Categorie archief: eBooks

by | 7 juli 2013 · 13:42

Het tweede leven van meneer Roos

Nesser, Hakan – Het tweede leven van meneer Roos

Ante Valdemar Roos is getrouwd met Wilma en voelt zich gevangen in dit huwelijk. Zij heeft twee dochters en hij een zoon (die hij nooit ziet) uit Omslag Het tweede levenvorige huwelijken. Valdemar ontsnapt uit zijn benauwende situatie door een prijs te winnen, ontslag te nemen en stiekem een huisje te kopen waar hij overdag heen gaat. Hij ontmoet er het jonge meisje Anna over wie hij als een vader waakt. Zij geraken in een onverkwikkelijke situatie als de ex van Anna opduikt en ze vluchten. Inspecteur Barbarotti houdt zich bezig met de verdwijning van Valdemar Roos en als er een lijk wordt gevonden, krijgen hij en collega Eva Backman de opdracht alles te ontrafelen.

Het boek leest aanvankelijk als een trein hoewel je regelmatig stations passeert die je herkent: “Uh, die hebben we toch al gehad?” De herhalingen vind ik niet altijd functioneel. De karakters zijn voortreffelijk neergezet. Je krijgt gaandeweg steeds meer inzicht in hoe en waarom de hoofdpersonen elk op hun eigen manier denken en handelen . Zoals meneer Roos, die zich zo geknecht voelt en op zijn huid wordt gezeten door de andere gezinsleden. Hij grijpt zijn kans naar vrijheid, erkenning, gewaardeerd worden maar raakt hopeloos verstrikt. Je krijgt duidelijk sympathie voor hem en Anna, beide zo vreemd, zo vereenzaamd en zo prachtig beschreven. Zeer direct en vol humor zijn de dialogen tussen de inspecteur en zijn collega.
Het boek is verdeeld in vier delen die alle worden afgesloten met het nemen van een besluit. Dat is ook een van de thema’s waarover het boek gaat: besluiteloosheid tegenover besluiten nemen. Daarnaast spelen thema’s als de zoektocht naar jezelf, interne en externe communicatie, vrijheid en geborgenheid een grote rol. De schrijfstijl is helder en heel toegankelijk met een enkele keer een mooie literaire omschrijving zoals “….willen zijn in de pauzes van het leven.” Om nu het boek te scharen onder literatuur zoals op de omslag staat vermeld, gaat me echt te ver.

Het boek is het derde uit de Inspecteur Barbarotti-reeks. Ik vind het eerlijk gezegd niet zozeer een thriller maar meer een psychologische Hakan Nesserroman. Oké, laten we het houden op een aangename combi.
Lees het in een van de pauzes in uw leven en u zult zich amuseren.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Thrillers

Getagd als , , , , , , , , , , , , ,

by | 24 juni 2013 · 15:28

Stoner

Williams, John – Stoner

William Stoner wordt geboren in 1891 als enig kind van een boerenfamilie. Zijn afkomst is bescheiden en hij is voorbestemd om later de boerderijOmslag Stoner over te nemen waar hij al op werkt. Het loopt anders. Zijn ouders stimuleren hem naar de landbouwhogeschool te gaan aan de universiteit van Colombia. Daar switcht hij na een paar jaar naar Engelse letterkunde. Dan beschrijft het boek de loopbaan van een universitair docent Engels: zijn onderwijs, wat hij leest, schrijft, zijn vriendschappen en zijn liefde voor de geïdealiseerde bankiersdochter Edith waarna verbittering volgt, ook voor zijn dochter Grace. Hij groeit uit tot een goede docent maar is wars van de interne politieke spelletjes. Er volgt een liefdesrelatie met de jonge docente Katherine Driscoll die wordt gekenmerkt door passie en diepe sensualiteit. Een lichtpunt in de duisternis van zijn huwelijk, dat wordt gekenmerkt door seksuele onverenigbaarheid. De relatie wordt verbroken om een schandaal op de universiteit te voorkomen. Stoner sterft in de anonimiteit, stil en alleen.

