Tag archieven: eBook

by | 19 juli 2022 · 17:39

De tiende cirkel

Picoult, Jodi – De tiende cirkel

Trixie is de veertienjarige dochter van Daniel en Laura Stone. Laura is een universiteitsprofessor en Daniel schrijft strips voor de kost. Hij is eigenlijk een ‘thuisblijfvader’.

Trixies vriend Jason heeft het net uitgemaakt en het gaat niet goed met haar. Ze snijdt zichzelf en doet een poging tot zelfmoord, terwijl haar ouders daar weinig oog voor hebben, zij hebben hun eigen problemen.

Trixies vriendin Zephyr Santorelli geeft een feestje, er zijn echt veel jongelui uitgenodigd waaronder Jason, en Trixie neemt zich voor er alles aan doen om hem jaloers te maken. Ze wil hem terug en liegt tegen Daniel, dat het maar een logeerpartijtje is. Maar Zephyrs feest  is beslist geen gewoon feest: het gaat om de seksspelletjes en eigenlijk iedereen, behalve Trixie, weet dit. Aan het einde van de nacht gaat Trixie totaal verward naar huis en vindt Daniel haar in de badkamer. Ze ligt op de grond, huilend, met make-up-chaos over haar hele gezicht en zegt: “Papa, hij heeft me verkracht.” 

Voor Trixie is er geen ‘normaal school’ meer na haar aanklacht tegen Jason. Ze wordt genegeerd of erger. Haar ouders hebben nu serieus problemen want: hoe kan het dat Laura niet bereikbaar was die nacht? En waarover is Daniel niet open? Er rijzen steeds meer vragen: spreekt Trixie de waarheid en is ze die nacht werkelijk verkracht? En is Jason echt de kwade genius waarvoor hij wordt aangezien? Jodi Picoult geeft haar plot maar moeizaam aan ons weg.

In het verhaal verweeft Picoult elementen van Dantes Inferno, vooral ook in de stripgedeelten die in het boek zijn opgenomen. Nu heb ik de pech ‘De tiende cirkel’ als eBook te hebben gelezen en de strips waren daardoor nauwelijks te zien. Je mist dus de correlatie tussen verhaal en strip. Daarbij zijn enkele van de personages onvoldoende  uitgewerkt. Daar waar je Daniel goed begrijpt door zijn achtergrond, blijft Laura een raadsel. Tot slot nog de opzet van het verhaal: die vind ik soms geforceerd, te vergezocht om geloofwaardig te zijn. Dat helpt niet in de waardering. ‘De tiende cirkel’ van Jodi Picoult: hoever ga je om je kind te beschermen? Een boek voor de liefhebbers, maar aan mij niet echt besteed.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , ,

by | · 16:13

IJsval

Sewell, Kitty – IJsval

‘IJsval’ is een behoorlijk onderhoudend verhaal, met nu en dan scherpe kantjes. Sewell neemt ons mee naar het hoge Noorden van Canada, waar Moose Creek onderdak biedt aan ‘vluchtelingen’ van de moderne samenleving. 

In Cardiff, Wales, heeft de arts Dafydd Woordruff eigenlijk alles wat hij wil. Een intelligente, knappe vrouw, een aanstelling in het hospitaal en een fraai huis. Toch is hij niet echt gelukkig. Hij en zijn vrouw Isabel proberen al maanden, op het geforceerde af, een kind te verwekken én zijn baan is nogal routinematig geworden. Dan valt er een brief in de bus van een twaalfjarig meisje dat claimt zijn dochter te zijn. Niet echt het nieuws waarop Woordruff zit te wachten: terwijl hij en zijn vrouw tevergeefs proberen een kind te verwekken, zou hij niet alleen een dochter maar ook nog een zoon hebben in het verre Moose Creek.

