Tag archieven: literatuur

De Tabaksbruid

Gist, Deeanne – De Tabaksbruid

Constance Morrow, dochter van Graaf Greyham bevindt zich – door onvoorzichtig gedrag – aan boord van een schip dat veroordeelden naar Virginia transporteert. Ze is zonder chaperonne en heeft ook geen geldige papieren bij zich. Wanneer het schip aanmeert in de nieuwe kolonie wordt ze tot haar schrik, door de louche kapitein, verkocht voor een partij tabak. Alsof dat nog niet genoeg is, wordt ze vervolgens als winst van een kaartspel overgedaan aan haar nieuwe meester. de-tabaksbruidZe verwacht haar leven terug te krijgen zodra ze de gouverneur heeft gesproken, maar een bericht heen en weer naar de nieuwe wereld duurt erg lang. Ondertussen vindt ze uit dat het leven in een kolonie heel anders is dan in Engeland.

Haar meester en echtgenoot Drew O’Conner weet dat alleen de sterken kunnen overleven. Hij heeft de liefde van zijn leven verloren en is totaal niet geïnteresseerd in een ander huwelijk. Wanneer hij aarzelend zijn ‘winst’ mee naar huis neemt, ontdekt hij al snel dat ze niet kan koken, geen idee heeft van het huishouden en behoorlijk haar mondje roert. Daarbij heeft ze ook nog rood haar en sproeten! Toch leren deze twee totaal verschillende mensen, in hun schijnhuwelijk, elkaar meer waarderen dan ze ooit konden vermoeden.

‘De tabaksbruid’ is aardige, romantische en historische fictie. Echt een pageturner is het niet. Zelf vond ik het onderwerp van de tabaksbruiden een interessant, niet echt algemeen  bekend gegeven. Ook de beschrijving van Gist van de dag-tot-daggebeurtenissen in de kleine kolonie zijn echt interessant. De karakters zijn netjes uitgewerkt, maar het zijn gewoon saaie mensen. Drew haar echtgenoot, die in vier maanden geen enkele aandrang heeft om met haar te slapen? En een wiskundeknobbel uitleven door met houtskool uit de open haard voor diezelfde open haard wiskundige berekeningen te maken? Kom op nou, wie verzint zoiets?
Maar er zijn ook leuke en verwarmende momenten, waardoor je toch blijft lezen. De ‘Tabaksbruid’: aardige, bij vlagen interessante, maar vooral romantische literatuur.

deeanne-gist

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Het Rosie Project

Simsion, Graeme – Het Rosie Project

De bovenmatig slimme autist Don Tillman is professor in de genetica en geeft les aan een universiteit  in  Amerika. Hij kookt graag en beoefent oosterse vechtsporten. Hij heeft twee vrienden: Gene, die hij alOmslagHetRosieProject heel lang kent en Claudia, zijn vrouw. Naast zijn baan giet hij om antwoord te krijgen op zijn vragen en verlangens, alles in projecten. Don zoekt een vrouw via het Echtgenote-project. Hij ontwikkelt een zestien pagina’s tellende vragenlijst die hem een paar honderd respondenten oplevert, met echter tot zijn grote verbazing een uiteindelijke score van nul. Gene stuurt dan Rosie naar Don, die  met haar gaat dineren, wat hem het Jas-project oplevert. Rosie blijkt op zoek te zijn naar haar echte vader. Don probeert haar te helpen via het Vader-project en beiden komen terecht in het Coctail-project. Zal het Don lukken om de vader van Rosie op te sporen? En hoe loopt het Echtgenote-project af, loopt dat wel af?

Een hilarische, innemende roman, ook ontroerend waarbij je als lezer meteen sympathie voelt voor hoofdpersoon Don, die door Simsion levensecht wordt beschreven. De auteur weet veel eigenaardige en onmogelijke kanten van autisme aanvaardbaar te maken door deze deels om te denken, deels deze door Don aan en / of in te passen in het ‘normale’ systeem, wat dat dan ook wezen moge. Het verhaal kent 34 hoofdstukken en wordt chronologisch verteld vanuit de hoofdpersoon zelf. Simsion schrijft in een gemakkelijke, toegankelijke stijl. Hij laat zien dat een figuur als Don leerbaar is door te graven in zichzelf en door de wil zich uiterlijk aan te passen aan de wereld om hem heen. Maar ja, in deze mate is dat mijns inziens alleen mogelijk omdat hij een hoogopgeleide, zeer begaafde intellectueel is…

GraemeSimsionEen verrukkelijk verhaal, door NRC gevangen in “nerdy, lief en grappig”. En zo is het.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Naar het eiland

Delahunt, Meaghan – Naar het eiland

Uit het lood geslagen door het overlijden van haar stiefvader en nog niet volledig genezen van een onverwacht noodzakelijke hysterectomie, reist de Australische Lena met haar zoontje naar Griekenland op zoek naar haar biologische vader. Lena is een gedesillusioneerde danseres, die nu werkt als danslerares. Met haar kille, kritische moeder heeft ze afstandelijk contact. Alleen haar jonge zoon Alex houdt haar op de been. Naar het eilandMaar haar toestand is niets vergeleken met die van haar vader. Andreas Psarrakis is een gemartelde overlevende van het kolonelsregime. Als hoogleraar verdacht van linkse sympathieën, wordt hij eindeloos verhoord om later op een gevangeniseiland, in een onbewaakt moment, toch nog de namen van andere activisten prijs te geven. Daaronder is die van zijn grote liefde, Irinia, die hem voor een andere man in de steek had gelaten. Als plotseling zijn volwassen dochter opduikt met zijn kleinzoon, worden de demonen van het verleden, zijn angst en schuldgevoel hem bijna te veel. Hij beschermt zich door zich af te sluiten. Maar de opgetrokken barrière brokkelt langzaam af door de spontaniteit van zijn de speelse kleinzoon, maar ook door het zien van zijn zieke, verloren dochter…

‘Naar het eiland’ is een traag startend verhaal, maar wanneer je meegaat in het tempo en de beperkte actie, wint het boek snel aan kracht. Delahunt is duidelijk thuis op haar Griekse locatie. Zonder subplots werkt ze aan het hoge, emotionele karakter van het verhaal. Al lezend leer je de karakters bijna kennen als familie. Maar deze aanpak maakt haar ook kwetsbaar. Hoe zit het bijvoorbeeld met de vader van haar zoontje? Van Lena horen we daar niets over…

Naar het eiland is een aangrijpend en goed verteld verhaal. Mocht Delahunt wellicht hier en daar wat minder gepolijst vertellen, ze maakt dat helemaal goed door een overtuigende oprechtheid. ‘Naar het eiland’, absoluut leesbare literatuur.

Meaghan Delahunt

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Hart van inkt

Funke, Cornelia – Hart van inkt

Vanaf het moment dat ‘Stofvinger’ in het donker voor de boerderijdeur staat, verandert er heel veel in het leven van Meggie. Meggie is 12 jaar oud en woont met haar vader Mo op een oude boerderij. Mo is een boekendokter, hij repareert oude boeken en hun kleine huis is een warme woning vol verhalen en avonturen. Hart van inkt
Maar aan deze idyllische wereld komt een einde, wanneer namen als Tovertong, Capricorno en Basta in het huis worden gefluisterd. Al snel komt Meggie er achter dat haar vader geheimen heeft voor haar. Wie zijn al die vreemdelingen? Meggie ontdekt een heel nieuwe wereld, het blijkt het begin van een groot en spannend avontuur.

Je doet de schrijfstijl van Cornelia Funke tekort als we het alleen over het grote commerciële succes van ‘Hart van inkt’ zouden hebben. Want het is meer, veel meer dan dat. We lezen een modern, eigentijds sprookje. Meelevend, emotioneel en ontroerend, het is allemaal karakteristiek voor Funkes schrijfstijl. Situaties worden werkelijkheid voor ons en de personages zijn bijna tastbaar. De emoties, de angsten van de hoofdpersonen zijn werkelijk voelbaar. Dit maakt elk karakter, ieder wezen authentiek. Je gaat van ze houden. De onverschillige, eenzame Stofvinger, de boekenverzamelaarster Elinor en natuurlijk de moedige, kleine Meggie, ik sloot ze allemaal in mijn hart. Maar niet alleen de goede karakters zijn overtuigend, de schurken zijn ronduit vreselijk. Ze zijn bot, wreed en gemeen. Toch is er één schurk die ik mocht, de bijgelovige Basta. Zoals een echte schurk betaamt, met weinig zwakke punten en toch ergens sympathiek.

‘Hart van inkt’ een fantastisch jeugdboek. Dat moet je (voor)lezen!

