Tag archieven: review

De terugkeer van de Ganymeden

Hogan, James P. – De terugkeer van de Ganymeden

Leyel Torres, de commandant van het wetenschappelijk observatorium dat ter hoogte van de evenaar van Icaris zweeft, wordt verrast door een alarm van zijn leidinggevende natuurkundige Chariso. “We hebben een serieus probleem” is zijn boodschap, “Icaris verandert in een nova”.

De expeditie wordt halsoverkop afgebroken en het merendeel van de wetenschappers weet met het moederschip te ontkomen aan het inferno. Het probleem is echter dat ze niet op de juiste manier kunnen terugkeren, waardoor een tijdkromme ontstaat. 

Dr. Victor Hunt is is met een ploeg geleerden aangekomen op de maan ‘Jupiter V’ waar een Ganymees ruimteschip is ontdekt onder het ijs. Dat alles onder de goedkeuring van zijn chef Gregg Caldwell, uitvoerend directeur van de afdeling Navigatie en Communicatie van de VNR met zijn hoofdkwartier in Houston. De Aardse wetenschapper gaat proberen de  gevonden boordcomputers te kraken, vastbesloten om het geheim van het verloren ras van de Ganymeden te achterhalen. Hoewel het eerst lijkt alsof er niets gebeurt, verschijnt er tot ieders verrassing op de radarbeelden een onbekende stip…

In ‘De terugkeer van de Ganymeden’ ontrafelt Hogan de paleontologische mysteries met betrekking tot de Ganymeden die lang geleden leefden op de verloren planeet Minerva (nu asteroïden tussen Mars en Jupiter). Al vrij snel in het verhaal ontvangen de menselijke wetenschappers onverwachte bezoekers. Een ruimteschip van Ganymeden-wetenschappers, dat Minerva achterliet op een onbedoelde 25 miljoen jaar durende relativistische reis naar een andere ster, keert terug. Dit boek is het tweede boek van James P. Hogan over dit uitgestorven ras. Was het eerste boek ‘Ruïnes op de Maan’ vooral een nogal technische roman, in ‘De terugkeer van de Ganymeden’ gaat Hogan een heel andere richting met ons uit. Hogan wil ons laten zoeken en geeft meer ideeën dan personages. (De auteur lijkt daarmee m.i. veel op Arthur C. Clark). In het verhaal hebben de ideeën betrekking op een meer diepgaand begrip van de aard van evolutie, tijdverdunning en planeetvorming. Het boek laat zich dan ook uitstekend lezen zonder het eerste boek te kennen. ‘De terugkeer van de Ganymeden’ biedt een fantasierijke oefening in harde SF, die ik zeer kan waarderen. Dit maakt James P. Hogan tot een topauteur en zijn ‘De terugkeer van de Ganymeden’ zeer aan te bevelen!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

De avond is ongemak

Rijneveld, Marieke Lucas – De avond is ongemak

Het verhaal gaat over een gereformeerd boerengezin met vier kinderen waarvan de oudste, Matthies, in een wak schaatst en overlijdt.

Vanaf dat moment slaat de radeloosheid toe: de ouders trekken zich terug in zichzelf, letten nauwelijks meer op hun kinderen; Matthies wordt doodgezwegen. Vragen worden beantwoord met godvrezende teksten en aanhalingen uit de Bijbel. Het verlies van Matthies overheerst echter het leven van de hele familie. De 10-jarige dochter doet vanaf die tijd haar jas – haar harnas – niet meer uit en heet sindsdien Jas. Zij, haar broer Ebbe en zusje Hanna vereenzamen, gaan met elkaar om en geven elkaar nog een beetje vreugdeloze vreugde. Jas houdt al haar gevoelens opgekropt, haar hele lichaam zit vast. Haar buik is opgezwollen van ingehouden ontlasting, die haar vader behandelt zoals je dat bij koeien doet: een stuk groene zeep naar binnen brengen. Ze behandelen hun kinderen als onderdeel van hun veestapel. Het is duidelijk dat Jas zich niet staande kan houden in deze alles en iedereen verpletterende wereld die hoe langer hoe kleiner wordt…

Een gruwelijk mooie, tragische ontwikkelingsroman. Het verhaal wordt almaar donkerder, het verdicht zich tot één berg wanhoop en verlangen ‘naar de overkant’. Marieke Lucas won met deze debuutroman de International Booker Prize 2020. Zij hanteert een fenomenale stijl, confronterend en rijk aan rake metaforen die meisje Jas schetsen als een kind dat ondanks de toenemende vertwijfeling, de smerigheid en de zooi houdt van haar ouders, hun liefde mist en nadenkt over haar eigen leven, hoe het verder moet. “Ik ben net een verfrommeld boodschappenlijstje in de prullenmand, wachtend tot iemand me gladstrijkt en opnieuw leest.” Regelmatig denkt ze erover “pa en ma ook net als de kaas, te pekelen en onder te duwen zodat ze een stevigere vorm krijgen of gewoon eronder laten liggen”. Thema’s zijn: verlangen, ontluikende seksualiteit, liefde voor de natuur, religie, het vergankelijke.
Hoofdpersoon is meisje Jas, die de schrijfster al haar denken en doen laat verwoorden waardoor je als lezer dicht op haar huid zit. Je ontkomt niet aan haar en moet mee, ook als je het boek uit hebt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Het meisje in de trein

