Categorie archief: Kort

De Claim

Grisham, John – De Claim

De Claim is het verhaal over Clay Carter, een 31-jarige eenvoudig levende advocaat, werkzaam in de sociale advocatuur. Hoewel Clay zelf wel gelukkig is met zijn bestaan, denkt zijn schoonfamilie daar heel anders over. Clay, niet helemaal ongevoelig voor hun argumentatie, kijkt dan ook wat vrijblijvend om zich heen naar een mogelijke positieverbetering. 

In het eerste hoofdstuk wordt een 20-jarige, in floppy roodgele sneakers geklede moordenaar binnengebracht en aan Clay toegewezen om hem te verdedigen. Deze start heeft in feite weinig te maken met de eigenlijke geschiedenis, maar Grisham trekt je als lezer wel meteen het verhaal in.

Met de hulp van een schimmige weldoener genaamd Max Pace, maakt Clay gebruik van de mogelijkheden die de moord hem biedt. Hij transformeert van een 36.000 dollar-verdiener tot multimiljonair. Daarmee komt Grisham bij zijn verhaal. De moord en alles wat er omheen gebeurt, is eigenlijk de kapstok naar Grisham’s hoofdverhaallijn, waarbij hij nergens voor wegloopt. Dat is het verhaal over het in zijn voegen krakende Amerikaanse rechtssysteem met juridische aasgieren zoals Clay, die niets ontziend mensen en bedrijven kapotmaken voor eigen gewin.

De Claim is in wezen geen echte triller maar leest wel plezierig weg en is werkelijk leerzaam. Grisham beschrijft de twijfelachtige mentaliteit van de advocaten (”Zoek ze, laat ze tekenen, neem het geld en wegwezen.”) waarop Clay geen uitzondering is. Hij verandert van een vent uit één stuk in een gedachteloze schurk, een hebzuchtige eikel, een vervreemde persoon. Maar het is precies Clay’s zielloosheid die De Claim zo goed leesbaar maakt: de pure extravagantie van zijn slechte gedrag maakt van een in wezen tam verhaal een echte pageturner. Wanneer bijvoorbeeld Clay een relatie begint met een blonde, prachtige Georgische, zou je denken dat Grisham van haar wel meer had kunnen maken dan zomaar een passante. Grisham’s specialiteit is echter het opbouwen van spanning, niet het bouwen van karakters. Zelfs Clay is, als je eerlijk bent, eigenlijk nooit een helemaal overtuigend karakter. Maar het snelle tempo van het verhaal – en dat kan alleen door veel weg te laten – zorgt ervoor dat we de in grote luxe levende, tobbende hoofdpersoon vlot volgen tot aan zijn onherroepelijke neergang…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Fiction, Recensies

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

Jonasson, Jonas – De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

Allan Karlsson verlaat op zijn verjaardag het bejaardenhuis in Malmköping vlak voordat de festiviteiten losbarsten. Hij heeft er geen zin in. Op zijn pantoffels loopt hij naar het plaatselijk station en wacht op de bus richting Strängnäs. Een jongeman vraagt hem een grote koffer in de gaten te houden, die Allan maar meeneemt als de man niet op tijd terugkomt. Bij station Byringe stapt hij uit. Dan rolt het verhaal verder van de ene absurde, kolderieke situatie in de andere. In de koffer blijkt een grote massa maffiageld te zitten, de reden waarom gedurende het hele boek Allan en zijn opgeduikelde vreemde vrienden achterna worden gezeten. Beurtelings door een almaar falend politiecorps en de bende Never Again. De vriendengroep breidt zich snel uit tot vier personen – Julius met een dubieuze levenswandel, kroketbakker snackbareigenaar Benny, de tierende, vloekende Schoonheid, ene Gannef, een olifant en een hond.

Het verhaal wordt consequent afgewisseld met hoofdstukken uit het verleden van de 100-jarige Allan die even idiote situaties bevatten als het “eigentijdse” verhaal, dat start op maandag 2 mei 2005 en eindigt op donderdag 16 juni.

Het is onvoorstelbaar wat de schrijver bij elkaar heeft verzonnen. Zijn fantasie reikt tot voorbij de horizon en dat is knap. Het boek is winnaar van de Swedish BookSellers Award, krijgt lovende kritieken maar mij kon het niet echt boeien. Ik irriteerde me ten eerste aan de hoofdstukken met een beschrijving van zijn verleden. Het haalt de vaart uit het verhaal. Juist op het moment dat je denkt: hoe gaat dat verder? en snel naar het volgende hoofdstuk wilt, zit je weer in tekst over vroeger. Bovendien voegt die tekst weinig toe. Je kunt verleden en heden gemakkelijk als twee boeken lezen. Uiteindelijk heb ik eerst alleen de hoofdstukken gelezen die het “heden” beschreven. Ten tweede is daar de schrijfstijl. Jonasson schrijft bijna alle dialogen (zowat 99%!) in de indirecte rede. “Tijdens de reis vroeg de jongen de chauffeur waar de oude kofferdief naartoe was gegaan. De chauffeur vertelde dat de oude man was uitgestapt bij een halte met de naam station Byringe en dat het puur toerval was dat hij daar terechtgekomen was. Daarna vertelde hij over….”.  Boring! Als laatste opmerking, maar dat is erg persoonlijk, het is niet mijn humor: niet leuk, te gemaakt, flauw. Geen aanrader dus.

Op de achterflap staat dat het boek binnenkort wordt verfilmd. Dat wordt beloofd sinds 2009. Mocht dat bewaarheid worden dan ga ik naar de bioscoop, mits een goede regisseur zich over het script heeft gebogen…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Fiction, Literatuur, Recensies

De Hongerspelen

Collins, Suzanne – De Hongerspelen

De Hongerspelen van Suzanne Collins is een dystopische roman geschreven voor jonge volwassenen. Het is beslist geen kinderboek en sleept ook lezers van andere leeftijden probleemloos mee naar de moeizaam overlevende restanten van wat eens de VS waren.

Noord-Amerika is verwoest, wordt nu gerund door zijn machtige hoofdstad en is verdeeld in 12 districten (district 13 is als gevolg van een opstand vernietigd). In district 12 woont Katniss Everdeen, een 16-jarig meisje. Door illegaal te jagen weet ze een schamel bestaan te realiseren voor haarzelf, haar jongere zus Prim en hun moeder, die weduwe is. Om te zorgen dat de 12 districten de opstand uit het verleden niet vergeten, organiseert de hoofdstad elk jaar een spel op leven en dood in een uitgebreide arena. Elk district moet een jongen en een meisje sturen als eerbetoon. Wanneer haar zusje Prim wordt uitgeloot, maakt Katniss gebruik van de mogelijkheid om in haar plaats als vrijwilliger te gaan. Samen met Katniss gaat ook Peeta, de zoon van de bakker, die met haar is opgegroeid .

Katniss en Peeta moeten vechten tegen de elementen, maar ook tegen de organisatoren én natuurlijk tegen de andere deelnemers. De enige optie is immers doden of gedood worden.

Sazanne Collins bouwde een fantastische en geloofwaardige wereld waarin de Verenigde Staten zijn vergeten en in plaats daarvan Panem heet. Het land wordt gerund vanuit het “The Capitool” en is verdeeld in 12 districten. Het verhaal is pakkend, snel en vloeiend geschreven. Het is begrijpelijk dat het een geweldige bestseller is. Wanneer ik voor mijzelf spreek, absoluut geen doelgroep, laten we eerlijk zijn, dan is het hele liefdesverhaaltje aandoenlijk maar flinterdun.  Het verhaal als totaal echter, met het geweld en de enorme vertelsnelheid is geweldig. De constante spanning zorgt ervoor dat je maar blijft lezen, pagina na pagina. Een meisje dat door wilskracht en intelligentie overleeft en ook nog geweldig kan boogschieten, wie zou haar niet in het hart sluiten?

 Mevrouws Collins’ stijl is efficiënt, no-nonsense en gevuld met voldoende humor waardoor het boek heerlijk verslavend is. Zoals in elk goed verhaal wordt u ondergedompeld in een wereld waarvan je heel goed weet dat hij niet bestaat maar zo pakkend is dat je niet kunt stoppen met lezen. Dat gezegd hebbende, zijn er wel een aantal aspecten in het verhaal die net even te gemakkelijk zijn. Als Katniss’ vriendje Peeta, in de tweede helft van het boek, ernstig gewond raakt komen de reddende medicijnen doodleuk aan een parachute naar beneden zweven. Misschien geloofwaardig voor “de jongvolwassenen” maar niet erg geloofwaardig voor mij.

Ook het einde is een tikje teleurstellend. Maar omdat dit deel één is van de succesvolle trilogie zal ik dat even laten rusten, ik begin meteen maar eens aan deel twee 😉

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Kinderboeken, Kinderboeken, Recensies, SF & Fantasy

Rivier van vergetelheid

Claudel, Philippe – Rivier van vergetelheid

Ik ben een fan van Claudel. Zijn boeken lees ik zo langzaam mogelijk zodat ik optimaal kan genieten van de taal en de laatste pagina geruststellend ver weg blijft. Claudel is de ware literaire kunstenaar: hij brengt thema’s als verlangen naar een verloren geliefde, rouwverwerking en herinnering (in dit boek) subliem en zeer invoelend op de lezer over door keuze en rangschikking van zijn woorden. Ritme, klankkleur en beeldspraak is zijn gereedschap. Het boek leest als een gedicht.

Het verhaal is eenvoudig. De hoofdpersoon verliest zijn geliefde Paule en is volledig ontredderd. Hij verlaat de plek waar zij elkaar vonden en samen waren en rijdt net zolang door totdat hij komt in het plaatsje Feil, dat ligt aan de Maas in de Ardennen, waar de omgeving geen associaties meer oproept met zijn overleden vriendin. Hij huurt een kamer bij mevrouw Outsander, schrijft zijn gedachten en gevoelens van zich af en verschanst zich dagelijks in café Het Anker. De dorpsgenoten helpen hem ieder op zijn eigen manier tenslotte over het verlies heen. Gedurende een jaar verblijft hij in Feil waar de rivier de Maas hem rust geeft: “De verkleumde rivier smeedt herinneringen zodat andere beter kunnen verdrinken”. Als de heftige herinneringen en de pijn zijn verworden tot een schaduw ervan keert hij terug naar zijn woonplaats.

De taal is prachtig en heel beeldend. Claudel is een meester in het vinden van aansprekende metaforen. Door de vele beschrijvingen en overpeinzingen zou je kunnen struikelen over het overvloedig gebruik ervan. De gesprekken zijn dan een welkome afwisseling.  Bewondering voor de vertaling van Manik Sarkar in 2006.
Een mooie intense roman voor de liefhebber van literatuur.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Literatuur, Recensies

De thuiskomst

Enquist, Anna – De thuiskomst

Een magistraal verhaal – een historische roman – over het leven van Elisabeth Batts, die getrouwd was met ontdekkingsreiziger captain James Cook. Het verhaal begint in 1775 in hun huis op Mile End waar zij wacht op de thuiskomst van haar beroemde man die voor de tweede keer de wereldzeeën bevoer om nieuwe gebieden te ontdekken en in kaart te brengen. Hoe zal hij haar tegemoet treden na drie jaren van afwezigheid? Hoe moet zij hem de mooie, vrolijke en trieste verhalen vertellen die zij in haar hart bewaart? Wie zal zij aantreffen: de boerenzoon die is opgeklommen tot een beroemdheid, een held maar wat voor een man is eigenlijk haar echtgenoot? Zal hij eindelijk zijn maritieme aspiraties opzij zetten en de rol op zich nemen van een vader voor zijn kinderen en een echtgenoot voor zijn vrouw. De twee oudsten, Jamie en Nathaniël, hebben hun vader maar weinig gezien. Drie anderen overleden vroeg, haar enige dochter Elly door een noodlottig ongeval. Kort na zijn thuiskomst raakt Elisabeth opnieuw zwanger en hoopt dat James eindelijk hun kind ziet opgroeien. Echter opnieuw kiest de gedreven Captain Cook voor een laatste reis waarvan hij niet meer levend terugkeert.

Anna Enquist schrijft geen letter zonder de goede voorbereiding die veel van haar boeken behoeven. Het verhaal is geromantiseerd en past exact in het tijdsgewricht met de Verlichting en de maritieme ontdekkingsreizen in de 18de eeuw waar we een inkijkje in krijgen. Het boek boeit van de eerste tot de laatste letter. Met name de schildering van de vrouw Elisabeth is onovertroffen. Enerzijds zijn daar de heftige emoties als woede, tomeloos verdriet, schuld, liefde, toewijding die zich afspelen in haar innerlijk leven. Anderzijds is haar gedrag geduldig, waardig, terughoudend en schroomvallig. De schrijfstijl van Enquist is beeldend, verzorgd en toegankelijk. Haar psychologische achtergrond geeft de karakters een duidelijke meerwaarde en ook muziek speelt door de pagina’s heen. Een prachtig boek voor een breed publiek, zeker voor de dames. De Thuiskomst werd genomineerd voor de NS Publieksprijs en won een Franse literaire prijs, de Prix du Livre Corderie Royale.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Ik wil trouwen!

Abdel Aal, Ghada – Ik wil trouwen!

Ik wil trouwen! Alleen al de titel van dit boek is een provocatie uit de mond van de 29-jarige Ghada Abdel Aal. Mannen mogen gerust zeggen dat ze willen huwen, maar in het conservatieve Egypte moeten vrouwen het nog steeds hebben van gearrangeerde ontmoetingen met potentiële partners die door familie of vrienden zijn uitgekozen.

Ghada deed wat haar leeftijdgenoten alleen maar durfden te denken. Ze hield een openhartige blog bij over haar zoektocht naar een geschikte echtgenoot. Ze beschrijft de mannen die zich als huwelijkskandidaat aandienen en de hilarische, groteske situaties die dat oplevert. Zo is er een humeurige arts, die volgens de sharia leeft en haar als derde vrouw wil. En een man die tijdens zijn eerste bezoek ongevraagd de televisie aanzet omdat zijn favoriete voetbalclub speelt en boos wordt als zijn potentiële schoonfamilie voor een andere club blijkt te zijn.

Voor Ghada werd het een lange reeks teleurstellingen. 


			

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Kort, Non-fiction