Auteursarchief: Buur

by | 4 januari 2023 · 15:07

De zusterklokken

Mytting, Lars – De zusterklokken

Er wordt een Siamese tweeling geboren op de boerderij van Hekne. De meisjes worden Halfrid en Gunhild genoemd. Met vier armen, die volledig op elkaar afgestemd zijn, groeien de meisjes op tot uitzonderlijk begenadigde wandtapijtweefsters.

De vader Eirik Hekne smeekt de hemel dat als het zover is de meisjes zoals ze samen kwamen ook samen mogen heengaan. Hij heeft het doembeeld voor ogen van een levend meisje dat haar dode zusje moet meeslepen. Het gebed van de vader wordt verhoord. Van verdriet en als dank schenkt de vader aan de plaatselijke kerk twee klokken. De klokken komen te hangen in de toren bij de dennenhouten staafkerk; het kerkje dat eeuwen later het middelpunt wordt van intriges.

1880. Een Duitse firma wil de kerk demonteren en in Dresden weer opbouwen. De firma stuurt architectenstudent Gerhard Schönauer, die de kerk moet tekenen om zo informatie vast te leggen zodat de kerk later in de oorspronkelijke staat kan worden herbouwd.  Dit plan past in het straatje van de dominee Kai Schweigaard. Hij is blind voor de schoonheid van de kerk en wil deze vervangen. De dominee en de tekenaar zijn zeer gecharmeerd van Astrid Hekne. Echter de twintigjarige Astrid is familie van de tweeling en doet er alles aan de klokken voor het dorp te behouden. Er is geen happy end.

Lars Mytting weet een ongelooflijke zeggingskracht in zijn woorden te leggen. De uitvoerige beschrijvingen van de kerk en het landschap vervelen geen moment. ‘De zusterklokken’ is een ode aan het hout, het snijwerk in de kerk en de omgeving. De beschrijvingen houden me in de ban, er ontstaat een verlangen naar de streek af te reizen. Het mystieke hoort vanzelfsprekend bij het verhaal. Het zoeken naar uitwegen door de hoofdrolspelers neemt me mee.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , ,

by | 3 januari 2023 · 15:44

De logeerkamer

Garner, Helen – De logeerkamer

Nicola heeft een vergevorderde onbehandelbare vorm van kanker. Zij heeft zich echter vol goede moed aangemeld bij een kliniek die alternatieve behandelingen aanprijst. Nicola is ervan overtuigd dat deze vitamine- en ozonbehandelingen aan zullen slaan en haar weer beter zullen maken. Gedurende de behandeling logeert ze bij Helen. De logeerkamer is op orde gebracht.

Het leven van Helen wordt door de doodzieke Nicola beheerst. De verzorging eist haar helemaal op. Ze ziet de eens zo sterke, zelfstandige Nicola veranderen in een wrak. Nicola ontkent botweg dat haar einde nadert. Het frustreert Helen dat ze niet tot Nicola doordringt. Haar ergernis groeit, juist omdat ze ziet dat de behandelingen berusten op leugens en Nicola daar niets van wil weten. Helen wordt langzaam maar zeker wanhopig. Ze gunt Nicola een zacht einde terwijl ze zichzelf verwijt dat ze soms boos en streng communiceert.

Het boek gaat over enerzijds het proces van het aanvaarden van het onvermijdelijke en het vasthouden aan het leven, anderzijds hoeveel je van een ander kunt vragen. Het handelt over zelfbeschikkingsrecht om te doen en laten wat je zelf denkt dat goed is en je eigen pad daarin te bewandelen ook al wordt dat door anderen als onrealistisch, zelfs dwaas, gezien. De vraag is: hoe groot kan compassie zijn?

Het boek is zondermeer een aanklacht tegen de kwakzalverij met onzinnige behandelingen die de patiënt financieel leegschudden. De gesprekken tussen Helen en Nicola zijn zo realistisch en de gedachten van Helen zijn (zeker voor mantelzorgers) zo herkenbaar vol twijfel, vol liefde, vol humor, vol zorg dat ze wel uit het echte leven afkomstig moeten zijn. Dit kun je niet verzinnen. Dit maakt het verhaal heel dichtbij en gelukkig geen moment loodzwaar. Garner schrijft licht, met humor en warm, soms pijnlijk eerlijk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur

Getagd als , , , , , , , , , ,

by | · 13:45

Laat niet los

Coben, Harlan – Laat niet los

Twee tieners, Leo, de tweelingbroer van Nap, en de dochter van de politiechef worden dood gevonden langs de spoorlijn. De politie houdt het op zelfmoord. Merkwaardig is dat de vriendin van Nap, Maura, diezelfde avond spoorloos verdwijnt.

Vijftien jaar later is Nap politieagent. Op een gegeven moment duiken Maura’s vingerafdrukken in een onderzoek op. Dat onderzoek richt zich op een zaak waarbij een politieagent om het leven kwam. Laat die politieagent nu in de tijd dat hij op de middelbare school zat, lid zijn van de Conspiratie Club. Een club die Leo had opgericht met het doel te achterhalen wat er allemaal in de verlaten raketlanceerbasis net buiten de stad gebeurde.

Nap vertrouwt het niet: twee leden van de jongensclub zijn dood, twee zijn verdwenen en een leeft een teruggetrokken bestaan. Nap vermoedt dat de leden van de club uit de weg geruimd worden omdat ze iets weten van de basis dat geheim moet blijven. Geholpen door de inmiddels gepensioneerde politiechef gaat Nap op onderzoek uit. Nap bijt zich vast en is vastberaden te achterhalen wat er gebeurd is. Hij gaat soms buiten zijn boekje, blijft doorgaan als het echt gevaarlijk wordt en laat niet los. Type agent: blanke pit ruwe bolster.

Coben laat Nap door het verhaal heen tot zijn overleden broer spreken, als een soort uitleg over waar hij mee bezig is. Dat werkt. Je kruipt als lezer zo in de huid van Nap dat het lijkt alsof je zelf op onderzoek uit bent. Je wilt met Nap gewoon weten hoe de vork aan de steel zit. En steeds als je denkt dat je het uiteindelijke antwoord hebt, zijn er onaangename nieuwe ontwikkelingen. Het lijkt ingewikkeld en dat is het ook maar het verhaal is helder geschreven en leest gemakkelijk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Getagd als , , , , , , , , , ,

by | 14 november 2022 · 16:44

Klimaatverdriet

Šindelka, Marek – Klimaatverdriet

De wereld is in verval, de aftakeling van de aarde heeft een rechtstreeks gevolg op mensen. Mensen zijn apathisch geworden, zijn ziek. De stad Praag is bloedheet geworden, heftige regenbuien doen de stad overstromen. Alles is ontregeld. Door stormen is bijvoorbeeld gsm-verkeer praktisch onmogelijk geworden.

Kryštof is botanicus en verdient astronomisch grote bedragen aan het smokkelen van zeldzame planten die door de klimaatcrisis alleen maar zeldzamer dus waardevoller zijn geworden. Hij heeft voor een maffiabaas een zeldzame orchidee opgespoord en naar Wenen gesmokkeld. Een plant die op levende lichamen groeit. De dode man die gevonden is met een snee in zijn buik doet vermoeden dat hij de orchidee met zich meedroeg.

Kryštof wordt verdacht van moord en gearresteerd en ondervraagd. Het verhoor is het begin van de puzzel vol verhalen, fragmenten en ogenschijnlijke bijzaken. Marek Šindelka springt van de jeugd van Kryštof naar gebeurtenissen uit het leven van de rechercheurs, naar de tulpenmanie in het verleden, naar achtervolgingsscènes, naar de zoektocht naar de orchidee, naar het meisje waar Kryštofs jeugdvriend en hijzelf beiden verliefd op waren.

De kracht van Šindelka ligt in de wonderschone beschrijvingen en de observaties in terloopse zinnetjes zoals: de opmerking dat planten handmatig worden bevrucht omdat insecten zijn uitgestorven of dat je de mensheid moet uitroeien om de natuur te redden.

Het verhaal springt in tijd en ruimte en wordt vanuit verschillende perspectieven verteld. Dat maakt het verhaal enerzijds intrigerend en spannend waardoor je doorleest, anderzijds maakt deze vertelconstructie het verhaal rommelig. Je moet als lezer je best blijven doen om de puzzelstukjes een plek te geven. Een boeiend boek met een duidelijke boodschap: het lot van de mens is onlosmakelijk verbonden aan dat van de aarde.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , , ,

by | · 16:40

Klara en de zon

Ishiguro, Kazuo – Klara en de zon

Klara is de verteller van het verhaal. Klara is een robot, een KV, een kunstmatige vriendin, gemaakt om eenzame kinderen gezelschap te houden. KV’s of AF’s (‘artificial friends’) leren door observaties hun denkvermogen te verfijnen. Ongelooflijk knap hoe Klara steeds beter interpersoonlijke communicatie kan duiden en emoties van mensen kan lezen.

