Cookson, Catherine – Als de ochtend gloort
John Falconer is een jonge arts die zich heeft ingekocht in de maatschap van dokter Cornwallis. Catherine Cookson laat haar verhaal beginnen op het moment dat Falconer aankomt op het huis ‘Dennenlust’ tijdens de receptie die daar wordt gegeven voor de 21ste verjaardag van Beatrice, de oudste dochter van de familie Steel. Hij ontmoet daar ook Helen Steel, een van haar zusters, die op dat moment al verloofd is en valt voor haar als een blok. Vanaf dat moment neemt Cookson ons hink-stap-sprongsgewijs mee door de tijd, waarin we meemaken hoe John zich als arts geliefd maakt in het dorp en getrouwd raakt met Beatrice, een fatale vergissing…
‘Als de ochtend gloort’ is zoals de titel al doet vermoeden een ‘echte roman’. Het is een verhaal van verliefd worden, vergissingen en zoeken. Omdat het tijdsbestek waarin het verhaal speelt niet helemaal duidelijk is, is het voor ons als lezers soms wat minder gemakkelijk om gebeurtenissen te plaatsen. Zelf ben ik maar uitgegaan van de ‘roaring twenties’, maar het blijft gissen en dat is een omissie van Cookson. Zoals zo dikwijls bij dergelijke verhaallijnen zien we het bekende patroon van gelukkig worden, waarop een diep of dieper dal volgt voor onze hoofdpersonen. In ‘Als de ochtend gloort’ maakt Cookson het wel echt bont, want pas in de laatste pagina’s komt het allemaal weer redelijk goed…
Catherine Cookson was te goed om een slechte roman te schrijven, toch is ‘Als de ochtend gloort’ beslist niet een topper in dit genre.
