Coben, Harlan – Laat niet los
Twee tieners, Leo, de tweelingbroer van Nap, en de dochter van de politiechef worden dood gevonden langs de spoorlijn. De politie houdt het op zelfmoord. Merkwaardig is dat de vriendin van Nap, Maura, diezelfde avond spoorloos verdwijnt.
Vijftien jaar later is Nap politieagent. Op een gegeven moment duiken Maura’s vingerafdrukken in een onderzoek op. Dat onderzoek richt zich op een zaak waarbij een politieagent om het leven kwam. Laat die politieagent nu in de tijd dat hij op de middelbare school zat, lid zijn van de Conspiratie Club. Een club die Leo had opgericht met het doel te achterhalen wat er allemaal in de verlaten raketlanceerbasis net buiten de stad gebeurde.
Nap vertrouwt het niet: twee leden van de jongensclub zijn dood, twee zijn verdwenen en een leeft een teruggetrokken bestaan. Nap vermoedt dat de leden van de club uit de weg geruimd worden omdat ze iets weten van de basis dat geheim moet blijven. Geholpen door de inmiddels gepensioneerde politiechef gaat Nap op onderzoek uit. Nap bijt zich vast en is vastberaden te achterhalen wat er gebeurd is. Hij gaat soms buiten zijn boekje, blijft doorgaan als het echt gevaarlijk wordt en laat niet los. Type agent: blanke pit ruwe bolster.
Coben laat Nap door het verhaal heen tot zijn overleden broer spreken, als een soort uitleg over waar hij mee bezig is. Dat werkt. Je kruipt als lezer zo in de huid van Nap dat het lijkt alsof je zelf op onderzoek uit bent. Je wilt met Nap gewoon weten hoe de vork aan de steel zit. En steeds als je denkt dat je het uiteindelijke antwoord hebt, zijn er onaangename nieuwe ontwikkelingen. Het lijkt ingewikkeld en dat is het ook maar het verhaal is helder geschreven en leest gemakkelijk.