Na het lezen van de eerste pakweg zestig pagina’s vroeg ik me teleurgesteld af: “En dit boek zou mijn hele leven na lezing moeten veranderen?” wat alle recensies in volle overtuiging beweerden. Na 318 bladzijden was ik overtuigd. Niet van de verandering in mijn leven maar wel van de schoonheid van het boek: de onbeduidendheid, de saaiheid die in het begin van de pagina’s afdruipt, wordt als het ware omhooggetild. De schrijver maakt het tot een statement van de hoofdpersoon door alles wat Stoner bezighoudt en wat hem overkomt ongelooflijk helder te beschrijven en door rotsvast achter hem te staan. Dit boek gaat over de liefde in al zijn verschijningsvormen en alle krachten die daar tegen ingaan. Volgens de schrijver is Stoner een échte held en had geen triest maar een bijzonder goed leven: hij hield van zijn vak, dat hem een identiteit gaf en hem maakte tot wat hij was.

John WilliamsEen onwaarschijnlijk schitterende roman. Wat bleef hangen? Liefde staat centraal in alles wat een mens doet. Als ik u was, zou ik beginnen met houden van uzelf, neerzijgen op de bank en dit boek lezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur

Getagd als , , , , , , , , , , , , , ,

by | 18 juni 2013 · 17:48

Meisje met de negen pruiken

Stap, Sophie van der – Meisje met de negen pruiken

Een eerlijk, oprecht recht-op-en-neerboek. Niet geromantiseerd maar puur. Zo schrijft Sophie van der Stap. Het is niets meer en niets minder, hetOmslag Meisje met de negen pruiken is zoals het is.
Allemaal termen om mijn bewondering uit te drukken voor haar schrijfstijl, haar lef om haar lichaam en geest bloot te geven, haar naakte waarheid. Alles en iedereen is echt: de dokters, de zusters, haar familie, vrienden en vriendinnen, haar pruiken, de kroegen en het ziekenhuis en haar “lange vriend”, de slang met de chemo die de kankercellen moet doden.

Het verslag start op 17 februari 2005 en eindigt op 23 juni 2006 met een epiloog in februari 2008.
Ik vind het boeiend om te lezen maar ook confronterend. Stel dat zoiets mij overkomt. Door haar verhaal komt de kanker dichterbij dan ooit en vallen passages de lezer rauw op zijn dak. Er valt echter ook veel te schateren. “Ik wou dat er een dokter was met meer gevoel voor tumor.” En de hilarische verklaring over de oorzaak van haar plotselinge bewusteloosheid in juni 2006.
Ook kritische noten schuwt de schrijfster niet: bloedmonsters die kwijtraken, infuusnaalden die 3x misgestoken worden door een anesthesist, dossiers die zoekraken, beslissingen die van toeval afhangen, dokters die allemaal iets anders beweren.

Misschien is het meest opvallende het allesoverheersende gevoel van behoefte aan geborgenheid, weg kunnen kruipen in een paar armen, troostende woorden, aaien, zachte kusjes, strelende handen.
De negen pruiken staan voor haar stemmingen, haar 9 subpersoonlijkheden, die haar helpen de kanker te overwinnen.  Gevoelens van wanhoop, onzekerheid, angst voor de dood, verliefdheid, liefde, euforie, berusting gaan als een achtbaan door haar heen.
Sophie van der StapMeisje met de negen pruiken is een monument voor iedereen die vecht, soms gedurende hun hele leven, tegen de dood, die kanker heet.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , ,

by | · 16:56

Het weerzien

Gerrard, Nicci – Het weerzien

Een boek over dood en liefde maar ook over vriendschap, samen, zorgen voor, overgave, optimisme, weerloosheid. Kortom, een boek met gevoelOmslag Het weerzien1 echter op zijn Nicci Gerrards dus nergens zo overdreven dat je een adempauze nodig hebt en even uit het boek wilt verdwijnen. Integendeel.

