Categorie archief: Recensies

by | 11 december 2011 · 23:46

Verbroken

Slaughter, Karin – Verbroken

Omslag van het boek

Een vrouwenlichaam drijft in Lake Grant én er is een briefje gevonden dat wijst op zelfmoord. Het lijkt een duidelijke zaak, maar Sara Linton is er niet de vrouw naar om dingen te gemakkelijk aan te nemen.
De hoofdverdachte in de zaak heeft wanhopig gevraagd om met Sara te mogen spreken, maar als ze eenmaal is aangekomen in zijn cel kan hij niets meer vertellen. Hij is dood. Tommy Braham (een zwak begaafde jongen, die ze van vroeger kent) is in elkaar geslagen en zijn polsen zijn doorgesneden. Op de celwand staat een indringende boodschap: ”Ik niet!”

Sara, die nu persoonlijk betrokken is, vertrouwt detective Lena Adams die belast is met het onderzoek niet. Ze vraagt hulp aan speciaal agent Will Trent (vaste Karin Slaughter-lezers weten van de intrigerende relatie tussen deze twee). Het duo begint te vermoeden dat de moordenaar bekend is bij de bevolking van Grant County, die een massief zwijgend front vormt.

Ik heb al veel gelezen van Karin Slaughter en de delen van de reeks niet op volgorde gekocht. De vreselijkste moorden worden verhaald, waarbij onze hoofdpersonen wanhopig achter de feiten aan hollen. De boeken zijn eigenlijk zonder uitzondering uitstekend geschreven, waarbij de karakters meer dan levensecht zijn. Aanleiding, plot, misdaad en misverstanden… We beleven het mee door de ogen en gevoelens van echte mensen. We kennen hun gedachten en de motieven die hen drijven. Niet alleen de moorden zijn daar, maar de personages hebben allemaal hun eigen drijfveren, (on)hebbelijkheden, geschiedenis en tekortkomingen. 

Verbroken is een buitengewoon spannend verhaal, maar wanneer dit het eerste boek is dat u van Karin Slaughter leest kan het verwarrend zijn. De hoofdpersonen hebben een verleden uit voorgaande boeken. Enkele nieuwe lezers zouden dan ook nu en dan gedesoriënteerd kunnen raken. Toch is het verhaal zo goed dat u ook dan wordt meegenomen in de spanning. Een eenvoudige en probate oplossing is voorhanden: lees ook de andere boeken van deze fantastische schrijfster en geniet nog meer.

Nobel

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, Thrillers

by | 9 december 2011 · 21:37

De “Foundation-trilogie”

Asimov, Isaac – De “Foundation-trilogie”

Er is denk ik geen sciencefiction-werk belangrijker, beroemder, historischer of wat voor term u er ook aan wilt geven, dan de oorspronkelijke drie delen van de Foundation-trilogie (het werden uiteindelijk zeven delen). Bovendien zijn er maar heel weinig SF-schrijvers die niet op de een of andere manier beïnvloed zijn door deze verhalen.

De Foundation-trilogie is een van die boeken die is uitgegroeid tot een zodanige historische pijler van het genre dat mensen het boek gemakkelijk overslaan en voor lief nemen. Je kunt het vergelijken met  jonge bioscoopbezoekers, die het vandaag de dag moeilijk vinden om erachter te komen waarom er zoveel ophef is over Citizen Kane. De Foundation is echter niet een boek dat goed is omdat critici dat zeggen. Het is echt een goed geschreven en onderhoudend sociaal-politieke SF, gecombineerd met goede oude “Space Opera”. Daarnaast is het niet alleen spannend maar ook prachtig uitgevoerd qua verhaallijn. Asimov schreef duidelijk, maar niet laconiek. Ik vond het meest indrukwekkend dat Asimov’s plots  net zo doordacht en ingewikkeld waren als die van de beste hedendaagse thriller-schrijvers. Toch is hij er steeds in geslaagd om bij zijn lezers de hoofden vrij te houden van verwarring en frustratie…

Het verhaal start minimaal 13.000 jaar in de toekomst. Op dat moment heeft de mensheid de ruimte zo grondig gekoloniseerd dat de meeste mensen de Aarde zelf allang zijn vergeten. De Foundation begint in de laatste jaren van het Galactisch Keizerrijk dat over het sterrenstelsel meer dan 10 millennia regeerde, op de regeringsplaneet Trantor. Deze planeet is overigens een wereld die door George Lucas ongegeneerd werd gepikt en omgedoopt tot “Coruscant” voor gebruik in Star Wars. Een man genaamd Hari Seldon durft op te staan ​​en vertelt het zieltogende rijk dat neergang en val onvermijdelijk zijn. Hari Seldon is lector aan de wetenschapsfaculteit van de psychohistory. De faculteit doet onderzoek naar hoe het gedrag van grote populaties te voorspellen zijn over lange periodes. Seldon voorspelt niet alleen de val van het keizerrijk, maar ook het feit dat maar liefst 30.000 jaar van barbarij zullen volgen, tenzij zijn organisatie “de Stichting Encyclopedie” in staat is tot het catalogiseren en behouden van duizenden jaren van geaccumuleerde menselijke kennis. Dan misschien kan de 30.000 jaar worden teruggebracht tot een enkel millennium.

Verbannen door het Rijk naar een afgelegen wereld aan de rand van de Melkweg (een verhuizing voorzien door psychohistoricus Seldon), begint de Stichting haar werk… maar niet alleen door het schrijven van de Encyclopedie zoals aangekondigd. De eerlijke bedoeling van Seldon is om de wielen in beweging te zetten naar een geheel nieuw en meer welwillend Tweede Keizerrijk. Als zijn voorspellingen over toekomstige ontwikkelingen inderdaad juist blijken, wil hij de kleine wereld aan de rand van de Melkweg en een wereld aan de overkant die hij heeft opgezet, het fundament voor dit keizerrijk maken.

De roman beslaat zo’n 200 jaar, waarin psychohistorische voorspellingen van Seldon bewijzen nauwkeurig te zijn en de buitenste randen van de Melkweg zich beginnen los te maken van het Rijk. De vakkundige details van  Asimov over de wijze waarop de Foundation geregeerd wordt en onafhankelijk blijft in de tumultueuze omgeving, zijn indrukwekkend. Later, als de Stichting als enige nog de geheimen van kernenergie heeft en een herkenbare koopman-economie ontwikkelt, wordt het een economische machtsfactor waartegen niemand zich kan verdedigen…

Maar bij de Foundation zijn roem en invloed niet alleen geworteld in de plot. De roman is in wezen het eerste verhaal dat een ontwikkeling op gang brengt: de rijping van de SF. Geen malle groene, slijmerige monsters meer of gekke “Flash Gordon”-dingen, maar Cambell’s ideaal van een literatuur van ideeën en de rede. Geen series van ontploffende ruimteschepen (vooruit, een paar dan) in dit boek, in de Foundation begint Asimov echt iets nieuws: het idee dat goede SF de hele geest activeert…

Nobel

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Recensies, SF & Fantasy

by | 29 november 2011 · 15:21

Tschai, de waanzinnige planeet

Vance, Jack – “Tschai, de waanzinnige planeet”

Carina 4269 is een oude, gele ster. Slechts één grote planeet draait in een wijde baan om de zon. Wanneer het ruimteschip van Adam Reith de planeet Tschai bereikt, wordt het onmiddellijk door een onbekend projectiel neergehaald. De gevolgen zijn catastrofaal, alleen Adam overleeft de crash.

Gevangen genomen door een primitieve stam, lijkt zijn leven zich verder als slaaf af te gaan spelen. De verkenner Adam ontsnapt echter in het gezelschap van Traz, de drager van het Omnale amulet. Dat is de aanvang van een fantastische reis over de bizarre planeet. Uiteraard wordt eerst naar het beschadigde ruimteschip gezocht maar dit blijkt door een van de verre sterrenvolken, die de planeet bezetten, te zijn gedemonteerd. Dan blijft Adam niets anders over dan een sterrenschip te stelen…

Tijdens de omzwervingen over Tschai leren we ook Ankhe at Afram Anacho kennen, een verstoten Dirdirman, die zich bij het reisgezelschap aansluit. Samen trekken ze over de steppen, steeds belaagd door de wonderlijke wezens die de planeet bevolken. We volgen de reizigers naar Pera, de stad van de verloren zielen, een vesting van de boosaardige Chasch en naar het domein van de raadselachtige Wankh. Daar probeert ons gezelschap een schip te bemachtigen. Deze eerste poging wordt een volslagen fiasco…

Tijdens het lezen van het boek word je gaandeweg zo vertrouwd met de planeet, dat het reisverhaal je pakt. Een soort “SF road movie”. Vance ziet kans je de personages volledig te laten accepteren, in al hun onwaarschijnlijkheid. Dat het geen pretje is om als moderne mens op Tschai te moeten leven wordt al snel duidelijk en je leeft mee met al de grote en kleine overwinningen én nederlagen van het reisgezelschap. De voorzichtig gedoseerde, droge humor van de schrijver maakt het verhaal af.

Kortom Tschai, de waanzinnige planeet, is een heerlijk maar wat vreemd reisverslag. Een echt avontuur. Ook goed leesbaar voor de beginnende SF-lezer, een werk Jack Vance waardig.

