Tag archieven: Tegenlicht

Tegenlicht

Verhoef, Esther – Tegenlicht

Vera’s moeder verblijft lange periodes in een psychiatrisch ziekenhuis. Oma vangt Vera op die momenten met weinig liefde op. Vader is afstandelijk, toont geen enkele betrokkenheid bij zijn dochter.

Vera wordt op school gepest, geterroriseerd. Ze probeert pestkoppen te ontlopen maar ze wordt door zogenaamde vriendinnen er ingeluisd. Leerkrachten zien niets of bagatelliseren het pestgedrag. Er wordt zelfs gezegd dat het pesten haar eigen schuld is. Vera vertrouwt op den duur niemand meer.

Vera ontdekt bij toeval dat haar moeder vlakbij in een inrichting zit. Zonder dat iemand het weet gaat ze op bezoek. Met haar moeder maakt ze een plan om te ontsnappen uit ‘het gekkenhuis’. Een plan dat dramatisch afloopt. Vera vlucht als ze achttien is het huis uit. Ze trouwt met Lucien. Na twintig jaar bij elkaar is het huwelijk sleets geworden. Beiden hebben een minnaar, al proberen ze dat voor elkaar verborgen te houden.

Dan wordt de vader van Lucien ernstig ziek. Vader vraagt de familie mee te gaan naar Amerika voor een laatste vakantie met elkaar. Vera en Aron worden verliefd op elkaar. Aron is de halfbroer van Lucien. Vera en Lucien gaan uit elkaar. Een gelukkige tijd met Aron breekt aan. Het mag echter niet zo zijn. Vera stort compleet in.

Ongelooflijk knap heeft Esther Verhoef het pestgedrag en Vera’s wanhoop en verdriet beschreven. De lezer tolt mee in de orkaan van (invoelbare) gevoelens zonder dat e.a. uit de bocht vliegt. Hoeveel pech in het leven kun je hebben?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Tegenlicht

Verhoef, Esther – Tegenlicht

Meisje Vera Zagt groeit op in een gezin met een zeer autoritaire vader en een zachte, onzekere moeder met psychische problemen. Vera wordt veel gepest op school totdat ze zich maar aanpast en doet als deOmslag anderen: “Ik ben ook gaan roken. Als je flink kauwgom kauwt, dan proef je het niet zo erg. Ik val niet meer op. Ik hoor erbij.” Vader is beroepsmilitair en bijna nooit thuis, moeder wordt regelmatig opgenomen in een inrichting zodat Vera vaak bij haar oma is. Eenmaal volwassen kampt Vera nog steeds met een beschadigd zelfbeeld van haar ontregelde jeugd. De drie wankele peilers van haar bestaan – twintig jaar huwelijk met Lucien, beroep fotografe, woning ’t Fort – worden langzaam ondergraven en storten in. Zal Vera het met de puinhopen om zich heen, redden?
Een indringende roman die nog tijden door je heen speelt. Het thema is de invloed van je roots, je opvoeding en je jeugd op je ontwikkeling naar volwassenheid. Wat neem je mee, wat wordt je opgedrongen, wat is van jou, hoe ontworstel je je aan emoties en gevoeligheden die je niet wil?

Esther Verhoef is een meester in het beschrijven van karakters. Met name bij Vera, maar ook bij haar ouders, echtgenoot Lucien, minnaars Nico en Aron kun je naar binnen kijken. Verhoef speelt slim met de tijd: het verhaal start met een flashforward, een verwijzing naar iets wat te gebeuren staat. Dan komt deel 1 met in elk hoofdstuk Vera’s jeugd, beschreven in de tegenwoordige tijd en haar volwassen leven in de verleden tijd. Daardoor komt wat gebeurd is heel dichtbij, het verhaal krijgt zo diepgang en het thema wordt glashelder. In deel 2 verlaat ze dat principe: het is niet meer nodig. Haar verleden is bekend en het verhaal ontrolt zich met gruwelijk diepe dalen naar het einde.

EstherVerhoefVerhoefs romandebuut is een grootse, spannende pageturner van bijna 600 pagina’s, die je na lezing stil weglegt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Fiction, Recensies