Smith, Ali – Gliff
Er zijn twee werelden die naast elkaar bestaan: die van de ‘haves’ en die van de ‘have-nots’, respectievelijk van de geverifieerden en de onverifieerbaren. Onverifieerbaren worden opgepakt, onderworpen aan een herprogrammering en tewerkgesteld. Hun bezittingen worden vernietigd.

Rose en Briar (de verteller) zijn jong. Hun moeder en vader zijn opgepakt. Rose sluit vriendschap met een paard en noemt het Gliff. Rose en Briar nemen het paard mee. Briar wordt opgepakt en na jaren re-educatie chef van de dagploeg, hij/zij is dan (gok ik) een jaar of 18 en geeft leiding aan een groep merendeels leeftijdgenoten. Doordat opgepakte kinderen onbeschermd aan het werk worden gezet, raken veel kinderen verminkt door ongelukken.
Briar moet een meisje zonder hand tot de orde roepen. Hij is stug en formeel, dit is de toon die hij dient aan te slaan. Ook Briar wordt constant gevolgd en gecontroleerd door de overal aanwezige camera’s. Het meisje herkent in Briar Rose. Het meisje vertelt dat ze hem van Rose Griff moet noemen en dat Briar dan zeker zal helpen. In eerste instantie kan Briar niet anders dan bot reageren maar weet een afspraak te maken op een onbespiede plek.
Ali Smith dwingt tot langzaam (her)lezen. Ze kijkt door de ogen van Briar en zodoende duurt het even voor er een beeld van deze tweestandenmaatschappij ontstaat. Ze schept verwarring door te spelen met woorden en kinderlogica/-filosofie omarmt (fantastisch!).
Smith verwacht van de lezer dat die zelf de rode lijn weer oppakt. Een vreselijke wereld met mensen die het verschil maken en de kracht van kinderen. Prachtig boek!










