Zeh, Juli – Nieuwjaar
Een heel ‘gewoon’ gezinnetje. Henning en zijn vrouw Teresa hebben ieder een halve baan zodat ze beiden een evenredig deel van het huishouden kunnen doen en tijd hebben om de twee kinderen op te voeden. Alles lijkt goed geregeld.
Met Henning gaat het echter niet goed. Hij voelt zich overbelast, heeft paniekaanvallen en hartkloppingen. Artsen kunnen niets vinden. In een opwelling boekt hij een vakantie met de feestdagen op Lanzarote.
Het eerste deel van het boek beschrijft Hennings gepieker over de rol van mannen en vrouwen, de verhouding tussen gezin en werk en zijn zus. Getob, gemekker en gedoe.
Geïrriteerd door zijn vrouw, met min of meer nog de kater van de oudejaarsnacht, pakt Henning slecht voorbereid de fiets om de berg omhoog op te rijden. Bovengekomen herkent hij uitgedroogd en bekaf de villa. Het is de villa waar hij met zijn ouders als kleine jongen heeft gelogeerd. Oude herinneringen, oude trauma’s komen in een keer boven. Weer thuis wordt navraag gedaan bij moeder. De herinneringen kloppen. Eind goed, al goed.
Een vakantie boeken en dan niet weten dat je er ooit eerder geweest bent; het lijkt mij ongeloofwaardig maar het kan. Ik ben er van overtuigd dat fietsen therapeutisch kan werken, slechts één rit is echter wel erg snel om problemen te duiden. Dat jeugdtrauma’s door de villa worden opgeroepen. Om die dan aan te wijzen als de oorzaak van alles wat misgaat in het gewone leven is te gemakkelijk. Zeker als de moeder de schuld van alles krijgt.
