Tag archieven: onafhankelijk

by | 19 maart 2025 · 15:43

Alles lijkt zoals het was

Spits, Frits – Alles lijkt zoals het was. Over liefde, leven en verlies

Greetje, de grote liefde van Frits Spits sterft. Alles lijkt zoals het was, maar de wereld is voor Spits compleet veranderd. Hij mist haar ‘die beter wist dan hij zelf’. (Vrij naar Trijntje Oosterhuis)

Spits laat zich door de muziek en liedteksten meenemen naar herinneringen aan Greetje. Het ene lied roept met de herinnering het andere op. Langzaam ontstaat er een lijn in Spits’ verhaal. Kommil Foo bezingt moeders en daarmee Greetje als de moeder van Spits’ kinderen. Met ‘Alleen de liefde blijft’ krijgt hij een cadeau van Spinvis. Raymond van het Groenewoud geeft hem woorden om Greetje te vertellen ‘wat zij met hem doet’…

Spits gelooft niet in een hemel of elkaar terugzien. De dood is voor hem gewoon het einde. Maar toch. Langzaam beseft hij dat kleine dingen in het leven hem zo aan Greetje doen herinneren dat zij aanwezig lijkt, aanwezig is. Spits leent de woorden ‘Zelfs nu ik niets meer aan je vraag, antwoord je toch’ vanVeldhuis en Kemper.

Ik hoorde 26 mei 2018 op de radio Spits nuchter en tegelijkertijd uiterst breekbaar voorlezen. Hij meldde dat Greetje was overleden. Hij zei zonder woorden hoe intens hij van haar houdt. Ik was blijkbaar niet de enige die het hoorde. Diggy Dex dicht na de uitzending ‘Terwijl hij haar beschrijft, voel ik de glimlach verborgen in zijn stem’.

Een beeldschoon, teder, intiem boekje waarin liedjes Greetje tot leven brengen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Non-fiction, Recensies

Getagd als , , , , , , , ,

by | 29 november 2024 · 14:37

Een Venetiaans geheim

Caldwell, Ian & Thomason, Dustin – Een Venetiaans geheim

Twee onderzoekers, Sullivan en Curry, vinden het dagboek van een havenmeester, dat een puzzelstukje lijkt te zijn in de zoektocht naar de ontrafeling van het manuscript de Hypnerotomachia Poliphili van Francesco Colonna uit 1467.

Een derde onderzoeker, Taft, vindt de manier van werken van de twee onderzoekers amateuristisch dus verwerpelijk en maakt de twee in artikelen belachelijk.

Sullivan verongelukt. Curry stopt met het project. Taft is inmiddels hoogleraar aan de Princeton universiteit en loopt ook vast al zegt hij dat hij met het ontrafelen van de tekst vorderingen maakt.

Als Tom, Paul, Charlie en Gil in 1999 aan Princeton studeren, is het manuscript nog steeds onbegrepen. Het zit vol raadsels, verborgen boodschappen en verwijzingen naar kunstwerken uit de Renaissance. Paul is geobsedeerd door het manuscript. Tom kent het vanuit zijn jeugd; Sullivan is namelijk Toms vader. Tom wil om begrijpelijke reden afstand houden van het manuscript maar wordt door Paul meegezogen. Paul ontdekt met hulp van Tom dat de raadsels informatie geven over een kunstcollectie die tijdens de Reformatie verborgen is. Omdat Taft Pauls scriptiebegeleider is, komt deze informatie ook bij hem terecht. Taft speelt een uiterst dubieuze rol. Curry bemoeit zich er mee. Curry weet dat Taft een plattegrond in bezit heeft die gelijktijdig met het dagboek van de havenmeester is gevonden. Een kaart met waarschijnlijk de plek waar de kunstcollectie verborgen is.

Een boek over manipulatie, machtsmisbruik, relatieperikelen, vriendschap, doorzettingsvermogen en obsessies. Spanning zit, ondanks dat er moorden gepleegd worden, vooral in het creatief denken, redeneren, associëren en interpreteren van teksten. Een atypische thriller.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Getagd als , , , , , , ,

by | · 14:30

De diepst verborgen herinnering van de mens

Sarr, Mohamed Mbougar – De diepst verborgen herinnering van de mens

Mbougar Sarr beschrijft de zoektocht van de Senegalese schrijver Diégane Faye naar de verdwenen schrijver T.C. Elimane.

