Kollaard, Sander – Een dag uit het leven van een hond
Henk van Doorn is 56 jaar, ic-verpleegkundige en woont in Weesp met zijn hond Schurk, die oud en nu ziek is. Henk ligt op zaterdagochtend in bed te soezen en de doodgewone dingen trekken aan hem voorbij. Hij heeft een broer Freek, jonger en banger dan hij. Freek leeft volgens zijn eigen orde, De Orde. Henk is niet van Zijn Orde: Henk is gescheiden, alleenstaand, gaat niet op vakantie, heeft geen beleggingen en gaat niet naar de sportschool. Hij vindt zichzelf vaak onhandig met mensen, zegt de verkeerde dingen, durft geen commentaar te geven en wil het liefst ontsnappen uit grote gezelschappen. Hij laat zich snel overrulen en schaamt zich vaak.
Hij staat op en na de vrije zaterdag en Schurk begroet te hebben, gaat hij met hem wandelen maar Schurk sloft, stopt en gaat liggen. Een vrouw neemt hen mee naar haar woonboot en geeft de hond water. Later gaat Henk naar de verjaardag van zijn nichtje Rosa, drinkt er iets teveel en gaat met de bus nog langs Mia, de woonboot-vrouw, waarna zij eindigen in het huis van Henk.
Een doodgewone zaterdag uit het leven van een doodgewone man. Bijzonder is echter de inkijk in zijn gevoelsleven, verwoord in een pure, rijke taal, bomvol prachtige rake metaforen. “Hij staat op, gedreven door levenslust, glimlachend om de vrije zaterdag, die als een kind voor hem uit huppelt.” Je ziet Henk voor je, een lieve, bescheiden, soms tobbende maar optimistische man, blij met zijn leven in al zijn eenvoud, dankzij zijn eenvoud. De vrouw Mia prikt moeiteloos door Henk heen en ziet bewonderend zijn kwetsbaarheid, zijn mededogen met anderen en zijn liefde voor Schurk. Het denken over collega Saskia, de ontmoetingen met nichtje Rosa, broer Freek en oud-collega Maaike geven het karakter van Henk nog meer diepgang, tillen hem op.
Een rijke roman over doodgewoon geluk waarmee Sander Kollaard terecht de Libris Literatuurprijs 2020 won.
