Van Essen, Rob – Ik kom hier nog op terug
Een vermakelijk, vreemd en irrealistisch verhaal. Je stapt bijvoorbeeld in Amsterdam in een soort van dixi en je stapt aan de andere kant van de dixi in Los Angeles uit of je wordt teruggeplaatst in de tijd en je ziet jezelf lopen. Je moet van dit soort ‘onzin’ houden om het te kunnen waarderen.
Soms vliegt het verhaal, soms is het ergerlijk traag, dan zijn het flarden of is er een filosofisch traktaat. Van Essen maakt wat onlogisch is logisch.
Rob Hollander, een gesjeesde filosofiestudent, is de hoofdpersoon. Als journalist wordt hij uitgenodigd door Icks om naar LA te komen. Icks blijkt Chris Vis te zijn. Rob kent Chris vanuit zijn jeugd in Rijssen. Met hem ging hij toentertijd op een namiddag naar ‘de man in het bos’. Er is duidelijk iets ingrijpends gebeurd rond dit bezoek. Pas op de laatste bladzijden wordt duidelijk wat en blijkt deze gebeurtenis een sleutelscène te zijn.
Van Icks krijgt Rob vijf kansen om iets in het verleden recht te zetten. Met de tijdmachine reist Rob naar het Amsterdam van de jaren 80. Fraaie sfeerbeschrijvingen! Bij de laatste kans gaat het mis. Hij kan niet meer terug. Rob ontmoet oud-studiegenoten die allemaal door Icks teruggezonden zijn en vastzitten in het verleden. Door tijd te verschuiven krijgen verhalen een andere lading. Verhalen die de werkelijkheid naar hun hand zetten. Door te spelen met de tijd wordt een poging gedaan om in het reine te komen met jezelf. Fascinerend.
