Tag archieven: Fiction

Weekend Terschelling

Kerkhoven, Els – Weekend Terschelling

Voordat Isa naar het buitenland vertrekt, gaat ze met haar zusje Daan en hun beste vriendin Sylvie nog een keer terug naar Terschelling, het vakantie-eiland van OmslagWeekendTerschellinghun jeugd. Isa is een wat irritante regeltante terwijl alleenstaande moeder Daan een onzeker, warm persoontje is met zoontje Billie. Sylvie tenslotte treurt om haar geliefde Martijn die omkwam bij een ongeluk. Zij wordt meegevraagd om de zinnen eens te verzetten. Ze halen mooie herinneringen op en brengen een bezoek aan Jannetje, de moeder van Loek en Gerben – hun vakantievrienden van vroeger. Het uitstapje krijgt een dramatische wending als Sylvie spoorloos verdwijnt. Jannetje blijkt de enige getuige, maar zij heeft een beginnende vorm van alzheimer. Hoe betrouwbaar is haar getuigenis? Daan en Isa zetten alles op alles om Sylvie terug te vinden, maar dan verandert de zoektocht op het eiland in een regelrechte nachtmerrie.

Het is het tweede boek van Els Kerkhoven en het handelt over deels andere thema’s dan haar debuut Gifdochters. In Weekend Terschelling gaat het over onvoorwaardelijke zussenliefde, vriendschap, verraad en wraak en de dreiging alles te verliezen. Motieven zijn weemoed en de hang naar vroeger. De opbouw van het boek lijkt op die van haar debuut: bijna alle ingrediënten zijn verpakt in de eerste helft van het verhaal. Haar schrijfstijl vind ik zeker in het begin matig voor een thriller en al helemaal voor de kwalificatie literair. Aanvankelijk kreeg ik het gevoel in een jongemeisjesroman te zijn terechtgekomen terwijl de leeftijd van de dames blijkt te schommelen tussen 30 en 35 jaar. Misschien is het de opzet van Kerkhoven om de vriendinnen als wat onvolwassen te beschrijven?

Els Kerkhoven 2In de tweede helft van het verhaal pakt Kerkhoven fors uit en wordt de spanning opgevoerd naar een uitstekende plot. Opnieuw bewijst zij haar vermogen de lezer hele scheppen zand in de ogen te strooien en alles op zijn kop te zetten waardoor je het boek past weglegt als je de laatste bladzijde hebt omgeslagen. Probeert u het zelf eens uit.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Vuurtorenwachter

Läckberg, Camilla – Vuurtorenwachter

Eerst een inkijkje in het verhaal. Inspecteur Patrik Hedström keert terug van een burn-out en wordt meteen geconfronteerd met de moord op Matte Sverin, eenOmslag rustige plichtsgetrouwe financieel ambtenaar van gemeente Göteborg. Matte is om het leven gebracht door een schot in het achterhoofd. Hedström en zijn team doen er alles aan om informatie over de persoon Matte te krijgen maar dat blijkt niet eenvoudig. Elk stukje informatie wordt onderzocht en zo levert dat een reeks boeiende verhaallijnen op met een schokkend einde. Er is een veelheid aan elementen die alle een rol spelen op weg naar de plot. Waarom reist Anna met zoontje Sam naar het eiland Graskär? Wat speelt er precies bij broer en zus Anders en Vivianne? Welke rol speelt de motorclub IE of is het een motorbende? Spoken bestaan niet, of toch wel?

Ik vind het een fantastisch boek, een geweldige thriller. Meer een psychologische thriller want niet alleen is van belang wie de moord(en) pleegde maar zeker ook waarom die persoon deze pleegde. De karakters zijn dermate uitstekend uitgewerkt dat je als het ware onder hun huid zit. Je kent hun verleden, hun families, persoonlijkheden, beweegredenen, hun uiterlijk. Zeker de hoofdpersonen zet Läckberg zeer detaillistisch neer: een genot om te lezen. Haar stijl is toegankelijk, gemakkelijk. Delen van verhaallijnen zijn steeds compacte, korte teksten en beslaan maximaal 3 pagina’s. Daarna gaat een andere verhaallijn verder, vanuit weer een ander gezichtspunt. Dat geeft vaart aan het verhaal en het is boeiend om te lezen, vooral om dóór te lezen.
Ik benoem niet de thema’s, anders verklap ik teveel van het verhaal. Ik wil alleen kwijt dat deze maatschappelijk relevant zijn; niet alleen in 2011 toen het boek verscheen maar nu in 2014 nog steeds.

Camilla Läckberg1Camilla Läckberg is econoom en in enkele jaren een van de best verkopende thrillerauteurs.
Een ongelooflijk knap geregisseerd boek. Een boek voor in bad, in bed, in tram en trein, in de tuin, kortom een boek voor dag en nacht.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies, Thrillers

Zomer zonder Slaap

Dehouck, Bram – Zomer zonder Slaap

Zomer zonder Slaap is een verhaal over de inwoners van het dorpje Blaashoek dat sinds kort is volgepletterd met kloeke windmolens. Slager Herman Bracke die in Omslagde wijde omtrek vermaard is om zijn paté, heeft een bloedhekel aan het irritante geluid van de molens en kan er niet van slapen. Langzamerhand raakt hij dodelijk vermoeid wat de kwaliteit van zijn werk niet ten goede komt. Dan breekt er een collectief darmprobleem uit. Het uiteindelijke handelen van Herman Bracke zet een reeks – volgens de flap bloedstollende – gebeurtenissen in gang en het hele dorp glijdt langzaam naar de afgrond.

Het boek, een kleine 200 pagina’s, lees je in een paar uur uit en beslaat de gebeurtenissen van maandag tot en met zaterdag. Dehouck schrijft keurig Nederlands in een toegankelijke, heel beeldende stijl. We kunnen in de hoofden van zo ongeveer twintig lieden kijken waarbij er een fors verschil zit tussen wat ze denken en hoe ze zich voordoen. Misschien wil Dehouck ons een spiegel voorhouden? Aanvankelijk kabbelt het dorpse leven waar iedereen iedereen kent en in de gaten houdt, rustig door. Langzamerhand verharden sfeer en mensen en alles komt in een negatieve spiraal terecht. Met een einde als een zure kers op een onverteerbare taart.

De schrijver ontving in 2012 voor dit boek de Gouden Strop, een prijs voor de beste spannende roman. Mijn verwachtingen waren dus hoog. Ik vond het verhaal echter al snel traag en saai; spannende gebeurtenissen kwamen niet in zicht. Er zou een humoristische schrijfstijl worden gebruikt, mijn humor is het niet. De personages zijn aardig goed uitgewerkt maar toch gingen regelmatig bij mij de wenkbrauwen omhoog: hoe kan een treurige dame in de volgende zin een en al vrolijkheid zijn? De zogenaamde bloedstollende gebeurtenissen beperken zich tot het gegeven dat bloed stolt. Het boek stevent pas in de laatste dertig pagina’s af op een overigens zeer onwaarschijnlijk noodlottig einde, misschien humoristisch BramDehouckbedoeld?
Nee, ik vond het niks. Van mij krijgt het boek een heel ander soort strop. Ik knoop het op.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, Thrillers

Dit zijn de namen

Wieringa, Tommy – Dit zijn de namen

Het verhaal gaat enerzijds over Pontus Beg, een 53-jarige commissaris van politie in Michailopol,  en anderzijds over een groep mensen die de steppe in vluchten opOmslag DitZijnDeNamen weg naar een ander land. Beiden komen elkaar aan het eind van het verhaal tegen. Beg ontrafelt hun geschiedenis en wordt daardoor geconfronteerd met zijn eigen afkomst. De laatste Jood van de stad, een oude rabbijn, leert hem de waarheid kennen over zichzelf.

De roman gaat over migratie en godsdienst en is een zwaargewicht: knap geconstrueerd, munt uit in zeer verzorgd taalgebruik, rake metaforen en beschrijvingen van harde, afschrikwekkende situaties en ontroerende momenten in een toegankelijke stijl. Wieringa kan het allemaal en gaat niets uit de weg.
De afschuwelijke tocht van de vluchtelingen door de steppe, waaraan geen einde lijkt te komen, neemt ongeveer de helft van het boek in beslag. Door de ontberingen verworden zij tot welhaast dieren, ze vertonen in elk geval dierlijk gedrag. Of is dit gedrag evenzeer typerend voor ons mensen? Hoe zien de duistere kanten van onze binnenwereld eruit? Gaandeweg komen steeds meer parallellen naar boven tussen de wederwaardigheden van de groep verwilderde vluchtelingen en Pontus Begs zoektocht naar zichzelf.

De roman werd bekroond met de Libris Literatuurprijs 2013. En terecht.
Tommy WieringaHet is een boek vol zwaar weer maar daartussendoor fonkelen regelmatig sterren, zo helder als glas.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur

De een zijn dood

Bernlef – De een zijn dood

Bernlef is een pseudoniem voor Hendrik Jan Marsman. Hij Schreef een indrukwekkend oeuvre getuige bijgaande foto: bundels poëzie, biografieën, romans, essays Omslag De eenZijnDooden Vertalingen.

“De een zijn dood” is een gemakkelijk te lezen roman, niet spectaculair spannend, wel onderhoudend. Je fietst er zo doorheen. Wim Terlinde, een ex-rechercheur, en Henk Takema speuren erfgenamen op van overledenen die een erfenis nalaten.
Terlinde gaat op zoek naar Francien Vos, enig nog levend familielid van de overleden uitgever Roderick Vos. Hij stuit op Sofie de Winter, die via Roderick Vos een boek heeft gepubliceerd. Francien blijkt psychotisch en Terlinde eigent zich samen met Sofie het geld van de erfenis toe. Dan ontmoeten echter de twee vrouwen elkaar. De roman eindigt dramatisch en schokkend.

Thema’s als incest, seksueel misbruik en intimidatie en de gevolgen ervan worden in het verhaal beschreven. Slachtoffers zijn voor hun leven lang getekend, worstelen zich door hun bestaan. Het boek is enerzijds filmisch beschreven met veel oog voor details. Anderzijds kan dat ook afleiden van het werkelijke verhaal en wellicht vindt de haastige lezer dat maar niks. Zijn schrijfstijl is zonder opsmuk. Tja, meer valt er niet over te vertellen. Het is niet zijn beste roman maar ik vind het wel een prettig leesbaar boek. Knap dat Bernlef nooit bang was alle soorten stijlen en varianten in genres uit te proberen. Probeert u dit boek ook eens uit.

Bernlef

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur

Versplinterd

Slaugther, Karin – Versplinterd

Abigail Campano heeft in haar jarenlange huwelijk geleerd om geweld en bedrog te accepteren. Maar als ze bij thuiskomst op een insluiper stuit die met een mes in Foto omslagzijn hand over het dode lichaam van haar dochter gebogen staat, maakt zich een ongekende kracht in haar los. Een kracht die de man fataal wordt. Will Trent van het Georgia Bureau of Investigation krijgt de leiding over het onderzoek maar al snel nemen de gebeurtenissen een onverwachte wending en blijkt het om veel meer dan een gezinsdrama te gaan.

De laatste zin op de achterkant van de omslag luidt vervolgens:
“Karin Slaughter laat enkele hoofdrolspelers uit het zeer succesvolle Triptiek terugkeren in een uiterst beklemmend verhaal over gijzeling, misbruik en moord”.
Bij mij drongen andere thema’s zich op zoals een eenzame jeugd, eenzaamheid in een relatie, dyslexie, vader-dochterverhouding. Niet dat daarmee gijzeling, misbruik en moord op de achtergrond verdwijnen maar de bloederigheid en de realistisch beschreven afgrijselijke scènes zijn in mindere mate aanwezig dan in andere boeken van Slaughter. Vind ík geen misdaad. De karakters van de hoofdpersonen zijn goed uitgewerkt, hebben diepgang waardoor het verhaal meer neigt naar een psychologische literaire thriller. Dat ‘literair’ kunnen we rustig laten staan want schrijven kan Slaughter als de beste.

Het begin is overweldigend, op zijn Slaughters. Je duikt meteen het verhaal in en bent getuige van een paar moorden. Daarna gaat Will Trent (de diender uit Triptiek) op zoek naar de moordenaar van het meisje Kayla en begint een speurtocht naar haar vriendin Emma. Mooi beschreven zijn de terugblikken van Trent zijn jeugd in het kindertehuis waar hij werd gepest en eenzaamheid ervoer mede door zijn hopeloze strijd met lezen en schrijven. Karin Slaughter zet de problematiek van dyslexie, verweven door het hele verhaal, helder en schrijnend neer. Uiteindelijk worden beide zoektochten beloond. Het leven gaat verder maar wel heel anders…

Karin Slaughter1Mijn advies is: lezen dat boek, niet als alleen een ijzingwekkende thriller maar met een fors psychologisch sausje eroverheen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, Thrillers