Tag archieven: boek

De ontmoeting

Maas, Marique – De ontmoeting

De 25-jarige Nadine woont in Brabant en komt uit een warm, hecht gezin. Ze heeft één grote passie: het werk in De Keuken. Dit cateringbedrijfje zette ze op samen met haar vrienden kok en gay Dennis en financieel en administratief medewerkster Yvonne. In de RAIOmslagDeOntmoeting ontmoet Nadine bij een van hun klanten – Holland Design – de puissant rijke eigenaar en ontwerper Daniël Holland, een verschrikkelijke knappert om wie de erotiek dusdanig zindert dat de redelijk nuchtere Nadine op slag beurtelings smelt en kippenvel krijgt. De ontmoeting begint met een lunch, die Daniël haar afdwingt en al heel snel raakt zij in de ban van zijn persoonlijkheid: sexy, krachtig, dwingend en een voorkeur voor spannende, erotische en grensverleggende situaties in de glitter en glamour van de BN-ers. Is dit lust of liefde? Hoe loopt dit af……?

Marique Maas is een alias voor Esther Verhoef, de succesvolle schrijfster van bloedstollende psychologische thrillers. In antwoord op de driedelige erotische serie ‘Vijftig tinten grijs’ schreef Verhoef de driedelige serie ‘Muren van glas’ met ‘De ontmoeting’ als eerste deel (2013). De karakters van Nadine, de ik-figuur en hoofdpersoon, en van Daniël zijn goed beschreven. In de loop van het verhaal krijgt ook Daniël meer diepgang waardoor je de man niet alléén ziet als een hunk die nergens voor terugdeinst. Het verhaal op zich is dunnetjes maar daar ligt ook niet het accent op, dat ligt op leesplezier. Verhoef heeft zich het complete jargon van de erotiek aardig eigen gemaakt en weet de almaar groeiende spanningen en ontladingen tussen de twee op vele manieren (nooit grof) te verwoorden. Hoewel, op een gegeven moment zijn de alternatieven op, duiken dezelfde termen op en komt de sleet erin. Het slot vormt een cliffhanger naar een nieuw begin: deel 2 ‘Harde grenzen’. De titel van deel 3 luidt ‘De bestemming’.

MarMaasEstherVerhoefEen prima tegenhanger voor ‘Vijftig tinten grijs’ dat ik al heel snel saai vond. Dit boek is goed en met vaart geschreven, onderhoudend, grappig en sappig!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

Vele hemels boven de zevende

Op de Beeck, Griet – Vele hemels boven de zevende

Vijf mensen, met elkaar verbonden, vertellen hun verhaal. Lou is de dochter van Elsie. Zij wordt gepest op school en vindt troost en OmslagVeleHemelssteun  bij haar tante Eva. Elsie is getrouwd, heeft een best aardige man en twee kinderen maar voelt meer voor kunstenaar Casper, die – getrouwd en een kind – tot over zijn oren verliefd is op haar. Eva is de hoofdpersoon en de sociale spil van de familie. Ze heeft een baan bij de gevangenis, wil voor iedereen het goede en kampt zelf met obstakels waar de hemels ver te zoeken zijn. Jos is de vader van Elsie en Eva en zeult zijn hele leven een afgrijselijke gebeurtenis met zich mee waardoor hij een verstokte dronkaard en een tragische figuur blijft, met humor, dat dan weer wel.

Deze mensen vertellen afwisselend ieder hun eigen verhaal, in de ik-vorm in kleine compacte hoofdstukken. Een opbouw die werkt. Je schakelt met het grootste gemak van het relaas van de een naar dat van de ander. De schrijfstijl is fenomenaal. Wat is de Vlaamse taal rijk, prachtig en grappig en wat beheerst Op de Beeck deze tot in de finesses. Over haar vroegere vriend Frank “…Bleek vel, met iets van dromen in zijn ogen. Een lijf dat altijd gehaast lijkt …… alles wiebelt en beweegt de hele tijd een heel klein minibeetje”. Tussendoortjes als “Het vervelende met gedachten is dat je ze niet kunt ont-denken”, “Niks is vermoeiender dan ongelukkig zijn”, De schoonheid zat altijd al in de poging”.