Marnie Still krijgt in Londen een telefoontje van haar jeugdvriend Oliver die zegt dat ze naar hun gezamenlijke vriend Ralph in zijn buitenhuis moet komen omdat hij op sterven ligt en “haar wil zien”. Oliver heeft een vlucht voor haar geboekt vanaf Stansted naar Schotland. Na wat geregel vertrekt ze halsoverkop naar het vliegveld en vanaf dat moment neemt haar leven een andere wending.
Ralph is er heel slecht aan toe en Marnie vraagt zich hardop af wat ze kan doen, hoe ze kan helpen. “Vertel me over ons. Vroeger. Herinneringen. Ik kan niet tegen stilte. Vertellen.” En Marnie vertelt, een heel boek lang. Wat is er precies gebeurd waardoor Marnie, Oliver en Ralph uit elkaar dreven? Haar herinneringen komen in alle hevigheid boven.

Haar verhaal is geschreven in de derde persoon en wordt regelmatig afgewisseld met de overigens minimale maar zeer intense gebeurtenissen uit het heden: de verpleegster die dagelijks Ralph komt verzorgen, de gesprekken tussen Oliver en Marnie en hun korte wandelingen, het houthakken, koken voor hun drieën, eten. Ralph is te zwak om te praten en zijn reacties op de verhalen van Marnie worden cursief weergegeven. Een mooie, ingenieuze vondst mede waardoor het verhaal levendig en boeiend blijft.
Gerrard blijft een meester in het beschrijven van karakters en de ontwikkeling ervan. Soepel worden precaire, ongemakkelijke situaties, gevoelens en uitingen daarvan verwoord. De jeugdige overmoed enerzijds en onzekerheid anderzijds zullen u doen glimlachen. De sterke band tussen de jongeren zult u herkennen evenals de zoektocht van ieder met vallen en opstaan naar volwassenheid. De tederheid van Marnie en Oliver voor Ralph, de broosheid van lichaam en geest die onvermijdelijk opgaan in de dood.
nicci gerrard2Met recht een psychologische, literaire roman. Een om er in op te gaan…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , , , , ,

by | 1 mei 2013 · 23:27

Het verlaten strandhuis

Stine, R.L. – Het verlaten strandhuis 

Wellicht bent u bekend met de schrijver R.L. Stine. Hij heeft heel wat boeken geschreven voor een wat ouder, volwassen publiek. Daarom breng ik u nu een boekrecensie waar vermoedelijk niemand op zit te wachten: de recensie van R.L. Stine’s klassieker ‘Het verlaten strandhuis’. Beste lezer wees gewaarschuwd… Afijn, de recensie dan maar. 

het verlaten strandhuis

‘Het verlaten strandhuis’ beschrijft twee verschillende, maar aan elkaar verwante situaties. Het eerste deel van het verhaal speelt tijdens de zomer van 1956, het tweede deel vertelt over ‘deze zomer’. In elke periode speelt een groep tieners de hoofdrol. Die doen wat jonge mensen van die leeftijd meestal doen in romans. Ze hebben plezier, zijn een beetje verliefd, nemen deel aan wat zinloze acties, maar vinden een vreselijke dood. Buddy is de hoofdpersoon in het verhaal uit 1956. Het heeft weinig zin om de andere tieners ook te noemen, ze sterven allemaal in hoog tempo. Ashley, Ross en Brad zijn de belangrijkste personages in het ‘deze zomer’-gedeelte. De enige echte hoofdpersoon is Ashley in ‘deze zomer’. Zij is echter vastbesloten om niet omwille van het entertainment dood te gaan. Het is spijtig voor haar dat dit dan weer zonder een te ontdekken plot moet gebeuren. In plaats van onze hoofdpersoon gaat de trouwhartige lezer dood van verveling…

Als de gebeurtenissen in 1956 waren gebaseerd op een soort flauwe Alfred Hitchcock-achtige verhaallijn, dan is het ‘deze zomer’-deel gebaseerd op een scary movie-plotje voor korte film. Zo van: jongelui, maak alsjeblieft geen afspraakjes met een zomerliefde, want je nieuwe vlam is een creep, een enge vent en een moordenaar. Verder is er weinig te vertellen over het verhaal. Het lijdt aan dezelfde bloedarmoede als de mij bekende (zijn er niet zo veel overigens) andere boeken van Stine. Gerecyclede personages, geen plot en heel eenvoudig geschreven. Alleen wanneer u op zoek bent naar nog wat clichés zit u goed. Het is allemaal snel en gemakkelijk te lezen, maar als u het boek weg legt, beseft u meteen dat het absolute  onzin is.