Omdat Dafydd bijna zeker weet dat de moeder en hij nooit samen seks hadden, beweert hij met grote zekerheid dat dit niet juist kan zijn. Probleem is dat zijn vrouw Isabel hem niet gelooft, zeker niet wanneer een gevraagde DNA-test aangeeft dat hij en hij alleen de vader kan zijn. Als in een nachtmerrie vertrekt hij opnieuw naar Canada. Om het onmogelijke te begrijpen moet hij terugkeren naar die bevroren wildernis, met zijn eigen wetten en regels…

Het is werkelijk jammer dat de uitgever dit boek een thriller noemt, want het is eigenlijk gewoon een klassiek drama. Als je echter van drama houdt in een onheilspellende, mooie setting, met personages die elkaar bedriegen en een ietwat naïeve hoofdpersoon, die werkelijk wroeging heeft over zijn fouten in het verleden, dan is ‘IJsval’ je boek. De prachtige beschrijving van de hele locatie, het stadje Moose Creek aan de rand van het noordpoolgebied en Sewells personages, die zijn doordrenkt met een soort hopeloosheid, een verlamming die velen van hen inactief en kwetsbaar maakt. Prachtig! Er zit ook nog een vleugje romantiek in het verhaal en overall is het goed geschreven.

‘IJsval’ van Kitty Sewell, geen thriller, maar een lekker traag geschreven drama. Aanbevolen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , ,

by | 18 juli 2022 · 16:00

Republiek van licht

Barba, Andrés – Republiek van licht

Het verhaal speelt zich af in San Cristóbal, een fictieve stad aan de rand van het oerwoud ergens in Zuid-Amerika. Ineens staan langs de straten van het stadje kinderen te bedelen. Kinderen die er verwaarloosd uitzien met verwilderde haren en zonverbrande gezichten.

Ze spreken een onbegrijpelijke taal. Een taal die zelfbedacht blijkt te zijn. Over waar de kinderen vandaan komen wordt slechts gespeculeerd. Vanaf de eerste zin in het boek is het duidelijk: het gaat niet goed aflopen.

Na twintig jaar vertelt de ik-figuur, een naamloze ambtenaar, over zijn pogingen om met behulp van krantenartikelen, rapporten en zijn eigen herinnering het drama te reconstrueren. De ambtenaar toont lastige dilemma’s. Hadden de kinderen bijvoorbeeld gedwongen moeten worden opgenomen in opvanghuizen? Kun je het verantwoorden dat kinderen voor zichzelf moesten zorgen? Had het drama voorkomen kunnen worden?

Het bedelen wordt beroven. De kinderen werken in steeds wisselende groepjes. Handelen gaat snel en organisch. Er is in de groep kinderen geen aanwijsbare leider of hiërarchie. Ieder kind doet op het juiste moment wat er gebeuren moet. Het gedrag van de kinderen is voor volwassenen in alle opzichten onvoorspelbaar. Bijkomend probleem is dat de kinderen van de inwoners steeds duidelijker sympathiseren met de zwerfkinderen.

De onrust neemt onder de inwoners van de stad toe. Zij  verliezen de controle. Er moet iets gedaan worden. Ondersteund door een populistische burgermeester en daarmee politie en instanties, organiseren de bewoners een drijfjacht. De kinderen zijn onvindbaar. De situatie escaleert. Een supermarkt wordt overvallen en op brute wijze vermoorden de kinderen medewerkers van de supermarkt. De kinderen zijn ongrijpbaar. Langzaam maar zeker wordt het mysterie ontrafeld, te laat om het drama te voorkomen.

Het beeld van het onschuldige kind wordt omvergehaald. Toch, ondanks de berovingen en moorden die de kinderen plegen, bewonder ik deze groep. Hun levensdrang, hun onvoorwaardelijke onderlinge solidariteit en de natuurlijke manier van met elkaar omgaan is puur, origineel, naïef en getuigt tegelijkertijd van grote wijsheid. Natuurlijk verwerp ik de berovingen en de moorden. Juist de discrepantie tussen bewondering en afschuw maakt het boek intrigerend.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , ,

by | · 15:32

Pilaren van de aarde

Follett, Ken – Pilaren van de aarde

‘Pilaren van de aarde’ van Ken Follett is een geweldig boek, daarmee duid ik niet alleen op het verhaal, maar ook op de fysieke omvang, meer dan 1000 pagina’s in gedrukte vorm.

