Auteursarchief: Raphaël

Ei

Drijver, Anna – ei

Leyla Hartemink is een bevlogen, hardwerkende, jonge journalist op de politieke redactie van een dagblad in Den Haag. Ze woont in Amsterdam samen met Olaf, heeft een vriendinnengroepje dus alles bijOmslagEi-1 elkaar een vol leven. Ze gaat voor het verwisselen van een voorbehoedsmiddel even naar het ziekenhuis. Daar wordt echter een ‘oneffenheid’ geconstateerd met als gevolg een laparoscopie, die wordt uitgevoerd door gynaecoloog Han Adema. De man heeft 25 jaar een  smetteloze staat van dienst en is eveneens bevlogen en hardwerkend. Beider levens zijn na de ingreep niet meer hetzelfde…

Eerst wordt er een beeld geschetst van een gedreven Leyla met een wat nurks, afstandelijk karakter, die alles in dienst stelt van haar werk en zich niet veel aantrekt van wat anderen vinden. Dan volgt een terugblik over haar familie, die Drijver waarschijnlijk heeft ingevoegd om de lezer een nog beter beeld te geven van het karakter en de reacties van Leyla maar die een averechts effect heeft. Voor het verhaal doet het mijns inziens niet ter zake. Dergelijke beschrijvingen van gebeurtenissen in verleden én heden komen een aantal keren voor. Het werkt verwarrend en schept vraagtekens. Het komt de eigenlijke verhaallijn niet ten goede.
Uiteindelijk is het een aangrijpend verhaal over hoe ontstellend wreed een leven een geheel andere wending kan nemen. De schrijfster weet knap de spanning op te bouwen rond de operatie. Je vraagt je in toenemende mate af wat daar precies is gebeurd. Drijver is sterk in het beschrijven van de ontreddering en het verdriet van beide  hoofdpersonen Leyla en gynaecoloog Han. Indringend en boeiend zijn de confrontaties tussen hen. Ik vind de twee verwijzingen in het begin van de delen I en II naar de titel “ei” goed gevonden. Het boek is ingedeeld in drie delen: de ingreep, de confrontatie tussen Leyla en Han en de verwerking, die voor beiden totaal anders uitpakt.

Anna Drijver is een goede actrice en kan ook een boek schrijven. Haar eerste boek “Je blijft” werd lovend ontvangen.
Ik vind “ei” zeker een lezenswaardig boek, geschreven in een no-nonsensestijl.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Achterhaald verleden

van Zijderveld, Dick – Achterhaald verleden

Sebastiaan werkt drie dagen als juridisch adviseur, een wat saaie baan. Daarnaast knapt hij antieke meubels op en dat is een hobby waar hij veelOmslag Achterhaald verleden plezier in heeft. Als hij een brief vindt, verborgen in een oude chesterfield, neemt zijn gezapige leventje een totaal andere wending. Sebastiaan ontmoet klasgenote Brechtje, zijn vroegere liefde, die in de problemen zit die ook hem raken. Hij wordt geconfronteerd met zijn eigen verleden, het verleden van zijn vriend Bert en met ervaringen die de realiteit moeilijk verdragen. Bedreiging, insinuaties, angst gaan zijn leven beheersen.

Het is een goed verhaal van 138 bladzijden, de sferen zijn knap weergegeven. Het wat eentonige leven in het begin wordt steeds afwisselender, zelfs spannend. Langzaam maar zeker krijg je steeds meer informatie van van Zijderveld over wat er nou eigenlijk speelt en wil je weten hoe het afloopt. Je voelt als lezer de verwarring van Sebastiaan in de magisch realistische situaties waardoor hij in het verleden belandt. Je verplaatst je gemakkelijk in de gevoelens van de ik-figuur die beschrijft wat hij meemaakt.
Thema’s die onder het verhaal liggen zijn: toeval – is het toeval dat de dingen lopen zoals ze lopen? En: lotsbestemming – kunnen mensen voor elkaar bestemd zijn? Het verhaal is een aangename mengeling van fictie, magisch realisme, romantiek en spanning met hier en daar een grappige noot. Het karakter van hoofdpersoon Sebastiaan is goed uitgewerkt, de stijl verzorgd en helder: de lezer ziet Sebastiaan fietsen, ziet hem werken in de werkplaats.

Dick van ZijderveldEen boek dat gemakkelijk leest, redelijk uniek door de soms magisch realistische omstandigheden. U kunt dit debuut gerust eens proberen, wie weet waar ú belandt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Dankbare kinderen huilen niet

Van Roosmalen, Monique – Dankbare kinderen huilen niet

Mieke kan niet goed meekomen op school doordat ze slecht ziet. Haar ouders weten niets beters dan haar op zevenjarige leeftijd naar een internaat voor blinde en Omslag Dankbare kinderen huilen niet-1slechtziende kinderen te sturen. Dit instituut wordt geleid door nonnen, die over het algemeen weinig benul hebben van het omgaan met kinderen, laat staan pedagogisch en psychologisch inzicht hebben. Sommigen van hen bedoelen het goed, anderen doen onverschillig hun werk met als enig streven dat er “rust en orde” in het instituut heerst.
Door de sfeer in het internaat, de conservatief rooms-katholieke omgeving en het gebrek aan liefdevol sociaal contact ontwikkelt Mieke een hoogst beperkt wereldbeeld. Van haar ouders krijgt zij weinig steun. Ze voelt zich steeds ellendiger en denkt dat het haar straf is dat ze zo moet leven.

Het boek is zonder meer aangrijpend. Het geeft een schrijnend beeld van hoe het er op een internaat kon toegaan in de jaren vijftig en zestig. Alleen de titel al geeft de sfeer zo prachtig weer. Het verhaal is consequent vanuit het gezichtspunt van het opgroeiende meisje geschreven. Haar ontwikkeling wordt mooi gevolgd: haar taalgebruik verandert met het ouder worden, evenals haar gedachtegang, die, ondanks het contact met een progressiever geestelijke, steeds depressiever wordt.

Toch is dit niet een ‘zwaar’ boek. Het is met veel vaart en humor geschreven; de blik vanuit kinderogen is verfrissend.

Monique van RoosmalenKortom, een knap boek, dat zeer de moeite waard is!

Recensent: Dick van Zijderveld

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Snel geld

Lapidus, Jens – Snel geld

In Stockholm verdwijnt een jonge vrouw spoorloos en kruisen de wegen van drie jongemannen elkaar. Mrado is een Joegoslavische huurling die de voogdij over Omslag Snel geldzijn dochtertje probeert te krijgen. Jorge is een drugsdealende latino die uit de gevangenis is ontsnapt. De ambitieuze student JW zoekt koortsachtig manieren om zijn dure levensstijl te kunnen blijven betalen. Allen zwichten evenals de jonge vrouw voor de cocaïnehandel want om hun dromen te verwezenlijken hebben ze geld nodig, veel geld.

Een spannend verhaal over de rauwe onderwereld en de decadente bovenwereld en de beïnvloeding en overlap daartussen. Een verhaal over macht, focus op geld, aanzien die met middelen als moord, uitbuiting, verkrachting, afpersing, cocaïne, speed en xtc worden nagejaagd. Maar ook een verhaal over twijfel, onzekerheid, genegenheid, erbij willen horen, sociale wenselijkheid. Het is een boek waar ik van schrok.

Goed geschreven in korte staccatoachtige zinnen in rauwe, vakkundig uitgespogen taal: “Was het nu al met hem gedaan? Hij moest de stad in. Eten. Extra floes regelen. Er zat niks anders op….Zocht op Dyvik. Overwoog een auto te jatten.”
61 hoofdstukken, goed gecomponeerd met een proloog en een epiloog. Per hoofdstuk worden de hoofdpersonen geïntroduceerd en gevolgd: Jorge, JW en Mrado. Regelmatig volgt een rapportage van politie of een rechtbankverslag dat handelt over een daarvoor beschreven misdadige actie. Voor mij de enige wankele geruststelling dat “de sterke arm” de misdadigers volgt, op de hoogte is van hun plannen op weg naar de climax en godzijdank nog ingrijpt ook.

Jens LapidusDe thriller Snel geld is het eerste deel van de Stockholm-trilogie. Jens Lapidus is strafrechtadvocaat die schrijver werd. Je wordt vergast op een stelletje afschuwelijke lieden zonder ethisch gevoel die je overhoop schieten als je in de weg loopt. En ze lopen overal: in alle lagen van de bevolking, van op het oog gerespecteerde burgers tot het gajes in de goot.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Een vrouw op de vlucht voor een bericht

Grossman, David – Een vrouw op de vlucht voor een bericht

Het verhaal speelt zich af in Israël dat in staat van alarm verkeert. Ora vlucht haar huis uit als haar zoon Ofer zich vrijwillig aanmeldt bij het joodse legioen op de Omslagwestelijke Jordaanoever. Zij vindt dat als zij niet thuis is, het bericht van zijn eventuele dood haar niet kan bereiken en hij zo misschien wordt gered. Ora is niet nogmaals opgewassen tegen het smartelijke, lange wachten dat zij moest ondergaan toen haar oudste zoon Adam in het leger diende. In haar vlucht neemt zij Avram, vader van Ofer, mee op een trektocht door de bergen in Galilea. Een tocht die zij en Ofer eigenlijk eindelijk zouden maken. Tijdens deze tocht komen beiden opnieuw tot elkaar met name door de niet-aflatende wil van Ora Avram te vertellen over haar gezin: zij, haar twee zonen en hun verschillende vaders.

Het boek begint met een ontroerend mooie weergave van de toenaderingen van meisje Ora en jongens Avram en Ilan, 16 jaar en alle drie doodziek in een verlaten hospitaal in Jeruzalem. Ilan, klasgenoot van Avram, is beeldschoon en bijna dood. Avram is klein van gestalte, erg zinnelijk en sensitief. Daarna gaat het verhaal verder in het heden met continu flashbacks.
Ora vertelt haar eigen geschiedenis, die van Ofer, Ilan en Adam terwijl het verleden van Avram zich in zijn gedachten en overpeinzingen afspeelt. Langzaam maar zeker vallen voor de lezer alle puzzelstukjes in elkaar. Groots is de allesoverheersende drang van de moeder Ora om haar gezin in stand te houden, het allesomvattende thema van het boek. Meest belangrijke motieven zijn liefde, lijden, oorlog, ruimdenkendheid, je eigen weg kiezen, ouderschap.
De stijl en structuur vind ik volmaakt. Bijna 700 pagina’s lang word je het verhaal ingetrokken. Hoe? Door de afwisseling van prachtige natuurbeschrijvingen met beschrijvingen van confrontaties tussen mensen, van ontluisterende situaties in de oorlog, van emoties die in het innerlijk van mensen woeden. Je ruikt de aarde, knijpt je ogen samen, gaat op in het geweld.

David Grossman is een van de beroemdste schrijvers van Israël. Dit boek begon hij te schrijven toen zijn oudste zoon bijna afzwaaide en zijn jongere broer, die later om het leven kwam in Zuid-Libanon, in dienst ging. Grossman had de hoop dat het boek hem zou beschermen.
David Grossman-1Een hartverscheurende, openhartige roman die mede door ook een dosis fijnzinnige humor zeer leesbaar en de moeite waard is. Ik raad u aan er wel rustig de tijd voor te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies

Veertig rozen

Hürlimann, Thomas – Veertig rozen

In een katholiek-Zwitsers stadje wordt op 29 april 1926 Marie Katz geboren in een joodse familie uit een artistiek intellectueel milieu, afkomstig uit Oost-Europa. Zij Omslag 40 rozenkrijgt een degelijke burgerlijke opvoeding en trouwt met de opportunistische politicus van eenvoudige komaf Max Meier. Dit huwelijk betekent voor Marie een ommekeer.
Het verhaal begint met de verjaardag van Marie Katz. Straks zal ze, zoals elk jaar, veertig rozen krijgen van Max, haar man. “Was het niet lief van Max dat hij de werkelijke leeftijd van zijn vrouw in een toverboeket liet verdwijnen? Jong moet ze blijven, elk jaar weer. Veertig moet ze worden, elk jaar weer.”
Marie schikt zich in de rol van echtgenote, ook schikt ze zich in de rol van pianiste, opgelegd door haar vader. Het Franse adagium van haar vroegtijdig overleden moeder – ‘on a du style’ – wordt nu haar motto in een leven van tragische grandeur. Haar eigen wil en identiteit zijn haar onbekend, ze draagt een masker waarachter ze zichzelf en haar leeftijd kan verbergen.

Hürlimann is een meester-stilist. “Zijn zinnen zijn van porselein” schreef een recensent. Mooier kan ik het niet opschrijven dus haal ik ze hier aan. Heel precies en heel broos zijn de woorden, die de schrijver kiest. Een greep: “…begon het stadje zich uit de heiigheid te pellen, en de plezierboot, waar aan de schoorsteen al de sjaal van een rookwolk hing,…”. “…zette een strohoed op, die naar talloze allang uitgegloeide zomers rook.”
Het is een gevoelig verhaal dat gaat over jeugd tegenover ouderdom, het huwelijk en het eeuwige rollenspel dat Marie speelt gedurende haar hele leven. Al deze thema’s voorziet de schrijver van subtiel ironisch commentaar. Ook krijgt de lezer een inkijkje in de Zwitserse antisemitische houding tijdens en na de Tweede Wereldoorlog waarin het gezin zich moet handhaven.

Hürlimann schreef meerdere toneelwerken, en romans als Het tuinhuis, De Grote Kater en Juffrouw Stark.
Thomas HürlimannIk vond het een prachtig, ook beklemmend boek met een tragische afloop. Maar laat u zich niet afschrikken want de schrijfstijl is fenomenaal. Literatuur met een Hoofdletter.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Recensies