R.L.StineToch, als u ooit dit boek tegenkomt en u hoeft er niet voor te betalen, lees het dan alstublieft helemaal uit. Ik vertelde u al wat er gebeurt, maar geloof me, wanneer je het zelf leest, is het dubbel zo leuk. U verliest wat hersencellen tijdens het lezen, maar u heeft een dolkomische tijd. R.L. Stine’s boek ‘Het verlaten strandhuis’ krijgt bij deze van mij de niet-bestaande ‘zo slecht, dus lezen’-award…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, SF & Fantasy

by | 30 april 2013 · 17:46

De kommandant

Höss, Rudolf – De kommandant

Bij het hier besproken boek wordt geen “ster-rating” aangeboden.

Rudolf Höss werd kort na de tweede wereldoorlog gevangen genomen en legde deze verbazingwekkende De commandantverzameling van gedachten, opmerkingen en beschrijvingen vast tijdens zijn proces en het wachten op zijn executie. Höss legt duidelijk de geschiedenis, de structuur en de missie van de concentratiekampen (niet alleen Auschwitz) uit. Op allerlei niveaus en in alle aspecten: van blokleider, Kapo en van bewaker. Hij beschrijft zelfs gedetailleerd de voor- en nadelen van het gebruik van honden bij de bewaking. Zijn beschrijvingen van het vergassingsproces zijn fascinerend en schokkend tegelijk. Je voelt je bijna obsceen tijdens het lezen. Alsof je zelf door het kijkgaatje in de deur gluurt, terwijl er onschuldige mensen sterven.  Hij beschrijft de architecturale problemen waarmee rekening gehouden moet worden tijdens het ontwerp  en de bouw van  het crematorium. Het boek bevat naast foto’s ook diagrammen. Höss ontkent zijn rol niet, maar hij valt terug op het oude ‘bevel is bevel’- excuus en voelt zich verraden door de hogere rangen, die hij zo vertrouwde, hoog in de nazipartij.

In zijn verhaal beschrijft hij gedetailleerd collega SS-persoonlijkheden, van Himmler tot gemeenschappelijke bewakers. Er is werkelijk veel te lezen in het boek, te veel.
Höss beweert dat hij is geslagen en gemarteld om hem tot een bekentenis te dwingen. Maar de verbluffende details in zijn boek zijn al een getuigenis op zich. Dat hij probeerde om zijn naam te wijzigen en zich te verbergen na de oorlog, vertelt ons dat hij zich wel degelijk bewust was van zijn niet-verdedigbare gedrag. Hij geeft in zijn boek toe een van de grootste massamoordenaars uit de geschiedenis te zijn.

‘De kommandant’ is geen aangenaam boek. De foto’s die erin zijn opgenomen, zijn vreselijk vooral omdat ze begeleid worden door teksten alsof het een normale biografie betreft. Dit boek is ook moeilijk te bevatten, zeker als je er vanuit gaat dat individuen vooral zelf verantwoordelijk zijn voor de keuzes die ze tijdens hun leven maken. Het tart je bevattingsvermogen als je leest hoe een reeks keuzes en beslissingen iemand kunnen maken tot een van de hoofdrolspelers in de daadwerkelijke uitvoering van de Holocaust.

Wanneer u aan het einde van het verhaal komt, zult u meer begrijpen van deze man, die aan een ondenkbare taak uitvoering gaf. Uw vragen kunnen nooit allemaal worden beantwoord , maar misschien kunt u enig inzicht krijgen in de geest en gedachten van een van de mensen die betrokken was bij de grootste slachting van de 20ste eeuw.

Hoss tijdens proces‘De commandant’ is een ronduit verontrustend boek, dat nog heel lang in uw gedachten blijft spoken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies