Owens, Delia – Daar waar de rivierkreeften zingen
Kya woont met haar ouders, broers en zussen in een hut in het moeras. Haar moeder loopt bij haar gewelddadige partner weg. Kort daarna vertrekken ook Kya’s broers en zusters om aan de terreur van vader te ontkomen. Tenslotte verdwijnt de vader zelf.
Kya blijft als zes- of zevenjarig meisje alleen in de hut achter. Dat iedereen vertrekt leidt niet tot paniek of angst. Alleen blijven maakt blijkbaar niet bang. Kya groeit eenzaam en alleen op. Jaren gaan zo voorbij. Het enige contact met de buitenwereld loopt via Jumpin’ en Mabel. Zij ruilen de door Kya verzamelde mosselen voor benzine voor Kya’s boot en kleding.
Het leven in het moeras wordt door Owens liefelijk, nagenoeg probleemloos en zoet beschreven. Heel romantisch, sentimenteel en op deze manier beschreven volstrekt ongeloofwaardig. Owens schreef meer een scenario voor een feel good film dan een roman over het leven van een moerasmeisje.
Kya is inmiddels een jonge vrouw. Ze woont nog steeds in het moeras en ontmoet Tate die haar leert lezen. Hoe Tate de aandacht van het meisje trekt is aandoenlijk. Tate vertrekt om te gaan studeren. Het volgende vriendje is Chase, een bullebak. Als Chase dood in het moeras wordt gevonden, wordt Kya gearresteerd. De sheriff gaat ervan uit dat zij de dader is. Een proces volgt. Kya wordt door de jury vrijgesproken. Tate is weer terug en ze leefden nog lang en gelukkig.
Voor mij is dit verhaal te plat en te klef en dus niet aan mij besteed.
