Hillen, Rinske – Houtrot
Natuurfilosoof Bram Wenksterman woont in een voorheen statig, nu bouwvallig grachtenpand in Amsterdam dat al zeven generaties 
Wenksterman onderdak biedt. De kelder staat onder water, het dak lekt, kozijnen “hangen erbij als aan een waslijn”, het huis zakt en de palenpest dreigt toe te slaan. De subsidie van de gemeente is ontoereikend dus Bram ziet zich genoodzaakt financiële ondersteuning aan schoonvader te vragen. Dat ligt gevoelig: Wenksterman heeft net zijn manisch depressieve vrouw Veerle in een psychiatrische inrichting laten opnemen. Dat opent de mogelijkheid de banden met Ella, Veerle’s nicht, meer aan te halen. Ella ziet haar kans en organiseert een verrassingspartij voor haar minnaar die 55 wordt. Dochter Amber, die in Cambridge studeert, komt voor het feest het huis binnenvallen, voor haar vader volkomen onverwacht. Amber stuit op een voortwoekerend geheim…
Het verhaal ontrolt zich in drie dagen via een groeiende kluwen verwikkelingen naar een bizar einde. Wenksterman is een natuurmens. Regenwormen, het nest van een zeearend, een essay schrijven over de terugkeer van de wolf, Darwin én het huis, dat is zijn leven. Op andere gebieden toont hij zich een aarzelende, weifelende, niet-daadkrachtige man. De vrouwen om hem heen echter zijn, elk op haar eigen wijze, sterke mensen; in feite wordt hij door hen gemangeld. Alle personen zijn gemankeerd, hebben hun behoeftes en dromen, willen van alles maar slagen niet. Allen doen zich anders voor dan ze zich voelen.
Hillen gebruikt een boeiend vertelperspectief: aan het woord komen de verschillende hoofdpersonen Bram, Amber en Ella. De karakters komen zo beter uit de verf dan vanuit één perspectief. Het boek gaat over struikelend naar volwassenheid, hang naar geluk, over leven overleven met een diepe depressie en geestelijke instabiliteit. Het gaat over familiegeheimen, schuld en verraad.
‘Houtrot’ is het debuut van Hillen, een schitterend debuut. Zij houdt van taal, componeert verrassende metaforen. Elk woord is waard om gelezen te worden. Het is genieten, langzaam lezen is een feest. Ondanks de zware thematiek ervoer ik het als een luchtig, spannend boek.