T.C. Elimane schreef in 1938 het legendarische boek ‘Het labyrint der onmenselijkheid’. Het boek wordt onmiddellijk opgemerkt en geroemd tot het moment dat de ene recensent zegt dat het verhaal een hervertelling is van een oud volksverhaal en een ander beweert dat het boek van plagiaat aan elkaar hangt. Het boek wordt uit de handel genomen, de uitgeverij wordt opgeheven en T.C. Elimane lijkt van de aardbodem verdwenen. Tachtig jaar na het verschijnen wordt Faye gegrepen door het boek en de schrijver en gaat hij op zoek naar (de geschiedenis van) T.C. Elimane.

Sarr gebruikt een lappendeken aan verhalen om de zoektocht naar T.C. Elimane te beschrijven: soms in de vorm van een dagboek, dan in de vorm van een verslag, een krantenartikel, een essay of een vraaggesprek. Iedereen die ooit te maken heeft gehad met T.C. Elimane komt aan het woord. Wat de ene persoon vertelt, wordt door de volgende bevestigd, verdiept, genuanceerd of weerlegd. Faye ontkomt er niet aan in de geschiedenis te duiken en af te reizen naar alle plekken waar T.C. Elimane opduikt. T.C. Elimane blijkt zelf op zoek te zijn naar iets of iemand.

Er ontstaat een rijk en onvoorspelbaar verhaal, een soort detective waarbij je als lezer levens leert kennen, eenzaamheid voelt, liefde beleeft en wanhoop ervaart. Antwoorden roepen vragen op, vragen blijven hangen en magie is een reële optie als verklaring op onvoorstelbare gebeurtenissen.

Een meesterwerk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Getagd als , , , , , ,

by | · 14:19

Daar waar de rivierkreeften zingen

Owens, Delia – Daar waar de rivierkreeften zingen

Kya woont met haar ouders, broers en zussen in een hut in het moeras. Haar moeder loopt bij haar gewelddadige partner weg. Kort daarna vertrekken ook Kya’s broers en zusters om aan de terreur van vader te ontkomen. Tenslotte verdwijnt de vader zelf.

Kya blijft als zes- of zevenjarig meisje alleen in de hut achter. Dat iedereen vertrekt leidt niet tot paniek of angst. Alleen blijven maakt blijkbaar niet bang. Kya groeit eenzaam en alleen op. Jaren gaan zo voorbij. Het enige contact met de buitenwereld loopt via Jumpin’ en Mabel. Zij ruilen de door Kya verzamelde mosselen voor benzine voor Kya’s boot en kleding.

Het leven in het moeras wordt door Owens liefelijk, nagenoeg probleemloos en zoet beschreven. Heel romantisch, sentimenteel en op deze manier beschreven volstrekt ongeloofwaardig. Owens schreef meer een scenario voor een feel good film dan een roman over het leven van een moerasmeisje.

Kya is inmiddels een jonge vrouw. Ze woont nog steeds in het moeras en ontmoet Tate die haar leert lezen. Hoe Tate de aandacht van het meisje trekt is aandoenlijk. Tate vertrekt om te gaan studeren. Het volgende vriendje is Chase, een bullebak. Als Chase dood in het moeras wordt gevonden, wordt Kya gearresteerd. De sheriff gaat ervan uit dat zij de dader is. Een proces volgt.  Kya wordt door de jury vrijgesproken. Tate is weer terug en ze leefden nog lang en gelukkig.

Voor mij is dit verhaal te plat en te klef en dus niet aan mij besteed.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Fiction, Recensies

Getagd als , , , , , ,

by | 9 april 2024 · 15:36

In de schaduw van het palazzo

Montefiore, Santa – In de schaduw van het palazzo

Luca Chancellor is een zeer succesvolle beleggingsbankier in de City, maar zijn gezin komt op de tweede plaats. Zijn vrouw Claire trekt haar conclusies waardoor zijn leven hopeloos in de war is.

