King, Stephen – Insomnia
Insomnia is een van de langere verhalen van King, het boek ontvouwt zich langzaam. Het begint allemaal heel gewoon met het dagelijks leven. De pensioengerechtigde Ralph lijdt aan toenemende slapeloosheid, dat geeft natuurlijk de nodige complicaties. Door zijn slapeloosheid ziet Ralph soms dingen die er helemaal niet zijn. Of zijn ze er eigenlijk wel? Je bent al behoorlijk in het verhaal onderweg, voordat je je realiseert dat er voorzichtig wat fantasy-elementen in het gebeuren opduiken. Is dat hinderlijk? Helemaal niet! Het is zeer onderhoudend om over Ralph, Lois, Bill McGovern met zijn Panam- hoed en al die anderen te lezen. We ervaren Ralphs verdriet over het verlies van zijn vrouw, de beginnende romance tussen hem en Lois en lezen over Rosalie, de zwerfhond. 
Ralph en Lois worden stapje voor stapje een fantasiewereld ingetrokken, waarin ze door vaste objecten kunnen lopen en levensenergie kan worden afgelezen in aura’s. Hogere machten worden in beweging gezet door een serie onvoorziene gebeurtenissen en weer andere machten – het wordt nooit helemaal duidelijk wie – gebruiken Ralph en Lois om dit proces te sturen.
Er zijn weinig Stephen King-fans die van King een verhaal over de romance tussen een 70-jarige weduwe en weduwnaar verwachten. Zelf kende ik King als horrorschrijver, een genre dat ik weinig waardeer. In Insomnia laat de schrijver zich van een andere kant zien, de combinatie van het echte leven en fantasie vond ik persoonlijk heel goed en prettig lezen.
Veel boeken van King hebben een moordend tempo, je kunt eigenlijk niet stoppen met lezen. In Insomnia geeft King je wel de tijd en ruimte om de karakters te leren kennen, je fantasie te gebruiken en vragen te stellen.
Als je van een “langzaam” maar goed onderbouwd verhaal houdt en een vleug fantasy apprecieert, is dit een verhaal dat je zult waarderen. Een Tolkien- of Lewis-lezer zal sowieso genieten van deze roman, maar waarschijnlijk heel veel King-lezers ook. Laat één ding helder zijn, ik vond het een geweldig boek.
