Tag archieven: eBook

by | 29 januari 2021 · 16:11

De reiziger

Gabaldon, Diana – De reiziger

‘De reiziger’ is het eerste boek van ‘De reiziger-serie’ 

Claire Beauchamp is al acht jaar getrouwd met Frank Randall. Na het beëindigen van de tweede wereldoorlog, waarin Frank en zij meer dan vier jaar gescheiden waren, zijn ze op een soort tweede huwelijksreis in de Schotse Hooglanden. Frank is historicus, een interesse die Claire als verpleegster niet deelt. Terwijl Frank zich onderdompelt in zijn familieverleden, gaat Claire met meneer Crook, haar gelegenheidsgids, naar de oude heuvel ‘Craigh na Dun’ waarop zich een druïdencirkel bevindt.    

Samen met Frank bezoekt ze in alle vroegte de ‘henge’ opnieuw. Ze zien daar een door lokale vrouwen uitgevoerde druïde heksendans, een ritueel als bij de oude zonnefeesten. Wanneer Claire later weer bij de henge komt, nu om kruiden te plukken, klinkt er een indringend laag gezoem uit de stenen en wordt alles wazig om haar heen. Claire wordt  tweehonderd jaar teruggeslingerd in de tijd en ze belandt als moderne vrouw in een gevecht tussen leden van de MacKenzie-clan en het Engelse leger, de ‘Roodjassen’. De ruige, roodharige Schot Jamie Fraser redt haar net op tijd van de Engelse troepen, onder commando van ‘Black Jack Randell’ – een voorvader van haar echtgenoot Jack – en neemt haar mee naar Castle Leoch, waar ze door vrijwel alle clanleden wordt gewantrouwd. Iets vertellen over haar afkomst lijkt zinloos: wie zal haar in vredesnaam geloven?

Diana Gabaldon is van Mexicaans-Amerikaans-Engelse afkomst. Haar boeken zijn lastig binnen een genre te plaatsen omdat ze zowel fictie, fantasy als nonfictie-elementen bevatten. ‘De Reiziger’ start wat stroperig, dat komt door de nogal stevige hoeveelheid informatie die Gabaldon met ons wil delen. Maar als het verhaal eenmaal op gang komt, wordt u meegesleept in de avonturen van Claire en Jamie. In dit eerste boek van de serie kom je alles tegen wat je verwacht van een dergelijk verhaal: spanning, emotie en liefde. Neem daarbij de goed getroffen beschrijvingen van landschap, mensen, alsook de op de juiste wijze in het verhaal geïmplanteerde historisch feiten en je hebt een kanjer van een roman. 

Diana Gabaldons ‘De reiziger’, een sterk geschreven, aparte roman, absoluut aanbevolen!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Non-fiction, Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , , , , ,

by | 21 januari 2021 · 20:53

De terugkeer van de Ganymeden

Hogan, James P. – De terugkeer van de Ganymeden

Leyel Torres, de commandant van het wetenschappelijk observatorium dat ter hoogte van de evenaar van Icaris zweeft, wordt verrast door een alarm van zijn leidinggevende natuurkundige Chariso. “We hebben een serieus probleem” is zijn boodschap, “Icaris verandert in een nova”.

De expeditie wordt halsoverkop afgebroken en het merendeel van de wetenschappers weet met het moederschip te ontkomen aan het inferno. Het probleem is echter dat ze niet op de juiste manier kunnen terugkeren, waardoor een tijdkromme ontstaat. 

Dr. Victor Hunt is is met een ploeg geleerden aangekomen op de maan ‘Jupiter V’ waar een Ganymees ruimteschip is ontdekt onder het ijs. Dat alles onder de goedkeuring van zijn chef Gregg Caldwell, uitvoerend directeur van de afdeling Navigatie en Communicatie van de VNR met zijn hoofdkwartier in Houston. De Aardse wetenschapper gaat proberen de  gevonden boordcomputers te kraken, vastbesloten om het geheim van het verloren ras van de Ganymeden te achterhalen. Hoewel het eerst lijkt alsof er niets gebeurt, verschijnt er tot ieders verrassing op de radarbeelden een onbekende stip…

In ‘De terugkeer van de Ganymeden’ ontrafelt Hogan de paleontologische mysteries met betrekking tot de Ganymeden die lang geleden leefden op de verloren planeet Minerva (nu asteroïden tussen Mars en Jupiter). Al vrij snel in het verhaal ontvangen de menselijke wetenschappers onverwachte bezoekers. Een ruimteschip van Ganymeden-wetenschappers, dat Minerva achterliet op een onbedoelde 25 miljoen jaar durende relativistische reis naar een andere ster, keert terug. Dit boek is het tweede boek van James P. Hogan over dit uitgestorven ras. Was het eerste boek ‘Ruïnes op de Maan’ vooral een nogal technische roman, in ‘De terugkeer van de Ganymeden’ gaat Hogan een heel andere richting met ons uit. Hogan wil ons laten zoeken en geeft meer ideeën dan personages. (De auteur lijkt daarmee m.i. veel op Arthur C. Clark). In het verhaal hebben de ideeën betrekking op een meer diepgaand begrip van de aard van evolutie, tijdverdunning en planeetvorming. Het boek laat zich dan ook uitstekend lezen zonder het eerste boek te kennen. ‘De terugkeer van de Ganymeden’ biedt een fantasierijke oefening in harde SF, die ik zeer kan waarderen. Dit maakt James P. Hogan tot een topauteur en zijn ‘De terugkeer van de Ganymeden’ zeer aan te bevelen!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , ,