Het verhaal gaat over de bouw van de kathedraal van Kingsbridge (Salisbury), met daarin eigenlijk alle personages die daarbij betrokken waren, plus degene die het project op alle manieren probeerden te dwarsbomen. Neem Prior Phillips een oprecht gelovig man die de kathedraal vooral bouwt ‘ter ere Gods’, maar na introspectie moet toegeven dat hij niet vrij is van ijdelheid. Of Tom Builder de bouwmeester-metselaar en zijn gezin, die een onzeker bestaan prefereren, boven het bouwen van gewone burgermans huizen en al die andere edelen, burgers, adellijke dames en ridders die volkomen logisch in het verhaal opgaan. Het klinkt misschien verwarrend, maar dat is het niet. Ondanks de ingewikkelde verhaallijnen is het allemaal heel relaxt te volgen. Van de dramatische proloog waar een jonge vrouw bij het ophangen van haar geliefde, de drie mannen vervloekt die deze executie organiseerde tot de ​​liefdesverhalen, maar ook de hoofdstukken over meedogenloze ambitie en verraad. Follett heeft allemaal in de hand in dit historische fictieverhaal.

Een recensent schreef ‘Als iemand tegen mij had gezegd: “Hier is een boek van 1000 pagina’s over de bouw van een kathedraal 1000 jaar geleden in Engeland”, zou ik waarschijnlijk voor het einde van hun zin in slaap zijn gevallen’. Maar Follett presteert het een verhaal van 1000 pagina’s over die bouw te schrijven en maakt dat je dat van eerste tot de laatste pagina leest!

Je zou verwachten dat er de nodige opvulling zit in een omvangrijk boek als ‘Pilaren van de aarde’. Vergeet het! Elk woord, elke zin, het draagt ​​allemaal bij aan Follett’s verhaal. Gebeurtenissen in het eerste deel van het verhaal, klinken na en vallen op hun plaats in bijvoorbeeld deel vijf. Het is werkelijk verbazingwekkend hoe de auteur verhaallijn en sub-verhaallijnen bij elkaar brengt en in elkaar verweeft. 

Nog even dit; de vroege middeleeuwen stonden niet bekend als erg zachtzinnig of buitengewoon vrouwvriendelijk. Heeft u daar problemen mee, lees ‘Pilaren van de aarde’ dan beter niet. U mist dan wel één van de beste historische romans die ik ooit heb gelezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , , ,

by | 15 juli 2022 · 12:15

Kallocaïne

Boye, Karin – Kallocaïne

Het verhaal dat Leo Kall vanuit gevangenschap vertelt, speelt zich af in een nationalistische, gemilitariseerde ondergrondse stad. De stad staat op het punt om een oorlog te beginnen.

De burgers zijn niets meer dan noodzakelijke pionnen, ze zijn geheel ondergeschikt aan het geheel. Het individu is een achterhaald mensbeeld. Kinderen zijn kleine medesoldaten en worden geschonken aan de staat. Ze worden opgeleid – gehersenspoeld – om de stadstaat straks te dienen.

Als mensen al iets anders denken dan wat voorgeschreven is, dan wordt er met niemand over gesproken, ook niet met de partners of binnen het gezin met ouders. In elke woonunit zijn bijvoorbeeld een politie-oor en politie-oog aanwezig. Alles dat anders gaat dan normaal wordt gesignaleerd, elke overtreding van de norm wordt gehoord of gezien. Er is geen privacy. Alles wat burgers doen en laten, wordt gevolgd. Alles is bekend bij de overheid. Bij de minste of geringste afwijking wordt ingegrepen. De controle is onontkoombaar. Alleen gedachten zijn nog veilig. Tot Leo Kall een serum uitvindt waardoor mensen die ingespoten worden hun verzwegen en geheime gedachten gaan vertellen. Het serum heet kallocaïne, genoemd naar hoofdpersoon Leo.

Dat serum lijkt bruikbaar om potentiële verraders en andersdenkenden die de stad mogelijk bedreigen, te ontmaskeren. Het serum wordt dan ook onmiddellijk ingezet. Stilgehouden diepe gedachten, eerlijk verlangen en oprechte twijfel worden zo openbaar. Als echtgenoten al iets intiems met elkaar gedeeld hebben dan wordt dat na het inspuiten van het serum verteld en kan de partner opgepakt worden op basis van zo’n bekentenis. Ook onterechte verdenkingen, jaloerse gevoelens, kinnesinne onder partners en collega’s worden geuit en maken zo slachtoffers. Gedachten blijken manipuleerbaar.

Leo spuit het serum stiekem bij zijn vrouw in. Zij vertelt onder invloed van het serum dat ze hoopt dat de moeders van de stad een nieuwe wereld kunnen creëren, ze vertelt dat ze Leo had willen doden. Leo geeft haar aan bij de autoriteiten.

Dit boek dat in 1940 verscheen, is zeer beklemmend, onheilspellend en helaas met de technische ontwikkelingen van deze tijd, hoogst actueel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , , , , , ,

by | 14 juli 2022 · 16:52

Ziek

Samson, Gideo – Ziek

‘Dit boek gaat over Belle. Ze ligt van de eerste tot de laatste bladzijde in bed. En dat is niet omdat ze de hele tijd zo moe is.’ is de aanhef van de achterpagina van Gideo Samson’s jeugdboek ‘Ziek’.

Omdat ze opnieuw in het ziekenhuis ligt, zich beroerd, misselijk voelt en ze de dokters eigenlijk niet meer zo vertrouwd, vindt Belle dat ze best wat minder aardig mag doen tegen de mensen om haar heen. Dat wil zeggen, behalve tegen haar opa, want daar is ze echt dol op.

Tegen de verveling heeft Belle een schriftje gehad, waarin ze van alles opschrijft. Ze maakt daarin van haar hart ‘geen moordkuil’. Haar situatiebeschrijvingen zijn behoorlijk raak. Echt fijn vindt Belle de bezoekjes van haar opa en oma, die zijn rustig en lief, zelfs al zitten ze soms uren gewoon bij haar bed. Dan haar vriendinnen van school; Vindt ze ze eigenlijk wel aardig? Nee dus! en dat schrijft ze op in haar dagboek. Iets wat behoorlijk fout gaat als haar vriendin Brie dit leest…

Af en toe is Belle echt irritant. Tegen haar moeder zegt ze dat ze te dik wordt en ook haar vader kan weinig goed doen, wat hij belooft zijn net de ‘uitslagen van een medisch onderzoek. Ze klinken prachtig. En je hebt er niks aan’ en tegen Jantje, haar kamergenootje, vertelt zij dat ze in het ‘dodenkamertje’ liggen, waardoor het ventje helemaal overstuur raakt… Toch, echt hekel krijg je niet aan kleine Belle, ze te kwetsbaar; ‘Ik huil op zijn schouder. ‘Je trui,’ zeg ik. ‘Hij wordt nat.’ ‘Mooi zo,’ zegt opa. ‘Die gaan we dus nooit meer wassen. Dit wordt mijn lievelingstrui.’’ Samson geeft zijn verhaal een open einde; lukt Belle’s laatste operatie?

Samson neemt je in ‘Ziek’ mee naar een meisje van 12, dat erg ziek is en blijft. Er lijkt geen hoop op beterschap. Dat is een behoorlijk pittige invalshoek voor een jeugdverhaal, maar hij slaagt erin om het geheel niet te zwaar te maken. Het boek geschreven in een staccato-stijl, korte zinnen, korte vragen, korte antwoorden. Misschien gaat het wel zo als je echt ziek bent, maar het leest niet echt lekker.. 

‘Ziek’ was Gideon Samsons tweede boek en kwam uit in 2009. Het werd bekroond met de Zilveren Griffel. Hij was daarmee de jongste griffelwinnaar ooit.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Kinderboeken, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , , , ,