Edwards, Kim – Gebroken licht
Het verhaal gaat over de arts David Henry die, vanwege een sneeuwstorm, zelf de bevalling van zijn vrouw Norah moet begeleiden. Zij baart een tweeling, eerst een gezonde jongen, daarna een meisje met het syndroom van Down. Door pijn en verdoving is de moeder hier onwetend van. In een fractie van een seconde neemt de arts een verstrekkende beslissing die haar stempel drukt op de levens van alle betrokkenen.
De relatie tussen de gezinsleden wordt meer en meer gespannen. Het gebeuren staat als een muur tussen hen in en blijkt niet te slechten. Norah en haar zoon Paul hebben een gevoel van gemis en verdriet, een leegte maar kunnen dit niet duiden vanuit hun onwetendheid. David trekt zich steeds meer terug, gedraagt zich zonderling wat leidt tot onbegrip bij zijn gezin. De gebeurtenissen stapelen zich op tot een onverwachte climax met daarna de ontknoping.
Thema’s als wroeging, liefde, eenzaamheid, verlangen en verlies komen uitgebreid aan bod. Kim Edwards is een meester in het beschrijven van wat er in mensen omgaat en hoe zij kunnen worstelen met hun emoties. Het verhaal is chronologisch opgebouwd en beslaat 25 jaar. De schrijfstijl is boeiend. Edwards typeert personen door ook uitvoerig op de context in te gaan, een enkele keer naar mijn smaak iets te uitgebreid. Een fantastische en onderhoudende roman als een schilderij met oog voor detail, warme tinten en soms fijne, soms krachtige penseelstreken. Een boek voor in de koffer, mee op vakantie.