Nobel

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Recensies, SF & Fantasy

Getagd als , ,

by | 21 november 2011 · 16:49

Het rode gevaar

Clancy, Tom – Het rode gevaar

Deze roman van Clancy speelt in het keerpunt van de Koude oorlog. Bresnev is oud en er staan diverse vervangers klaar om hem mogelijk op te volgen. In de Baltische staten is het Sovjet-regime ronduit gehaat en in Polen is de communistische partij niet bij machte om de door Solidaridat gestarte omwenteling het hoofd te bieden. In het Westen is weinig tot niets bekend over de mogelijke opvolgers van Bresnev. Jack Ryan, een a-typische CIA-analyticus, wordt door zijn directe baas Greer naar Londen gestuurd om daar samen met de Britse geheime dienst meer over de opvolgers te weten te komen. Ryan, van huis uit historicus, is niet door iedereen geliefd. Oorzaak is  vooral zijn eigengereide manier van denken én werken. Met name het hoofd operaties van de CIA, Ritter, kan weinig sympathie voor Jack opbrengen.

Tijdens zijn verblijf in Londen wordt in Moskou in het diepste geheim de aanslag op de Poolse paus … beraamd. De invloed van de Paus wordt namelijk als een direct gevaar gezien voor de eenheid van het Warchau-pact: wanneer Polen valt zal ook de DDR niet lang bewaard blijven voor het communisme. Een van de medewerkers bij het KGB decodeercentrum wordt aangewezen om de operatie te communiceren. Deze komt echter in gewetensnood en besluit om daaruit de uiterste concequentie te trekken. Hij moet iemand van dit plan op de hoogte brengen. De pas aangekomen CIA-directeur wordt door de man uiterst voorzichtig benaderd en we lezen hoe de overloper via Hongarije en Joegoslavië (dat bestond nog in die vorm) naar Engeland wordt gebracht.

Omdat Ryan op dat moment de enige in te zetten CIA-medewerker is, wordt hij toegevoegd aan het Britse SIS-team, een nogal heftige verandering van taken waar Ryan niet echt op zit te wachten. Vooral het vliegen is voor hem een terugkerende obsessie. Een ongeval met een helicopter in zijn Marinierstijd heeft hem een meer dan gezond wantrouwen tegen deze manier van reizen bijgebracht.

De aanslag op de paus kan niet worden voorkomen, al weet Jack Ryan samen met het kleine team Britten wel het ergste te voorkomen. Het plan dat de KGB en haar Bulgaarse zusterorganisatie hebben bedacht, mislukt al is paus Johannes Paulus zwaar gewond.

Wat het verhaal een extra dimensie geeft, is het feit dat er inderdaad een aanslag op paus Johannes Paulus heeft plaatsgevonden. Die ingrediënten neemt Clancy allemaal mee in zijn boek. Daarbij word je als lezer steeds nieuwsgieriger hoe het verhaal gaat kloppen met de bekende afloop: paus Johannes Paulus werd zwaar gewond maar overleefde de aanslag. De Turks-Bulgaarse pleger heeft (althans voorzover bekend) nooit onthuld of hij uit eigen inititief of in opdracht de aanslag heeft uitgevoerd. 

Clancy neemt de moeite om je de belangrijkste personen en situaties  goed te leren kennen: de hoofdpersoon Jack Ryan, zijn briljante vrouw de oogchirurg, de aanpassing van het gezin in Engeland en de Amerikaanse bril waarmee Jack dit doet. Het verhaal wordt daardoor niet alleen spannend maar heeft ook een goed gedoseerde drooghumoristische touch. Daarbij wordt het ook voor de lezers,  die voor het eerst met de hoofdpersoon kennis maken vrij snel duidelijk dat Jack al meer heeft meegemaakt. Kortom, ook die romans staan dan op je verlanglijstje…

Dat het verhaal helemaal in de Koude oorlog is gesitueerd, lijkt een probleem voor de jongere lezers. De vaart echter waarmee deze thriller is geschreven sleept je ook genadeloos mee als je deze treurige periode niet zelf hebt meegemaakt. Hier en daar blijft Tom Clancy even wat steken in lange (in gedachte gesproken) monologen van zijn hoofdpersonen. Dat is even doorbijten, maar geeft wel weer veel inzicht in die periode van de wereldgeschiedenis.

“Het rode gevaar” is een heerlijk boek om jezelf in te vergeten, terwijl je onbewust heel veel opsteekt van de beweegredenen van de beide partijen in die periode. Kortom, lezen dat boek…

Nobel

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Fiction, Recensies, Thrillers