by | 18 januari 2021 · 12:44

Alle dieren van het land

Herriot, James – Alle dieren van het land

“Ik ben ’s ochtends vroeg nooit op mijn best, zeker niet op de koude och­tenden die je in Yorkshire in de lente hebt, wanneer er van het hoogland een snijdende maartse wind waait die zich een weg door je kleren baant en neus en oren doet tintelen. Het was een sombere tijd en een bijzonder slechte tijd om op de kinderkopjes van dit boerenerf te staan en een prachtig paard te zien sterven vanwege mijn onbekwaamheid. Het was om acht uur begonnen.”

Met dit intro heeft Herriot veel lezers meteen te pakken. ‘Alle dieren van het land’ is niet het eerste boek van deze specifieke, maar sympathieke schrijver. We worden weer meegenomen in het alledaagse leven van een dierenartsenpraktijk in Noord-Engeland, waarbij dit boek speelt in de vroege jaren vijftig. De romans van Helliot zijn verhalend, ze hebben geen specifiek plot, nee. Helliot geeft je ook in dit boek een reëel inkijkje in zijn leven en dat van zijn gezin en collega’s. We ontmoeten zijn vrouw Helen, zijn collega Siegfried, maar lezen ook over zijn zoon Jimmy en dochtertje Rosie. Er is volop aandacht voor zijn bijzondere stageant, de lange magere Calum Buchanan, die in de praktijk verscheen met zijn grote tamme das Marilyn op de schouder en langzaam maar zeker een hele menagerie aan dieren in de praktijkruimte onderdak bood. Maar vooral spreekt uit ‘Alle dieren van het land’ de liefde voor al die dieren die in dit boek voorbij komen…

De boeken van James Herriot zijn bekend, maar misschien nog wel bekender is de tv-serie die hiervan is gemaakt door de BBC. Ondanks het feit dat Herriot geen plot heeft in zijn vertellingen, zijn zijn boeken onderhoudend en vol droge humor geschreven. Het zijn – ook nu nog – good feeling-verhalen. OK, het is misschien enigszins gedateerd, maar dat mag ook, want net als bij natuurseries verliest de inhoud zijn aantrekkingskracht niet. ‘Alle dieren van het land’ van James Herriot, ook tweedehands breed verkrijgbaar, nog steeds boeiend.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies

Getagd als , , , , , , , , ,

by | 8 december 2020 · 16:29

Aardwind

Holdstock, Robert – Aardwind

Elspeth Mueller is een onderzoekster met als werkterrein de barre planeet Aeran. De kern van haar onderzoek betreft de overeenkomst van oude tekens die ze daar heeft ontdekt, ze vertonen grote gelijkenis met oude druïde-tekens in Ierland op Aarde. De bewoners van Aeran, oud-kolonialisten van de Aarde, hebben alle herinnering aan het verleden verloren en Elspeth vreest dat de omstandigheden op de planeet hieraan debet zijn.

Ook Peter Ashka komt naar Aeran, maar zijn missie is volkomen anders. Hij komt om de planeet te inventariseren voor de nieuwe machthebbers van de melkweg, die deze rol van de oude Aarde hebben overgenomen.

Elspeth weet dat je maar een beperkte tijd op Aeran kan doorbrengen, om vrij te blijven van het verval van herinneringen, maar door de komst van het vaartuig van Ashkan wordt haar schema verstoord en moet ze langer op de planeet blijven, met alle consequentie van dien. Ze waarschuwt Ashka en zijn bemanning, maar de angst voor de autoriteiten is groter dan het geloof in Elspeths research. Beiden ondergaan ze op verschillende wijze het onherroepelijke proces van vergeten… 

Beoordeel ‘Aardwind’, een van de vroege romans van Robert Holdstock, niet op de zeventiger jaren pocketdruk. Het is een mooi, maar lastig te lezen boek. In wezen bereikt Holdstock in grote delen van het verhaal een literair niveau, iets wat je zelden tegenkomt in SF. De geïmpliceerde etniciteit van de hoofdrolspeler en haar schijnbare status als slachtoffer geven het verhaal al snel een onverwachte lading. Dat het verhaal gesitueerd is ‘ergens in de toekomst’ en ‘ergens in het heelal’ helpt ons als lezer niet echt om het langzaam opbouwende plot een plaats te geven. ‘Aardwind’ vecht met ons ingeworteld  gevoel voor tijd en plaats. Binnen de geschreven reality van de wereld Aeran lijkt het of Holdstock speculeert over hoe we anders zijn dan onze verre voorouders, misschien door wat we hebben verloren, maar toch dankbaar kunnen zijn daarvoor. Er gebeurt veel in het verhaal, het laatste hoofdstuk relativeert alles. ‘Aardwind’ van Robert Holdstock, stof het boekje nog eens af, absoluut de moeite…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , , , , , , , , , ,

by | 4 december 2020 · 11:29

Blindgangers

Hermsen, Joke J. – Blindgangers

Een groepje bijna vijftigers reist vanuit Amsterdam naar een zomerhuis in Drenthe om daar het jubileum van hun studentenclub filosofie ‘Nil Desperatum’ (Gij zult niet wanhopen) te vieren. 