Klara wordt verkocht aan een ziekelijk meisje, Josie. Klara komt bij Josie en haar moeder te wonen. Het verhaal speelt zich af in een wereld waar ‘opgetilde’ kinderen naar de universiteit kunnen. Ishiguro laat in het midden wat opgetilde kinderen zijn. Niet iedereen wordt opgetild. Josie is een opgetild kind en daar is ze zwak en ziekelijk door geworden; er is een gerede kans van vroegtijdig overlijden. Moeder voelt zich hierdoor schuldig. Een kunstenaar heeft van moeder de opdracht gekregen data van Josie te verzamelen met de bedoeling die data tegen de tijd dat Josie eventueel overlijdt, over te brengen op Klara.

Dat kunstmatige intelligentie niet feilloos is, wordt al vroeg in het verhaal duidelijk. Klara denkt dat de zon god is doordat ze, wachtend tot ze verkocht zou gaan worden, verkeerde conclusies trekt. De robots staan duidelijk niet in verbinding met zoiets als het internet, dat had zulke fouten kunnen voorkomen. Klara vraagt de zon Josie te redden en om de zon gunstig te stemmen saboteert ze een machine die veel rook uitblaast.

Klara neemt mij als lezer moeiteloos mee, ik bleef nieuwsgierig naar Klara. Ik vergat volkomen dat zij een robot was. Ze was eerder een naïef zoekend zorgzaam meisje dat lief wil doen. Ik leefde met haar mee. Het drong pas echt tot me door dat Klara een robot was, toen ze op een vuilnisbelt half gedemonteerd haar laatste zonnestralen opving. Verontrustend.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , , ,

by | · 16:32

Het verhaal van de dienstmaagd

Atwood, Margaret – Het verhaal van de dienstmaagd.

Grote delen van Amerika zijn onbewoonbaar door vervuiling, andere delen zijn onleefbaar door straling, steeds meer vrouwen zijn onvruchtbaar en aangedragen oplossingen falen.

Er wordt een staatsgreep gepleegd. Amerika wordt in snel tempo omgevormd naar een totalitaire staat. Het is huiveringwekkend hoe een dictatoriale staat in korte tijd wordt vormgegeven, hoe rechten worden ontnomen en hoe angst gezaaid wordt.

Vrouwen zijn onder het nieuwe bewind geheel ondergeschikt aan de man. Is een vrouw toevallig niet getrouwd met een bevelvoerder dan wordt de vrouw tot dienstmeid gemaakt. Er zijn verschillende soorten dienstmaagden, dienstmaagden voor huishoudelijk werk en dienstmaagden voor de voortplanting. De laatste hebben slechts één functie, het onder toezicht van de vrouw des huizes krijgen van kinderen van de bevelvoerder.

Vanfred vertelt het verhaal. Ze vertelt wat haar overkomt, hoe het zover heeft kunnen komen. Atwood zorgt ervoor dat je je volledig kunt inleven in de verwarrende gevoelens en gedachten die de situatie oproept. Een situatie die zo verschillend is met wat kort daarvoor nog het gewone leven was. Vanfred had voor de staatsgreep een goede baan, had een partner en een kind. Na de staatsgreep probeerden ze samen weg te komen. Ze werden echter opgepakt en uit elkaar gehaald. Vanfred wordt gedwongen opgeleid tot dienstmeid en tewerkgesteld bij een bevelvoerder. Waar haar partner en kind zijn, is haar onbekend. Alleen ‘s nachts kan Vanfred zich overgeven aan haar herinneringen, hunkerend naar echte liefde.

Atwood beschrijft in detail een schrikbeeld. Volgens de schrijfster is het verhaal gebaseerd op een waar gebeurde geschiedenis. Het angstaanjagende is dat dit verhaal best eens werkelijk kan worden, misschien al op sommige plaatsen in de wereld werkelijk is. Het verhaal maakt bang, doet walgen, ontroert en roept soms een wrange glimlach oproept.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , ,