘Dansen in het donker’ kan ik niet plaatsen of het moet slaan het op de macabere dans die Inge wanhopig uitvoert in de donkere krochten van haar geweten.
Een boek dat na lezing van de lovende commentaren op de achterflap wat tegenvalt. Stap daar overheen en je leest een prima onderhoudend en actueel boek.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Die ene patiënt

Visser, De, Ellen – Die ene patiënt

Een meisje van zes valt zomaar van haar fiets. Na onderzoek wordt hersenstamkanker geconstateerd. Deze vorm van kanker is niet te genezen alleen kunnen levensverlengende maatregelen worden getroffen. De ouders nemen het kind mee naar huis zodat ze kan spelen en leuke dingen doen. Na zeven maanden overlijdt ze. Zij hebben goed afscheid genomen en hun dochtertje heeft geen zware behandelingen hoeven ondergaan. De behandelend neurochirurg kwam tot het inzicht dat een behandeling te zwaar kan zijn, zowel voor patiënt als ouders. Niet behandelen is voor artsen heel moeilijk maar soms kan dat toch het allerbeste zijn.
De huisarts begeleidde Maarten op zijn eerste 11-stedenzwemtocht. Maarten was kwetsbaar en hij vertrouwde zijn huisarts zijn gezondheid toe. Dat is een grote verantwoordelijkheid. Op enig moment zei de arts dat Maarten moest stoppen. Dat was een moeilijke beslissing. De arts leerde hier echter uit dat huisartsen een sterk ontwikkeld gevoel hebben voor wat pluis is en wat niet; met name door te kijken, te luisteren, te voelen, te horen dus door optimaal gebruik te maken van hun zintuigen.

Dit zijn twee waar gebeurde verhalen uit de bundel ‘Die ene patiënt’ die het leven van artsen voor altijd heeft veranderd. Alle verhalen gaan over de professionele empathie – betrokken zijn maar gevoelsmatig afstand houden – van artsen die doorbroken wordt door een patiënt, zodanig dat die doorbraak voor de rest van zijn leven bepalend is geweest voor het denken en handelen van de arts.
Het zijn korte verhalen van anderhalve pagina in een heldere stijl waarin inzicht, betrokkenheid en compassie centraal staan. In 2017 startte wetenschapsjournalist De Visser met de serie waarvan de teksten werden gepubliceerd in De Volkskrant.

Het zijn alle indrukwekkende verhalen van vele artsen zoals een vaatchirurg, gynaecoloog, psychiater, klinisch neuropsycholoog, interventieradioloog enz. waarin de patiënt de arts de ogen opent, en ook die van de lezer…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies

Gouden Kooi

Läckberg, Camilla – Gouden Kooi

Faye is getrouwd met Jack en ze hebben een dochtertje Julienne. Ze wonen in een groot huis in Stockholm, zijn puissant rijk waar de slimme Faye haar steentje aan heeft bijgedragen door ten koste van haar eigen ambities Jack te helpen met de opzet van zijn bedrijf. Faye kan zich alles veroorloven wat ze wil maar is niet meer die sprankelende, krachtige jonge vrouw. Ze voelt zich gevangen als in een gouden kooi. Als ze Jack betrapt met een andere vrouw en van haar wil scheiden stort haar wereld in. Jack had haar gemaakt en nu schopt hij haar de deur uit. Ze voelt zich vernederd, vol schaamte maar weet zich langzaam te herpakken. Faye wil maar één ding: wraak. Ze start een eigen bedrijf “Revenge” en samen met haar vriendinnen Kirsten en Chris groeit dit uit tot een gigantisch succes. Tegelijkertijd komen de afgrijselijke herinneringen aan haar gewelddadige jeugd naar boven, haar ‘donkere kant’ die ze altijd goed verborgen kon houden. Wordt haar wraak zoet…?

Gouden Kooi is het eerste deel van een tweeluik psychologische thrillers. Haar boek ‘De Vuurtorenwachter’ met inspecteur Patrik Hedström vind ik een fantastisch boek, ‘Gouden Kooi’ is redelijk goed. ‘Gouden Kooi’ bestaat uit drie delen en komt wat moeizaam op gang. Waarschijnlijk door het gehops tussen de verschillende verhaallijnen die worden uitgezet waardoor de informatie te veel is versnipperd. In de delen 2 en 3 voert Läckberg de spanning op en kun je het boek niet meer wegleggen. Met name hoofdpersoon Faye en ook Chris zijn goed uitgewerkt: Faye die steeds meer zichzelf wordt en de door Jack opgedrongen rol van mooie, upper class niemendalletje van zich af schut. De directe, onbevreesde vriendin Chris, die Faye steunt en later zich de steun van Faye laat welgevallen.
Het thema is wraak wat overduidelijk voor het voetlicht wordt gebracht. Je kunt er niet omheen: mannen bedriegen, kwetsen vrouwen waardoor vrouwen zich vernederd en afgedankt voelen. Het wordt tijd dat vrouwen de rollen omdraaien. Dit verhaal komt mede voort uit haar vroegere verleden en hiermee weet Faye haar imperium op te bouwen. Wat ze daarna nog uitspookt richting Jack? Het is allemaal wel wat over de top én spannend.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers, Uncategorized