Gage, Leighton – Blinde haat
Sao Paulo, Brazilië. Salems Nabulsi’s missie verloopt soepel. Het is mooi weer en voor het Amerikaanse consulaat staat een lange rij wachtende mensen. In zijn hidjab en abaja wordt hij niet herkend en de baby in de kinderwagen slaapt rustig. Hij had alleen niet gerekend op de warme belangstelling voor baby’s. Wanneer een vrouw na het kijken in de kinderwagen naar de dienstdoende agent loopt en ze vervolgens met gerichte stappen op hem toelopen wordt het hem te link, de missie mag niet mislukken! Als de agent hem bijna heeft bereikt drukt hij op de knop, een enorme explosie vaagt in één klap het plein schoon… 
In Curitiba, de hoofdstad van de Braziliaanse staat Paraná wordt de verkiezingsbijeenkomst druk bezocht. De socialistische kandidaat Plinio met als campagne-slogan “veeg Paraná schoon” trekt opnieuw een vol plein enthousiaste fans. Met bezems gewapende stemmers juichen hem toe na zijn opzwepende rede. Dan klinkt een schot, het was Plinio’s laatste toespraak. De moord wordt keurig geregistreerd door alle aanwezige camera’s.
Bij de Centrale Recherche in Brasilia is alles in rep en roer. Mario Silva en zijn rechterhand Hector Costa worden met hun team ingezet in beide gebeurtenissen. Is er verband? En zo ja, hoe? Maar in Brazilië is niets wat het is. Politieke corruptie en financiële belangen wegen dikwijls zwaarder dan de waarheid. Het recht van de sterkste is dikwijls het enige recht.
Leighton Gage, neemt ons in ‘Blinde haat’ mee naar een land waar gerechtigheid een heel ander begrip is dan in West Europa. Alles is met elkaar verweven. Rond het drielandenpunt van Brazilië, Argentinië en het arme Paraguay, waar een van de grootste islamgemeenschappen leeft van Zuid Amerika wint de extreme islam snel terrein, iets waar tegen het gepolitiseerde en deels corrupte politieapparaat van Brazilië geen antwoord heeft. Blinde haat is daardoor een rauw verhaal. Gage laat ons voelen hoe moeilijk het werk is voor de niet corrupte politiemensen. Het is een gevaarlijk en frustrerend leven, waarin wij als lezers al snel worden meegenomen. ‘Blinde haat’, terecht “indrukwekkend” genoemd in de ‘Crimezone’ recensies.