Hawkins, Paula – Het meisje in de trein

Rachel treint elke dag op en neer van Ashburg naar Euston door een Londense buitenwijk en geniet van de voorbijglijdende Victoriaanse huizen. Eén huis boeit haar extra, nummer 15, omdat ze daar zelf heeft gewoond. Ze kent het huis, ziet de bewoners zich verplaatsen, geeft hen namen: Jason en Jess, en fantaseert over hun levens.

Rachel is een notoire drinker en woont in bij Cathy omdat haar relatie met Ton is gestrand. Ton woont nu samen met Anna en hun dochtertje Evie. Op een dag ziet ze een vreemde man, die Jess kust en vanaf dat moment verandert haar leven. Ze voelt zich obsessief betrokken bij de bewoners en wil hoe dan ook uitzoeken wat Jess bezielt, waar Jason is en wie die man is. Ze zoekt ze op, gaat zich bemoeien met de levens van Megan (Jess), Scott (Jason), ex Ton en Anna. De kus en de afwezigheid van Scott blijken de ingrediënten voor Rachels barre speurtocht, die fors gepaard gaat met grote hoeveelheden alcohol, misstappen, ongelukken, gaten in haar herinnering en leugens. Had Rachel niet beter in de trein de andere kant op kunnen kijken?

Het verhaal neigt het meest naar een psychologische thriller. Het is een geschiedenis die pagina’s lang op gang moet komen en zich dan ontpopt tot een bizarre thriller. Thema’s zijn o.a.: de verderfelijke invloed van alcohol en vreemdgaan. Het verhaal wordt verteld door afwisselend Rachel, Megan en Anna in een eveneens wisselend tijdsperspectief. De ruimtes tussen vertellers en tijdspannen zijn goed gedoseerd zodat je niet verdwaalt tussen de personages en de gebeurtenissen wat nogal eens voorkomt bij boeken met meerdere vertellers.
Is het een goed boek? In 2015 kreeg het vijf sterren in de jaarlijkse thrillergids van Vrij Nederland, men was euforisch. Ik iets minder. Het kostte me moeite de eerste 70 pagina’s door te worstelen, daarna komt het verhaal op gang en uiteindelijk kon ik het niet meer wegleggen, zo spannend. Een diesel dus.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, Thrillers

De kleine blonde dood

Büch, Boudewijn – De kleine blonde dood

Het jongetje Boudewijn gaat voor het eerst met zijn klas op schoolreis naar de grens van Nederland en Duitsland. Zijn vader, een geboren Duitser met het PTSS-syndroom, bindt de meester op het hart dat Boudewijn niet over de grens mag stappen. Verdiept in het vangen van een Duitse vlinder, mede om zijn vader te plezieren, rent Boud de grens over, toont thuis trots de vlinder waarop pa deze tot afgrijzen van zijn zoontje doodtrapt.

15 jaar daarna gaat Boudewijn met zoontje Micky naar de dierentuin, laat hem zorgeloos overmatig snoepen, neemt hem ook mee naar een nichtenbar en naar vrienden waarna Micky alles onderkotst. Eenmaal thuis ligt Mieke, Micky’s moeder, zwaar dronken op de bank. De ouders gaan flink tegen elkaar tekeer.
De vader van ‘Boud’ sterft aan een overdosis bloedverdunningsmiddelen. Micky sterft na een val van de trap. Beide gebeurtenissen bezorgen Büch onpeilbaar verdriet…

Bovengenoemde scenes staan voor de wijze waarop de gebeurtenissen worden beschreven. Het boek is grotendeels een autobiografische roman. De hoofdstukken spelen zich afwisselend af in verleden en ‘heden’ met resp. Boudewijn als kind en als vader van Micky. Büch heeft een heel directe, onverbloemde schrijfstijl waardoor je op hartverscheurende wijze leest over zijn relatie met zijn vader, zijn afgang bij klasgenootjes, zijn plek in het gezin. De vader, die – ooit knap en alom geliefd door zijn heldendaad Nederland te hebben verdedigd tegen Duitsland – verdwijnt in een door de oorlog verknipt karakter. Thema’s zijn: het innerlijk woeden van een traumatische ervaring en de ondanks alles onvoorwaardelijke, diepe liefde van een ouder voor zijn kind.
De titel slaat op een beschuldigende uitspraak van Büch richting Micky’s moeder: ”Soms schrik ik ’s nachts wakker van het idee dat je een auto-ongeluk krijgt. En dan is die kleine blonde dood.”
Het zijn jeugdverhalen en verhalen van Büch als vader geschreven in schitterend proza. Net als zijn vader torste Büch een traumatisch verleden met zich mee. Na zijn dood in 2002 bleek dat hij de dood van Micky had verzonnen, hoewel vrienden overtuigd waren van zijn oprechte, diepe verdriet.

