Categorie archief: Thrillers

MacLean, Alistair – De zwarte kruisvaarder

De zwarte kruisvaarder is geen recent geschreven boek, maar heeft als voordeel dat de paperback overal voor een prikkie te krijgen is. Ik weet niet of het boek ook in een reguliere eBook-editie bestaat.

Door de datering speelt het verhaal in de sixties en zo moet je het ook kunnen lezen. Zit je eenmaal in de tekst dan maakt het allemaal niets meer uit want “De zwarte kruisvaarder” is een gaaf, goed leesbaar en spannend boek. 

Acht wetenschappers hebben gereageerd op een advertentie voor specialisten in de moderne technologie. In de advertenties worden gehuwde wetenschappers gevraagd te reflecteren. Ze moeten wel bereid zijn om internationaal te reizen. Dan blijkt er een probleem: alle acht wetenschappers zijn, met hun echtgenotes, verdwenen. Vervolgens wordt in Sydney een negende advertentie geplaatst. Kolonel Raine, hoofd van de geheime dienst, is verontrust over de verdwijningen en roept een van zijn agenten, John Bentall, terug uit Turkije. Bentall wordt gekoppeld aan collega-agent Marie Hopeman. Ze worden  geïnstrueerd om als echtpaar te reageren op de geplaatste advertentie.

Op weg naar Australië belanden de twee agenten tijdens een onvoorziene tussenstop in het Grand Pacific Hotel in Viti Levu (Fiji). Hier worden ze gedwongen mee te komen naar het schip van kapitein Fleck, een oude roestige schuit waarop ze gevangen worden gehouden. Het duurt even voordat Bentall een manier vindt om samen te ontsnappen, maar erg succesvol is de ontsnapping niet. Het koppel belandt op een koraalrif waarop het net boven de golven de nacht moet doorbrengen. Ze worden gered door bewoners van het eiland Vardu, die werken voor de eminente archeoloog Professor Witherspoon. Maar niet alles is wat het lijkt op het eiland en als Bentall ten slotte de vermiste geleerden met hun echtgenotes vindt, wordt hij gedwongen mee te werken aan de ontwikkeling van een raket…

Het verhaal is vlot leesbaar. Je leest het dan ook zonder veel problemen in een vakantiedag uit. MacLean’s schrijfstijl is toegankelijk, weliswaar met een aantal alinea’s vol technische details over raketten, maar dat maakt het juist geloofwaardiger. Bovendien verhindert het je niet de lijnen van het verhaal in het oog te houden.

Het karakter Bentall komt het beste over; niet verwonderlijk want hij is de verteller van het verhaal. Marie Hopeman komt heel wat minder uit de verf, ze blijft een raadsel voor Bentall en voor ons als lezers. Bentall voelt zich tot haar aangetrokken op een fysieke manier, maar meer diepte geeft MacLean ons niet.

Het plot van “De zwarte kruisvaarder” is beslist interessant, maar niet echt origineel. Het verdwijnen van wetenschappers is niet buitengewoon bijzonder in de romanwereld. Wel geeft MacLean er een goede draai aan, waardoor het verhaal niet te standaard wordt.

Over het geheel genomen is het boek een aanrader. Bentall is een menselijke vent en het plot zit vol wendingen die de lezer blijven boeien. Zoals het hoort vind je de belangrijkste elementen in de laatste hoofdstukken, maar de echte schok komt pas in de epiloog…

Robinson, Peter – Tegenstroom

In het district van inspecteur Alan Banks, Eastvale, demonstreren ongeveer honderd betogers  tegen kernenergie en de opening van een Amerikaanse militaire basis. Het is een sombere en regenachtige dag; geen journalist laat zich zien.  Maar dan verandert alles in een split second…Plotseling breken er gevechten uit tussen de betogers en de ruim aanwezige politiemacht.  Niemand weet precies hoe het allemaal begonnen is, maar de politie arresteert een groot aantal betogers. De vele gewonden worden opgenomen in het lokale ziekenhuis. Daar ook ontdekken de artsen dat politieagent Edwin Gill stierf aan interne verwondingen als gevolg van een steekpartij. Het mes is nergens te vinden. Banks beveelt om niemand uit het hospitaal te laten gaan, om zo een zo goed mogelijk beeld te krijgen van wat er nu precies gebeurd is die dag. Is Erwin Gill vermoord vanwege zijn politie-uniform of was het een persoonlijke vendetta tegen hem?

Robinson concentreert zich in het verhaal sterk op de karakters. Banks is chagrijnig en uit zijn doen omdat zijn vrouw en kinderen weg zijn voor een bezoek aan zijn schoonouders en hij ze erg mist. Hij wordt bovendien gedwongen samen te werken met hoofdinspecteur Burgess, die zich aan geen regel schijnt te houden en een smerig spelletje speelt.

De ontwikkelingen in de zaak leiden Banks naar Maggie’s Farm, waar enkele van de bewoners bekend zijn bij de politie. Weliswaar hebben ze hun leven nu gebeterd en stellen ze zich coöperatief op, maar het gedrag van hoofdinspecteur Burgess maakt het allemaal niet eenvoudig. Banks vraagt zich serieus af of de groep de moordenaar soms beschermt. In de loop van het onderzoek krijgt de politie ook meer informatie over agent Gill. Hij was nu niet bepaald een koorknaap en meldde zich steeds vrijwillig voor dienst bij betogingen. Gill was altijd te porren voor stevig ingrijpen. Zijn gedrag was bijna een garantie voor vechtpartijen. Vijanden te over dus, verwachtte iemand hem bij de protesten van Eastvale?

Het verhaal heeft een snel tempo, is goed gestructureerd en briljant geschreven. De uitkomst van de zaak is geen gelukkige en heeft veel elementen van een Griekse tragedie in zich. De auteur komt met een geloofwaardig verhaal tijdens het uitrollen van het plot. Peter Robinson is door zijn stijl en liefde voor het genre altijd weer een plezier om te lezen. Laten we hopen dat hij deze grote prestatie kan volhouden in zijn volgende boeken.

Watson C.J. – Voor ik ga slapen

Herinneringen — echte, valse en een beetje van beide — zijn de kern van het debuut van de Britse auteur C.J. Watsons. Christine Lucas lijdt aan een zeldzame vorm van amnesie als gevolg van een vaag gedefinieerd ongeval. Elke nacht als ze slaapt, wordt haar kortetermijngeheugen schoongeveegd. Wanneer ze wakker wordt, weet ze niets meer over de laatste jaren, waar ze is en met wie ze woont.  En elke dag opnieuw vertelt haar man Ben haar het zorgvuldig gerepeteerde verhaal van hun lange huwelijk en moedigt haar aan om het te onthouden.

Langzaam leert Christine dat ze geheugenverlies heeft en niet in staat is zich haar verleden te herinneren of nieuwe herinneringen vast te houden. Dr. Nash, haar therapeut, moedigt haar aan om een dagboek te schrijven, dat geheim blijft voor Ben. Als het dagboek groeit, begint Christine te vermoeden dat Ben haar niet de volledige waarheid vertelt over haar ongeval, over hun zoon Adam, haar succesvolle carrière als schrijfster of over de door brand vernielde familiefoto’s. Ze realiseert zich pas echt hoe ingewikkeld — en gevaarlijk — haar leven is nadat ze opnieuw haar zelfgeschreven woorden leest “vertrouw Ben niet!”

Watson behandelt al deze aspecten heel zorgvuldig. Deze debuutroman werpt een intrigerende blik op de amnesie-gerichte psychologische thriller, waarbij we uitkomen op een briljante en werkelijk onverwachte  plot.