Cornelia Funke

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Kinderboeken, Literatuur, Recensies

Arend

Brijs, Stefan – Arend

Arend wordt tegen zijn zin geboren als een enorme mensenbaby met tot zijn afgrijzen handen terwijl hij zijn zinnen had gezet op vleugels. Zijn moeder Anna, tot haar vijftiende gratenmager, zwelt aan al haar zijden tijdens haar zwangerschap op tot ongekende proporties waar Arend grotendeels de oorzaak van is. De jongen ontwikkelt zich traag door Anna die hem meer slaag dan liefde geeft en hem alleen leert haar te gehoorzamen. Hij wordt gepest op school en sluit zich af, maakt zich klein voor zover dat met zijn gigantische kinderlijf mogelijk is. Arend wil maar één ding: vliegen. Hij is gefascineerd door alles wat vleugels heeft. Bovenbuurman Hans hoort vaak de tirades en scheldpartijen van Anna en ontfermt zich over de jongen. Hans maakt hem gelukkig tot ver na het einde van het boek…

Een uitzonderlijke roman, gedurfd, triest en ontroerend, ook rauw en genadeloos. In het voorwoord staan quotes van de Volkskrant en Het Parool die kort het verhaal weergeven en het boek de hemel in prijzen, terecht.
Het boek heeft drie delen: Uitkomen, Uitgroeien en Uitvliegen. Brijs kiest voor een volwassen perspectief waardoor Arend naar zichzelf kijkt en doorheeft wat hij met zijn misvormde gestalte oproept bij zijn leeftijdgenoten. Hij snakt naar een beetje liefde en begrip maar ontvangt dit nog minder dan mondjesmaat. Dus vlucht hij in zijn eigen droomwereld, de wereld van de vogels. De auteur laat zien dat thuis, school, mensen, kortom je omgeving van onschatbare waarde is om je te kunnen ontwikkelen tot een tevreden mens. Arend met zijn groteske lijf moet leven in een macabere, gevoelloze, rottige omgeving en kent één geluksmoment.

StefanBrijsDe Belgische Stefan Brijs (1969) schrijft voltijds sinds 1999, ontving vele prijzen en nominaties en is het waard om gelezen te worden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Ik haal je op, ik neem je mee

Ammaniti, Niccolò – Ik haal je op, ik neem je mee

Het fictieve dorpje Ischiano Scalo ligt idyllisch aan de Italiaanse rivièra. Het vormt het decor voor eenOmslag aantal liefdesgeschiedenissen die zijn weerga niet kent. Daar is de zelfingenomen 40-jarige playboy Graziano Biglia die na talloze reizen en affaires verliefd wordt op de geldbeluste Erica en wil zich met haar in het dorp settelen. De extraverte, onverschrokken Gloria en de intelligente, schuchtere Pietro groeiden vanaf hun vroege jeugd samen op. Zij als dochter van vermogende ouders, hij als zoon van een dronken vader en een moeder, die als huishoudster werkte bij de ouders van Gloria. Pietro wordt verschrikkelijk gepest en tot afgrijselijke daden gedwongen. Hij kan altijd terecht bij zijn lerares Flora – die een geheime verhouding heeft met Graziano – totdat er bij hem iets knapt en alle hoofdpersonen op dramatische wijze met elkaar verbonden raken.

De roman herbergt een veelheid aan bewogen belevenissen en sferen. Harde, onverbiddelijke, rauwe taal wordt uitgespuugd maar ook tedere, liefdevolle momenten, vaak doorspekt met maatschappijkritische opmerkingen over misstanden in onderwijs en klasseverschillen. Ammaniti legt middels horrerbeschrijvingen bloot van wat zich binnen in een mens kan afspelen, van de waanzin waartoe een mens in staat is. Iemand als Graziano, die volslagen buiten de werkelijheid handelt. Pietro die zich laat aftuigen, gehard door de slagen van zijn  vader, vanuit de fatalistische opvatting “het heeft geen zin me te verzetten”. Het taalgebruik is bloemrijk met mooie vergelijkingen en metaforen: “wangen zwollen op en slonken als twee doedelzakken”;”oren zo groot als donuts”.
Ammaniti maakte deel uit van de ‘giovani cannibali’, de ‘jonge kannibalen’, een schrijversgroep van relatief jonge Italiaanse auteurs die een nieuw soort literatuur schreef: ruig, gewelddadig en conventieloos.

FotoAuteurHet boek is prachtig met aan het einde een onthutsend inzicht. Het verhaal legt meedogenloos en tevens met oneindig veel mededogen levens bloot.

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies