Dehouck, Bram – Zomer zonder Slaap
Zomer zonder Slaap is een verhaal over de inwoners van het dorpje Blaashoek dat sinds kort is volgepletterd met kloeke windmolens. Slager Herman Bracke die in 
de wijde omtrek vermaard is om zijn paté, heeft een bloedhekel aan het irritante geluid van de molens en kan er niet van slapen. Langzamerhand raakt hij dodelijk vermoeid wat de kwaliteit van zijn werk niet ten goede komt. Dan breekt er een collectief darmprobleem uit. Het uiteindelijke handelen van Herman Bracke zet een reeks – volgens de flap bloedstollende – gebeurtenissen in gang en het hele dorp glijdt langzaam naar de afgrond.
Het boek, een kleine 200 pagina’s, lees je in een paar uur uit en beslaat de gebeurtenissen van maandag tot en met zaterdag. Dehouck schrijft keurig Nederlands in een toegankelijke, heel beeldende stijl. We kunnen in de hoofden van zo ongeveer twintig lieden kijken waarbij er een fors verschil zit tussen wat ze denken en hoe ze zich voordoen. Misschien wil Dehouck ons een spiegel voorhouden? Aanvankelijk kabbelt het dorpse leven waar iedereen iedereen kent en in de gaten houdt, rustig door. Langzamerhand verharden sfeer en mensen en alles komt in een negatieve spiraal terecht. Met een einde als een zure kers op een onverteerbare taart.
De schrijver ontving in 2012 voor dit boek de Gouden Strop, een prijs voor de beste spannende roman. Mijn verwachtingen waren dus hoog. Ik vond het verhaal echter al snel traag en saai; spannende gebeurtenissen kwamen niet in zicht. Er zou een humoristische schrijfstijl worden gebruikt, mijn humor is het niet. De personages zijn aardig goed uitgewerkt maar toch gingen regelmatig bij mij de wenkbrauwen omhoog: hoe kan een treurige dame in de volgende zin een en al vrolijkheid zijn? De zogenaamde bloedstollende gebeurtenissen beperken zich tot het gegeven dat bloed stolt. Het boek stevent pas in de laatste dertig pagina’s af op een overigens zeer onwaarschijnlijk noodlottig einde, misschien humoristisch 
bedoeld?
Nee, ik vond het niks. Van mij krijgt het boek een heel ander soort strop. Ik knoop het op.
