Categorie archief: Recensies

Aardwind

Holdstock, Robert – Aardwind

Elspeth Mueller is een onderzoekster met als werkterrein de barre planeet Aeran. De kern van haar onderzoek betreft de overeenkomst van oude tekens die ze daar heeft ontdekt, ze vertonen grote gelijkenis met oude druïde-tekens in Ierland op Aarde. De bewoners van Aeran, oud-kolonialisten van de Aarde, hebben alle herinnering aan het verleden verloren en Elspeth vreest dat de omstandigheden op de planeet hieraan debet zijn.

Ook Peter Ashka komt naar Aeran, maar zijn missie is volkomen anders. Hij komt om de planeet te inventariseren voor de nieuwe machthebbers van de melkweg, die deze rol van de oude Aarde hebben overgenomen.

Elspeth weet dat je maar een beperkte tijd op Aeran kan doorbrengen, om vrij te blijven van het verval van herinneringen, maar door de komst van het vaartuig van Ashkan wordt haar schema verstoord en moet ze langer op de planeet blijven, met alle consequentie van dien. Ze waarschuwt Ashka en zijn bemanning, maar de angst voor de autoriteiten is groter dan het geloof in Elspeths research. Beiden ondergaan ze op verschillende wijze het onherroepelijke proces van vergeten… 

Beoordeel ‘Aardwind’, een van de vroege romans van Robert Holdstock, niet op de zeventiger jaren pocketdruk. Het is een mooi, maar lastig te lezen boek. In wezen bereikt Holdstock in grote delen van het verhaal een literair niveau, iets wat je zelden tegenkomt in SF. De geïmpliceerde etniciteit van de hoofdrolspeler en haar schijnbare status als slachtoffer geven het verhaal al snel een onverwachte lading. Dat het verhaal gesitueerd is ‘ergens in de toekomst’ en ‘ergens in het heelal’ helpt ons als lezer niet echt om het langzaam opbouwende plot een plaats te geven. ‘Aardwind’ vecht met ons ingeworteld  gevoel voor tijd en plaats. Binnen de geschreven reality van de wereld Aeran lijkt het of Holdstock speculeert over hoe we anders zijn dan onze verre voorouders, misschien door wat we hebben verloren, maar toch dankbaar kunnen zijn daarvoor. Er gebeurt veel in het verhaal, het laatste hoofdstuk relativeert alles. ‘Aardwind’ van Robert Holdstock, stof het boekje nog eens af, absoluut de moeite…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, SF & Fantasy

Blindgangers

Hermsen, Joke J. – Blindgangers

Een groepje bijna vijftigers reist vanuit Amsterdam naar een zomerhuis in Drenthe om daar het jubileum van hun studentenclub filosofie ‘Nil Desperatum’ (Gij zult niet wanhopen) te vieren. 

Bas is getrouwd met Anna, ze hebben twee kids die in de eindexamenklas zitten. Iris en Johan zijn beheerst gescheiden en hebben een studerende dochter. Reindert is gescheiden van zijn vrouw Medy en heeft twee dochters die bij Medy wonen, hij heeft nu een relatie met Ella die een zoon heeft. De laatste die afreist is Det, ze is single en schrijft gedichten.

Omdat Hermsen er voor gekozen heeft om de personages als proloog aan ons lezers voor te stellen is het, voor de lezer met een goed geheugen, al vrij snel duidelijk wie waarvoor staat en dat helpt om het trage verhaal op gang te brengen. Wanneer de groep is aangekomen in het huisje in Wapse, blijken de verschillen tussen de oud-vrienden groot te zijn. Het is de verdienste van Anne dat alles logistiek goed loopt, terwijl Det voortdurend op haar hoede is om pijnlijke onderwerpen te omzeilen. Al snel wordt  de groep geconfronteerd met het harde gegeven, dat ze geen van allen in het nu zijn geworden wat ze indertijd hadden gehoopt en dat de onderlinge verschillen pijnlijk groot zijn…

Wat ‘Blindgangers’ van Joke J. Hermsen zo anders maakt, is het ontbreken van een herkenbaar plot in haar roman. Het is een bijna ‘Italiaans’ filmverhaal, eigenlijk gebeurt er weinig. De karakters van Hermsen zijn het verhaal. Zelf geeft de schrijfster weinig input, ze observeert en laat ons als lezers zelf onze conclusies trekken. Daniëlle Serdijn, gaf in de Volkskrant een ‘pittige’ recensie over ’Blindgangers’; “Borrelpraat” en “klaag-feminisme” schrijft ze. Koen Schouwenburg is het in zijn recensie in het “literair weblob TZUM” volkomen met haar oneens; “‘Blindgangers is een intelligente, goede roman” en “in de beginhoofdstukken staan zinnen die zeker een nominatie verdienen voor de Tzum-prijs”. Er blijft ons dus maar één ding over; het zelf lezen van ‘Blindgangers’ en onze conclusie trekken. Precies wat de auteur, volgens mij, voor ogen stond… 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Kijk niet achterom

Fossum, Karin – Kijk niet achterom

Het kleine meisje Ragnhild loopt met haar poppenwagen naar huis en wordt opgepikt door Raymond die met haar door de Noorse bossen rijdt, langs het Slangenven loopt, waar ze blijven staan…
Diezelfde dag wordt er op diezelfde plek het naakte lichaam gevonden van de 15-jarige Annie Holland. Inspecteur Sejer en collega Skarre onderzoeken de zaak die veel beroering brengt in het kleine dorp. Annie is een razend knappe verschijning, sportief, opgewekt en behulpzaam en zeer geliefd bij vooral de mannen. Zij is echter bevriend met de stille Halvor.
Sejer en Skarre staan voor een raadsel: niemand had iets tegen Annie. Ze was wel de laatste tijd stiller, in zichzelf gekeerd en minder vrolijk. Langzaam maar zeker komt de inspecteur almaar dichter bij het motief door stap voor stap door te dringen in de kleine dorpsgemeenschap en in wat zich daar allemaal afspeelt.

Een vermissing, een lijk langs het water en het overlijden van een peuter vormen de ingrediënten voor een spannend verhaal waarin lang niet alles is wat het lijkt. Fossum geeft in de loop van het verhaal een goed inzicht in de meest belangrijke karakters Annie en Halvor. De plot is nauwkeurig voorbereid en Fossum ontrafelt met precisie de gebeurtenissen. De lezer krijgt steeds meer een beeld van Annie: haar verleden, het gezin, haar familie en halfzusje. Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van inspecteur Sejer en Halvor waarbij soms niet duidelijk is wie aan het woord is: te wijten aan de lay-out van de regels. Ik vind het niet haar sterkste boek maar het leest prettig in een rustige en toch spannende sfeer.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, Thrillers

Groen

Dekker, Ted – De Cirkel 00 – Groen

Ted Dekker zegt dat je het ‘Cirkel vierluik’, waarvan ‘Groen’ het vierde deel is, kunt lezen van ‘Zwart’ naar ‘Groen’ of van ‘Groen’ naar ‘Wit”. Ik las alleen deel vier, ‘Groen’ dus, want dat zou het begin én het einde van de serie zijn. 

Het verhaal speelt zich af zowel in het heden als in de verre toekomst, zo’n 2000 jaar na nu. De leden van ‘de Cirkel’ zijn een vreedzaam volk geworden, dat zich voor de ‘Horde’ verstopt in plaats van tegen hen te vechten. Maar een groot aantal leden van de Cirkel is hier niet tevreden mee ​​en wil definitief van hun vijanden af ​​in plaats onvoorwaardelijk lief te hebben zoals door Elyon, hun grote voorbeeld, is gevraagd. De Cirkel valt dus uiteen in groepen met verschillende leerstellingen en twijfels. Thomas Hunter’s – de leider van de Cirkel – is 10 jaar ouder dan zijn vrouw Chelise en vader van 3 kinderen: Samuel, Marie en Jake. Zoon Samuel is een lastige jongeman en komt tegen zijn familie in opstand. Thomas probeert zijn zoon en de Cirkel te redden voordat het te laat is. Intussen probeert Chelise haar vader – leider van de Horde – te redden…

‘Groen’ is in het begin van het verhaal nogal een zoekplaatje, vooral als je – zoals als ik – geen andere delen van de Cirkel-serie hebt gelezen. Eerlijk gezegd had ik geen idee wat er nu allemaal precies aan de hand was in het eerste stuk van het boek. Plotlines voelden vreemd aan en eigenlijk was ik een beetje verdwaald in ‘Groen’. Eerlijk is eerlijk, in het begin van het verhaal worden keurig alle karakters geïntroduceerd, maar daarna wordt het lastig om bij de dialogen in gedachten te houden wie nu eigenlijk wie is. Persoonlijk zou ik ‘Groen, Cirkel 00’ echt als laatste boek van het vierluik lezen. Vrijwel zeker krijg je dan een veel beter beeld van de karakters. De hoeveelheid informatie die je in dit boek moet verzetten is overweldigend, maar afgezien daarvan is Dekker wel een goede verhalenverteller. ‘Groen’ is een ‘donker’ boek, zonder een oplossing of een echt plot. Of misschien is juist dat de Cirkel? Verwarrend blijft het wel.

‘Cirkel 00, Groen’ van Ted Dekker, misschien beter als je eerst de voorgaande delen leest; voor ‘stand alone’ af te raden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

Het teken van het beest

Diehl, William – Het teken van het beest

“Het teken van het beest’ is de eerste roman die ik lees van William Diehl. Het verhaal is een psychologische thriller en een rechtszaal-drama in één. Best wel bijzonder.

In Chicago wordt een aartsbisschop mishandeld en vermoord door een jongeman, Aaron Stampler. Aaron wordt met het moordwapen nog in zijn handen op de plaats delict gearresteerd. Het bewijsmateriaal wijst overduidelijk naar Aaron: hij is schuldig en kan tot de doodstraf veroordeeld worden.

De hoofdpersoon van Diehls verhaal is Marty Vail. Vail heeft voor niets en niemand respect, maar hij is een briljante en compromisloze strafpleiter die vrijwel altijd krijgt wat hij wil. Hij is daardoor weinig geliefd bij aanklagers en rechters. In zijn laatste zaak heeft hij de stad, de provincie én de staat aangeklaagd en die zaak gewonnen. Dat liep uit op een schikking van 1,6 miljoen dollar voor zijn cliënt. Om Vail een lesje in nederigheid te leren, laat rechter Harry Shoats hem de pro deo-zaak van Aaron Stampler aannemen.

Tegenover Vail staat openbaar aanklager Jane Venable, ambitieus en net zo compromisloos als Vail zelf. Ze wordt bijgestaan ​​door de efficiënte politieman Stenner, bijgenaamd ‘de ijspegel’ en zijn team van professionals…

Wat heel aardig is in Diehls verhaal, is dat de hoofdpersoon een teamplayer is, hij wordt geholpen door een goed functionerend team bestaande uit een goede secretaresse, een ex-bokser die nu ook rechten studeert en een ex-rechter, die als mentor van Vail functioneert. Het team wordt  aangevuld met een jonge en aantrekkelijke psychiater. Jazeker, het lijkt er zelfs op dat er wat meer ontstaat tussen Vail en haar dan een strikt zakelijke relatie. 

Het is zonde om het hele plot te gaan vertellen, wel heeft ‘Het teken van het beest’ behoorlijk pittige stukken, vol perversiteit en geweld. Het is maar dat u het weet. Als conclusie citeer ik graag een ‘Goodreads’ review over ‘Het teken van het beest’: “Dit is misschien geen geweldig stuk literatuur, maar niemand heeft ooit beweerd dat dat het is. Het boek is een thriller die spanning en actie belooft en dat is precies wat het doet”. Wat daar nu nog aan toe te voegen?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Het Ultimatum

Box C.J. – Het Ultimatum

Jack en Melissa McGuane zijn de blije ouders van het negen maanden oude dochtertje  Angelina, ze is geadopteerd. Bij hun beste weten zijn de adoptie-activiteiten afgerond, wanneer plotseling het bericht komt dat de biologische vader, de jonge Garrett Morland, zich heeft gemeld met de mededeling dat hij zijn kind opeist. Garrett Morland verschijnt samen met zijn vader, de invloedrijke rechter Garret John Morland en ze eisen de voogdij over Angelina, ook al heeft de jonge Garrett geen baan en is hij totaal niet geïnteresseerd in het meisje. 

Uiteraard nemen Jack en Melissa zich voor om zich tot het uiterste te verzetten tegen de plannen van rechter Morland om Angelica deel uit te laten gaan maken van de Morland dynasty. Ze gaan georganiseerd te werk en een van de eerste dingen daarbij is meer van rechter Morland te weten te komen. Jack woont het strafproces tegen Aubrey Coates bij, die ervan wordt beschuldigd een vijfjarig meisje ontvoerd en vermoord te hebben. De politierechercheur die daarbij moet getuigen is Cody Hoyt, Cody heeft het moeilijk in de getuigenbank, vooral door uitspraken van rechter Morland over zijn onjuiste behandeling van bewijsmateriaal. Wanneer Jack op zakenreis is naar Berlijn, wordt Harry, de hond van de McGaunes, op een smerige wijze vergiftigd. Garrett Morland is de meest waarschijnlijke verdachte. Bij terugkeer uit Berlijn gaan Jack en Melissa samenwerken met Cody en vragen hulp van Cody’s oom Jeter Hoyt en Jeter is niet van de zachtzinnige aanpak…

‘Het Ultimatum’ van C.J. Box is eigenlijk wat teleurstellend. De personages zijn weinig reëel en de plot te voorspelbaar. Het verhaal is zo gecomponeerd dat je bij iedere nieuwe ontwikkeling eigenlijk al weet waar het heen gaat. Echt geen verrassingen! De karakters zijn zwart of ‘Engel’-blank; er zijn geen grijstinten. Het enige wat memorabel is aan ‘Het Ultimatum’, zijn – vind ik althans – de laatste hoofdstukken. Als u op zoek bent naar een reisboek voor een paar uur afleiding, dan voldoet ‘Het Ultimatum’. Als u een boek verwacht dat de gebruikelijke standaard van C.J. Box haalt, dan denk ik dat u teleurgesteld wordt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies