Auteursarchief: Buur

Alles lijkt zoals het was

Spits, Frits – Alles lijkt zoals het was. Over liefde, leven en verlies

Greetje, de grote liefde van Frits Spits sterft. Alles lijkt zoals het was, maar de wereld is voor Spits compleet veranderd. Hij mist haar ‘die beter wist dan hij zelf’. (Vrij naar Trijntje Oosterhuis)

Spits laat zich door de muziek en liedteksten meenemen naar herinneringen aan Greetje. Het ene lied roept met de herinnering het andere op. Langzaam ontstaat er een lijn in Spits’ verhaal. Kommil Foo bezingt moeders en daarmee Greetje als de moeder van Spits’ kinderen. Met ‘Alleen de liefde blijft’ krijgt hij een cadeau van Spinvis. Raymond van het Groenewoud geeft hem woorden om Greetje te vertellen ‘wat zij met hem doet’

Spits gelooft niet in een hemel of elkaar terugzien. De dood is voor hem gewoon het einde. Maar toch. Langzaam beseft hij dat kleine dingen in het leven hem zo aan Greetje doen herinneren dat zij aanwezig lijkt, aanwezig is. Spits leent de woorden ‘Zelfs nu ik niets meer aan je vraag, antwoord je toch’ vanVeldhuis en Kemper.

Ik hoorde 26 mei 2018 op de radio Spits nuchter en tegelijkertijd uiterst breekbaar voorlezen. Hij meldde dat Greetje was overleden. Hij zei zonder woorden hoe intens hij van haar houdt. Ik was blijkbaar niet de enige die het hoorde. Diggy Dex dicht na de uitzending ‘Terwijl hij haar beschrijft, voel ik de glimlach verborgen in zijn stem’.

Een beeldschoon, teder, intiem boekje waarin liedjes Greetje tot leven brengen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Literatuur, Non-fiction, Recensies

Een Venetiaans geheim

Caldwell, Ian & Thomason, Dustin – Een Venetiaans geheim

Twee onderzoekers, Sullivan en Curry, vinden het dagboek van een havenmeester, dat een puzzelstukje lijkt te zijn in de zoektocht naar de ontrafeling van het manuscript de Hypnerotomachia Poliphili van Francesco Colonna uit 1467.

Een derde onderzoeker, Taft, vindt de manier van werken van de twee onderzoekers amateuristisch dus verwerpelijk en maakt de twee in artikelen belachelijk.

Sullivan verongelukt. Curry stopt met het project. Taft is inmiddels hoogleraar aan de Princeton universiteit en loopt ook vast al zegt hij dat hij met het ontrafelen van de tekst vorderingen maakt.

Als Tom, Paul, Charlie en Gil in 1999 aan Princeton studeren, is het manuscript nog steeds onbegrepen. Het zit vol raadsels, verborgen boodschappen en verwijzingen naar kunstwerken uit de Renaissance. Paul is geobsedeerd door het manuscript. Tom kent het vanuit zijn jeugd; Sullivan is namelijk Toms vader. Tom wil om begrijpelijke reden afstand houden van het manuscript maar wordt door Paul meegezogen. Paul ontdekt met hulp van Tom dat de raadsels informatie geven over een kunstcollectie die tijdens de Reformatie verborgen is. Omdat Taft Pauls scriptiebegeleider is, komt deze informatie ook bij hem terecht. Taft speelt een uiterst dubieuze rol. Curry bemoeit zich er mee. Curry weet dat Taft een plattegrond in bezit heeft die gelijktijdig met het dagboek van de havenmeester is gevonden. Een kaart met waarschijnlijk de plek waar de kunstcollectie verborgen is.

Een boek over manipulatie, machtsmisbruik, relatieperikelen, vriendschap, doorzettingsvermogen en obsessies. Spanning zit, ondanks dat er moorden gepleegd worden, vooral in het creatief denken, redeneren, associëren en interpreteren van teksten. Een atypische thriller.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De diepst verborgen herinnering van de mens

Sarr, Mohamed Mbougar – De diepst verborgen herinnering van de mens

Mbougar Sarr beschrijft de zoektocht van de Senegalese schrijver Diégane Faye naar de verdwenen schrijver T.C. Elimane.

T.C. Elimane schreef in 1938 het legendarische boek ‘Het labyrint der onmenselijkheid’. Het boek wordt onmiddellijk opgemerkt en geroemd tot het moment dat de ene recensent zegt dat het verhaal een hervertelling is van een oud volksverhaal en een ander beweert dat het boek van plagiaat aan elkaar hangt. Het boek wordt uit de handel genomen, de uitgeverij wordt opgeheven en T.C. Elimane lijkt van de aardbodem verdwenen. Tachtig jaar na het verschijnen wordt Faye gegrepen door het boek en de schrijver en gaat hij op zoek naar (de geschiedenis van) T.C. Elimane.

Sarr gebruikt een lappendeken aan verhalen om de zoektocht naar T.C. Elimane te beschrijven: soms in de vorm van een dagboek, dan in de vorm van een verslag, een krantenartikel, een essay of een vraaggesprek. Iedereen die ooit te maken heeft gehad met T.C. Elimane komt aan het woord. Wat de ene persoon vertelt, wordt door de volgende bevestigd, verdiept, genuanceerd of weerlegd. Faye ontkomt er niet aan in de geschiedenis te duiken en af te reizen naar alle plekken waar T.C. Elimane opduikt. T.C. Elimane blijkt zelf op zoek te zijn naar iets of iemand.

Er ontstaat een rijk en onvoorspelbaar verhaal, een soort detective waarbij je als lezer levens leert kennen, eenzaamheid voelt, liefde beleeft en wanhoop ervaart. Antwoorden roepen vragen op, vragen blijven hangen en magie is een reële optie als verklaring op onvoorstelbare gebeurtenissen.

Een meesterwerk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Daar waar de rivierkreeften zingen

Owens, Delia – Daar waar de rivierkreeften zingen

Kya woont met haar ouders, broers en zussen in een hut in het moeras. Haar moeder loopt bij haar gewelddadige partner weg. Kort daarna vertrekken ook Kya’s broers en zusters om aan de terreur van vader te ontkomen. Tenslotte verdwijnt de vader zelf.

Kya blijft als zes- of zevenjarig meisje alleen in de hut achter. Dat iedereen vertrekt leidt niet tot paniek of angst. Alleen blijven maakt blijkbaar niet bang. Kya groeit eenzaam en alleen op. Jaren gaan zo voorbij. Het enige contact met de buitenwereld loopt via Jumpin’ en Mabel. Zij ruilen de door Kya verzamelde mosselen voor benzine voor Kya’s boot en kleding.

Het leven in het moeras wordt door Owens liefelijk, nagenoeg probleemloos en zoet beschreven. Heel romantisch, sentimenteel en op deze manier beschreven volstrekt ongeloofwaardig. Owens schreef meer een scenario voor een feel good film dan een roman over het leven van een moerasmeisje.

Kya is inmiddels een jonge vrouw. Ze woont nog steeds in het moeras en ontmoet Tate die haar leert lezen. Hoe Tate de aandacht van het meisje trekt is aandoenlijk. Tate vertrekt om te gaan studeren. Het volgende vriendje is Chase, een bullebak. Als Chase dood in het moeras wordt gevonden, wordt Kya gearresteerd. De sheriff gaat ervan uit dat zij de dader is. Een proces volgt.  Kya wordt door de jury vrijgesproken. Tate is weer terug en ze leefden nog lang en gelukkig.

Voor mij is dit verhaal te plat en te klef en dus niet aan mij besteed.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Fiction, Recensies

De ochtendgave

Heijden, A. F. Th. van der – De ochtendgave

Prachtig hoe A. F. Th. van der Heijden oud-burgemeester Roukens laat treuzelen op het schavot, hoe de beul ongeduldig wordt en hoe het hoofd van de burgemeester met de precisie van een vakman van de romp gescheiden wordt.

Caspar en Sara trouwen in het jaar waarin de Republiek in oorlog is. De huwelijksnacht wordt in de ochtend afgesloten met een flinke vrijpartij. Diezelfde ochtend wordt Nijmegen door de Fransen bezet. Sara verdwijnt.  Als jaren later Caspar betrokken is bij onderhandelingen over vrede, ontdekt hij dat Sara geïnfiltreerd is als spionne in het Franse kamp en een verhouding heeft met de gezant.

Het verdwijnen, het zoeken, het terugvinden van Sara lijkt Caspar niet te deren. Van der Heijden zet hem neer als een man die emoties zegt te hebben maar ze niet toont. Het maakt het verhaal onwerkelijk.

Ongeveer de helft van het boek gaat over het getouwtrek, het traineren, het marchanderen en het inzetten van macht in een eindeloos proces tussen de onderhandelaars. Dit deel is zowel fascinerend als saai. Caspar is in dit deel van het verhaal teruggebracht tot een pion in het schaakspel.

Er is een vondeling die natuurlijk de zoon van Caspar en Sara blijkt te zijn. Het kind wordt (natuurlijk) opgenomen door Caspars ouders. Eenmaal volwassen levert hij (natuurlijk) het bewijs dat Caspar echt zijn vader is.

De belofte van het eerste hoofdstuk wordt niet waargemaakt, de rest van het boek raakt mij niet, het is te afstandelijk. Ik moet me ertoe zetten het boek uit te lezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

De Camino

Niewierra, Anya – De Camino

Anya Niewierra voert in een brief aan Lotte Bonnet drie vrienden op die opgroeien in een klein dorp in het voormalige Joegoslavië. Op het niveau van vrienden onder elkaar, vertelt een van de drie hoe etnische groepen tegen elkaar worden opgezet en hoe vervolgens de situatie escaleert. De brief is in delen tussen de hoofdstukken geplaatst en geeft de lezer inzicht in de situatie waarin hoofdpersonen verkeren.

Emil is een van de drie vrienden uit de brief. Hij loopt alleen de Camino. Lotte is de echtgenoot van Emil en is thuis. Emil pleegt na een paar dagen lopen zelfmoord. Vol ongeloof en verdriet gaat Lotte op zoek naar de reden van Emils daad. Beetje bij beetje ontrafelt Lotte het (oorlogs)verleden van haar man. Ze ontdekt vrij snel dat haar man niet onder zijn eigen naam leefde. Ze besluit als rouwverwerking en in de hoop meer over haar man te weten te komen, precies dezelfde route van de Camino te lopen als hij deed.

De filmische beschrijvingen van de natuur, de ontmoetingen met de andere pelgrims staan in een schil contrast met de wreedheid beschreven in de brief en de aankondiging van de liquidatie van Lotte. Er is namelijk iemand die bang is dat met het achterhalen van de ware identiteit van Emil, de eigen identiteit aan het licht komt.

Lotte worstelt met zichzelf tijdens het lopen. Ze dacht haar man te kennen, maar wie kende ze eigenlijk? Ze dacht een goed huwelijk te hebben, maar is dat zo als jouw partner zijn ware identiteit ook voor jou verbergt?

 Een prachtige a-typische thriller.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, Thrillers