Verhoef, Esther – De kraamhulp
Juriste Didi Vos en haar man Oscar hebben zojuist een kindje gekregen: meisje Indy. De bevalling was zwaar en heeft als gevolg dat Didi kampt met bekkeninstabiliteit. Ze kan niets, zelfs haar baby niet 
vasthouden. Maar de kraamhulp, die zo lijkt te zijn weggelopen uit een modeblad, staat het gezin tien dagen lang bij. Dat is mooi, Didi blij, Oscar blij en de hulp ook, zij het om volslagen andere redenen.
Miriam, die werkt bij de politie Rotterdam, kan de dood van haar broer Bart maar niet vergeten. Hij zou van de trap zijn gevallen maar Miriam vermoedt dat zijn vrouw Hennequin er de hand in heeft gehad. Op eigen houtje, dus op gevaar af te worden ontslagen, speurt ze naar Hennequins verleden. Ze doet daarbij dermate verontrustende ontdekkingen dat ze concludeert met een niets ontziende gevaarlijke psychopate te maken te hebben…
Opnieuw een bloedstollend relaas hoewel de spanning iets later op gang komt dan in haar andere boeken. Een van haar ‘handelsmerken’ is het heen en weer springen tussen de verschillende verhaallijnen en deze daarna in elkaar te vlechten. Dat doet ze goed. Knap is dat je zowat alles van iedereen weet maar toch op het puntje van je stoel zit om het boek zo snel mogelijk uit te lezen. Thema’s zijn: kwetsbaarheid, moordzucht en wilskracht. Minder sterk vond ik de vaak onnozele reacties en denkwijzen van de ouders. Bij een eerste kind horen huizenhoge emoties en hormoonschommelingen maar zó naïef en irreëel als zij ben ik ze nog nooit tegengekomen.
Al bij al een heerlijk leesbare thriller met natuurlijk het ‘venijn’ in de staart!