GrietWat Op de Beeck ons wil vertellen is dat we met zijn allen broddelaars zijn, zo graag de lieve vrede willen bewaren en daardoor almaar niet goed uit de verf komen. Al schrijft ze hier met mededogen en humor over, de boodschap komt keihard door.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

De greppel

Koch, Herman – De greppel

Robert Walter is burgemeester van Amsterdam, getrouwd met “laten we haar Sylvia noemen” en ze hebben een dochter “Diana”. Hij OmslagDeGreppelgeeft ze schuilnamen omdat hun echte namen het land van herkomst zouden verraden en het mensen voer geeft om allerlei vooroordelen rond te strooien. Overigens barst hij zelf van de vooroordelen. Als hij op een nieuwjaarsreceptie zijn vrouw lachend haar hoofd in haar nek ziet gooien, vreest hij het ergste. Zou zij een verhouding hebben met die irritante minkukel wethouder Maarten? Zijn wantrouwen groeit gestaag als hij haar gangen minutieus nagaat. Een tijd later kondigt zijn 94-jarige vader aan samen met zijn vrouw uit het leven te willen stappen. Hun zoon vallen ze dan niet lastig met hun aftakeling en hun leven vinden ze af. Tot overmaat van ramp komt er een journaliste langs die iets fataals wil onthullen.
Hoe gaat burgemeester Robert om met deze problemen? Heeft zijn vrouw een affaire, plegen zijn ouders zelfeuthanasie en wat onthult de journaliste?

Wat een verschrikkelijk irritante man is die Robert, barstensvol racistische vooroordelen over criminaliteit, luiheid, armoede, onbetrouwbaarheid en zekerheden en eigen meningen die natuurlijk volgens hem de juiste zijn. En hij komt ermee weg. Maar Koch ontwricht tevens langzaam maar zeker Roberts leven. De problemen worden almaar meer, Robert graaft zich in, de spanning in het boek stijgt. Echter continu weet Koch je als lezer te verrassen totdat het verhaal als het ware oplost, vervaagt en Robert toch iets is veranderd richting minder zekerheden en vooroordelen.
Het is Koch eigen om allerlei misstanden in de samenleving de revue te laten passeren: windmolens, vuurwapendiscussie, discussie over euthanasie, gebrek aan charisma van Hollande enzovoort. Daardoor is het boek wel érg vol. Aan het eind heb je het gevoel dat er een tsunami over je heen getrokken is.

Foto KochGoed boek, met iets minder wordt het beter.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, Uncategorized

Het Pauluslabyrint

Windmeijer, Jeroen – Het Pauluslabyrint

Burgemeester Freylink geeft het startsein voor het project ‘plaatsing van ondergrondse containers’ in Leiden. Daar zijn archeologen Peter Omslagde Haan en Daniël Veerman heel blij mee want dat betekent ook bodemonderzoek en er is weinig bekend over het ontstaan en de groei van de stad. De burgemeester verdwijnt echter met kraan en al de diepte in. Freylink wordt gered, Peter en Daniël dalen af en vinden een jongen helemaal onder het bloed. Later gaan hoogleraar Arnold van Tiegem – een luidruchtig, zelfingenomen heerschap – en Peter opnieuw naar beneden en raakt Peter Arnold kwijt in de onderaardse gangen. Als ook een dierbare vriendin Judith verdwijnt, gaat Peter zelf op onderzoek uit. Hij stuit op een deel van de vaderlandse geschiedenis dat niet voor niets eeuwenlang verborgen is gebleven. Geestelijken, verlichte mensen, kerken, andersdenkenden, kortom alles en iedereen in Leiden komt in beweging en staat op zijn kop. Hora est, het uur is daar maar voor wie…

Het verhaal is aanvankelijk spannend: vlotte stijl (hoewel vaak tenenkrommende vergelijkingen) tijdsspanne van 20 t/m 28 maart 2015, veel dialogen afgewisseld met gedetailleerde beschrijvingen en zeker Leidenaren zullen smullen van alle mysterieuze plekken die opdoemen onder musea, kroegen, kerken, synagoge, hofjes enz. Er zijn twee verhaallijnen: de Vader, hoofd van een geheim godsdienstig genootschap, die in Peter zijn opvolger ziet en de wanhopige zoektocht van Peter naar Judith via vreemde appjes met duidelijke verwijzingen naar het Bijbelverhaal dat op een heel andere manier wordt geïnterpreteerd. Mijn aandacht verslapte na driekwart van het boek door de uitgebreide uitleg van de Bijbelse geschiedenis en de visioenen, die de lezer moeten overtuigen. Want Windmeijer wil het verhaal rond krijgen, haalt daarvoor alles uit de kast en overspeelt zijn hand: de spanning is eruit.

JeroenWindmeijerDe vergelijking met Dan Brown, getuige de sticker met “De Dan Brown van de Lage Landen”, gaat wat mij betreft niet op. Wel een heel lezenswaardig boek!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers, Uncategorized

Birk

Robben, Jaap – Birk

De negenjarige Mikael en zijn ouders wonen op een klein, afgelegen eiland tussen Schotland en Noorwegen. Als zijn vader verdwijnt, durft Mikael eerst niet de waarheid te vertellen maar later valt er niet omslag-birkaan te ontkomen en vanaf dat moment drukken hoop, schuld, eenzaamheid en de wanhoop van zijn moeder zwaar op zijn schouders. In de volgende zes jaar gingen alle dagen op elkaar lijken en kleren en spullen van zijn vader Birk lagen geduldig in de kast, op tafel of hingen in de schuur. Mikael groeit met vijftien jaar zijn puberteit in en probeert een paar keer vergeefs zijn vleugels uit te slaan. Zijn moeder wordt achterdochtig, jaloers en gooit alle spullen van Mikael weg en dwingt hem zo de rol van zijn vader over te nemen, in alles…

Een bijzonder debuut waarmee Robben al drie prijzen in de wacht sleepte. Een rauw maar ook soms teder verhaal, schokkend en soms afgrijselijk. Mikael is de hoofdpersoon en de verteller waardoor het verhaal heel dichtbij komt. De ramp die door de ogen en het gemoed van een eenzame jongen wordt verteld; de uiterlijke en innerlijke veranderingen die zich voltrekken bij een puber; de wanhoop van de moeder, haar verwijt, haar liefde en de tragiek die ontstaat binnen een gezin als de echtgenoot/vader ontvalt in zo’n kleine wereld.
Ontroerend zijn de scènes met het meeuwenjong waar Mikael zo graag voor wil zorgen. Mooie metaforen als “Haar blik werd zacht als een kus” en “…haar lippen een glimlach zo teer als een kerstbal die kon breken nog voor je hem aanraakte”.

JaapRobbenEen literair hoogstandje, waard om gelezen te worden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Perfecte papa

Leclaire, Day – Perfecte papa

Angie Colter en Lucius Devlin hebben beiden nogal wat emotionele bagage. Hij is een succesvolle vastgoedmagnaat en Angie is zijn perfecte ‘personal assistant’. Dan heeft het lot een nieuwe verrassing voor Lucius in petto: zijn beste vriend Geoff krijgt samen met zijn vrouw Lisa een dodelijk ongeluk. Lucius blijkt de door beide ouders gewenste voogd voor hun kindje. Een rol die hevig betwist wordt door de grootouders van het ventje, vooral ook omdat Lucius er terecht van verdacht wordt een verhouding met Lisa te hebben gehad. Perfecte papaVoordat de zaak onder de rechter komt heeft Lucius nu heel snel een goede ‘moeder’ nodig voor Mikey, omdat een huwelijk met bijbehorend gezinsleven, zijn claim veel sterker maakt voor de rechtbank. Angie die langzaam maar zeker meer voor Lucius voelt dan goed is voor een personal assistant, ziet met lede ogen aan hoe de een na de andere dame ‘solliciteert’ op de vacature. Jammer genoeg voor Lucius is zijn openlijke botheid niet echt een karaktereigenschap waarop de dames vallen. Maar de tijd dringt. Wanneer Lucius Angie vraagt om aanwezig te zijn bij een belangrijke zakelijke bespreking en om zich daarvoor gepast –wat minder grijs en kantoorachtig- te kleden, blijkt dit verrassend goed uit te pakken. Plots ziet hij de vrouw achter zijn ‘personal assistant’.

Na een reeks mislukte afspraken vraagt Lucius zijn vriend Pretorius, een computerprogramma voor personeelsmanagement zo aan te passen, dat daarmee ook een geschikte vrouw en moeder kan worden gevonden. Wanneer Angie dit hoort, laat ze haar specificaties -nogal aangepast- in het programma opnemen en ze blijkt dus ook direct de juiste match te zijn. Daarmee heeft ze Lucius en Mickey, maar ze weet ook dat dit onherroepelijk een keer uit zal komen…

De Engelse titel “More than Perfect” dekt denk ik de lading van deze roman beter dan de nogal afgezaagde Nederlandse titel ‘Perfecte papa’. Want hoewel het verhaal behoorlijk voorspelbaar is, neemt Day Leclaire wel de tijd om ons bekend te maken met de achtergronden van de beide hoofdpersonen. De karakters gaan daardoor leven, meer dan je eigenlijk mag/zou verwachten bij een dergelijke uitgave. ‘Perfecte papa’ is beslist een heel aardig, romantisch verhaal. Laat u dus niet afschrikken door titel of uitvoering; het is gewoon lekker wegdromen, zonder een te complex plot.

Day Leclaire

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies