Categorie archief: Kort

by | 5 februari 2013 · 15:10

De gedaanteverwisseling

Kafka, Franz – De gedaanteverwisseling

Wat een boek! Een eenvoudig helder verhaal dat ik aanvankelijk glimlachend begon te lezen gezien de absurditeit van het gegeven: hoofdpersoon Gregor Samsa ontdekt dat hij na een nachtje slapen is veranderd in een levensgrote kakkerlak.

Minutieus beschrijft Kafka Gregors verwondering, zijn soms hilarische pogingen zich te voegen naar  zijn nieuwe fysieke toestand en de angst die hem bekruipt bij het zien van de klok waarvan de wijzers onverbiddelijk vooruitschuiven naar het moment waarop de procuratiehouder van zijn werk voor de deur staat, een verklaring eisend voor zijn ongehoorde verzuim.

Gregor voelt zijn grote verantwoordelijkheid. Hij verdient als handelsreiziger de kost voor het hele gezin, vader, moeder, zijn zus en zichzelf. Hij kan niet verzaken en zich ziek melden is verdacht. In vijf jaar heeft hij zich nog nooit ziek gemeld. Vader, moeder, zus en procuratiehouder staan voor zijn gebarricadeerde deur en herkennen zijn veranderd stemgeluid nauwelijks meer. Uiteindelijk weet Gregor met zijn mond de sleutel van de deur open te draaien. Bij het zien van de grote, vieze kakkerlak die Gregor is, vlucht de procuratiehouder, drijft de vader Gregor terug zijn kamer in en reageert de moeder als waanzinnig. Gaandeweg het verhaal vraagt Gregor zich af waaraan hij deze afschuwelijke gedaantewisseling te wijten heeft. Aan zijn niet erg florissante relatie met zijn vader? Of is hij toch niet zo’n goede  werknemer?

Het verhaal is van een gruwelijke beklemming. Het geeft zonder terughoudendheid de sfeer weer van een overgeperfectioneerde samenleving waarin de mens zich machteloos voelt. Leven hierin is beangstigend en bedreigend. Je kijkt naar een persoon van wie elke betekenis, elke waarde en waardering langzaam maar zeker verdwijnen in een onmenselijk iets, een insect. Gregor kan niets meer en verliest daarom op alle fronten, zelfs binnen zijn familie, alle respect en goodwill, al zijn menselijke eigenschappen. Gregor kan niet meer handelen, wat zijn ontmenselijking tot gevolg heeft.  De gedaanteverwisseling is tijdens het leven van de Duits-Tsjechische Joodse jurist Kafka uitgebracht in 1915 en behoorde daar tot de verboden literatuur.

Franz Kafka

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , , , ,

by | 2 december 2012 · 23:07

De getekende

Cookson, Catherine – De getekende

Nog nooit had ik een boek van Cookson gelezen. Het is een historische roman volledig gebaseerd op fictie. Het verhaal gaat over de familie Mallen. Samen met de auteur is het vreselijk huilen en huiveren  vanaf de eerste ontblote borst in 1851, Northumberland, dwars door drie prachtige direct rake zwangerschappen waarbij blijkbaar zeer vruchtbare vrouwen het slachtoffer zijn. De mannelijke Mallens van het landgoed de Hall dragen niet alleen allemaal een Mallen-streep, een plukje wit haar van kruin naar voorhoofd, maar hebben ook niet de neiging om te kunnen sterven in een bed. Of hebben – in dit specifieke verhaal – geen probleem om heel lastige kinderen te verwekken. Thomas (Turk) Mallen is naar een klein huis, net naast zijn failliete landgoed, verbannen samen met twee jonge nichtjes, Barbara en Caroline, gelukkig geen directe familie, en een onaangename zoon Dick . Thomas wordt getroost door de gouvernante Miss Brigmore.

Maar schuld en schande brengen hem ertoe in te stemmen met de bruiloft van zijn nichtje Caroline met zijn niet-erkende zoon Donald. Deze zoon erfde niet alleen de lok, maar ook veel andere eigenschappen. Caroline en haar toekomstige zwager komen onderweg naar de bruidegom in een stormachtige nacht een tikje te dicht tot elkaar. Dan wordt ook nog de stabiele Barbara verkracht door haar oom Thomas. Een vreselijke vergissing die leidt tot moord, zelfmoord en andere sterfgevallen. Dat alles veroorzaakt door drie beschamende uitbarstingen van hartstocht. Mevrouw Cookson vertelt het allemaal met verve, wie kan nu nog langer volhouden dat streek- en historische romans saai zijn?

“De getekende” is het eerste deel van de Mallen Trilogy. Wachtend in de spreekkamer begon ik er zonder veel fiducie aan.  Toch was het verhaal zo boeiend dat ik het helemaal uitlas. Een totaal andere wereld, maar wel met humor en een boeiend realisme. Wanneer je een liefhebber bent van sagen, historische romans en verhalende beschrijvingen, zit je absoluut goed… 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Fiction, Recensies

by | · 22:30

Weefwereld

Barker, Clive – Weefwereld

Weefwereld is een apart boek, het balanceert op de grens tussen literatuur, fantasie en horror, kortom voor mij een fenomeen. Het verhaal gaat over een compleet volk, dat probeert te overleven en is een verkenning van het magische, het monsterachtige, van strijd, maar ook liefde en hoop. 

Het boek start met een tapijt waarin een complete, wonderlijke wereld is geweven. Als die wereld opnieuw tot leven komt, worden er ook donkere  krachten tot leven gewekt waarvoor het volk, dat ouder is dan de mensheid, zich had willen verbergen. Om de laatste resten magie, waarvan de mensheid nog kennis heeft, te beschermen, breekt een harde wrede strijd uit.

Met het sterven van Mimi, de laatste menselijke tapijtbewaarder, komt alles in een onverwachte versnelling. Een aantal prachtige karakters doen er alles voor om het tapijt te beschermen of te bezitten: Suzanna Parrish, kleindochter van Mimi, die de mysterieuze aantrekkingskracht van de Weefwereld voelt, maar zich nog niet realiseert dat ook zij bijzondere krachten heeft; Calhoun Mooney, kleinzoon van een dichter en tegen wil en dank duivenhouder, die per ongeluk een glimp van de tapijtwereld heeft gezien; Immacolatta, een afschrikwekkende vrouw die met haar beide zusters haar zinnen heeft gezet op de ondergang van haar volk en haar dienaar Shadwell, de verkoper, die de Weefwereld gewoonweg wil verkopen…

“Niets begint ooit. Er is geen eerste moment; geen enkel woord, geen enkele plaats waaruit dit of welk ander verhaal dan ook ontspruit. Er zijn altijd contactpunten met een eerder verhaal en met de verhalen daar weer voor, hoewel de verbanden minder duidelijk worden als de stem van de verteller vervaagt, want iedere eeuw wil het verhaal horen alsof het door hem verzonnen is. Daardoor zullen heidense elementen worden opgeofferd en zal het tragische lachwekkend worden; verheven gelieven zullen sentimenteel worden en demonen veranderen in stukjes mechanisch speelgoed. Niets staat vast. De bal wordt heen en weer gekaatst; feit en fictie, geest en materie worden verweven tot patronen die alleen een fijne structuur gemeen hebben die na verloop van tijd een wereld op zich wordt. Dus zal de keuze van de plaats waar we ons verhaal beginnen arbitrair zijn. Ergens tussen een half vergeten verleden en toekomst waarvan we slechts een glimp kunnen opvangen, in. Hier bijvoorbeeld. Deze tuin, verwaarloosd, sinds de dood van de beschermvrouwe ervan, drie maanden geleden, zodat hij in het verblindend felle licht van een dag laat in augustus net een wildernis lijkt; de vruchten zijn niet geplukt, de rand van overblijvende planten is verleid tot muiterij door een zomer van stortregens en plotseling zinderende, hete dagen.”

Weefwereld is een boek voor liefhebbers, het verhaal heeft alle elementen van een sprookje: er is genoeg magie, een zoektocht, liefdesverhalen, een schurk en zelfs een draak. Zelfs erotiek heeft zijn plaats, hoewel dat in dit genre altijd wat verdraaid en groteske overkomt. De mythe van de Hof van Eden is opgenomen in het verhaal, net als kerken en priesters en een “demon”, die denkt dat hij een engel der wrake is.

Ik heb met plezier het verhaal gelezen, maar het bracht niet wat ik hoopte. Barker doet zijn best, hij maakt prachtige beelden met woorden, kleuren ontvouwen zich en knipperen briljant. De beschrijvingen zijn levendig en fascinerend, het is als het kijken naar een schilderij dat tot leven komt. Eigenlijk is het jammer dat ik er niet wat meer van kan genieten, maar ik geef de hoop niet op. Op een geven moment komt er een fantasieboek, waarbij ik helemaal kan opgaan in het verhaal. Gewoon een kwestie van geduld moet u maar denken…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Fiction, Literatuur, Recensies, SF & Fantasy, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , , , , , ,

by | · 22:21

De stilte van de hel

McFadyen, Cody – De stilte van de hel

Laat ik eerlijk zijn. Dit is één van de vreselijkste boeken die ik heb gelezen. Ontzettend goed en pakkend geschreven, maar je hoopt werkelijk zoiets nooit in je omgeving mee te maken. Begin te lezen in een niet-ontvankelijke bui, zodat je enigszins afstand kunt nemen van het verhaal. Natuurlijk lukt dit niet, het verhaal is goed, te meeslepend geschreven. Maar u bent in ieder geval gewaarschuwd… 

Smoky Barrett is een FBI-agent, een van de beste bleek ooit uit gedragswetenschappelijke tests. Ze is eigenlijk een schoonheid en in deze roman ook nog een rouwende weduwe en moeder. Onder begeleiding van een psycholoog probeert ze de daden van een brute seriemoordenaar te boven te komen die tegen haar en haar familie gericht waren. Haar man en dochter werden gedood, maar Smoky bleef verschrikkelijk verminkt leven. Nu is ze zover dat ze zich afvraagt of ze ooit terug kan komen in haar baan of als dat niet lukt, hoe ze zal sterven.

De eerste hoofdstukken zijn zo vreselijk hard en grimmig dat ik bijna het boek weglegde. Uiteraard verwacht je dat Smoky haar tragedie kan overwinnen, anders zou het een kort verhaal worden. Maar McFadyen neemt je regel na regel mee door de rouwende ervaringen, werkelijk tot op de grens van het aanvaardbare. Maar eenmaal in het verhaal is er geen ontkomen meer aan, je wilt gewoon weten hoe dit allemaal afloopt.

Smoky’s beste vriendin van de middelbare school wordt vermoord en de man die haar doodde,  maakt dat de dood persoonlijker voor Smoky wordt dan ooit. Volgens de getuigenis van de moordenaar zelf is hij een afstammeling van Jack the Ripper. Als zodanig is hij op zoek naar een rechercheur die hem dwingt om zijn dodelijke vaardigheden steeds verder aan te scherpen. Hij kiest voor Smoky en haar team. De timing kan bijna niet slechter voor Smoky, ze is nog volop in het verwerkingsproces van het verlies van haar familie en kan maar weinig hebben..

De roman verandert in een kat-en-muisspel. De moordenaar bouwt de spanning op door het onderzoek te frustreren en de teamleden van Smoky onder druk te zetten. Dat maakt ze kwetsbaarder dan ooit. Sommige van die uitersten storen, vooral de beschrijving over de dode zuster en de hond.

Het boek is uit, tja hoe daar verder mee om te gaan. Uiteraard wordt de situatie voor Smoky steeds kritischer voordat uiteindelijk alles ten goede keert.

McFayden schreef twee andere Smoky Barrett romans, en ik weet zeker dat ik die ook ga lezen. Haar karakter is sterk en overtuigend neergezet en de moordenaars op wie ze jaagt zijn absoluut de wreedste. Maar ik ga ervoor zorgen dat ik ze pas lees als ik emotioneel op mijn best ben en een beetje afstand kan nemen van al die ellende…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, Thrillers, Thrillers

by | · 22:15

De Mephisto Club

Gerritsen, Tess – De Mephisto Club

Dr. Saul is begraven en zijn vijftienjarige zoon is nu alleen. Zijn moeder is al jaren geleden verdwenen. Na enige aarzeling besluit  de jongen vrij plotseling om te gaan wonen bij zijn oom en tante en hun twee kinderen, die hem liefdevol ontvangen. 

Dan neemt het verhaal ons een tiental jaren verder mee in de tijd. Het is kerst en er is een wrede, vreemde moord gepleegd. Daarbij zijn om het slachtoffer drie kruizen ondersteboven geplaatst met het Latijnse woord “Peccavi”, wat betekent “Ik heb gezondigd”. Het hoofd van de jonge vrouw ligt afgehakt in een cirkel van uitgebrande kaarsen en haar linkerhand is op een bord geserveerd. Detective Jane Rizzoli is op de zaak gezet, samen met dr. Maura Isles. Maura is forensisch arts maar leeft nogal op zichzelf. Rizzoli heeft ook zo haar problemen, haar handen zitten onder de littekens van een aanslag op haar leven.
Die kerstavond kan het echter nog erger. Rizzoli, dr. Isles en hun collega’s worden opgeroepen naar een andere plaats van delict, waar een tweede vrouw het slachtoffer is geworden van de rituele handelingen van deze moordenaar. Ook daar vinden ze weer de raadselachtige oude symbolen, maar wat betekenen ze? In ieder geval hebben de tekens vandoen met de  drijfveren van de moordenaar.

De Mefisto Club is een kleine club van deskundigen die zijn gespecialiseerd in het verkennen en uitbannen van kwaadaardige wezens en geesten die nog steeds op de aarde aanwezig zijn. Detective Rizzoli ziet de club alleen maar als lastige regelneven, misschien zelfs wel mogelijke daders, die een belemmering vormen voor haar onderzoek. Zoals uit de titel blijkt is de Club een essentieel onderdeel in het ontrafelen van het plot. Met deze moorden zo direct in zijn omgeving komt voor Sansone, de voorzitter van de club, zijn werk wel erg dichtbij.  Echter ook op de deur van dr. Isles’ woning worden nu de tekens gevonden.

Je moet een zekere welwillendheid hebben om het uitgangspunt van het boek: “het kwaad is nog onder ons op Aarde” te accepteren. Wanneer je daar geen moeite mee hebt, en eigenlijk krijg je die kans niet, dan neemt Gerritsen je vrij snel in de juiste richting mee om de moordenaar te vinden. Het zijn drie in elkaar grijpende verhaallijnen. De eerste verhaallijn is die van de jongen, die ouderloos achterblijft. De tweede verhaallijn gaat over dr. Maura Isles die is uitgenodigd om lid van de Mephisto Club te worden. De laatste verhaallijn is uiteraard datgene waar het allemaal samenkomt. Lily is het nichtje van de jongen en ze probeert te verdwijnen in Italië, omdat ze gelooft dat hij haar stalkt. Zoals in ieder goed plot, en dat is dit, worden alle deelnemers onverbiddelijk samengebracht op één plaats, waar we de climax beleven.

Het boek Henoch en andere apocriefe boeken buiten de geaccepteerde canon van de christelijke bijbel spelen een prominente rol in het ontvouwen van het plot. Zoals Gerritsen zegt in het nawoord: “Het boek Henoch en zijn verhaal van de ‘Nephilim’ is een inspiratiebron geweest voor het boek. Hierop heeft ze haar verhaal gebaseerd. De Nephilim of  Wachters zijn gevallen engelen, die menselijke vrouwen namen. De kinderen verworden tot een onheilig ras van monsters. Werkelijk het pure kwaad. Accepteer dit oude boek als deel van waarheid, kijk om je heen en er kan geen twijfel  bestaan over het gegeven dat het kwaad ook werkelijk bestaat. Zoals Gerritsen schrijft: “… We zijn niet dichter bij het begrijpen waarom het kwaad bestaat. Alles wat we weten is dat het bestaat.”

De Mephisto Club is een zeer leesbaar boek, dat helemaal past in het genre wat Tess Gerritsen brengt. Spannend en zeker niet oppervlakkig, absoluut een aanrader.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, Thrillers, Thrillers

by | · 22:00

De man zonder verleden

Bagley, Desmond – De man zonder verleden

“De man zonder verleden” is  typisch ’n een-vent-uit-één-stuk die staat tegenover een multinational’ verhaal. Dit vent-uit-een-stukverhaal is een genre dat eigenlijk een beetje uit de mode is vandaag de dag. Tegenwoordig vecht de held met zijn of haar helper tegen bijvoorbeeld het Vaticaan, de Shell of een  Amerikaanse regeringsdienst. De inzet is dan minstens het voorkomen van een wereldomvattende ramp. Kijk, dat is nog eens wat…

Maar “De man zonder verleden” is het verhaal van een geoloog versus een houtkap- en hydrobedrijf in de backwoods, British Columbia. Het bedrijf is gevestigd in het fictieve Fort Farrell, een kleine stad in het binnenland en de inzet is uitsluitend het gelijk van hooguit een half dozijn individuen.

Dit gebeuren op zo’n kleine schaal maakt dat de roman een tikje gedateerd overkomt, ook de techniek verraadt enige gedateerdheid, zoals het gebrek aan geavanceerde volgmiddelen zoals GPS. De overlevingsvaardigheden van de held zijn goed, maar we kennen ze ondertussen beter. Natuurlijk is dit niet Desmond Bagley’s schuld, elke auteur schrijft binnen de beperkingen van zijn tijd.

Toch, zelfs wanneer we het verhaal lezen op zijn nominale waarde, dan had het allemaal een tandje scherper gekund. De auteur staat erom bekend dat hij uitgebreid research deed voor zijn romans en daar heeft hij toch een steekje laten vallen. Wanneer de geoloog zich schuil moet houden in het bos, doet hij dat maar een aantal dagen. Er zijn auteurs van nu die hem daar in de wildernis op de meest gruwelijke en opwindende manier aanzienlijk langer zouden hebben laten zwerven.

Elke keer als zijn achtervolgers hem te dicht naderen, vecht hij zich een weg naar de vrijheid met vuisten, messen, geweren, explosies, en oh ja, zelfs een grizzlybeer. Kortom de geoloog is dapper en een vent. Zijn tegenaanvallen zijn moedig, maar een beetje minder stoere taal  (de roman wordt verteld in de ik-vorm), meer vernuft en vooral ook terechte angst waren voor mij beter geweest.

Toch is “De man zonder verleden” een prima boek dat veel leesplezier geeft en  beter is geschreven dan de meeste thrillers van nu. Het is nog net geen klassieker, maar wel erg goed. Eigenlijk het perfecte script voor Clint Eastwood in zijn jonge jaren…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers, Thrillers