Hoewel zijn ex-vriendin Freya, nu gelukkig getrouwd met Miles, probeert hem aan een date te helpen, voelt Luca zich ongelukkig. Tot verbazing van zijn collega’s besluit hij zich uit de City terug te trekken en naar Italië te vertrekken. Zijn moeder en stiefvader hebben indertijd het oude kasteel Palazzo Montelimone gerenoveerd en in oude pracht hersteld. Eenmaal daar aangekomen probeert Luca zich aan te passen aan het exorbitante leven van zijn moeder, maar hij vlucht regelmatig naar het stadje Incantellatia, beneden aan de zee. Daar raakt hij gefascineerd door Cosima, een verdrietige jonge vrouw in het zwart, om wie een jongetje heen huppelt, zonder dat ze daarop reageert.

Na de kerkdienst van de huilende heilige maagd roept het jongetje luid door de kerk dat zijn moeder verdrinkt. Luca reageert onmiddellijk terwijl de rest van de menigte niet eens opkijkt. Hij redt Cosima op het nippertje van haar zelfmoordpoging. Tegelijkertijd ontdekt hij echter dat verder niemand het jongetje Francesco kan zien. Maar hoe vertelt hij Cosima dat hij haar zoontje kan zien? Wie gelooft er nou iemand die doden kan zien?

‘In de schaduw van het palazzo’ van Santa Montefiore is een fraai geschreven roman die het gebruikelijke concept van een liefdesverhaal overstijgt. Het spirituele element wordt heel reëel gebracht in het verhaal, waarbij Montefiore moeite doet om haar karakters diepte te geven. Wanneer er ook nog meerdere verhaallijnen uit de geschiedenis van het palazzo bij elkaar komen, krijgt het verhaal beslist glans.

De door de uitgever meegegeven fraaie ondertitel ‘Een Italiaanse liefdesgeschiedenis’ is helemaal terecht. Warm aanbevolen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Getagd als , , , , , , , ,

by | · 15:31

Het Poesjkin plan

Ross, Tomas – Het Poesjkin plan

De zesde spionage-thriller van Tomas Ross, het Poesjkin plan, is door Ross geschreven in 1984. Dat geeft ons onbedoeld een uitstekend beeld van hoe het was tijdens de ‘koude oorlog’. Veel gebeurtenissen die indertijd actueel waren zijn echter nu wat achterhaald.

De Nederlandse geheim agent, de nogal kleurloze held Finch, is een ambtenaar met een iets spannender bestaan dan de meeste overheidsdienaren. Hij wordt gedropt in Rusland met de opdracht handelsdocumenten die een Nederlandse minister compromitteren, te achterhalen.
In Moskou wordt Finch door een auto opgepikt, die bestuurd zou kunnen worden door agenten van de KGB, de toenmalige Russische staatsveiligheidsdienst.

Ross schrijft daar: „Een blauwe Zjigoeli die stopt. Je stapt in, naast je op de achterbank zitten twee veiligheidsmensen en er is geen kruk aan de binnenkant van jouw portier.” Dat ontbreken van een portierkruk, daar gaat het om. Dergelijke ogenschijnlijke oppervlakkigheden staan herhaaldelijk in “Het Poesjkin Plan”. Zij vooral maken deze thriller zo anders en goed.
Dat Ross een goed gedocumenteerde auteur is zie je ook weer in deze roman. Dat professionele laat zich lezen in kleine zinnetjes, details in het verhaal, die je bij andere schrijvers maar nu en dan aantreft. Het zijn bij Ross niet zomaar sfeertekeningen of goed getroffen karakterbeschrijvingen, nee, ze vormen wezenlijke bestanddelen van zijn verhaal.

In een interview in het AD van 7 juli 1984 verklaarde Ross dat “het Poesjkin plan” gebaseerd is op een ware geschiedenis: Het verhaal van de “olieboer-in-het-groot” Deuss (Diets heet hij in het boek) die indertijd de Sovjets voor zo’n half miljard gulden heeft opgelicht. Daarom vinden we ook Slavenburg’s Bank in het boek met name genoemd. En de jurist, die een belangrijke rol speelt in het verhaal, is bedacht naar voorbeeld van de toenmalige minister van Justitie mr. Korthals Altes.
Natuurlijk, Het Poesjkin plan is tijdgerelateerd en daar moet je doorheen lezen. Het blijft echter een goed geconstrueerde thriller met een onverwachte ontknoping.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Getagd als , , , , , , ,