Bas is getrouwd met Anna, ze hebben twee kids die in de eindexamenklas zitten. Iris en Johan zijn beheerst gescheiden en hebben een studerende dochter. Reindert is gescheiden van zijn vrouw Medy en heeft twee dochters die bij Medy wonen, hij heeft nu een relatie met Ella die een zoon heeft. De laatste die afreist is Det, ze is single en schrijft gedichten.

Omdat Hermsen er voor gekozen heeft om de personages als proloog aan ons lezers voor te stellen is het, voor de lezer met een goed geheugen, al vrij snel duidelijk wie waarvoor staat en dat helpt om het trage verhaal op gang te brengen. Wanneer de groep is aangekomen in het huisje in Wapse, blijken de verschillen tussen de oud-vrienden groot te zijn. Het is de verdienste van Anne dat alles logistiek goed loopt, terwijl Det voortdurend op haar hoede is om pijnlijke onderwerpen te omzeilen. Al snel wordt  de groep geconfronteerd met het harde gegeven, dat ze geen van allen in het nu zijn geworden wat ze indertijd hadden gehoopt en dat de onderlinge verschillen pijnlijk groot zijn…

Wat ‘Blindgangers’ van Joke J. Hermsen zo anders maakt, is het ontbreken van een herkenbaar plot in haar roman. Het is een bijna ‘Italiaans’ filmverhaal, eigenlijk gebeurt er weinig. De karakters van Hermsen zijn het verhaal. Zelf geeft de schrijfster weinig input, ze observeert en laat ons als lezers zelf onze conclusies trekken. Daniëlle Serdijn, gaf in de Volkskrant een ‘pittige’ recensie over ’Blindgangers’; “Borrelpraat” en “klaag-feminisme” schrijft ze. Koen Schouwenburg is het in zijn recensie in het “literair weblob TZUM” volkomen met haar oneens; “‘Blindgangers’ is een intelligente, goede roman” en “in de beginhoofdstukken staan zinnen die zeker een nominatie verdienen voor de Tzum-prijs”. Er blijft ons dus maar één ding over; het zelf lezen van ‘Blindgangers’ en onze conclusie trekken. Precies wat de auteur, volgens mij, voor ogen stond… 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , ,

by | 19 oktober 2020 · 15:00

Een dag uit het leven van een hond

Kollaard, Sander – Een dag uit het leven van een hond

Henk van Doorn is 56 jaar, ic-verpleegkundige en woont in Weesp met zijn hond Schurk, die oud en nu ziek is. Henk ligt op zaterdagochtend in bed te soezen en de doodgewone dingen trekken aan hem voorbij. Hij heeft een broer Freek, jonger en banger dan hij. Freek leeft volgens zijn eigen orde, De Orde. Henk is niet van Zijn Orde: Henk is gescheiden, alleenstaand, gaat niet op vakantie, heeft geen beleggingen en gaat niet naar de sportschool. Hij vindt zichzelf vaak onhandig met mensen, zegt de verkeerde dingen, durft geen commentaar te geven en wil het liefst ontsnappen uit grote gezelschappen. Hij laat zich snel overrulen en schaamt zich vaak.
Hij staat op en na de vrije zaterdag en Schurk begroet te hebben, gaat hij met hem wandelen maar Schurk sloft, stopt en gaat liggen. Een vrouw neemt hen mee naar haar woonboot en geeft de hond water. Later gaat Henk naar de verjaardag van zijn nichtje Rosa, drinkt er iets teveel en gaat met de bus nog langs Mia, de woonboot-vrouw, waarna zij eindigen in het huis van Henk.

Een doodgewone zaterdag uit het leven van een doodgewone man. Bijzonder is echter de inkijk in zijn gevoelsleven, verwoord in een pure, rijke taal, bomvol prachtige rake metaforen. “Hij staat op, gedreven door levenslust, glimlachend om de vrije zaterdag, die als een kind voor hem uit huppelt.” Je ziet Henk voor je, een lieve, bescheiden, soms tobbende maar optimistische man, blij met zijn leven in al zijn eenvoud, dankzij zijn eenvoud. De vrouw Mia prikt moeiteloos door Henk heen en ziet bewonderend zijn kwetsbaarheid, zijn mededogen met anderen en zijn liefde voor Schurk. Het denken over collega Saskia, de ontmoetingen met nichtje Rosa, broer Freek en oud-collega Maaike geven het karakter van Henk nog meer diepgang, tillen hem op.
Een rijke roman over doodgewoon geluk waarmee Sander Kollaard terecht de Libris Literatuurprijs 2020 won.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Fiction, Literatuur, Recensies

Getagd als , , , , , , , , , ,