Deze herziene, uitgebreide editie van ‘De kleine blonde dood’ (1995), een aangrijpend en zijn meest succesvolle verhaal.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Non-fiction, Recensies

Doodsangst

Hoffman, Jilliane – Doodsangst

Het gezin met de dertienjarige Lainey is bekend bij de lokale politie: moeder veelal buitenshuis aan het werk en stiefvader handtastelijk naar de beide dochters. Als Lainey verdwijnt, is het voor Bobby Dees meer dan gewoon een onderdeel van zijn politietaak. Voor hem is een dergelijke verdwijning persoonlijk, omdat hij precies weet wat een gezin dan doormaakt. Zijn dochter wordt ook vermist.

Agent Bobby Dees staat al meer dan een decennium aan het hoofd van het moeilijke Crimes Against Children (CAC), een team van de afdeling in Miami. Dees is er niet zo zeker van dat het hier om een gewoon weggelopen meisje gaat. Hij heeft een griezelig vermogen om de vermiste kinderen te vinden en ze terug naar huis te brengen. Dikwijls levend, soms overleden. Zijn angst is dat Lainey het slachtoffer is van een ‘internet-pedofiel’ en wanneer vreemde handgeschilderde portretten van andere mogelijke slachtoffers naar een lokaal televisiestation worden gestuurd, beseft hij dat ze misschien niet de enige is….

‘Doodsangst’ is een typisch Amerikaanse politiethriller, eigenlijk is dat wel prettig want daardoor blijft het boek toch een beetje op afstand. Het kost wat tijd om in het verhaal te komen, maar eenmaal ondergedompeld neemt Hoffman je onverbiddelijk mee. Het is zonder meer een pageturner.

‘Doodsangst’ is goed opgedeeld in het persoonlijke verhaal van Bobby Dees, dat van Lainey en de hunkering naar publiciteit van de ontvoerder. Jilliane Hoffman schrijft zo realistisch, dat je je zorgen begint te maken over het internetgedrag van je kinderen of kleinkinderen.

‘Doodsangst’ van Jilliane Hoffman raakt aan de werkelijkheid, is spannend en goed geschreven.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Aardwind

Holdstock, Robert – Aardwind

Elspeth Mueller is een onderzoekster met als werkterrein de barre planeet Aeran. De kern van haar onderzoek betreft de overeenkomst van oude tekens die ze daar heeft ontdekt, ze vertonen grote gelijkenis met oude druïde-tekens in Ierland op Aarde. De bewoners van Aeran, oud-kolonialisten van de Aarde, hebben alle herinnering aan het verleden verloren en Elspeth vreest dat de omstandigheden op de planeet hieraan debet zijn.

Ook Peter Ashka komt naar Aeran, maar zijn missie is volkomen anders. Hij komt om de planeet te inventariseren voor de nieuwe machthebbers van de melkweg, die deze rol van de oude Aarde hebben overgenomen.

Elspeth weet dat je maar een beperkte tijd op Aeran kan doorbrengen, om vrij te blijven van het verval van herinneringen, maar door de komst van het vaartuig van Ashkan wordt haar schema verstoord en moet ze langer op de planeet blijven, met alle consequentie van dien. Ze waarschuwt Ashka en zijn bemanning, maar de angst voor de autoriteiten is groter dan het geloof in Elspeths research. Beiden ondergaan ze op verschillende wijze het onherroepelijke proces van vergeten… 

Beoordeel ‘Aardwind’, een van de vroege romans van Robert Holdstock, niet op de zeventiger jaren pocketdruk. Het is een mooi, maar lastig te lezen boek. In wezen bereikt Holdstock in grote delen van het verhaal een literair niveau, iets wat je zelden tegenkomt in SF. De geïmpliceerde etniciteit van de hoofdrolspeler en haar schijnbare status als slachtoffer geven het verhaal al snel een onverwachte lading. Dat het verhaal gesitueerd is ‘ergens in de toekomst’ en ‘ergens in het heelal’ helpt ons als lezer niet echt om het langzaam opbouwende plot een plaats te geven. ‘Aardwind’ vecht met ons ingeworteld  gevoel voor tijd en plaats. Binnen de geschreven reality van de wereld Aeran lijkt het of Holdstock speculeert over hoe we anders zijn dan onze verre voorouders, misschien door wat we hebben verloren, maar toch dankbaar kunnen zijn daarvoor. Er gebeurt veel in het verhaal, het laatste hoofdstuk relativeert alles. ‘Aardwind’ van Robert Holdstock, stof het boekje nog eens af, absoluut de moeite…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, SF & Fantasy