Siegel, Jan – De kinderen van Prospero
“In de vroege morgenmist koos jij het ruime sop
Terwijl ik eenzaam in mijn lege bed ontwaakte.
Want ik werd wel heel veel bemind, maar nooit geëcht
en bleef alleen met hoop, gebed en angst…”
Wanneer Jan Siegel je meeneemt in haar ‘Kinderen van Prospero’, heb je geen idee waar het toe gaat leiden. De oude gedragen taal van de aanhef, de gedichten en het verhaal van de zeemeermin. Na een aantal bladzijden denk je ‘heb ik wat gemist, is dit oude literatuur of zo?’ 
Geduld medelezer, de beloning volgt snel. Eén bladzijde later zijn we in het hedendaagse Londen waar Fern Capel, een 16-jarige tiener, zich verliest in ‘de verloren stad’ een schilderij van Bellkush. Fern runt sinds het overlijden van haar moeder het gezin Capel, ze stuurt haar vader ongemerkt en tactvol aan als het gaat om zijn nieuwe vriendinnen, doet de betalingen, de rekeningen en moedert over haar broer William. Kortom een nuchter, efficiënt, normaal Engels meisje. Dan erft haar vader van zijn oudoom Edward het buiten ‘Yorrowdale’ in Yorkshire. Het is een oud en geheimzinnig huis. Vooral de ongrijpbare nieuwe vriendin van haar vader, Alison Redmond, heeft meer dan gewone belangstelling voor het huis. En hoewel Fern totaal geen affiniteit heeft met magie, blijkt al snel dat ze een (wat haar betreft absoluut ongewenste) gave bezit…
Eenmaal op dat punt beland is je fantasie zo door Siegel geprikkeld, dat je het boek nog maar moeilijk kunt wegleggen. Lees mee over ‘Javier Holt’ – die is overgenomen -, Alison – de heks -, ‘Laugarry’ – de oude bekeerde weerwolf – en ‘De Voddenman’ – de wachter in de tijd. Zij spelen allemaal een belangrijke rol bij Ferns verdere ontwikkeling van de Gave en haar niet ongevaarlijke zoektocht naar ‘de sleutel’…
‘De kinderen van Prospero’ is niet specifiek een boek voor jongvolwassenen, al kan ik mij voorstellen dat die na ‘Harry Potter’ probleemloos aanhaken bij stijl en verhaal. Het is een boek voor volwassenen, met behoorlijk uitgewerkte links naar het klassieke verleden en de middeleeuwen, waar magie een belangrijk onderdeel vormde van het dagelijks leven. Ook al is dit verhaal duidelijk ‘fantasy’, het is interessant om te lezen hoe Siegel de moderne en klassieke tijd samenweeft tot een spannend verhaal en een goed plot. Een boek wat je eenmaal gelezen niet gemakkelijk meer vergeet… ‘De kinderen van Prospero’, een fantasyboek dat verdient breed gelezen te worden.
