Büch, Boudewijn – De kleine blonde dood
Het jongetje Boudewijn gaat voor het eerst met zijn klas op schoolreis naar de grens van Nederland en Duitsland. Zijn vader, een geboren Duitser met het PTSS-syndroom, bindt de meester op het hart dat Boudewijn niet over de grens mag stappen. Verdiept in het vangen van een Duitse vlinder, mede om zijn vader te plezieren, rent Boud de grens over, toont thuis trots de vlinder waarop pa deze tot afgrijzen van zijn zoontje doodtrapt.
15 jaar daarna gaat Boudewijn met zoontje Micky naar de dierentuin, laat hem zorgeloos overmatig snoepen, neemt hem ook mee naar een nichtenbar en naar vrienden waarna Micky alles onderkotst. Eenmaal thuis ligt Mieke, Micky’s moeder, zwaar dronken op de bank. De ouders gaan flink tegen elkaar tekeer.
De vader van ‘Boud’ sterft aan een overdosis bloedverdunningsmiddelen. Micky sterft na een val van de trap. Beide gebeurtenissen bezorgen Büch onpeilbaar verdriet…
Bovengenoemde scenes staan voor de wijze waarop de gebeurtenissen worden beschreven. Het boek is grotendeels een autobiografische roman. De hoofdstukken spelen zich afwisselend af in verleden en ‘heden’ met resp. Boudewijn als kind en als vader van Micky. Büch heeft een heel directe, onverbloemde schrijfstijl waardoor je op hartverscheurende wijze leest over zijn relatie met zijn vader, zijn afgang bij klasgenootjes, zijn plek in het gezin. De vader, die – ooit knap en alom geliefd door zijn heldendaad Nederland te hebben verdedigd tegen Duitsland – verdwijnt in een door de oorlog verknipt karakter. Thema’s zijn: het innerlijk woeden van een traumatische ervaring en de ondanks alles onvoorwaardelijke, diepe liefde van een ouder voor zijn kind.
De titel slaat op een beschuldigende uitspraak van Büch richting Micky’s moeder: ”Soms schrik ik ’s nachts wakker van het idee dat je een auto-ongeluk krijgt. En dan is die kleine blonde dood.”
Het zijn jeugdverhalen en verhalen van Büch als vader geschreven in schitterend proza. Net als zijn vader torste Büch een traumatisch verleden met zich mee. Na zijn dood in 2002 bleek dat hij de dood van Micky had verzonnen, hoewel vrienden overtuigd waren van zijn oprechte, diepe verdriet.
Deze herziene, uitgebreide editie van ‘De kleine blonde dood’ (1995), een aangrijpend en zijn meest succesvolle verhaal.
